ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
ผู้แต่ง
อิ่มหมู
เรื่องย่อ
◇ ซาตานคลอส ◇
อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.
เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู
ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว
แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ
“ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”
ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา
เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส
.........
ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน
Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู
Twitter/X : @Immhu_
Tiktok : @Immhu_uu
*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*
เขตป่าสนรกทึบ ณ ริมขอบผาสูงชัน มีต้นไม้ใหญ่ผลัดใบจนหมดเร็วกว่าต้นอื่นด้วยอายุที่มากกว่า มันโอนเอนอย่างน่าหวาดหวั่นทุกครั้งที่สายลมพัดผ่านแม้เพียงจะเบาบาง
ที่ใต้ต้นไม้แก่ปรากฏร่างใหญ่โตเกินสองเมตร สวมเกราะหนังสภาพยับเยินไม่ต่างจากร่องรอยมากมายบนตัวยืนชูแขนออกไปด้านหน้า ดวงตาเรียวยาวสีเขียวอมเหลืองเหม่อมองลงไปยังเบื้องล่างคล้ายกำลังเฝ้ามองบางสิ่งแต่ก็ไม่ได้มีท่าทีใส่ใจมากนัก
‘ปีศาจแห่งตระกูลคลีฟ’ แม้จะถูกเรียกแบบนั้นแต่โดยเผ่าพันธุ์แล้วคืออสูร เขาตามกลิ่นของเป้าหมายจนได้มาอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ด้วยผู้คนมากมายที่อาจทำเรื่องยุ่งยากจึงทำได้แค่เฝ้ามองจากระยะไกลและปล่อยให้กลิ่นเลือดจากมือที่ได้เฉือนเนื้อออกบางส่วนส่งคำเชิญไปตามสายลม
จากระยะนี้…กลิ่นคงไปถึงพอดี
ห่างออกไปยังเบื้องล่างคือลานหิมะโล่งกว้าง มีกลุ่มสิ่งมีชีวิตสองขามากมายพูดคุยกันอยู่เนืองๆ หนึ่งในนั้นคือผู้ที่เป็นเป้าหมาย และเมื่ออีกฝ่ายมองกลับมายังทิศที่ตนยืนอยู่ฝ่ามือเปื้อนเลือดก็แปะป้ายลงบนต้นไม้ข้างตัวเพื่อทิ้งร่องรอยเอาไว้
คงจะไม่ตามใครมาช่วยเป็นฝูงหรอกนะ…
เจ้าของร่างใหญ่โตพึมพำในใจก่อนจะหันหลังเดินมุ่งตรงเข้าป่าสนรกทึบโดยทิ้งรอยเลือดเอาไว้ตามทางให้ได้มากที่สุดก่อนบาดแผลของตนจะสมานในไม่ช้า
…
ใช้เวลาถึงยี่สิบนาทีกว่าผู้ที่มันเฝ้ารอจะมาถึง อสูรตัวโตมองร่างสีซีดในชุดคลุมกันหนาวสีแดงสดจากบนกิ่งสูง ใบหน้าเรียบเฉยประเมินอีกฝ่ายอย่างสงบแตกต่างจากท่าทีร้อนใจของผู้ที่อยู่เบื้องล่างซึ่งเอาแต่เดินวนไปมาอยู่ในจุดเดิม
ดูจากใบหน้าละอ่อนนั่นยังคงเป็นซาตานวัยรุ่นเท่านั้นเอง
หึ…
มันแอบหัวเราะเยาะในใจให้กับความขี้ขลาดของตัวเองที่เคยหวาดกลัวซาตานตนนี้มานานหลายสิบปีจนไม่กล้าเคลื่อนไหว
จากที่คิดว่าแค่จะแวะมาหยั่งเชิงคงต้องจัดการให้สิ้นซากเสียตรงนี้
ตุ้บ
ร่างใหญ่โตกระโดดลงจากต้นไม้สูงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นแต่กลับไม่ทำให้เจ้าของร่างนั้นบาดเจ็บเนื่องจากได้ผ่านการฝึกฝนมามากมาย มันก้าวยาวๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็มายืนต่อหน้าของอีกฝ่าย
ซาตานหนุ่มน้อยไม่ถอยหนีอย่างที่คาด ร่างบอบบางยืนนิ่งอยู่ในจุดเดิมแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมานั้นกลับเต็มไปด้วยความกังวล
“ต้องการอะไร”
ใบหน้าไร้ที่ติเงยขึ้นเล็กน้อยเมื่อต้องคุยกับผู้ที่มีส่วนสูงต่างกัน ดวงตาทมิฬจ้องเขม็งมายังเขาอย่างไม่ไว้วางใจ
“ถ้าคุณต้องการมาก่อนกวนที่นี่ ผมขอเตือน-”
“ฮะฮะฮะ” อสูรตัวโตหัวเราะ ริมฝีปากบางซึ่งมิอาจปิดบังฟันแหลมคมได้แสยะยิ้มจนสุดขณะเอื้อมมือมาสัมผัสปลายคางเย็นเฉียบ “ใช้สรรพนามที่ยังลุ่มหลงในตัวมนุษย์เช่นนี้ก็แปลว่า..ตัวเจ้าไม่ได้เกิดที่นี่งั้นสินะ”
ซาตานหนุ่มน้อยถึงกับนิ่งงันไปชั่วครู่ เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่งไม่มีคำพูดอื่นใดอีกเพื่อปฏิเสธ
“ซาตานจากนรกได้มาอยู่ในที่ของพระเจ้าของเหล่าทวยเทพ คงกำลังทำเรื่องสนุกอยู่ล่ะสิท่า” อสูรตัวโตกล่าวทีเล่นทีจริง ปลายเล็บแหลมคมค่อยๆ ไล้ลงไปยังใต้คางและหยุดอยู่บริเวณคอขาวเนียน “อย่างเช่น…สังหารซานต้ารุ่นก่อนและครอบครัว”
“หุบปาก!”
