อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 14
รักเก่ารักใหม่
เพียะ เสียงฝ่ามือประทับลงบนใบหน้าช่วงจิตรจนล้มลงไปอย่างเต็มแรง ทันทีที่เฮียเสือมาถึงบ้าน ก็พุ่งตัวเข้าหาเมียตามทะเบียนสมรสโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว
คนรับใช้ที่อยู่ในบ้านต่างตกใจกันจนทำตัวไม่ถูก เมื่ออยู่ ๆ นายหญิงของตนถูกเฮียเสือตบหน้าแบบไม่ยั้งมือแบบนั้น แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ก็ยังน่าตกใจอยู่ดีเมื่อเฮียเสือดูจะเดือดดาลมากกว่าทุกครั้ง
ฝ่ายของช่วงจิตร หลังจากที่ตั้งหลักได้ ก็ลุกกลับขึ้นมาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าที่ทั้งเย็นชาและแข็งกร้าว สายตาไม่มีความหวาดกลัวเจือปนอยู่ในนั้นเลยแม้แต่น้อย ยังคงประคองตัวขึ้นมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาเย็นชาไม่มีน้ำตาไหลออกมาให้เห็นเลยสักหยด ก่อนจะพูดออกไปด้วยเสียงที่เรียบเฉย
“ก็ทำไมล่ะ มันยังไม่ตายไม่ใช่เหรอ?”
“เมื่อไหร่เธอจะเลิกยุ่งกับกรเขาสักที…ฉันเคยเตือนเธอไปตั้งกี่ครั้งแล้ว ว่าให้อยู่ในที่ของตัวเอง… ”
“คงเลิกยุ่งไม่ได้หรอก ตราบใดที่มันยังมายุ่งกับคุณอยู่”
ช่วงจิตรลอยหน้าลอยตายื่นหน้าเข้าหาผัวรักอย่างท้าทาย ก่อนที่จะเดินหมุนตัวออกไปแล้วนั่งลงตรงโต๊ะอาหาร หยิบน้ำขึ้นมาดื่มอย่างใจเย็นราวกับว่าเรื่องที่กำลังดำเนินไปในตอนนี้ก็แค่การสนทนาธรรมดา ๆ เท่านั้น
“ฉันพูดตั้งกี่ครั้งแล้ว ว่ากรเขาไม่ได้ทำอะไรผิด เรื่องนี้ถ้าจะมีใครสักคนผิดก็คงจะเป็นเธอ”
“เป็นฉันอีกแล้วสินะคะที่เป็นคนผิด แต่คุณก็ต้องอย่าลืมสิ ว่า ครอบครัวของคุณผ่านวิกฤตนี้มาได้เพราะใคร”
“หยุดพูดทวงบุญคุณด้วยเรื่องที่ผ่านไปแล้วสักที เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง ผู้หญิงที่มีแต่เงินอย่างเธอ ไม่มีทางได้ความรักจากใคร…โดยเฉพาะจากฉัน!!!”
