ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร

ซาตานคลอส - ☆ตอนพิเศษ☆ สุขสันต์วันคริสต์มาสที่จบลง โดย อิ่มหมู @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

ซาตานคลอส

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก

แท็คที่เกี่ยวข้อง

เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี

รายละเอียด

ซาตานคลอส โดย อิ่มหมู @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร

ผู้แต่ง

อิ่มหมู

เรื่องย่อ

◇ ซาตานคลอส ◇

อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.

เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู




ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว


 แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร


 หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ




 “ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”

 ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา


เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส


.........


ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน


Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู

Twitter/X : @Immhu_

Tiktok : @Immhu_uu



*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*

สารบัญ

ซาตานคลอส-บทที่0 ฤดูหนาวกำลังจะมาถึง,ซาตานคลอส-บทที่1 โรงงานกำลังจะเปิด,ซาตานคลอส-บทที่1 ภาระงานนั่นกำลังทำให้เขาเป็นบ้า,ซาตานคลอส-บทที่2 กลิ่นสาบใกล้เข้ามา,ซาตานคลอส-บทที่2. ปัญหาเริ่มรุมเร้า,ซาตานคลอส-บทที่3. ร่างกายที่โรยรา,ซาตานคลอส-บทที่3. สติที่บิดเบี้ยว,ซาตานคลอส-บทที่4. พี่ชายคนโต,ซาตานคลอส-บทที่4. มื้ออาหารแสนสุขสันต์,ซาตานคลอส-บทที่5. แผนกลาดตระเวน,ซาตานคลอส-บทที่5. ความรู้สึกหนึ่งในอก,ซาตานคลอส-บทที่5. ปีศาจชั้นต่ำ,ซาตานคลอส-บทที่5. กลิ่นที่ไม่น่าไว้ใจ,ซาตานคลอส-บทที่6. เป้าหมาย,ซาตานคลอส-บทที่6. การเคลื่อนไหวของสภากลาง,ซาตานคลอส-บทที่6. ตรวจค้น,ซาตานคลอส-บทที่6. การต่อสู้ที่มิอาจหลีกเลี่ยง,ซาตานคลอส-บทที่7. เบื้องหลังรอยยิ้ม,ซาตานคลอส-บทที่7. สิ่งที่ซ่อนในความเจ็บปวด,ซาตานคลอส-บทที่7. ซาตานขี้โกหก,ซาตานคลอส-☆ตอนพิเศษ☆ ซานต้าที่หายไป,ซาตานคลอส-☆ตอนพิเศษ☆ ถูกพบ,ซาตานคลอส-☆ตอนพิเศษ☆ เบื้องหลังวันคริสต์มาส,ซาตานคลอส-☆ตอนพิเศษ☆ สุขสันต์วันคริสต์มาสที่จบลง,ซาตานคลอส-บทที่8. สูญเสีย,ซาตานคลอส-บทที่8. คำวิงวรจากผู้โรยรา,ซาตานคลอส-บทที่9. ความปรารถนาถูก...ปฏิเสธ,ซาตานคลอส-บทที่9. จดหมายอันแสนสำคัญ,ซาตานคลอส-บทที่10. อมนุษย์,ซาตานคลอส-บทที่10. เด็กชายผู้แสนโหดร้าย,ซาตานคลอส-บทที่10. ความหวังท่ามกลางพายุหิมะ,ซาตานคลอส-บทที่11. ผู้ที่ไม่คู่ควร,ซาตานคลอส-บทที่11. ผู้ที่ไม่ได้รับเชิญ,ซาตานคลอส-บทที่11. ผู้ที่...คาดไม่ถึง

เนื้อหา

☆ตอนพิเศษ☆ สุขสันต์วันคริสต์มาสที่จบลง

สายลมรุนแรงพัดโหมกระหน่ำอยู่ตลอดเวลารุนแรงกว่าทุกปีอย่างเห็นได้ชัด อากาศที่หนาวอยู่แล้วตามปกติบัดนี้ยิ่งกว่าร่างทั้งร่างกำลังดำลึกสู่ก้นธารน้ำแข็ง

