ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
ผู้แต่ง
อิ่มหมู
เรื่องย่อ
◇ ซาตานคลอส ◇
อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.
เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู
ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว
แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ
“ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”
ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา
เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส
.........
ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน
Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู
Twitter/X : @Immhu_
Tiktok : @Immhu_uu
*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*
“ขอบคุณครับ…” ซาตานหนุ่มที่ยังคงนอนแผ่หลาบนพื้นเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบาขณะพยายามสูดหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด
“เป็นซาตานแท้ๆ สลบเพราะกลิ่นพวกปีศาจชั้นต่ำเนี่ยนะ”
แทสที่ยังคงคุกกรุ่นโยนกระสอบใยนุ่นใส่แม้จะไม่หนักมากแต่เพราะยังไม่ทันตั้งตัวทำเอาเขาร้องออกมาเสียงดัง
พลันภาพของปีศาจพวกนั้นที่กำลังแทะเล็มร่างอย่างหิวกระหายก็เด่นชัดขึ้นมาในหัว กลิ่นหอมจางๆ ของวิญญาณมนุษย์เหล่านั้นช่างน่าลิ้มลองซะเหลือเกิน…กรงเล็บแหลมยืดยาวออกมาจากปลายนิ้วเรียวจิกเข้าไปที่กระสอบนุ่มจนฉีกขาดออกพร้อมขบกรามแน่นในใจนึกอยากจะให้กระสอบนี้ส่งเสียงร้องออกมาจนกว่าตนจะพอใจ
“นี่!” แทสตะโกนจากอีกฝั่งของรถม้าที่ล้มคว่ำ เรียกให้ซาตานหนุ่มลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง “จะนอนอีกนานมั้ย”
เขาค่อยๆ ลุกขึ้นมาเดินไปทางต้นเสียงด้วยท่าทางเหนื่อยล้า ก่อนจะตวัดมือขึ้นกลางอากาศส่งกลุ่มก้อนพลังสีม่วงดำดันให้รถม้าตั้งขึ้น ทว่ามันกลับไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว
บ้าน่า…หนักขนาดนี้เลยหรอ ซาตานหนุ่มนึกตกใจ แต่ก็พยายามที่จะดันมันขึ้นอีกครั้ง
และทั้งหมดถูกจ้องมองโดยแทสที่ยืนรออยู่ด้านข้างด้วยความหงุดหงิดเมื่อได้เห็นซาตานนั่นกำลังพยายามทำอะไรสักอย่างแต่กลับทำให้เสียเวลามากขึ้นก็เท่านั้น
“เลิกทำอะไรโง่ๆ นั่นแล้วไปถ่วงน้ำหนักทางนั้นซะ”
“แต่ผมไม่มีแรงมากขนาดนั้นนะครับ”
ซาตานหนุ่มทำทีเป็นน้ำตาซึมเพื่อเรียกคะแนนสงสารแต่มันกลับใช้ไม่ได้กับแทส ดวงตาสีน้ำตาลธรรมชาติจ้องเขม็งมาที่เขาเพื่อเร่งเร้าให้ทำตามคำสั่ง
“เลิกเสแสร้งซักที ลำคานลูกตา” แทสบ่นอุบก่อนจะเริ่มดันรถม้าจากอีกฝั่ง
“อย่าดุนักซี่=3=” ซาตานหนุ่มทำหน้าเง้างอดก่อนจะใช้แรงจากน้ำหนักของตนถ่วงรถม้าไว้แต่มันกลับไม่มีทีท่าว่าจะพลิกกลับมาได้เลยแม้แต่น้อย
“ดึงในจังหวะเดียวกันสิ”
“ผมพยายามแล้วครับT_T”
“พยายามแล้วทำไมมันไม่ขยับ ตั้งใจกว่านี้สิวะ”
แทสที่เริ่มจะหงุดหงิดเต็มทนเกือบจะเดินไปชกหน้าอีกฝ่ายเสียแล้วถ้าไม่ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่กำลังใกล้เข้ามา ด้วยเหตุการเมื่อครู่ทำให้ความระแวดระวังนั้นเพิ่มมากขึ้น คันธนูทำด้วยมือถูกขึงจนตึงในระยะเวลาอันสั้น
เมื่อสิ่งนั้นเข้ามาในระยะสายตาก็พบว่ามันคือรถม้าเทียมด้วยกวางเรนเดียร์ของพวกเขาพร้อมมนุษย์จากกองคาราวานส่งสินค้าซึ่งมีสีหน้าตื่นตระหนก ทันทีที่รถม้าจอดลงเรนเดียร์ทั้งหมดต่างมีท่าทีเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาของพวกมันมองตรงมายังซานตาคลอสพร้อมจ้องเขม็ง
ซาตานหนุ่มเห็นปฏิกิริยาเหล่านั้นก็เข้าใจในทันทีจึงรีบปรับสีหน้าให้ดูดีที่สุดก่อนจะเดินเข้าไปหาพวกมัน “ผมไม่เป็นไรครับ”
“พอวิ่งไปได้ซักพักพวกมันก็หันกลับมาเองเลย” มนุษย์คนหนึ่งกล่าวขึ้นมาพร้อมหอบหายใจถี่เพราะความตกใจ
“ทีแรกก็นึกว่ามีปีศาจดักด้านหน้าอีกจนพวกมันตกใจซะแล้ว”
“นี่ข้าเกือบได้หัวใจวายตายสองครั้งในรอบวันเลยนะ!”