คำพูดนั้นทำให้สีหน้าของช่วงจิตรเปลี่ยนไปในทันที แววตาและจิตใจที่แข็งแกร่งมลายหายไปสิ้น ตอนนี้มันกลับอ่อนแอขึ้นมาเสียอย่างนั้น ไม่ว่าเรื่องราวความเป็นจริงทั้งหมดจะเป็นอย่างไร แต่ในเวลานี้ เมียที่ถูกต้องตามกฎหมายก็คือตนไม่ใช่หรือไง ต่อให้ไม่รัก ก็ไม่ควรจะพูดออกมาให้ต้องทำลายความรู้สึกกันมากถึงขนาดนี้
“นี่คุณกล้าดียังไงพูดกับฉันแบบนี้ คุณไม่กลัวหรือไงว่าฉันจะ…”
“ไม่ต้องมาขู่ฉันหรอก ฉันไม่เคยกลัวครอบครัวของเธอตั้งแต่แรก ถ้าไม่ใช่พ่อแม่ของฉัน เธอไม่มีทางได้เป็นเมียฉันในบ้านหลังนี้แน่นอน ส่วนเรื่องพวกนั้นฉันไม่เคยลืม แต่เธอก็ต้องรู้และจำเอาไว้ให้ดี ว่าฉันไม่เคยรักเธอ และฉันก็ไม่สนด้วยว่าเธอคิดกับฉันยังไง เธอช่วงชิงฉันมาจากมังกรด้วยเล่ห์เหลี่ยมของเธอ เธอก็ต้องรับผลของมันไปจนตาย”
ช่วงจิตรยังคงตักอาหารที่อยู่บนโต๊ะลงในจานโดยไม่ทุกข์ร้อนกับคำพูดของเฮียเสือเลยสักนิด และพยายามกล้ำกลืนน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาอย่างเด็ดขาด สิ่งที่กำลังทำอยู่ตรงหน้ามันทำให้เฮียเสือรู้สึกหงุดหงิดใจจนอยากกระชากหัวของคนที่ตนเกลียดอย่างสุดหัวใจมาระบายแค้นเสียให้เข็ด
“ก็ในเมื่อคุณรักฉันไม่ได้ ส่วนฉัน…ก็เลิกรักคุณไม่ได้เหมือนกัน ในฐานะที่ฉันเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ใครก็ตามที่มายุ่งกับผัวของฉัน มันก็ต้องรับกรรมนี้ไปตลอดชีวิต จนกว่ามันจะตายจากโลกนี้ไปเช่นเดียวกัน”
“ช่วงจิตร เธอนี่มัน…”
“ไม่ต้องชื่นชมฉันหรอกค่ะ ฉันมีเวลาเหลือเฟือที่จะเล่นสนุกกับคนรักเก่าของคุณ ให้ฉันทำร้ายคุณฉันทำไม่ลงหรอกค่ะ เพราะฉันรักคุณ แต่กับคนที่ฉันไม่ได้รัก อันนี้ฉันก็ไม่รับประกัน ว่าฉันจะยั้งมือได้แค่ไหน เพราะงั้น ถ้าคุณไม่อยากให้ไอ้มังกรเจ็บตัวมากกว่านี้ คุณก็ช่วยทำตัวให้สมกับเป็นผัวที่ดีเท่านี้ก็พอค่ะ”
“ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ฉันคงหลับหูหลับตาทำให้ได้ แต่กับเธอ…หลับแล้วฝันเอาเถอะ”
เฮียเสื้อเดินออกไปจากห้องอาหารอย่างไม่แยแสคนที่นั่งอยู่ในนั้น แล้วเมื่อลับหลังเฮียเสือไป เสียงกรีดร้องของช่วงจิตรก็ดังลั่นไปทั้งบ้าน ช่วงจิตรกวาดเอาอาหารที่อยู่บนโต๊ะลงไปบนพื้นทั้งหมด เสียงจานแตกและข้าวของเสียหายสะเทือนออกไปถึงหน้าบ้าน
เฮียเสือได้ยินเสียงนั้นแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ กลับนั่งรถออกไปจากบ้านหลังนั้นราวกับว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่แห่งความสุขอีกต่อไป ไม่สิ…ตั้งแต่เฮียเสือแต่งงานกับช่วงจิตร ทีนี้ก็ไม่เคยเป็นบ้านอีกเลยต่างหาก
.
.
คืนวันอาทิตย์ ณ บาร์โฮสต์
“สวัสดีค่ะคุณเทม เจ๊ไม่เห็นหลายวันเลยนะคะ แล้ว…คุณมังกรไม่มาด้วยเหรอคะเนี่ย?”
