อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 18
พี่มังกรก็เป็นลูกค้าของผมไงครับ
“ตอนนี้ฉันยังหาตัวเอดินไม่เจอเลยว่ะ ทำไมอยู่ ๆ ก็หายไปนะ ที่คอนโดของแกก็ไม่มี”
ในเวลานี้ มังกรถูกคุณป้าเพียงเพ็ญกักบริเวณให้อยู่แค่ในบ้าน แม้แต่จะออกไปคอนโดก็ไม่ได้ เทมจึงต้องเป็นธุระคอยตามหาเอดินให้กับมังกร เพราะตั้งแต่วันที่เกิดเรื่อง มังกรก็ติดต่อเอดินไม่ได้เลย
“แกแน่ใจเหรอ เอดินไม่น่าจะไปไหนได้นี่นา”
“แน่ใจสิ ฉันเปิดเข้าไปในห้องของแก เสื้อผ้าของเอดินก็ยังอยู่ แต่กลับไม่เห็นเจ้าตัวเลยแม้แต่เงา ถามพี่รปภ. ที่อยู่ใต้ตึกเขาก็บอกว่าไม่เห็นคนชื่อเอดินเข้ามาที่คอนโดหลายวันแล้ว เป็นไปได้หรือเปล่า ว่าเขาจะออกไปเช่าห้องอยู่ข้างนอกอะ?”
“ไม่รู้สิ ก็คงจะเป็นไปได้นั่นแหละ เอดินเขาก็พอจะมีเงินอยู่บ้าง แต่คนที่ติดหรูขนาดนั้น เขาจะอยู่ข้างนอกได้สักกี่วัน งานของเขาก็ไม่ได้ทำแล้ว ฉันกลัวเขาจะอยู่ไม่ได้จริง ๆ ว่ะ”
“แกนี่ก็แปลกเนอะ บ้านแกสอนให้สมถะจะตาย แต่แกกลับมองว่าการติดรู้ของเอดินเป็นเรื่องปกติ แถมยังเป็นห่วงเขามากขนาดนี้”
“ถึงฉันจะเติบโตมาในบ้านหลังนี้ แต่ฉันก็ไม่ได้มองว่าการติดหรูมันเป็นเรื่องที่แย่มากหรอกนะ เอดินเขาเคยลำบากมาก่อน ถ้าวันหนึ่งจะตื่นเต้นกับของสวยของงามบ้างมันก็ไม่แปลกหรอก ยิ่งเขาทำงานได้ชั่วโมงละเป็นแสนขนาดนั้น เขาก็ต้องมีฟุ่มเฟือยกันไปบ้าง”
“เอ่อ ฉันเชื่อแล้วแหละว่าแกหลงเขาจริง ๆ ที่สามารถพูดเรื่องแย่ ๆ ให้ดูสมเหตุสมผลได้ ฉันก็ได้แต่หวังว่าเอดินจะใช้ชีวิตแบบคนปกติได้บ้าง อย่างน้อย…ถ้าเขาไม่ลืมกำพืดอะนะ”
“แกอย่าว่าน้องเอดินแบบนั้นนะ”
“เออ ฉันขอโทษก็แล้วกัน ฉันก็แค่เป็นห่วงน่ะ เอาเป็นว่าฉันจะพยายามตามหาตัวเขาให้ได้ก็แล้วกัน”
“ฉันขอบใจแกนะ แล้วก็ขอโทษจริง ๆ ที่ทำให้แกต้องเป็นห่วง ว่าแต่ที่ทำงานเขาว่ายังไงบ้างล่ะ?”
