ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
แฟนตาซี,ดาร์ค,ไทย,ตะวันตก,เวทมนตร์,ดาร์กแฟนตาซี,คริสต์มาส,ซานต้า,ซาตาน,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซานตาคลอส ตำแหน่งที่ตัวตนเช่นเขาไม่ควรครอบครอง แม้รู้ดีแต่ก็มิอาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของใคร
ผู้แต่ง
อิ่มหมู
เรื่องย่อ
◇ ซาตานคลอส ◇
อัพวันจันทร์และวันศุกร์ เวลา 03:03 น.
เรื่องและภาพโดย : อิ่มหมู
ประกายแสงสีทองเย็นเฉียบกะพริบเหนือฝ่ามือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเวลานั้นกำลังนับถอยหลัง ซาตานหนุ่มรู้เรื่องนี้ดี ด้วยตัวตนเช่นเขากำลังทำให้พลังวันคริสต์มาสนั้นสั่นไหว
แต่มิอาจยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
หนึ่งคำสัญญาทำให้ตัวเขาต้องอดทน ไม่ว่าจะทรมานสักเพียงใดก็ตาม จนกว่าจะได้พบ…กับเสียงระฆังดังก้องในหัวใจ
“ผมไม่อยากทำมันอีกต่อไปแล้ว”
ทุกถ้อยคำถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ความรู้สึกของการไม่เป็นที่ต้อนรับหนักอึ้งอยู่บนบ่าทั้งสองเสมอมา
เมื่อไหร่จะจบลงซักที...วันคริสต์มาส
.........
ช่องทางการติดตาม พูดคุย ส่งมุก ตบแปะ หรือทวงงาน
Facebook : เสมียนน้อย ชอบกินหมู
Twitter/X : @Immhu_
Tiktok : @Immhu_uu
*แวะเวียนมาพูดคุย เล่นมุก ด่าตัวละครได้ตามสบาย นักเขียนค่อนข้างชอบ ขอรับคำติชมเหล่านั้นไว้ด้วยใจ♡*
“ซานต้า!!”
มือเขาล้วงไปโดนบางอย่างที่ทั้งอุ่นและหนักจึงได้ยกมันขึ้นมา ก็ปรากฏร่างหนึ่งซึ่งหัวโตกว่าปกติ เอลฟ์แคระแดนนี่โบกมือทักทายอย่างร่าเริง
“แดนนี่เอาขนมมาให้-”
พูดยังไม่ทันจบแดนนี่ก็ถูกยัดลงไปในถุงตามเดิม ซาตานหนุ่มเหลือกตามองเด็กชายที่เริ่มจะพลิกตัว ฉับพลันทั่วทั้งร่างก็รู้สึกเปียกแฉะราวกับมีเหงื่อกาฬไหลออกมาแต่บนผิวหนังกลับแห้งสนิท และเมื่อเด็กชายหลับลงอีกครั้งเขาก็รีบล้วงหาแท่งลูกกวาดในถุง วางข้างตัวของเด็กชายก่อนจะกระโดดกลับขึ้นไปบนหลังคา
“มาอยู่ในถุงได้ยังไงครับ”
ซาตานหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกสุดขีด ยกแดนนี่ขึ้นมาด้วยมือข้างเดียวและชูอยู่อย่างนั้นไม่ยอมปล่อย
“แดนนี่จะเอาขนมมาให้ซานต้า แต่อยู่ดีๆ ทุกอย่างก็มืดไปหมด” แดนนี่กล่าวเสียงใส สายตาสอดส่องรอบกายอย่างสนอกสนใจ “ที่นี่ที่อุ่นจัง”
ซาตานหนุ่มหัวขาวโพลนไปชั่วขณะ เขาก็แอบนึกอยู่ว่าทำไมปีนี้มีอะไรแปลกๆ ไป ที่แท้แล้วเขาไม่เห็นแดนนี่วิ่งเอาขนมมาให้ดังเช่นทุกทีนี่เอง