“คุณเบลเข้ามาด้านในก่อนเถอะค่ะ!” เอลฟ์แคระสาวตะโกน พยายามดึงชายชุดเดรสสีแดงสดแต่ก็ไม่เป็นผล

สายตาของคุณเบลเอาแต่จับจ้องไปยังเส้นทางยาวเบื้องหน้าซึ่งเป็นถนนทอดยาวออกไปอันเป็นจุดออกตัวของรถเลื่อนซานต้า

เธอลนลานกว่าเดิมเมื่อรู้สึกได้ว่ามีความเคลื่อนไหวของบางสิ่ง พายุกำลังจะเคลื่อนตัวอีกครั้ง…ถ้าไม่รีบเข้าไปหลบด้านในล่ะก็

แต่พอสิ่งนั้นเริ่มเข้ามาใกล้ก็ได้ยินเสียงที่คล้ายจะคุ้นเคย ชั่วอึดใจเดียวเหล่าเรนเดียร์พร้อมรถเลื่อนสีแดงคันใหญ่ก็พุ่งออกมาจากฝุ่นผงพายุด้านหน้า

และกำลังตรงมาทางนี้

"กรี้ด คุณเบล!!” เอลฟ์แคระสาวกรีดร้องเกาะขาคุณเบลแน่นพร้อมหลับตาปี๋



โครม!!

เพียงไม่ถึงครึ่งลมหายใจ เอลฟ์แคระสาวก็ได้ยินเสียงกระแทกอย่างแรงดังขึ้นใกล้หู

แต่รออยู่นานก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดจึงค่อยๆ ลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมา


“เน็ตต์!”

เบื้องหน้าปรากฏร่างสวมชุดคลุมกันหนาวมิดชิดสีเดียวกับใบสนพร้อมด้วยเหล่ากองลาดตระเวน ในมือของพวกเขากำเชือกที่ผูกติดไว้กับต้นไม้แน่น เมื่อมองไปยังทิศที่ได้ยินเสียงเมื่อครู่ก็พบรถเลื่อนสีแดงคันใหญ่พลิกคว่ำไถลจนไปชนเข้ากับกับกำแพงจนร้าวเป็นรอยใหญ่


“ตัดบังเหียน เร็ว!”

สิ้นคำสั่งเหล่าเอลฟ์แคระลาดตระเวนต่างทิ้งเชือกในมือลงกระโดดเพียงไม่กี่ครั้งก็เข้าถึงตัวของเรนเดียร์ที่ล้มพับจนพันกันเองบนพื้น มีดสั้นขนาดพอดีตัวตัดเชือกซึ่งผูกมัดพวกมันเอาไว้ออก เรนเดียร์ที่เป็นอิสระรีบผุดลุกขึ้นในทันที

แต่พวกมันกลับไม่ได้วิ่งหนีอย่างตื่นตระหนกอย่างที่ควร กลับเดินวนไปมารอบๆ รถเลื่อนที่พลิกคว่ำจมูกส่งเสียงฟึดฟัดออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจนัก และเน็ตต์ที่พอจะเข้าใจภาษากายของพวกมันก็ตรงดิ่งไปที่รถเลื่อน มุดตัวเข้าไปด้านใน

เพียงชั่วอึดใจเขาก็ปีนออกมา แต่กลับออกมาเพียงผู้เดียว สองมือลากถุงผ้าขนาดใหญ่ประดับลวดลายหลายใบอย่างทุลักทุเล เมื่อเผลอสบตากับคุณเบลเน็ตต์ก็ส่ายหน้าเบาๆ

“ซานต้าไม่ได้อยู่บนรถ”



