ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
ผู้แต่ง
อิ่มหมู
เรื่องย่อ
◇ ซาตานคลอส ◇
อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.
เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู
ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว
แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ
“ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”
ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา
เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส
.........
ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน
Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู
Twitter/X : @Immhu_
Tiktok : @Immhu_uu
*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*
"ซูร์มัน…สังหารกวาง
“!!!”
ราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางหัว เหล่าเอลฟ์แคระตัวชาวาบขึ้นมาจนแทบจะพยุงตัวให้ยืนไม่ไหว พอได้สติก็ปล่อยแขนเพื่อนพ้องหันขวับไปหาผู้ที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นศัตรูอย่างเต็มปาก
จากที่ต้องห้ามไม่ให้ลงมือบัดนี้พวกเขากลับต้องการทำมันเสียเอง
“คิดจะทำสิ่งใดกันแน่”
เน็ตต์เอ่ยถามเสียงแข็งพร้อมเดินขึ้นมาด้านหน้า มือข้างหนึ่งส่งสัญญาณให้ลูกน้องประจำตำแหน่ง
เมื่อเห็นดังนั้นเหล่าซูร์ต่างก็ยกอาวุธขึ้นมากระชับไว้ ถึงแม้ว่าเอลฟ์แคระส่วนใหญ่จะมีเพียงแค่มือเปล่า แต่ความสามารถนั้นถูกเลื่องลือไปทั่วดินแดน
แค่เท่าที่ได้มีโอกาสได้เห็นด้วยตาเปล่าเมื่อครู่ ก็ช่วยยืนยันว่าเรื่องเหล่านั้นต้องมีมูลความจริง
“ก็มันพุ่งมาชนข้าก่อน” น้ำเสียงเย้ยหยันพยายามปิดบังอาการหวาดกลัวกล่าว ความรู้สึกเหมือนจะถูกสังหารได้ทุกเมื่อยังคงเด่นชัดในหัว “แค่ป้องกันตัวเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย“
“กวางทำร้ายเจ้างั้นหรือ คิดว่าพวกข้าเป็นเด็กรึไง!” เอลฟ์แคระเสียงเข้มตะคอก มือทั้งสองกำแน่น
“ไม่เชื่อแล้วจะให้ทำเช่นไร ปลุกมันขึ้นมาถามเสียสิ กะอีแค่สัตว์ป่าตัวเดียวทำเป็นเรื่องใหญ่นัก”
“นางคือกวางนะ! ผู้ที่สามารถให้กำเนิดรูดอล์ฟได้จะเป็นแค่สัตว์ป่าได้อย่างไร แต่ถึงเจ้าจะถูกทำร้ายจริงๆ ก็ไม่ควรสังหารนางเช่นนี้” เอลฟ์แคระสาวจ้องเขม็ง “โดยเฉพาะในเขตแดนของซานต้า ถือสิทธิ์อันใดกัน”
“สิทธิ์ที่ซานต้าให้พวกข้ามาอย่างไรล่ะ”
คนแคระเผ่าซูร์ผู้มีอายุมากที่สุดเอ่ยพลางเดินขึ้นมาด้านหน้า มือขวายกมีดขนาดเท่าแขนชี้ไปยังอีกฝ่าย
“หากพวกเจ้าทำหน้าที่ได้ดีกว่านี้ พวกข้าคงไม่ต้องออกมาถูกกวางป่านี่ทำร้าย และจะไม่มีใครต้องนองเลือดเลยด้วยซ้ำ”
แปะ แปะ แปะ
หนุ่มน้อยซูร์ตบมืออย่างชอบใจ
“ถ้าหากเป็นพวกข้าที่ได้ทำหน้าที่นี้ คงจะเจอรูดอล์ฟปีละสามตัวและต้องไม่มีกวางดุร้ายออกมาเดินเพ่นพ่านให้ถูกสังหารเช่นนี้แน่”
เน็ตต์จ้องเขม็งจนตาแทบจะหลุดจากเบ้า มือข้างที่ชูไว้สั่นระริกพยายามบังคับไม่ให้ตนเองส่งสัญญาณเริ่มโจมตี เมื่อคิดทบทวนอยู่สักพักเขาก็ถอนหายใจออกมา
ก่อนรอยยิ้มเย้ยหยันจะประทับบนใบหน้า
“ซานต้าขอให้พวกเจ้าช่วย หรือเสนอตนเองกันแน่”
“นี่เจ้ากล้า-”
“งานทุกสิ่งที่พวกเจ้าได้ทำนั้น ล้วนมาจากการเสนอตนเองทั้งสิ้น กล้าเอ่ยออกมาได้อย่างไรว่าซานต้าไว้ใจ ไอ้-คน-นอก”
“หุบปาก!”
