ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
ผู้แต่ง
อิ่มหมู
เรื่องย่อ
◇ ซาตานคลอส ◇
อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.
เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู
ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว
แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ
“ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”
ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา
เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส
.........
ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน
Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู
Twitter/X : @Immhu_
Tiktok : @Immhu_uu
*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*
โกดังเก็บของเล่นด้านหลังสุดของโรงงานโดยปกติแล้วมักจะไม่ค่อยมีผู้ใดมาเพ่นพ่านมากนักแต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเอลฟ์แคระมากมายจับกลุ่มพูดคุยด้วยท่าทีเคร่งเครียด เบลเดินเข้ามาทางประตูเล็กด้วยท่าทีร้อนรนในมือกำปึกกระดาษจนแทบจะล้นมือ
“ยังไม่เจออีกหรือคะ”
“เอลฟ์แคระลาดตระเวนยืนยันว่าซานต้าไม่ได้ออกไปไหนเลยค่ะ แต่หาจนทั่วแล้วก็ไม่พบ” เอลฟ์แคระสาวเร่งตอบ ส่งสายตาไปทางกลุ่มเอลฟ์แคระที่แต่งตัวมิดชิดกว่าใคร
เน็ตต์เดินเข้ามาใกล้ กางแผนที่ในมือให้ดูเพื่อยืนยันว่าได้ตรวจสอบครบทุกที่แล้วก็ส่ายหน้าเบาๆ
ซานต้าหายตัวไป แถมยังเป็นในคืนคริสต์มาสอีฟด้วย
เทศกาลนี้จบสิ้นแล้ว…
เบลกัดริมฝีปากแน่น ในหัวนึกโทษตัวเองที่ดันลืมเรื่องสำคัญที่สุดไปเสียได้ เพราะเธอเอาแต่สนใจว่าของเล่นทุกชิ้นจะต้องอยู่บนรถเลื่อนจนไม่ทันสังเกตว่าคุณคลอสอยู่ในโรงงานหรือเปล่า
ให้ตายสิ ตัวเองเป็นถึงซานต้าควรจะรู้หน้าที่ไม่ใช่หรอ ทำไมต้องให้เธอคอยมาเตือนในทุกปีด้วย!
เบลทุบอกชกหัวตัวเองในใจ พยายามนึกย้อนไปถึงในอดีตที่บางครั้งซานต้าบางรุ่นก็เจ็บป่วยจนออกส่งของขวัญไม่ได้ว่าพวกเขาแก้ปัญหากันเช่นไร แต่ในขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น…ก็มีร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาใกล้
“มีอะไรรึเปล่าครับ เคร่งเครียดกันเชียว”
ชายหนุ่มมาหยุดที่ข้างเบลหันมองรอบตัว แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบในทันที ทั้งโกดังเอาแต่ทำหน้าเหมือนพึ่งรู้ว่าตนป่วยเป็นโรคร้ายแรง
“วันคริสต์มาสจบสิ้นแล้วน่ะสิ” เอลฟ์แคระลาดตระเวนสาวเอ่ยเสียงอ่อน ทิ้งตัวลงกับพื้นโกดังเย็นเฉียบ
“พระเจ้าต้องลงโทษเราแน่ แต่ยังไม่แย่เท่ากับเด็กๆ ที่จะต้องตื่นมาโดยไม่มีของเล่นใต้ต้นไม้สักชิ้น แค่คิดก็ปวดใจแล้ว ฮืออออ” เอลฟ์แคระหนุ่มกล่าวเสริมพร้อมน้ำตานองหน้า
“แย่จังเลยนะครับ” ชายหนุ่มตีหน้าเศร้าไปด้วย ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ทำให้เอลฟ์แคระทั้งหมดมีอาการแบบนี้คงเป็นเรื่องใหญ่น่าดู “แล้วทำไมวันคริสต์มาสต้องจบสิ้นหรอ”
“ซานต้าหายไปไหนก็ไม่รู้น่ะสิ ใกล้จะถึงเวลาส่งของขวัญแล้วด้วย”
ซาตานหนุ่มชี้ตัวเองด้วยท่าทางงุนงง “ผม…ผมหายไป? แล้ววันนี้ต้องส่งของขวัญหรอครับ”
“ซานต้า!!!”