ประโยคที่ไม่อยากได้ยินทำเอาเธอทรงตัวแทบไม่อยู่ ถึงตัวของซานต้าจะมีพลังคริสต์มาสคุ้มครองทั้งยังเป็นซาตานแต่ในพายุหิมะอันแสนโหดร้ายของดินแดนทรูนอท ที่ที่ได้ชื่อว่าไร้ชีวิตซ้ำยังเคยพรากเอาซานต้าไปมากกว่าสามรุ่น ก็ไม่แน่ว่าเขาจะรอดกลับมาอย่างปลอดภัย

และยิ่งในตอนนี้ที่เขาดูอ่อนแอจนทำได้เพียงตื่นขึ้นมาในช่วงวันคริสต์มาสแล้วกลับไปนอนต่ออีกจนกว่าจะถึงคริสต์มาสปีถัดไป ใครจะล่วงรู้ว่าภายในนั้นบอบบางแค่ไหน

“คุณคลอสจะ…” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาสั่นเครือเต็มไปด้วยความกังวล “ต้องกลับมาได้ใช่มั้ย เขาเป็นซาตานนี่”

“ต้องกลับมาได้แน่ๆ ค่ะ” เอลฟ์แคระสาวเอื้อมแขนทั้งสองขึ้นมากุมมือเบลไว้แน่น “คงแค่เผลอตกรถแล้วตอนนี้ก็กำลังหลบอยู่ในถ้ำสักที่”

“หากพายุสงบลงพวกข้าจะออกตามหาทันที” เน็ตต์กล่าวเสริมขณะพยายามพับม้วนถุงผ้า โดยมีเหล่าเอลฟ์แคระลาดตระเวนมาช่วย

ในขณะที่สถานการณ์ตรงนี้ยังไม่คลี่คลาย เหล่าเอลฟ์แคระก็วิ่งกรูกันออกมาจากโรงงานด้วยท่าทางตื่นตระหนก ในมือถือทุกสิ่งรอบกายที่พอจะเป็นอาวุธได้ตั้งแต่ส้อมไปจนถึงท่อนไม้ขนาดพอดีมือ

เบลรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เมื่อพวกเขาวิ่งเข้ามาใกล้เธอก็พอจะรู้เหตุผลแทบจะในทันที เพราะสายตาทั้งหมดต่างจับจ้องไปทีรถเลื่อนสีแดงที่ยังคงติดอยู่กับกำแพง

“เป็นอะไรกันหรือเปล่า พวกข้าได้ยินเสียงดังแล้วกำแพงก็ร้าว คิดว่าถูกปีศาจโจมตี” เอลฟ์แคระตนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างตื่นตระหนก แต่เมื่อเห็นว่าเป็นรถเลื่อนของซานต้าก็ลดอาวุธในมือลง

เน็ตต์ที่ไม่รู้ว่าจะบอกกับเอลฟ์แคระอย่างไรถึงกับเหงื่อตก แต่แล้วคุณเบลก็กล่าวขึ้นมา

“เรนเดียร์และรถเลื่อนกลับมาอย่างปลอดภัยค่ะ รบกวนทุกคนอย่าพึ่งแตะอะไรนะคะ เดี๋ยวกำแพงจะพังลงมาแล้วทำให้เครื่องจักรเสียหาย”

เน็ตต์ยืนแข็งทื่อยายามไม่แสดงอาการ เพราะถ้าหากว่าเอลฟ์แคระในโรงงานทราบว่าซานต้าหายตัวไปในพายุต้องวุ่นวายกว่านี้แน่

เบลเองก็ใจสั่น ริมฝีปากขบแน่น เดินตรงดิ่งไปยังประตูเล็กนำทางให้เอลฟ์แคระตามเข้าไป

“แล้วซานต้าล่ะ”

ถามออกมาจนได้…

เบลรู้สึกหวิวในท้อง คิ้วของเธอกระตุกยามเมื่อหันหลังกลับมาหาเหล่าเอลฟ์แคระและในขณะที่กำลังจะอธิบายสุดปลายสายตาก็เห็นเงาหนึ่งเคลื่อนที่ใกล้เข้ามา


คุณคลอส…

ท่ามกลางลมพาพัดโหมกระหน่ำหอบเอาฝุ่นผงและหิมะลอยขึ้นกลางอากาศ ร่างสีซีดในชุดคลุมกำมะหยี่สีแดงสดประดับขนก็เดินกระแพลกเข้ามา ใบหน้าอ่อนล้าพยายามปั้นยิ้ม ก่อนจะล้มลงกับพื้นเย็นเฉียบ

“ซานต้า/คุณคลอส!”