“ฉันเข้าไปคุยกับไดเรกเตอร์ให้แล้วนะ ฉันบอกว่าที่บ้านของแกมีปัญหา แล้วต้องบินไปที่ต่างประเทศด่วน เขาก็เลยทำเรื่องให้แกหยุดแบบไม่รับค่าจ้าง ส่วนงานระหว่างนี้เดี๋ยวฉันจะทำแทนแกไปก่อนก็แล้วกัน จะทำยังไงได้ล่ะ คุณป้าเพียงเพ็ญโหดซะขนาดนั้น ร้อยวันพันปีก็ไม่เคยเจอ ใครจะรู้ ว่าอยู่ ๆ อิทธิฤทธิ์ผู้ดีเก่าก็เกิดจะแผลงฤทธิ์ขึ้นมาซะอย่างนั้น”
“ฉันก็ไม่คิด บ้านของฉัน ถ้าไม่บอกก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเคยเป็นขุนนางเก่าตั้งแต่ต้นรัชกาลที่หนึ่ง ส่งต่อยศถาบรรดาศักดิ์มาจนถึงลูกหลานขนาดนี้ คุณป้าของฉันเองก็ไม่เคยใช้อำนาจได้มากเท่าครั้งนี้”
“อย่าหาว่างั้นงี้เลยนะ แกหนีออกไปไม่ได้หรือไง นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว ไม่ใช่สมัยเรือนทาสสักหน่อย ที่พอลูกหลานของตัวเองไปรักกับคนไม่คู่ควร แล้วจะล่ามโซ่เอาไว้ในเรือนไรงี้”
“ฉันว่าอย่าหาเรื่องใส่ตัวดีกว่า ฉันรู้จักป้าของฉันดี ถ้าฉันหนีออกไป คนอย่างเอดินไม่มีทางได้ผุดได้เกิดแน่ ๆ”
“เออ เรื่องนั้นก็จริง ต่อให้เอดินกลับเนื้อกลับตัวใหม่ ไม่ทำงานในบาร์โฮสต์แล้วก็เถอะ แต่ถ้ามีปัญหากับป้าของแกเมื่อไหร่ล่ะก็ คงได้เป็นขอทานข้างถนนแน่ ๆ คงไม่มีบริษัทไหนกล้ารับเอดินเข้าทำงานหรอก ต่อให้จะเป็นร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ ก็เถอะ”
“นั่นแหละ เอาเป็นว่าค่อย ๆ แก้ไปทีละปมก็แล้วกัน ตอนนี้หาตัวของเอดินให้เจอก่อน ส่วนเรื่องอื่นเดี๋ยวเราค่อยว่ากัน”
“เออ งั้นฉันกลับก่อนก็แล้วกัน…”
.
.
กริ๊งงงงงง
เมื่อเทมกลับไป ส้มหวานก็ปิดประตูรั้วยังไม่ทันเสร็จ มังกรกำลังจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน ก็ได้ยินเสียงคนกดกริ่งอยู่หน้าบ้าน ไม่มีทางที่จะเป็นคนขับรถหรือป้าเพียงเพ็ญแน่ ๆ
เพราะทุกคนตอนนี้น่าจะกำลังถวายอาหารให้กับพระอยู่ที่วัด แล้วถ้ามาถึง คุณป้าเพียงเพ็ญก็มีรีโมตสำหรับเปิดประตูใหญ่เพื่อให้รถนั้นเข้ามาอยู่แล้ว
“ไม่เป็นไร ไปเถอะ เดี๋ยวฉันเปิดเอง”
“แต่ว่า…”
“เหอะน่า ฉันไม่หนีไปไหนหรอกน่า”
“งั้น…ก็ได้ค่ะคุณมังกร”
มังกรเดินกลับไปที่ประตูแล้วชะเง้อมองว่าเป็นใคร แต่ก็กลับไม่เห็นใครเลยแม้สักคน ด้วยความสงสัย มังกรจึงเปิดประตูออกไปเพื่อดูให้ชัด ๆ แล้วก็ต้องสะดุ้งตัวด้วยความตกใจ เมื่อคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า คือคนที่มังกรไม่อยากเจอมากที่สุดในช่วงเวลานี้…
“พอล?”
.
.
“ทำไมเหรอครับ พี่เห็นหน้าผมทั้งที พี่ไม่ดีใจสักหน่อยเลยเหรอครับ?”
“พอลมาที่นี่ทำไม พี่บอกแล้วไงว่าอย่ามาที่นี่อีก ถ้าคุณป้าเพียงเพ็ญเห็น…”
“คุณป้าเพียงเพ็ญไม่เห็นหรอกครับ ได้ข่าวว่าคุณป้าเอาปิ่นโตไปวัดไม่ใช่เหรอครับ?”