ทั้งโกดังลุกฮือขึ้นมาเมื่อสามารถรับรู้ได้แล้วว่าชายแปลกหน้าที่ยืนอยู่ตรงนี้มาสักพักคือผู้ใด เอลฟ์แคระที่อยู่ใกล้ที่สุดถึงกับกระโดดเกาะขาเขาแน่น
“ครับ ผม- ผมเอง ตามหาผมทำไม…”
หมับ
พูดยังไม่ทันจบเบลก็ลากแขนของเขาออกไปทางประตูใหญ่โดยมีเอลฟ์แคระวิ่งตามมาเป็นพรวน ก่อนจะโยนปึกกระดาษในมือมาให้ทั้งหมด จนซาตานหนุ่มอดที่จะถามถึงเรื่องราวทั้งหมดไม่ได้
“เดี๋ยวก่อนนะครับนี่มันเกิดอะไรขึ้น มีใครบอกผมได้หรือเปล่า”
แต่เมื่อได้เห็นรถเลื่อนหิมะสีแดงขนาดใหญ่ตรงหน้าประดับประดาไปด้วยกระพรวนสีทองอร่ามและเทียมด้วยกวางเรนเดียร์ทั้งแปดก็เข้าใจในทันที
ด้านหลังที่นั่งของคนขับมีถุงของขวัญสีแดงซึ่งถูกถักทอจากผ้าใยหมอกหิมะขนาดใหญ่ยักษ์ ลวดลายทั้งหมดบนถุงคืออักขระเวทมนตร์ที่ช่วยให้ของขวัญจำนวนมากสามารถบรรจุลงไปได้
“ปีนี้ไม่มีรูดอล์ฟไปด้วยคงจะช้ากว่าเดิม แต่ฉันทำเส้นทางทั้งหมดเอาไว้แล้ว คุณคลอสอ่านและทำความเข้าใจระหว่างทางก็แล้วกันค่ะ”
“แต่ผมยังไม่ได้แต่งตัวเลย…” ซาตานหนุ่มพิงตัวกับรถเลื่อนพร้อมทำหน้าออดอ้อน แต่ไม่นานเกินรอเสื้อผ้าทั้งหมดก็ถูกโยนข้ามศีรษะไปอยู่บนรถโดยโฮมมี่
“ถ้าผมติดกระดุมผิดจะทำยังไงดีล่ะครับ”
เบลทำหน้าบึ้งไม่ตอบรับคำขอของผู้ที่กำลังพยายามยื้อเวลา เธอผลักคุณคลอสให้ขึ้นไปบนรถอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าให้กับคนแคระซูร์ที่จูงกวางเรนเดียร์อยู่
“เดินทางปลอดภัยนะคะ”
เบลกล่าวคำอำลาดังเช่นทุกปี โดยมีเอลฟ์แคระรอบกายโบกมือให้อย่างกระตือรือร้น และเมื่อเสียงกระพรวนเริ่มดังพร้อมๆ กับมีแสงสีทองเปล่งประกายขึ้นมาพวกเขาก็ถอยออกห่าง
ฟืด ฟึด ฟืดดดด
เหล่าเรนเดียร์ส่งเสียงผ่านจมูกหนาเพื่อบอกกับผู้กุมบังเหียนว่าพร้อมทุกเมื่อ ซาตานหนุ่มที่มีแสงสีทองโอบรอบกายเช่นเดียวกันโบกมือน้อยๆ ให้กับเหล่าเอลฟ์แคระ และเมื่อเสียงกระพรวนหนึ่งซึ่งดังก้องกว่าใครดังแว่วขึ้นในหัว ดวงตาทมิฬเปล่งแสงสีทองอร่าม มือทั้งสองก็สะบัดส่งสัญญาณให้เหล่าเรนเดียร์ออกตัว