คนแคระเผ่าซูร์ตะโกนอย่างเหลืออด มือข้างถนัดจ่อมีดเข้าที่คอของเน็ตต์แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทำให้อีกฝ่ายลดรอยยิ้มบนใบหน้าลง
“เอาสิ สังหารข้า…ดังที่ทำกับกวางนางนั้น” เอลฟ์แคระหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนกล่าวพลางกลั้นหัวเราะ มือขวาลดลงช้าๆ จนไปวางไว้ที่กลางหลังตนเอง “สังหารเอลฟ์แคระผู้ซึ่งได้รับการคุ้มครองจากวิญญาณคริสต์มาส ในเขตแดนของซานตาคลอส ข้าเองก็อยากรู้เช่นกันว่าจุดจบมันจะเป็นเช่นไร”
เสียงสายลมพัดหวีดหวิวแทรกบทสนทนาที่ขาดช่วงไป คนแคระเผ่าซูร์ผู้มีอายุมือสั่นระริกไม่กล้าลงมือ พอรู้ตัวอีกทีก็เห็นว่าเอลฟ์แคระลาดตระเวนทั้งหมดล้อมพวกตนเอาไว้ทุกทิศทางจึงได้รู้ว่าได้พ่ายแพ้เสียแล้ว
พวกเขาแพ้…ตั้งแต่ยังไม่เริ่มสู้ด้วยซ้ำ
เช่นเดียวกับที่ผ่านมา เพียงเพราะเอลฟ์แคระถูกเลือกโดยวิญญาณคริสต์มาสให้ดูแลโรงงาน รับใช้ซานตาคลอสและพื้นที่แห่งนี้ จึงได้เปรียบในทุกทาง
น่าขันสิ้นดี!
“ชิ” คนแคระเผ่าซูร์อายุมากลดมีดในมือลง นัยน์ตาสีธรรมชาติยังคงจ้องเขม็ง “ปากดีไปเถอะ อีกไม่นานพวกเจ้าก็จะได้กลับไปทำของขวัญ ได้มาอยู่ใต้คำสั่งของพวกข้า”
เอลฟ์แคระอายุมากกล่าวทิ้งท้ายก่อนพาพวกพ้องเดินจากไปแม้ใจในจะไม่คิดเช่นนั้นก็ตาม ตลอดหลายรุ่นที่ผ่านมาหน้าที่ลาดตระเวนไม่เคยตกมาอยู่ในมือของซูร์เลย
และในครั้งนี้ทริซเองก็ต่อรองกับซานต้าไปมากทีเดียวกว่าพวกเขาจะได้ออกมาอยู่ที่นี่
ต้องใช้โอกาสนี้สร้างชื่อเสียงให้มากกว่าเอลฟ์แคระให้ได้
ฮู้ววว…
เหล่าเอลฟ์แคระลาดตระเวนต่างถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ถึงจะรู้ว่าตนถูกคุ้มครองจากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จนไม่มีใครหรืออะไรมาทำอันตรายพวกเขาในพื้นที่แห่งนี้ได้แต่ก็ไม่อยากให้เกิดการนองเลือดขึ้นต่อหน้าต่อตา
“เราจักทำเช่นไรดี” เอลฟ์แคระสาวเอ่ยเสียงอ่อน เดินตรงไปตรวจดูร่างของกวางสาวท้อง
เอลฟ์แคระเสียงเข้มเดินตามไป แววตามีแต่ความเจ็บปวดที่มิอาจปกป้องกวางผู้นี้ได้ก่อนจะเริ่มลงมือผ่าท้องเพื่อตรวจดูให้แน่ใจว่าในครรภ์ของนางไม่ใช่รูดอล์ฟ
ในเวลาแบบนี้ก็คงทำได้เพียงเท่านี้…
“ต้องบอกเรื่องนี้แก่ซานตาคลอสหรือไม่” เอลฟ์แคระตนหนึ่งเอ่ย ทิ้งตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนล้า
“บอกไปแล้วจะได้อะไร” เอลฟ์แคระเสียงเข้มสวนทันควัน มือข้างหนึ่งล้วงเอาก้อนเนื้อที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างออกมาจากในท้องพอเห็นว่าเป็นลูกกวางธรรมดาจึงจับยัดกลับเข้าที่เดิม “ซานต้าน่ะ เอาแต่ถือหางพวกมัน ราวกับอยากจะให้คนแคระทรยศพวกนั้นมาแทนที่เราอย่างนั้นแหละ”