“นี่พอลรู้เรื่องในบ้านของพี่ได้ยังไง?”
“รู้ได้ยังไง มันไม่สำคัญหรอกครับ เอาเป็นว่าผมรู้ก็แล้วกัน”
พอลไม่พูดเปล่า กลับพยายามเดินเข้าหามังกรจนหลังของมังกรชนเข้ากับกำแพงรั้ว และเมื่อจะหนี เขาก็ยกแขนขึ้นมาค้ำยันผนังเอาไว้จนทำให้มังกรไม่สามารถหนีไปไหนได้อีก
“นี่พอลคิดจะทำอะไร?”
“ผมก็แค่อยากจะกลับมาขอโอกาสพี่อีกสักครั้ง ได้หรือเปล่าละครับ?”
“โอกาสงั้นเหรอ โอกาสของเธอมันหมดไปตั้งนานแล้ว และมันจะไม่มีทางกลับคืนได้อีก ไปจากที่นี่ซะ ไม่อย่างนั้นพี่จะ…”
“พี่จะอะไรเหรอครับ ผมรู้…ว่าพี่ยังมีความรู้สึกกับผม จะว่าไป พี่นี่ก็ใช่ย่อยเลยนะ กับผัวเก่าอย่างไอ้แก่นั่นก็ยังเอากับผมก็ยังมีอารมณ์ด้วย กับไอ้เอดินก็เป็นของแปลกใหม่ ผมไม่เคยรู้…ว่าพี่จะแซ่บได้ขนาดนี้”
“หยุดพูดอะไรแบบนั้นนะ”
“หรือไม่จริงครับ คืนนั้นที่ผมจูบพี่ พี่ก็ย้วยจนเหลวไปทั้งตัวเลย ไม่ใช่หรือไง มีแค่อย่างเดียวของพี่ที่มันแข็งสู้มือผมคืนนั้น มันดีจะตาย การได้กลับมาเอากับคนเก่า น่าตื่นเต้นดีนะพี่ว่ามั้ย?” เพียะ
“อุก!!! โอ้ยยยยย”
ในขณะที่พอลกำลังเพ้อเจ้อและไม่ทันระวังตัว มังกรก็ใช้ฝ่ามือของตัวเองตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ก่อนจะใช้แขนทั้งสองล็อกคอของชายหนุ่มคนรักเก่าเอาไว้ แล้วแทงเข่าผ่าหมากใส่จุดที่บอบบางที่สุดของความเป็นชายนั้น จนอีกฝ่ายล้มลงไปเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นถนนทางเข้าหน้าบ้านของคุณป้าเพียงเพ็ญ
“จำเอาไว้ อย่ามายุ่งกับพี่อีก พี่ไม่รักใครนอกจากเอดินเท่านั้น”
“รักงั้นเหรอครับ พี่รักคนที่ผิดสัญญากับพี่ได้หรือไง ถ้าพี่รับได้ แล้วทำไมพี่ถึงไม่ชอบผมล่ะครับ?”
“เธอหมายความว่ายังไง ผิดสัญญา หมายถึงอะไร?”
“ไม่รู้สิครับ พี่ก็ลองเดาเอาสิ ว่าคนอย่างไอ้เอดินมันจะผิดสัญญาอะไรกับพี่ได้อีก แล้วถ้าพี่รับคนอย่างมันได้ พี่ก็ต้องรับผมได้เช่นเดียวกัน”
พอลพยายามยันตัวเองขึ้นมาจากพื้นนั้นอย่างทุลักทุเล แล้วเมื่อตั้งหลักได้ ก็กระโจนเข้าหามังกร แล้วจับมังกรล็อกคอเอาไว้ ก่อนจะบดริมฝีปากนั้น ลงไปกลางวันแสก ๆ ทั้งท่อนแขนที่โอบรัดจากด้านหลังล็อกแขนทั้งสองเอาไว้ อีกข้างนึงล็อกต้นคอเอาไว้จนไม่ว่ามังกรจะดิ้นรนยังไง ก็ไม่มีทางดิ้นหลุดออกไปได้
.