ซาตานหนุ่มตะคอก ปัดมือใหญ่โตกว่าหน้าตนเองออก ส่งกลุ่มก้อนควันสีม่วงโอมล้อมรอบคอของอสูรเอาไว้ก่อนจะกระโดดถอยห่างไปไกล
“กลับไปยังที่ของแกซะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำและเล็กแหลมราวหลายสิบเสียงเปล่งออกมาพร้อมกันอย่างเดือดดาล ดวงตาทมิฬทอแสงสว่างวาบเป็นสัญญาณของการพร้อมโจมตีทุกเมื่อ
แม้จะสู้ได้แต่อสูรตัวโตไม่คิดตอบโต้ ซาตานตรงหน้าถึงจะเป็นเพียงแค่วัยรุ่นแต่ก็ยังเป็นซาตานอยู่ดี แล้วยิ่งเป็นซาตานที่สามารถพาตัวเองเข้ามาทำลายเทศกาลนี้จากภายในได้คงไม่ต้องพูดถึงความสามารถที่เร้นลับไว้ข้างใต้ใบหน้าไร้พิษสง
ดูท่าเรื่องสนุกระหว่างซาตานและทวยเทพคงจะปะทุขึ้นอีกครั้งในไม่ช้า…แล้วผู้ที่ได้รับผลพลอยได้เสมอมาคืออสูรและปีศาจเช่นพวกตน ดังนั้นการปล่อยให้ซาตานทำเรื่องนี้ต่อคงเป็นเรื่องที่ไม่เสียเวลาเท่าไรนัก
อสูรตัวโตครุ่นคิดอยู่นานในที่สุดก็เอ่ยขึ้น
“เมื่อครู่ข้าพูดมากไปหน่อยต้องขออภัยท่านซานต้า” อสูรตัวโตทำเสียงอ่อน คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นช้าๆ “ความจริงแล้วที่ข้ามาในวันนี้ก็เพียงมีเรื่องขอร้อง”
ซาตานหนุ่มขมวดคิ้วให้กับท่าทีที่ต่างออกไป แต่ดวงตายังคงเปล่งแสงอยู่อย่างนั้น
“ข้าต้องการย้ายสินค้าทั้งหมดและออกจากที่นี่ ไปให้พ้นหูพ้นตาของท่านดังที่หวัง แต่ในการขนถ่ายจำเป็นต้องใช้รถเลื่อนสีแดงคันใหญ่เพียงคืนเดียวทุกอย่างจะเสร็จสิ้น”
“รถเลื่อนของซานตาคลอส”
“ใช่ ในคืนก่อนวันคริสต์มาสที่พลังของมันแข็งแกร่งที่สุด ข้าจักขนถ่ายในวันนั้น” พูดจบร่างใหญ่โตก็ผุดลุกขึ้นโดยไม่รอฟังคำยินยอม
ก็เพื่อให้อีกฝ่ายได้รู้แจ้ง ว่านี่คือการเตือน
และมันก็มิได้เกรงกลัว
ฟันแหลมคมส่งรอยยิ้มเย้ยหยันให้ก่อนจะหันหลังจากไปไม่คิดระแวงเลยแม้แต่น้อยว่าอีกฝ่ายจะโจมตีใส่
เพราะไม่ว่าจะทำเช่นไรก็ไม่สามารถสังหารตนได้อยู่แล้ว
…ซาตานหนุ่มก็รู้เรื่องนี้ดีเช่นกัน ด้วยพลังของตนในตอนนี้แค่เพียงมนุษย์สักสิบคนที่มีอาวุธก็ยากที่จะจัดการ
เขาได้แต่เพียงกำมือแน่นมองจนแผ่นหลังใหญ่โตของมันลับสายตาไป
หากเป็นซานตาคลอสคนอื่นคงรีบแจ้งเรื่องนี้ต่อเบื้องบน เหล่าทวยเทพจะส่งกองกำลังมาช่วย แต่กับเขาที่เป็นซาตาน นอกจากจะส่งเทพมาคุ้มกันโรงงานแล้วคงได้มีการตรวจสอบอย่างอื่นกันอีกยกใหญ่ หรือถ้ายอมจำนนต่อคำขู่นั่นสุดท้ายเทพก็จะมาตรวจสอบที่นี่อยู่ดี ไม่ว่าเลือกทางไหนก็ไม่เป็นผลดีต่อที่แห่งนี้เลยแม้แต่น้อย
โดยเฉพาะกับผู้ที่เขาต้องการปกป้องมากที่สุด
หากมีพลังมากกว่านี้…หากเขาฉลาดกว่านี้ หากสามารถ…ใช้เวทมนตร์ของซาตานได้มากกว่านี้ล่ะก็