ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
ผู้แต่ง
อิ่มหมู
เรื่องย่อ
◇ ซาตานคลอส ◇
อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.
เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู
ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว
แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ
“ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”
ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา
เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส
.........
ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน
Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู
Twitter/X : @Immhu_
Tiktok : @Immhu_uu
*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*
วี้ดดดดดด
พลันภาพของครอบครัวนอนกอดกันบนทุ่งหญ้าเขียวขจีกลับแทนที่ด้วยความมืดมืดยามเมื่อรถไฟของเล่นแล่นเข้ามาในห้องผ่านทางรางห้อยระโยงระยาง คิ้วได้รูปขมวดตึงเข้าหากันพยายามไม่สนใจ ทว่าสิ่งที่ควรจะเป็นเสียงหวูดเบาบางเช่นทุกทีกลับกลายเป็นเสียงกรีดร้องโหยหวนกระแทกเข้าโสตประสาท
วี๊ดดดดดด
ราวกับ…มนุษย์เพศหญิงกำลังถูกทารุณอย่างโหดเหี้ยมและปลุกขึ้นมาทำอย่างนั้นซ้ำไปซ้ำมาจะตายก็ไม่ได้ตาย เสียงร้องแผดจ้ากระตุกเส้นความรู้สึกหนึ่งให้ขาดสะบั้นลง
เขาทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ปากสีซีดอ้าจนสุดขากรรไกร มีของเหลวสีดำทะลักออกมาจนเต็มพื้น ดวงตาทมิฬทอแสงสีแดงสดอย่างมิอาจห้ามได้เบิกโพลงมองร่างทั้งร่างบิดเบี้ยวไปพร้อมกับความคิดในหัว
พริบตาเดียวห้องทำงานก็ปกคลุมไปด้วยไอปีศาจเข้มข้นจนมิอาจมองเห็นสิ่งใดได้อีก แต่เมื่อร่างหนึ่งซึ่งหมดสิ้นเค้าโครงของสิ่งที่ควรมีชีวิตขยับกลุ่มไอดำก็เคลื่อนที่เป็นวงกว้าง กรงเล็บแหลมคมพุ่งออกมาจากกลุ่มควันตะปปลงบนพื้นพยายามเคลื่อนที่เข้าใกล้ประตูบานเดี่ยว
กรรรร…
เสียงคำรามดังก้องทั่วทั้งห้อง ดวงตาสีแดงสดส่องประกายท่ามกลางความมืดมิดสะท้อนก้อนสีขาวอมฟ้าสุกสกาวเบื้องหน้า
ดวงวิญญาณของสิ่งมีชีวิต
ซึบ
อีกแค่ไม่ถึงเมตรจะถึงประตู ปลายหางแหลมซึ่งเล็กเกินกว่าขนาดตัวปัจจุบันก็พุ่งเข้าฝังติดกับกำแพงด้านหลัง
ร่างบิดเบี้ยวถึงกับหยุดกึก สะบัดใบหน้ากลับมายังอวัยวะที่สามารถรู้สึกแต่มิอาจควบคุมได้ด้วยท่าทางหงุดหงิด
“เชื่อฟังข้าเสีย”
ซาตานแผดเสียงดังลั่น ฝ่ามือใหญ่เอื้อมมาฉุดกระชากท่อนหางอย่างแรงโดยไม่สนว่าจะขาดออก
ด้วยพละกำลังมหาศาลทำให้หางหลุดออกมาจากกำแพงสำเร็จแต่ก็ทำให้ตัวของซาตานเสียหลักล้มลงไปกระแทกกำแพงอีกฝั่ง
“น่าลำคานนัก” ซาตานเหยียดตัวลุกขึ้นในทันที พอมือสัมผัสกับกำแพงข้างตัวก็พบว่ามีกลิ่นอายของวิญญาณหอมกรุ่นลอยทะลุเข้ามา
มันอยู่หน้าประตูบานเดี่ยวเสียแล้ว…
ซาตานหัวเราะร่า เงื้อแขนขึ้นจนสุดหวังทำลายประตูเล็กที่ขวางกั้นตนกับมื้ออาหารเลิศรส
“!!!” หางขนาดเท่าท่อนแขนของมนุษย์ถึงกับลนลานคล้ายจะมีเสียงสบถเบาบางออกมา มันยึดตัวเองจนสุดเกี่ยวเอาชุดคลุมกันหนาวที่ขาดวิ่นขึ้นมาจากพื้น
ครึก
วัตถุหนึ่งร่วงหล่นลงจากกระเป๋าเสื้อ ทันทีที่กระทบกับพื้นแสงสีทองก็สว่างวาบขึ้นมาจนแทบจะกลืนกินไปทั้งห้อง
“แกอีกแล้ว” ซาตานคำรามอย่างหงุดหงิด พุ่งตัวเข้าหาจุดกำเนิดพลังแห่งแสงตรงหน้า
พริบตาเดียวร่างบิดเบี้ยวก็เข้ามาประชิด ฝ่ามือใหญ่โตกำมันเอาไว้แล้วออกแรงบีบในขณะที่ก้อนแสงสว่างก็สั่นไหวคล้ายจะสู้กลับ ทันใดนั้นปลายหางแหลมก็แทงเข้าไปในมือบิดเบี้ยว มันโอบรัดทั่วทั้งแขนเอาไว้จนรู้สึกชาและในเสี้ยววินาทีที่ปลายนิ้วเริ่มกางออกแสงจากก้อนสุกสกาวก็สว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง
“แกยังไม่ชนะหรอก!” ซาตานแผดเสียงดังลั่น มือที่กำลังถูกทำให้กางออกสั่นระริก “ความกระหายไม่เคยหยุดยั้งได้”
ซาตานซึ่งกำลังถูกพลังแห่งแสงแผดเผาไม่ยอมปล่อยมือจากก้อนสุกสกาว มันมองแขนของตนที่ผิวหนังหลุดร่วงออกทีละส่วน หัวเราะร่าให้กับความพ่ายแพ้อีกครั้งของตนเอง
แต่ต้องมีสักวันที่มันจะได้เป็นอิสระ
วูบบบ
ไม่นานไอความมืดทั้งหมดก็จางหายไป เหลือเพียงร่างสีซีดเปลือยเปล่าที่กำดวงดาวคริสต์มาสแน่น
ในที่สุดห้องทำงานของซานตาคลอสก็เงียบสงบ
“อ่อก”
ซาตานหนุ่มทรุดตัวลงกับพื้น รู้สึกถึงบางสิ่งที่น่าขยะแขยงกำลังหมุนวนในท้องจนต้องอาเจียนออกมา ความเจ็บปวดทรมานแทรกลึกเข้ามาในทุกอณูของร่างกายมันบดขยี้ไปมาราวกำลังถูกฉีกกระชากทั้งจากภายนอกและภายใน และทั้งหมดนี่เขาพึ่งจะเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกในชีวิต
“อั่ก…เจ็บ” ซาตานหนุ่มกัดฟันแน่น มือสีซีดหดเกร็งไม่รู้ว่าควรกดบาดแผลตรงไหนให้บรรเทาอาการ
นี่ตัวเขากำลังจะตายอยู่ตรงนี้ ทั้งๆ ที่ยังทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่างด้วยซ้ำ…
บ้าที่สุด!