เสียงฝีเท้าหลายสิบคู่เข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ซานตานหนุ่มหรี่ตามองก็เห็นเบลมีสีหน้ากังวลอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก เอื้อมมือมาประคองหน้าเขาไว้เบาๆ แต่เพียงแค่นั้นกลับทำให้รอยยิ้มประทับขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

“เบลเป็นห่วงผมหรอครับ” ซาตานหนุ่มกล่าวเสียงแผ่ว มือข้างหนึ่งโอบกอดเอวของเบลดึงให้เข้ามาใกล้

“ฉันแค่กลัวว่าจะไม่มีซานต้าไว้ส่งของขวัญเท่านั้นเองค่ะ” เธอตอบกลับทันควัน อีกใจก็อยากทุบเขาให้สลบแต่ก็ด้วยสภาพของเขาตอนนี้ทำให้ต้องหยุดมือเอาไว้ก่อน “แล้วบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้”

“ผม…” ซาตานหนุ่มเค้นเสียงจากในลำคอ มืออีกข้างค่อยๆ เปิดชุดคลุมออก

จนได้เห็นแดนนี่นอนทำตาแป๋วอยู่บนแผ่นอก พอได้สบตากับเบลก็รีบชูสโนว์บอลที่ด้านในคือโรงงานจำลองขนาดเล็กบนป้ายโรงงานสลักชื่อของเธอเอาไว้อย่างประณีต แล้วยืนให้จนสุดแขน

“เมอรี่คริสต์มาสครับ”


เพี๊ยะ!!

เบลตบหน้าซานตาคลอสฉาดใหญ่ ทำเอาเหล่าเอลฟ์แคระรีบถอยห่างไปกอดกันอยู่ด้านข้าง

“ที่จุดสีทองหายไปคือคุณแอบแวะลงไปที่โลกมนุษย์เพื่อซื้อของไร้สาระนี่มางั้นหรือคะ”

เบลผลักให้หัวของคุณคลอสออกจากตัก ผุดลุกขึ้นแล้วจ้องพ่อตัวดีเขม็งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินหนี รู้สึกถึงเสียงกระซิบมากมายจากด้านหลัง

ซาตานหนุ่มผุดลุกขึ้นในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน ยิ้มให้กับเอลฟ์แคระรอบตัวพร้อมโบกมือน้อยๆ แต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรแดนนี่ก็ดีดตัวขึ้นมาพร้อมตะโกนลั่น

“แดนนี่ปลอดภัย!!”

แดนนี่ชูแขนขึ้นทั้งสองข้าง แต่เพราะไม่ทันระวังทำให้ถุงขนมหลุดมือลอยละลิ่วขึ้นสูง ถูกลมพัดพาจนหมุนวนน่าหวาดเสียวอยู่หลายครั้งก็ตกลงบนกองหิมะนิ่ม

“ขนมก็ปลอดภัย!”

แดนนี่กระโดดโลดเต้นไปมา แต่ยังไม่ทันไรเหล่าเรนเดียร์ที่เป็นห่วงซานต้าเช่นกันก็วิ่งกรูกันเข้ามา กีบเท้าหนักเหยียบย่ำถุงขนมอยู่หลายครั้งจนในที่สุดถุงก็ขาดออก ขนมแตกละเอียดกระจัดกระจายบนพื้น

“ขนมของซานต้า!!!”

END