“พวกเธอแค่เป็นห่วงผมเท่านั้นเองครับ” ซาตานหนุ่มยิ้มออกมาบางๆ พลางสวมกอดเรนเดียร์แน่น
“มากันก็ดีแล้ว รถม้าของพวกเจ้าหนักชะมัดใช้วัสดุอะไรทำเนี่ย” แทสรีบเข้าประเด็นเพราะอยากรีบกลับบ้านให้ทันอาหารเย็น
“นี่ยังต้องไปส่งของอีกหรือ…” มนุษย์ที่มีร่างกายกำยำที่สุดพูดพร้อมหน้าละห้อย
“ต้องกลับไปรายงานหัวหน้าก่อน-”
“ผมไม่สามารถรอสินค้ารอบถัดไปได้จริงๆ ครับ โรงงานต้องเปิดทำการตลอดเวลา” ซาตานหนุ่มกล่าวพลางยื่นกระดาษพร้อมลายเซ็นด้านล่างว่าตัวเขาได้รับของเรียบร้อยแล้วให้กับคนส่งสินค้า “แล้วจากนี่ไปจนถึงทรูนอทผมจะคุ้มกันพวกคุณเอง”
“ดูแลชีวิตตนเองเถอะ”
แทสพูดสวนก่อนจะส่งสายตาเร่งเร้าให้มนุษย์เริ่มทำงานของตนเสียที ปล่อยให้ซาตานหนุ่มไร้ประโยชน์ยืนน้ำตาซึมอยู่ข้างๆ กวางเรนเดียร์ต่อไป
……….
ดวงอาทิตย์เริ่มมีสีสดขึ้นพร้อมๆ กับเวลาที่ไหลไป รถม้ากว่าห้าคันถูกเทียมด้วยกวางเรนเดียร์เพียงสามตัวกำลังวิ่งฝ่าป่าภูติด้วยความเร็วที่มากกว่าปกตินัก
เหล่ามนุษย์มองร่างขนปุยด้านหน้าซึ่งมีแสงสีทองส่องสว่างออกมาตลอดเวลาด้วยความตกตะลึง จริงอยู่ที่เรนเดียร์เหล่านี้มีขนาดใหญ่แต่กับรถม้าเทียมเกวียนห้าคันซึ่งบรรทุกของจนเต็มคันรถ ไม่ว่าจะพิจารณาอย่างไรก็น่าทึ่งอยู่ดี โดยไม่ทันสังเกตว่ามีซาตานตนหนึ่งนอนแผ่หลาอยู่ท้ายขบวนด้วยท่าทางเหนื่อยล้า
มือสีซีดกำเอาคริสตัลรูปดาวห้าแฉกบนอกแน่น ทั่วทั้งตัวของเขาเองก็กำลังเปล่งแสงสีทองเช่นเดียวกัน…นอกเขตพื้นที่ทรูนอทไร้ซึ่งวิญญาณคริสต์มาสเช่นนี้ การจะส่งผ่านพลังงานของวันคริสต์มาสออกมาช่วยเหลือเหล่าเรนเดียร์ปกติจะต้องผ่านตัวของรูดอล์ฟแต่เพราะเป็นเหตุฉุกเฉินเขาจึงนำดวงดาวศักดิ์สิทธิ์มาด้วยเพื่อเป็นดั่งตัวกลางแต่พลังคริสต์มาสกลับไหลผ่านออกมาจากตัวเขาด้วยเสียอย่างนั้น
…ซึ่งมันกำลังกัดกินจากภายในเพราะต้องทั้งรับและส่งพลังงานออกในเวลาเดียวกัน ริมฝีปากบางถูกขบกัดแน่นเพราะไม่อยากส่งเสียงร้องใดใดออกไปแต่กลับไม่สามารถห้ามเหงื่อกาฬที่ไหลออกมาจากทุกส่วนของร่างกาย
……
ครึกกกกก…
กวางเรนเดียร์หยุดลงในเขตทรูนอทพอดี พื้นหญ้าสั้นถูกปกคลุมไปด้วยหิมะและอากาศหนาวเย็นผิดปกติช่วยยืนยันสิ่งนี้ได้ดี