วิ๊งงง
จู่ๆ ดวงดาวคริสต์มาสที่มือข้างซ้ายกำอยู่ก็ส่องสว่างขึ้นมาอีกครั้ง เขาเพ่งมองอย่างชั่งใจเพราะจำได้ว่ามันพึ่งทำร้ายตนเมื่อครู่ แต่สุดท้ายก็ดึงมันเข้ามากอดไว้
พลันแสงสีทองก็แตกตัวออกกลายเป็นละอองเล็กจิ๋ว มันเคลื่อนที่ราวกับมีความคิดโอบไล้ร่างสั่นเทาเอาไว้เบาๆ
ความเย็นสบายแฝงเอาไว้ด้วยความอบอุ่นดั่งแสงแรกของดวงอาทิตย์ช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดได้อย่างน่าอัศจรรย์ และเมื่อละอองหนึ่งสัมผัสกับใบหูเขาก็ได้ยินคล้ายเสียงฮัมเพลงจากระยะไกล
เสียง…ที่เขาเคยได้ยินเมื่อนานมาแล้ว
“คุณนาย แซนตี้” ซาตานหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบา ดวงตาทมิฬสั่นระริกพร้อมร่างกายที่เหมือนกำลังสะอื้นจนตัวโยน
‘ฟังเสียงของเธอช่างดู…คุ้นเคย
คล้ายใจดวงน้อยกำลังเอื้อนเอ่ย
คำขอพรที่มักถูกละเลย
ร้อง…จงร้องไห้ดังอย่าได้กลัวเกรง
จะอยู่ตรงนี้และคอยบรรเลง
เป็นบทเพลงแห่ง…ความหวัง ที่เป็นจริง’
เสียงฮัมเพลงดังก้องออกมาจากในความทรงจำ แม้จะแผ่วเบาและสั่นเครือในบางคำแต่ยังคงสามารถได้ยินเนื้อเพลงได้อย่างชัดเจน ราวกับได้พบเจออีกครั้ง ถึงสองมือเหี่ยวย่นที่คอยประคองใบหน้าเย็นเฉียบยิ่งกว่าซากศพของเขาอย่างไม่เคยรังเกียจ ทุกค่ำคืนที่มีเสียงฮัมเพลง คล้ายกับทุกความเจ็บปวดเล็กจิ๋วยิ่งกว่าฝุ่นผงหิมะ
แม้ในคืนสุดท้ายที่ได้พบกัน สองมือนั้นก็ยังคง…อบอุ่น
ซาตานหนุ่มหลับตาพริ้มดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย ปล่อยให้ละอองสีทองโอบกอดร่างกายเอาไว้อย่างนั้นจนผล็อยหลับไป
‘ทำไมเราต้องร้องเพลงแทนร้องไห้ล่ะครับ‘ เด็กชายตัวน้อยเอ่ยถามเสียงสั่น
ริมฝีปากสีสดเผยรอยยิ้มกว้างมากว่าเดิม ลูบหัวเย็นๆ อย่างอ่อนโอนและเริ่มร้องเพลงท่อนสุดท้ายเพื่อส่งเด็กชายเข้านอน
‘นั่นก็เพราะว่า…
คริสต์มาสในวันคริสต์มาสเราจะฮัมเพลงไปด้วยกัน
คริสต์มาสเพลงวันคริสต์มาสจะอำนวยพรให้กับ…เธอ’
เพราะความหมายแท้จริงของเพลงนี้มิใช่แค่การมาร่วมร้องเพลงในวันคริสต์มาส แต่คือการขอร้องกับวันคริสต์มาสต่างหาก ผู้หญิงที่อบอุ่นที่สุดในโลกคนที่สองบอกกับเขาแบบนั้น แค่เพียงขอพรด้วยความหวังกลั่นออกมาเป็นบทเพลง เพียงเท่านี้ทุกคำขอจะเป็นจริง
และคำขอของเขาก็มีเพียงข้อเดียวเสมอมานับตั้งแต่ที่คุณพ่อกับคุณแม่ได้ตายจากไป