“เอ่อ…ไม่ครับ” เทมตอบคำถามของเจ๊มินตาด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน
ตั้งแต่มังกรพาเอดินออกไปจากบาร์โฮสต์แห่งนี้ ลูกค้าคนใหม่ที่เข้ามาแทนที่ก็คือเพื่อนรักของมังกรอย่างเทมนั่นเอง
อันที่จริงแล้ว จะว่าเป็นลูกค้าคนใหม่เสียทีเดียวก็ไม่ใช่ เพราะตั้งแต่วันนั้นที่พอลมีเรื่องบาดหมางจนต้องแยกทางกับมังกรนั้น ในคืนนั้น เทมก็เหมือนกลายเป็นตัวตายตัวแทน ถูกฉุดกระชากลากถู เขาไปในที่ลับตา จนทั้งสองลงเอยกันอย่างกึ่งสมยอม
เทมพยายามทำทุกทางเพื่อที่จะแยกพอลออกมาจากมังกร ไม่ว่าจะเป็นการใช้คำพูดด่าทอ หรือแม้แต่การใช้ร่างกายเพื่อหวังจะล่อลวงให้พอลจิตใจไขว้เขว แต่ในคืนนั้น รู้สึกว่ามันจะหนักหน่วงที่สุดเท่าที่เคยเจอมา
เขาไม่อาจแยกทางจากเทมได้อีกต่อไปแล้ว เทมไม่เคยรู้ว่าพอลนั้นจ้องมองตนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรตั้งแต่คราวแรกที่เห็นหน้ากัน พอลไม่เคยรักมังกรมาตั้งแต่แรก แต่กับเทมนั้นไม่ใช่
การเลิกกันกับมังกร จึงเป็นเหมือนข้ออ้างอย่างหนึ่ง ที่จะทำให้ทั้งสองแยกทางกันและสมรักกับคนที่พอลแอบชอบจริง ๆ เสียที ด้วยอารมณ์โกรธ และความวุ่นวายที่เกิดขึ้นมาทั้งวันเมื่อห้าปีก่อนในคืนนั้น
จึงทำให้พอลกระหน่ำความรักใส่เทมจนสะบักสะบอม แต่เทมก็ยังคงยินยอมและไม่คิดจะขัดขืนแม้จะไม่สมยอมอยู่ในคราวเดียวกันนั้น จากแค่กันชน ตอนนี้เทมกลับรู้สึกหลงรักและติดใจในรสรักของชายหนุ่มเสเพลย์คนนี้ ไปเสียแล้ว
และในวันนี้ เมื่อเอดินไม่อยู่ และมังกรก็คงไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว เทมจึงสามารถมาหาพอลได้อย่างสบายใจ และไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกต่อไป
พอลยังคงทำงานอยู่ที่นี่ หาเงินของตัวเองต่อไป เพราะพอลรู้ดีว่า เทมคงไม่รวยพอที่จะเลี้ยงตนได้ขนาดนั้น และไลฟ์สไตล์ของพอลเองนั้นก็หรูหราเกินกว่าจะไปกินเงินเดือนแค่หลักหมื่นต้น ๆ อีกต่อไปแล้ว ซึ่งอันที่จริง ก็ไม่ต่างจากเอดินมากนัก
หากแต่ช่วงหลังมานี้ เมื่อทุกอย่างดูเหมือนจะชัดเจนขึ้น พอลก็เริ่มรับแขกเท่าที่จำเป็นจริง ๆ ถึงแม้รายได้จะน้อยลงสักหน่อย แต่อย่างน้อยก็ไม่เปลืองตัว และไม่ทำให้คนที่ตนรักนั้นรู้สึกขุ่นข้องในหัวใจ
“เห็นทีจะเป็นแบบนั้นนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่เอดินลาออกไป คุณมังกรก็ไม่เคยกลับมาที่นี่อีกเลย แต่แหม…ก็คุณมังกรขี้โกงเล่นเอาเด็กของเจ๊ออกไปนอกร้าน แถมเจ๊ยังเรียกค่าตัวเด็กไม่ได้ซะด้วย จะทำยังไงได้ล่ะคะ ก็เด็กของเจ๊มันหลงคุณมังกรซะขนาดนั้น ก็ได้แต่ทำใจอะค่ะ งั้นไปนั่งรอก่อนนะคะ เดี๋ยวเจ๊จะไปตามพอลมาให้”
เจ๊มินตาเดินนำทางเทมเจื้อยแจ้วเข้าไปยังห้องด้านในสุด แล้วเชิญให้นั่งลงก่อนที่จะเดินไปยังหน้าเคาน์เตอร์ เพื่อเรียกให้เด็กในร้านมารับออเดอร์พร้อมกับเรียกหาพอลให้ออกมารับแขกคนสำคัญ
.