เพราะไม่มีญาติพี่น้องอื่นแถมแดนนี่ค่อนข้างจะเด็กมากทั้งยังซุ่มซ่าม พวกเขาเลยตกลงกันว่าจะให้แดนนี่มาช่วยงานในโรงงานเพื่อที่จะได้มีหูตามากมายคอยสอดส่องดูแล
ดังนั้นหน้าที่ของแดนนี่คือทำตัวซุ่มซ่ามและทำในสิ่งที่ต้องการเท่านั้น
เอาขนมจากในโรงครัวมาให้เขาก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่แดนนี่ชอบทำเช่นกัน…
“ถ้าเอากลับไปส่งคงใช้เวลานานเกินไป ปีนี้รูดอล์ฟไม่อยู่ด้วยจะให้เขาพาแดนนี่กลับไปคนเดียวก็ไม่ได้ คงต้องไปด้วยกันแล้วล่ะนะ” เขาบ่นพึมพำเพื่อเรียบเรียงสิ่งที่ต้องทำ
“เมื่อครู่คือเด็กมนุษย์จริงๆ หรือ แดนนี่ขอกอดได้รึเปล่า แล้วๆๆ แล้วทุกคนหายไปไหนกันหมด”
ซาตานหนุ่มไม่รู้จะตอบยังไง เขาจ้องแดนนี่อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมายาวเหยียด
“แดนนี่ ตอนนี้ผมมีงานให้ทำ ซึ่งมันสำคัญมากๆ” เขากดเสียงให้ต่ำลง ดึงแดนนี่เข้ามาใกล้
“เอลฟ์แคระพร้อมรับคำสั่งซานต้าครับ!”
“เก่งมาก เห็นขนมในมือใช่มั้ย” ซาตานหนุ่มชี้ไปยังขนมของแดนนี่ “ดูแลมันให้ดี อย่าให้แตกหัก คืนนี้ผมจะกินมัน ย้ำว่า อย่าให้มันแตก เข้าใจหรือเปล่าครับ”
แดนนี่พยักหน้ารัวๆ แทนคำตอบก่อนจะกอดถุงขนมในมือแน่นมองซ้ายทีขวาทีอย่างระแวดระวัง
“เอาล่ะ…ไปกันเถอะครับ ที่เมืองนี้เหลือบ้านหลังสุดท้ายแล้ว”
ซาตานหนุ่มผุดลุกขึ้น วางแดนนี่ไว้บนคอ เดินตรงไปที่ปล่องควันที่ยังคงมีควันเบาบางพวยพุ่งออกมา สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะกระโดดลงปล่องควันตรงหน้าอย่างที่ทำประจำ
ในหัวได้แต่ภาวนาว่าคืนนี้จะไม่มีปัญหาอะไรเพิ่มอีก…
“ซานต้าจะมาจริงๆ หรือคะ”
ซาตานหนุ่มสะดุ้งสุดตัว เสียงของเด็กสาวดังมาจากทางด้านล่าง เขารีบยันตัวเองเข้ากับผนังปล่องควันก่อนที่ตัวจะหล่นลงถึงเตาผิง
ดึกขนาดนี้…มีเด็กที่ยังไม่นอนอีกหรอ!
“จริงสิ แม่ไม่โกหกหนูหรอก” ผู้เป็นแม่เอ่ยเสียงอ่อน มือซึ่งเริ่มสั่นเทาตามอายุลูบหัวลูกสาวของตนเบาๆ
“แล้ว…” เด็กสาวเบี่ยงสายตา มองไปที่ต้นสนประดับข้างเตาผิง สีหน้าดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด “หนูขออยู่เจอซานต้าได้มั้ย”
“ทำไมถึงอยากเจอล่ะจ๊ะ” ผู้เป็นแม่เลิกคิ้วถาม “นี่มันก็เริ่มดึกแล้วนะ”
เด็กสาวยังคงอึกอักไม่กล้าสบตา
“อยากขอบคุณซานต้าเรื่องของขวัญคริสต์มาสปีแรกหรอ”
เธอพยักหน้า
“แค่แมรี่เป็นเด็กดีทุกปีแบบนี้ซานต้าก็รู้สึกขอบคุณมากแล้วจ๊ะ ไปนอนกันดีกว่า”
ผู้เป็นแม่ทำทีจะลุกขึ้นแล้วอุ้มเธอไปนอน แต่ก่อนที่มือจะเอื้อมถึงตัว เด็กสาวก็รีบตะโกนขึ้นมาพร้อมหลับตาปี๋
“หนูอยากรู้ว่าซานต้าแจกของขวัญทำไม ทำได้ยังไง แล้วก็อยากจะขอเรื่องหนึ่งที่ไม่ได้เขียนในจดหมายด้วยค่ะ!!”