แทสลงจากรถม้าอย่างรวดเร็วและรีบแกะกวางเรนเดียร์ออกจากการเทียมรถม้าของมนุษย์
“แล้ว…เอ่อ พวกเราจะกลับอย่างไร” มนุษย์คนหนึ่งเอ่ยถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มขนถ่ายสินค้าลงจากรถ
“เรื่องของพวกเจ้าสิ” แทสตอบอย่างไม่ยี่ระนักแต่กลับทำให้ผู้ฟังเหงื่อตก
“แต่…แต่ว่า”
เหล่ามนุษย์เริ่มจะอึกอักเพราะจากเมืองมนุษย์ตัดผ่านป่าภูติจนมาถึงหน้าทางเข้าดินแดนทรูนอทนั้นมีระยะทางมากพอสมควร หากต้องเดินเท้ากลับต้องใช้เวลามากกว่าสี่วันทั้งยังต้องทิ้งรถม้าเอาไว้ที่นี่ซึ่งหากทำเช่นนั้นจะต้องถูกเจ้าของร้านตำหนิอย่างแน่นอน
“ผมส่งจดหมายด่วนไปให้เจ้าของร้านแล้วครับ ไม่น่าจะเกินวันพรุ่งนี้คงจะมีคนมาช่วย” ซาตานหนุ่มที่ลุกขึ้นจากรถม้าช้าที่สุดบอกกล่าวกับพวกมนุษย์พร้อมรอยยิ้มทำเอาพวกเขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็กระโดดเข้ามาในเขตทรูนอทก็ได้ครับผมใช้เวทคุ้มกันพวกคุณเอาไว้แล้วคงทนความหนาวได้ซักพัก”
“ขอบคุณท่านมากจริงๆ”
มนุษย์ร่างกำยำกว่าใครรีบตรงดิ่งเข้ามาจับมือซาตานหนุ่มเอาไว้แน่นก่อนจะพบว่าร่างกายของอีกฝ่ายนั้นเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งจนนึกตกใจ
กลิ่นนั่น…
ดวงตาดำทมิฬเปล่งแสงขึ้นมาครู่หนึ่งตามสัญชาตญาณ ซาตานหนุ่มหันไปทางทิศที่กลิ่นนั้นลอยมาด้วยความไม่ไว้ใจนัก
“งั้นผม…ขอตัวนะครับ เหนื่อยแล้ว”
พูดจบร่างสีซีดก็อันตรธานหายไปในอากาศโดยที่ไม่ฟังเสียงทักท้วงของแทสที่พยายามห้ามไว้เพราะสินค้ามีมากมายเหลือเกิน
“เวรเอ้ย…”
แทสสบถ ก่อนจะวางแผนในหัวว่าตนคงต้องให้มนุษย์พวกนี้กับกวางเรนเดียร์สักตัวเฝ้าของพวกนี้ก่อน เพราะรถลากนั้นขนของได้เพียงครึ่งเดียวและต้องรีบทำทุกอย่างให้เสร็จก่อนเวลาอาหารเย็นอีกด้วย
ก็ถ้าหากซาตานตนนั้นมันมีหัวคิดมากกว่านี้มันจะต้องใช้เวลาน้อยลงแน่…
สวัสดีเราอิ่มหมูเอง บทที่5 นี่ยาวกว่าที่ผ่านมาจริงๆ เลยน้า ส่วนตัวชอบแทสตอนอยู่กับซาตานหนุ่มมาก ได้จังหวะแทงกันตลอด สะใจแปกๆ-..-
ในตอนหน้าสถานการณ์จะเริ่มตึงเครียดอีกแล้วล่ะนะ เตรียมใจกันไว้ได้เลย ขอบคุณที่ตามมาจนถึงตอนนี้ ไว้พบกันใหม่ท้ายบทหน้า บะบายยย~