เมื่อเห็นดังนั้นเอลฟ์แคระสาวก็ทิ้งตัวลงพื้นเช่นกัน ก่อนจะหันมาหาเน็ตต์ที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
“ซานต้าจะยกแผนกลาดตระเวนให้ซูร์จริงหรือ”
เน็ตต์ยังคงนิ่งเงียบไม่ไหวติง เพราะไม่รู้จะเอ่ยคำใดออกไปเพื่อช่วยกู้สถานการณ์ที่รู้จุดจบอยู่แล้วให้ดูดีขึ้น
และเรื่องบางเรื่องมันก็ติดอยู่ในลำคอจนนึกลำคาน…
แต่สิ่งที่แน่นอนที่สุดคือคำสั่ง ด้วยความสัมพันธ์ภายในที่ได้ต่อสู้ร่วมกันมาอย่างยาวนาน ถึงแม้จะแคลงใจ เน็ตต์ก็ยังเชื่อว่าพวกเขาจะทำตามอย่างเคร่งครัด
เมื่อตัดสินใจแน่ชัดแล้วเน็ตต์จึงเริ่มกล่าว
“ซานต้าออกไปข้างนอก จะกลับมาเมื่อใดก็ไม่มีใครทราบ ตอนนี้ก็ฝังนางให้ลึกที่สุด อย่าให้สัตว์นักล่าได้กลิ่นเดี๋ยวพวกมันจะเข้ามายุ่มย่ามในเขตนี้”
ถึงแม้จะยังสงสัยแต่เหล่าเอลฟ์แคระก็รีบผุดลุกขึ้นเตรียมตัว
“เหล่ากวางก็ทำเช่นเดิม แต่จับตาดูพวกซูร์อย่างใกล้ชิด หากมีผู้ใดปลีกตัวก็รีบสกัดไว้จำไว้ว่าต้องไม่ให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีก” เน็ตต์สบตากับลูกน้องทีละตน มือหนึ่งหยิบเอากิ่งไม้ขึ้นมาวาดสัญลักษณ์ที่เข้าใจกันแค่ในกลุ่ม "ข้าจะคอยในจุดเดิม เกิดสิ่งใดขึ้นก็มารายงาน”
“ครับ/ค่ะ”
เหล่าเอลฟ์แคระตอบรับคำสั่งก่อนจะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน โดยที่ก่อนจากก็ไม่ลืมกลบร่องรอยขีดเขียนบนพื้นออกไปด้วย
‘ข้าจะไปพบโฮมมี่’
…
ร่างกายแก่ชราสั่นเทาจนมิอาจควบคุมได้ วาระสุดท้ายอยู่ใกล้ห่างเพียงครึ่งลมหายใจแต่เขาก็ยังพยายามขัดขืนมัน
ได้โปรด…อีกสักครั้ง ให้ข้าได้ทำหน้าที่อีกสักครั้งเถิด
เขาวิงวอน แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เสียงกระดิ่งเบาบางขยับไปทางซ้ายทีขวาที มันบอกให้เขาปล่อยวางแล้วจะได้จากไปอย่างสงบ
เช่นเดียวกับรูดอล์ฟตนอื่นๆ
“สะ สะ…สะ”
ลำคอยาวและหนาพยายามเปล่งเสียงแต่มันฟังดูแตกต่างจากเสียงร้องของกวางดังเช่นที่ผ่านมา
“สะ…ซาน ซานต้า สังหาร…ซาน ซานต้าสังหาร- มัน”
เพียงแว่บเดียวที่จมูกสีแดงสดเปล่งแสงกลับทำให้ทั่วทั้งโรงนาตื่นตระหนกโดยสัญชาตญาณ เหล่ากวางเรนเดียร์ต่างส่งเสียงจนลำคอแหบแห้งวิ่งวนไปมาเป็นวงกลม ในขณะที่บางส่วนพยายามพังรั้วเพื่อเข้ามาดูอาการรูดอล์ฟกวางตัวผู้เพียงตัวเดียวในที่แห่งนี้
“นี่พวกเจ้า เลิกโวยวายเสียที ลำคาน!”
สวัสดีปีใหม่! เป็นยังไงบ้างปีที่ผ่านมาใจดีกับทุกคนมั้ย เก่งมากเลยนะที่รอดมาได้ เราอิ่มหมูไม่ใช่ใครยิ่งใหญ่มาจากไหนแต่อยากขออวยพรให้มีความสุขตลอดปี2026 นี้เลย! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางกันมาตลอด
ในตอนหน้าต้องกลับไปหาซาตานหนุ่มของเราแล้วล่ะ สงสัยจังว่าทำอะไรอยู่ ไว้พบกันท้ายบทหน้าน้าาา