รถเลื่อนสีแดงของซานต้าพุ่งทะยานไปด้านหน้า เพียงครู่เดียวก็ลอยขึ้นไปบนอากาศและลับสายตาไป ทิ้งไว้เพียงเสียงกระพรวนเล็กจิ๋วและความรู้สึกอิ่มเอมในอกราวกับมีเวทมนตร์แห่งความปิติหมุนวนในท้อง
ซานต้า…ออกส่งของขวัญแล้ว
…
รถเลื่อนหิมะสีแดงคันใหญ่จอดลงที่เนินเขาเตี้ย ตรงหน้าคือเมืองขนาดกลางอันเป็นจุดหมายแรกของค่ำคืนนี้
ซาตานหนุ่มกระโดดลงมาจากรถก่อนที่เสียงกระพรวนจะดังกังวานในจังหวะที่ต่างออกไป มันทั้งเบาบางและสั่นเครือ และเมื่อทุกอย่างหยุดนิ่งรถเลื่อนทั้งคันรวมไปถึงกวางเรนเดียร์ก็หายไปจากสายตา
บนหลังของเขามีถุงของขวัญขนาดเท่าตัวที่ถูกดึงออกมาจากถุงใหญ่บนรถอีกที มันถูกแปะป้ายด้วยหมายเลขชุดหนึ่ง
ซึ่งเป็นแบบเดียวกับบนแผนที่เพื่อให้ง่ายต่อการทำงาน แม้ว่ามันค่อนข้างจะยุ่งยากที่ต้องทำตามลำดับอย่างเคร่งครัดก็ตามแต่ก็มิอาจคัดค้านด้วยทั้งหมดนี้เบลเป็นผู้สั่งการ
พอได้อ่านรายชื่อของเด็กๆ กับตำแหน่งที่แน่ชัดแล้ว ซาตานหนุ่มก็โบกมือกลางอากาศเรียกละอองสีทองออกมาโอบล้อมตัวของเขาเอาไว้
ค่ำคืนนี้ สิ่งเดียวที่ออกจากตัวเขาได้มีเพียงเวทมนตร์ของซานต้าเท่านั้น
และด้วยเวทมนตร์นี้จะทำให้เขาสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วและไร้ซึ่งเสียงใด แม้จะเป็นเพียงแค่หนึ่งคืนต่อปีแต่ก็เรียกได้ว่าทรงพลังมากทีเดียว
รวดเร็วมากกว่าตัวเขาที่ปกติใช้มนตร์ของซาตานเสียอีก
ซาตานหนุ่มกระโดดจากพื้นดินขึ้นสูงก่อนจะดีดตัวกลางอากาศพุ่งทะยานไปด้านหน้า
“เริ่มทำงานที่เรารักกันดีกว่า”
…
ซาตานหนุ่มแทรกตัวผ่านความมืดกระโดดลงมาจากหลังคาอย่างแผ่วเบา ดวงตาทมิฬสะท้อนภาพของเด็กชายตัวมอมแมมกำลังเปล่งประกายเบาบางอยู่บนกองขยะแห้งที่ใช้เป็นเตียงนอน
เด็กคนนี้คือผู้ที่เชื่อมั่นใจวันคริสต์มาส…
แม้จะไม่มีจดหมาย ไม่มีแม้แต่ถุงเท้าขาดๆ ห้อยริมหน้าต่าง ขอเพียงใจที่ศรัทธาในวันคริสต์มาส ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไรก็มีสิทธิที่จะได้รับของขวัญทั้งนั้น เขาวางถุงสีแดงลง รื้อค้นหาขนมหวานพยามให้เกิดเสียงน้อยที่สุด
ทว่า…
“ซานต้า!!”
เสียงคุ้นเคยดังขึ้นในระยะเอื้อมมือ เรียกเอาขนทั่วทั้งร่างลุกชันขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้