.
“นี่มึงมาทำอะไรที่นี่ อย่าบอกนะว่ามึงคิดจะ…”
“ใช่ กูมาขอคืนดีกับพี่มังกร แล้วมึงล่ะมาที่นี่ทำไมมิทราบ?”
เมื่อได้ยินเสียงทักทาย พอลจึงถอนริมฝีปากออกจากมังกร แล้วดึงร่างของมังกรมากอดเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เฮียเสือเดินเข้ามา ด้วยท่าทางและสีหน้า อยากจะเอาเรื่องคนตรงหน้าให้ถึงที่สุด แต่เพราะมังกรอยู่ตรงนั้น จึงไม่อยากจะลงมืออะไรที่รุนแรงไป
“กูก็มาในฐานะเพื่อนไง แต่มึง…แค่ผัวเก่าที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่คำว่าเพื่อนด้วยซ้ำ กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นกูจะต่อยมึงให้หน้าแหกเดี๋ยวนี้เลย”
คำขู่นั้นไม่สามารถทำอะไรคนอย่างพอลได้เลยสักนิด หากกลับทำสีหน้ายียวนราวกับว่าจะกวนประสาทเฮียเสือให้ยิ่งเดือดดาลขึ้นมากกว่าเดิม แล้วยื่นหน้าเข้าไปหากำปั้นนั้น เหมือนจะท้าท้ายว่า…ถ้ากล้า ก็เอาเลย
“นี่มึงท้าทายกูเหรอ มึงคิดว่ากูไม่กล้าต่อยมึงหรือไง?”
“ก็ถ้ามึงอยากต่อยมึงก็ต่อยกูสิ แต่มึงอย่าลืมนะ ว่าตอนนี้พี่มังกรอยู่ในอ้อมกอดของกู บางที…คนนิสัยเลว ๆ เอาตัวรอดเก่งอย่างกู อาจจะผลักพี่มังกรไปให้มึงต่อยแทนก็ได้ ถ้ามึงทนต่อยหน้าเมียเก่าแสนรักของมึงได้ งั้นมึงก็ต่อยมาเลย”
.
.
“พอเลย!!! ทั้งคู่นั่นแหละ ที่นี่มันบ้านของผมนะ แล้วคุณป้าของผมก็ใกล้จะกลับมาแล้วด้วย รีบออกไปทั่งคู่นั่นแหละ ก่อนที่ป้าของผมจะมาเห็น”
“แต่พี่เพิ่งมาเองนะครับ น้องกรจะไล่พี่กลับแล้วเหรอ และอีกอย่าง พี่ก็ไม่เคยก่อเรื่องอะไรที่บ้านหลังนี้เลยนะครับ มีแต่ไอ้นี่ ที่มันทำร้ายน้องกรก่อนที่จะเลิกกัน มันยังมีหน้ากลับมาที่นี่อีก หน้าด้านเกินไปแล้ว”
คำพูดพวกนั้นไม่ได้ทำให้พอลรู้สึกสะเทือนใจเลยสักนิด หนำซ้ำกลับลอยหน้าลอยตาทำสีหน้ายียวนใส่คนที่ทำท่าเหมือนกำลังจะง้างหมัดใส่ตนอยู่ตลอดเวลาแบบนั้นอย่างไม่เกรงกลัว
“ก็ตอนนี้ ผมมาที่บ้านหลังนี้ในฐานะผู้ให้บริการยังไงล่ะครับ พี่มังกรเป็นลูกค้าของผม ทำไมผมจะมาไม่ได้ล่ะ ถ้ามึงไม่เชื่อ มึงก็ลองถามที่มังกรดูสิ ว่าเมื่อคืนเรามีความสุขกันมากขนาดไหน ร้องเสียงดังจนผมต้องรีบเอามือปิดปากเลยล่ะ จริงมั้ยละครับพี่มังกร…”
“กูทนไม่ไหวแล้วววว” ผัวะ!!!
.
.