อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 4
คนคุ้นเคย
“นี่พี่กำลังใจลอยคิดถึงใครอยู่เหรอครับ?”
ภาพความทรงจำเมื่อห้าปีก่อน มันยังคงชัดเจนอยู่ในหัวของมังกรอย่างไม่คิดจะเลือนหาย ในเวลานี้ มังกรไม่รู้เลยว่าพอลหายไปไหนตั้งแต่ออกไปจากชีวิตในวันนั้น ราวกับว่าหายไปจากโลกนี้โดยไร้ตัวตน แต่นั่นก็ถือเป็นเรื่องดี ที่อย่างน้อยมังกรก็จะได้หลุดออกจากคนใจร้ายขนาดนั้นมาได้เสียที
“พี่ครับ…”
“อ้อ…ครับ?”
“เวลาอยู่กับผมน่ะ พี่อย่าคิดถึงใครได้มั้ยครับ?”
เอดินหยิบเอาแก้วเหล้าที่ตนเพิ่งจะชงใหม่ยื่นให้มังกร แล้วส่งยิ้มให้พลางยื่นหน้าเข้าหา ก่อนจะใช้ปลายจมูกสูดดมกลิ่นของมังกรที่วันนี้ดูเหมือนว่าจะแปลกไปจากคราวแรกที่เจอไปสักหน่อย
“วันนี้พี่ตัวหอมยังเลยนะครับ คราวก่อนว่าหอมแล้ว คราวนี้หอมกว่า”
สายตาเจ้าชู้จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของมังกร มันเปล่งประกายยั่วเย้าราวกับเชิญชวน มังกรเข้าใจในความหมายของสายตาคู่นั้นดี แต่ก็พยายามหักห้ามใจ เพราะมันคงจะเร็วไปสักหน่อยถ้าจะตามใจคนที่กำลังคลอเคลียด้วยปลายจมูกอยู่ในตอนนี้
มังกรพยายามเบือนหน้าหนีแต่ก็ไม่ได้ห้ามปราม จนทำให้การเบือนหนีนั้นช่างเปล่าประโยชน์ และยิ่งใบหน้าของทั้งสองเข้าใกล้กันมากเท่าไร เสียงของเทมที่ก้องอยู่ในหัวมันก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น มังกรจึงพยายามรวบรวมสติแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น
หากแต่เอดินก็ยังไม่ยอมแพ้ ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยใบหน้านั้นให้กลับมาสนใจยังจุดเดิม แล้วดึงสายตาคู่นั้นเข้ามาใกล้ด้วยการส่งยิ้มให้จนหัวใจของชายวัยสามสิบอ่อนระทวย
“ทำไมเหรอครับ ผมนั่งอยู่ตรงนี้…มันไม่ดึงดูดใจของพี่มากพอหรือไงครับ พี่ถึงยังอยากจะหันไปทางอื่นแบบนี้…”
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ เพียงแต่ว่าพี่…มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะครับ พี่ก็เลย…”
สายตาของเอดินยังไม่ยอมปล่อยมังกรให้เป็นอิสระ ยังคงจ้องมองแล้วยื่นหน้าใกล้เข้ามาอยู่อย่างนั้น จากระยะห่างที่ทำให้ทั้งสองได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ถึงแม้ว่าจะมีเสียงดนตรีของร้านดังอยู่ตลอดเวลา แต่มันก็ไม่สามารถกลบเสียงหัวใจที่กำลังเต้นแรงของมังกรให้เบาลงได้เลย
“พ…พี่ขอโทษครับ”
“ไม่หรอกครับ มันไม่ใช่ความผิดของพี่สักหน่อย พี่มีสิทธิ์ที่จะเครียด หน้าที่ผมคือทำให้พี่หายเครียด เพราะนี่คืองานของผม แต่ถ้าไม่สำเร็จ งั้นก็แปลว่าผมยังมีฝีมือไม่มากพอ”
“อย่าคิดแบบนั้นสิครับ มันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย”
“ถ้าไม่ให้ผมคิดแบบนั้น งั้นพี่ก็พิสูจน์สิครับ ว่าผมยังมีเสน่ห์มากพอที่จะทำให้พี่สนใจผมได้”
“แต่พี่…”