.
“มาแล้วค่า ขอโทษทีนะคะที่ให้รอนาน”
เสียงของเจ๊มินตาดังมาจากอีกด้านหนึ่งเพื่อเป็นการส่งสัญญาณ ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีนั่งลงข้าง ๆ เทมแล้วขยับตัวเข้ามาเบียดราวกับสนิทสนมมานาน ส่วนอีกคนก็นั่งลงอีกฝั่งแล้วทำหน้าที่รินเหล้าให้
“พี่นี่หน้าตาดีเหมือนกันนะครับ แต่ทำไมมาทีไรไม่เคยเรียกพวกเราบ้างเลยล่ะครับ หรือพวกเราหล่อสู้พี่พอลไม่ได้หรือไงครับ”
เสียงของคนที่เพิ่งจะนั่งลงทักถามขึ้น เทมพยายามผละตัวเองออกไปจากผู้ชายทั้งสอง แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเสียเลย ชายหนุ่มหน้าหล่อระดับนายแบบ ใส่แค่เพียงเสื้อสูทไร้เสื้อตัวด้านใน โชว์ให้เห็นแผงอกและกล้ามหน้าท้องแน่นพร้อมกับรอยสักที่แสนจะเย้ายวนตานั้น กำลังเบียดเสียดและโอบกอดเข้าหาราวกับว่าเทมนั้นจะกลายเป็นไส้แซนด์วิชเสียให้ได้
“เอ่อ…พี่ว่าเราถอยออกไปหน่อยน่าจะดีกว่านะครับ”
“ทำไมล่ะครับ พี่มาที่นี่ก็เพื่อจะหาความสุขไม่ใช่หรือไง อีกอย่าง ตอนนี้พี่พอลก็กำลังติดแขกคนสำคัญอยู่ คงยังมาหาพี่ไม่ได้หรอกนะครับ”
“แขกคนสำคัญงั้นเหรอ?”
“ใช่ครับ”
สีหน้าของเทมดูเปลี่ยนไป เทมแทบไม่รู้ตัวเลยว่าตนเผลอแสดงอาการหึงหวงออกมาบนสีหน้าตั้งแต่ตอนไหน แต่ในใจก็พยายามหักห้ามในความคิด เพราะเทมก็รู้ดีอยู่แล้วว่าพอลทำงานอะไร และสถานะของตนและพอลก็ไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น ถ้าหากว่าสิ่งที่พอลทำมันคือการหาเงินเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง มันก็เป็นเรื่องที่ควรทำ ไม่ใช่หรือ
“มาครับ เดี๋ยวเราสองคนจะช่วยทำให้พี่มีความสุขจนลืมพี่พอลไปเลยล่ะครับ”
“เดี๋ยว…พี่ยังไม่ได้บอกให้ทำแบบนี้เลยนะครับ ถอยออกไปเลยครับ”
“เอาน่า ห้องนี้เป็นห้องวีไอพี ไม่มีใครเห็นให้ต้องอายหรอกครับ ไม่มีกล้องวงจรปิดด้วยซ้ำ เราสามคนเอากันในนี้ก็ยังได้”
หนุ่มโฮสต์หน้าหล่อทั้งสองพยายามโอบกอดและเข้ามาเล้าโลมเทม เพื่อหวังจะให้เทมติดใจ ลูกค้าคนก่อนหน้านี้ก็มักจะได้ผลเสมอ เพราะคนที่มาที่นี่นอกจากคลายเครียดและเอนเทอร์เทนทั่วไปแล้ว ส่วนมากก็หวังเรื่องอย่างว่ากันทั้งนั้น แต่ดูเหมือนว่า ทั้งสองคนจะคิดผิด กับลูกค้าวีไอพีคนนี้…ผัวะ
“ พวกมึงออกไปจากห้องนี้เดี๋ยวนี้เลยนะ ก่อนที่กูจะเอามีดกรีดหน้าหล่อ ๆ ของพวกมึงจนทำมาหากินไม่ได้!!!”
“พอล?”
.
.