ผู้เป็นแม่หัวเราะออกมาทันทีเมื่อลูกสาวพูดเกือบทุกอย่างออกมาจนหมดโดยที่ไม่ต้องบังคับให้เปลืองแรง ส่วนเรื่องคำขอลับๆ ค่อยไปแอบถามอีกทีก็ไม่สาย เธอยื่นมือไปหาลูกสาวอีกครั้งเพื่อจะอุ้มขึ้นนั่งบนตัก
“ได้สิ แต่ระหว่างรอแม่จะเล่านิทานให้ฟังเอามั้ย”
“ได้จริงหรอคะ” เด็กสาวขยับไปหาแม่อย่างรวดเร็ว พอได้มานั่งบนตักก็เริ่มต่อรอง “แต่ไม่ฟังนิทานได้มั้ย เดี๋ยวหนูหลับ”
“ถ้าไม่ฟังก็ไม่ให้อยู่ต่อนะ” ผู้เป็นแม่แกล้งทำเสียงดุ คว้าผ้าห่มผืนบางในตะกร้าข้างตัวขึ้นมาห่มลูกสาวในอ้อมแขนเอาไว้ “นั่งรอเฉยๆ จะง่วงกว่านี้อีก ฟังนิทานฆ่าเวลาดีกว่าเนอะ”
เด็กสาวแอบถอนหายใจเพราะไม่สามารถต่อรองไปมากกว่านี้ สายตามองตรงไปยังดาวห้าแฉกประดับเหนือต้นคริสต์มาสด้วยหัวใจพองโต
คืนนี้เธอจะได้เจอซานต้าตัวเป็นๆ แล้ว
…
เกือบสิบนาทีกว่าเด็กสาวจะหลับและแม่ของเธออุ้มไปเข้านอน ซาตานหนุ่มปล่อยตัวลงมายังเบื้องล่างคลานลอดเตาผิงเข้ามาด้านใน โดยมีแดนนี่เกาะหัวของเขาแน่น
“ทำไมเราต้องหลบด้วย เด็กคนนั้นแค่อยากเจอซานต้าเอง”
“ก็ถ้ารูปร่างหรือน้ำเสียงของผมไม่เหมือนที่พวกเด็กๆ จินตนาการไว้ พวกเขาอาจจะปวดใจก็ได้นะครับ” ซาตานหนุ่มวางถุงของขวัญลงอย่างระมัดระวัง ล้วงหากล่องของขวัญที่มีชื่อของแมรี่เอาไว้และบรรจงวางลงใต้ต้นคริสต์มาสในจุดที่สะดุดตา
“แล้วอีกอย่าง ถ้าซานต้าต้องคอยพูดคุยกับเด็กๆ ทุกคนที่มารอเจอ คงส่งของขวัญไม่ทันแน่ แดนนี่ระวังสะดุดพรมด้วยครับ”
แดนนี่ที่กำลังเดินสำรวจรอบบ้านถึงกับหยุดกึก ก้มมองบนพื้นก็เห็นปลายพรมกระดกขึ้นมาเล็กน้อย ถ้าไม่ระวังคงจะล้มแล้วทำขนมแตกเป็นแน่
เพียงพริบตาเดียวของเล่นชิ้นเล็กๆ รวมไปถึงขนมหวานก็ถูกห้อยติดกับต้นคริสต์มาสด้วยความชำนาญ และก่อนที่เขาจะจากไปก็ได้ใช้เวทมนตร์ของซานต้าส่งละอองเล็กจิ๋วไปหาดวงดาวประดับเหนือต้นสน มันส่องแสงเบาบางออกมาแต่กลับทำให้ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างน่าประหลาด
ปาฏิหาริย์วันคริสต์มาส…มนุษย์ทุกคนเรียกแบบนั้น
ซาตานหนุ่มอุ้มแดนนี่ขึ้นไปวางไว้ที่คอดังเดิมก่อนจะก้มตัวลงเตรียมมุดกลับทางปล่องควันโดยที่ก่อนจากก็ไม่ลืมบอกกับกล่องของขวัญระบุชื่อผู้รับเพียงหนึ่งดังเช่นทุกที
“เมอรี่คริสต์มาสครับ”