“นี่พี่กำลังเขินผมอยู่อย่างนั้นเหรอครับ หรือเป็นเพราะว่าผมเคยเป็นลูกน้องเก่าของพี่ พี่ก็เลยไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นสมภารกินไก่วัดสินะครับ อย่าคิดแบบนั้นเลยนะครับ พี่รู้มั้ยว่าผมต้องรอนานแค่ไหน ถึงจะได้ทำกับพี่แบบนี้โดยที่ไม่ต้องได้ชื่อว่าแย่งของคนอื่น”
มังกรไม่รู้ว่าต้องรับมืออย่างไรกับสายตาเว้าวอนนั้น เสียงหายใจฟืดฟาดบวกกับใบหน้าแดงก่ำมันบ่งบอกว่าอีกฝ่ายว่าเสน่ห์ของตนนั้นกำลังเล่นกับหัวใจของมังกรจนอดีตเจ้านายของตนกำลังหวั่นไหวใกล้จะสิ้นสติเต็มที
เอดินอาศัยช่วงทีเผลอกดริมฝีปากลงบนสันกรามข้างแก้มของคนที่กำลังนั่งใจสั่นจนไม่รู้สติ ปลายลิ้นอ่อนนุ่มสัมผัสแผ่วที่ริมฝีปากของมังกรแล้วค่อย ๆ แทรกสอดเข้าไปสำรวจความเป็นส่วนตัวด้านใน
มือเกร็งแกร่งทุกนิ้วประดับด้วยแหวนเงินวาววับลูบไล้กดลงไปที่หน้าขา ก่อนที่มันจะเริ่มซุกซนสอดลงไปตรงง่ามลึกสอดล้วงเข้าไปจนส่วนที่หลับใหลค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาอย่างยากที่จะควบคุม
มังกรในเวลานี้กำลังเคลิ้มฝันปล่อยร่างกายให้ทำหน้าที่ไปตามสัญชาตญาณ ดีที่จุดที่ทั้งสองนั่งอยู่นั้นอยู่ในมุมลับ มีกำแพงสูงค่อนข้างเป็นส่วนตัวจนโต๊ะอื่นไม่มีทางเห็นความเป็นไปหลังฉากกั้นนั้น อภิสิทธิ์พิเศษนี้ได้มาเพราะเอดินเป็นฝ่ายร้องของกับเจ๊มินตา โดยที่มังกรไม่ต้องจ่ายเพิ่มอย่างแขกคนอื่น ๆ
เอดินคลี่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ รอยยิ้มที่กำลังฉายอยู่บนใบหน้าหล่อนั้น ค่อย ๆ เผยขึ้นมาทีละนิดจนกลายเป็นยิ้มกว้าง ริมฝีปากสวยได้รูป เผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวสวยที่บ่งบอกให้รู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้านั้นผ่านการดูแลและกลูมมิ่งตัวเองมาเป็นอย่างดี
ดวงตาที่ปกติคมโตแววตาเปล่งประกาย ค่อย ๆ หยีเรียวเล็กจนแทบมองไม่เห็น เพราะเอดินเป็นหนุ่มตี๋ตาชั้นเดียว แต่มันจะยิ่งชัดขึ้นเมื่อสิ่งตรงหน้าทำให้มีความสุขมากพอ จนไม่สามารถซ่อนความสุขเอาไว้ภายใต้ใบหน้าหล่อนั้นได้
สายตาแพรวพราวดูเจ้าชู้ น้ำเสียงที่แสนจะอบอุ่นสะกดความคิดทุกอย่างที่อยู่ในหัวของมังกรให้ยุติลง ในเวลานี้ มังกรมองเห็นแค่คนที่อยู่ตรงหน้านี้เท่านั้น
ฝีมือของเอดินไม่ได้ลดน้อยลง และยังเก่งมากพอที่สามารถดึงความสนใจของมังกรจากความคิดวุ่นวายในหัวนั้น ให้กลับมาอยู่กับความเป็นจริงจนได้
เอดินใช้ปลายนิ้วตรึงใบหน้าของมังกร ให้อยู่นิ่งโดยไม่ต้องออกแรง สายตาที่ดูมีเสน่ห์จ้องมองริมฝีปากแล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยผ่านด้วยความทะนุถนอม ก่อนที่เอดินจะประกบจูบลงไปอีกครั้งอย่างแผ่วเบา แล้วขบเอาริมฝีปากล่างราวกับกำลังกินผลไม้หวานฉ่ำ
มังกรไม่รู้ตัวเลยว่าตนเผลอปล่อยตัวปล่อยใจให้กับการกระทำนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ริมฝีปากแนบประกบก่อนจะถอยร่นลงมาที่ปลายคาง แล้วเลื่อนกลับขึ้นไปประทับจูบอีกครั้ง ลมหายใจร้อนผ่าวขณะที่ทั้งสองกำลังบดเบียดจูบเข้าหากันนั้น มันทำให้มังกรรู้สึกเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง
จนเมื่อทุกอย่างเริ่มจะเลยเถิด ปลายลิ้นของชายหนุ่มอายุน้อยกำลังไหลรุกรานเข้าไปถึงพื้นที่ด้านใน ความรู้สึกอึดอัดเหมือนลมหายใจกำลังจะถูกขโมยไปพร้อมกับแรงกดหนักหน่วงที่ดูเหมือนว่า มันจะมากขึ้นทุกที จนกระทั่ง…
เมื่อมือหนานั้นกำลังจะล้วงเข้าไปในกางเกงของมังกร ที่ตอนนี้ท่อนมังกรกำลังผงาดความยิ่งใหญ่อยู่ในกางเกงนั้น มังกรก็เริ่มได้สติว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันเริ่มจะเกินไปสำหรับในที่ซึ่งมีคนอื่นเดินไปมาแบบนี้
“ด…เดี๋ยวครับ พี่ว่าเราอย่าเพิ่งทำเรื่องแบบนี้เลยนะครับ”
แท่งมังกรขนาดราว 58 ถูกชายหนุ่มบาร์โฮสต์จับขึงกำรอบ แล้วใช้หัวแม่มือวนขยี้ส่วนปลายที่น้ำกำลังเยิ้มออกมาจนเยิ้มใส และยังไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยมันให้เป็นอิสระ
“พี่ว่า…เอดินปล่อยมือเถอะครับ ทำเรื่องแบบนั้นในที่แบบนี้ ต่อให้มันจะส่วนตัว แต่ก็ยังมีคนอื่นเดินผ่านไปผ่านมา มันไม่ได้มิดชิดพอที่จะทำให้เราสองคน…ทำเรื่องแบบนั้นได้นะครับ”
“งั้นแปลว่า ถ้าเราสองคนอยู่กันในที่มิดชิด พี่ก็ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยครับ” เอดินแกล้งถาม พร้อมรอยยิ้มและสายตาที่เต็มไปด้วยเลศนัย มือก็ยิ่งบีบขยี้แท่งลำใหญ่โตนั้นอย่างไม่คิดที่จะคลายออก
“ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้น”
“ผมเข้าใจครับ” เอดินยิ้มพลางปล่อยมือตัวเองออกมาจากตัวประกันแท่งเงานั้น ก่อนจะถอยออกมานั่งในระยะที่ไม่ทำให้มังกรอึดอัด
“เมื่อตะกี้ผมขอโทษพี่ด้วยนะครับ อันที่จริงผมแค่อยากจะแตะริมฝีปากของพี่เบา ๆ เพื่อแกล้งพี่เล่นเฉย ๆ แต่พอผมได้ประกบมันเข้าไป ผมก็หยุดไม่ได้ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม”
ใบหน้าหล่อลอบยิ้มให้กับชายหนุ่มที่กำลังเขินอายแต่ก็พยายามเก็บอาการอยู่นั้น ที่ถึงแม้ว่ามังกรจะมีอายุมากกว่าเอดินถึงแปดปี แต่กลับดูน่ารักน่าทะนุถนอมอย่างกับชายหนุ่มตัวเล็ก ๆ ที่ตัวสั่นจนทำตัวไม่ถูก เมื่อถูกใครบางคนอย่างเอดินสัมผัสริมฝีปากและขโมยจูบแรกไปอย่างไรอย่างนั้น
“ผมเห็นว่าพี่ไม่ค่อยสบายใจ ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้พี่หันกลับมามองผม ผมก็เลยลองใช้วิธีนี้ดู”
“แต่วิธีนี้มันดูออกจะฉวยโอกาสไปสักหน่อยนะครับ”
คำพูดอย่างคนหวงเนื้อหวงตัวทำเอาเอดินหลุดขำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ คำพูดนี้หากออกมาจากปากของคนอื่นก็คงพอจะเข้าใจได้
แต่กับคนที่อายุสามสิบอย่างมังกร คนที่น่าจะผ่านเรื่องราวทำนองนี้มามากมาย จนน่าจะมองข้ามเรื่องพวกนี้ไปหมดแล้ว ยิ่งน่าแปลก แต่นั่นก็ถือว่าเป็นอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เอดินรู้สึกประทับใจ
“ก็ว่าลูกค้าวีไอพีที่ไหน ที่แท้ก็คนคุ้นเคยกันนี่เอง สบายดีนะครับ…พี่มังกร”
“พอล…”
.
.