เมื่อชีวิตมาถึงทางตันและแม่ป่วยหนักลินเด็กสาวชาวสวนผู้ต้อยต่ำกลับค้นพบไหวิเศษในตำนานที่สามารถทวีคูณสมบัติพลิกชีวิตให้ร่ำรวยในพริบตาทว่าพลังอันเหนือธรรมชาติกลับมาพร้อมกับรสชาติของความละโมบ
แฟนตาซี,รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ไทย,หักหลัง,แย่งชิง,เพื่อน,ความโลภ,ความรัด,ไหวิเศษ,นักมวยหญิง,แอบรัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อชีวิตมาถึงทางตันและแม่ป่วยหนักลินเด็กสาวชาวสวนผู้ต้อยต่ำกลับค้นพบไหวิเศษในตำนานที่สามารถทวีคูณสมบัติพลิกชีวิตให้ร่ำรวยในพริบตาทว่าพลังอันเหนือธรรมชาติกลับมาพร้อมกับรสชาติของความละโมบ
ผู้แต่ง
มลพิสุทธิ์.
เรื่องย่อ
ลินและมิ่งเนียนเดินเข้ามาในพิพิธภัณฑ์อีกครั้งในคราบนักศึกษา
โดยลินสะพายเป้ใบใหญ่ที่ซ่อนไหปลอมเอาไว้ข้างใน เมื่อสบโอกาสในช่วงที่เจ้าหน้าที่เริ่มทยอยกลับและปลอดคน ทั้งคู่รีบพุ่งตัวเข้าไปแอบซ่อนอยู่ในห้องน้ำชายโซนลึกสุด ปิดประตูเงียบและยืนเอาเท้าเหยียบบนคอห่านเพื่อไม่ให้ใครเห็นปลายเท้าจากใต้ประตู
แกร๊ก ตูม
เสียงประตูใหญ่ของพิพิธภัณฑ์ถูกปิดล็อกลงจากด้านนอก แสงไฟในอาคารดับลง เหลือเพียงไฟสลัวระบบรักษาความปลอดภัยขณะเดียวกัน วินที่นั่งสแตนด์บายอยู่ในรถกระบะเก่าที่จอดห่างออกไป 100 เมตร เปิดโน้ตบุ๊กคู่ใจขึ้นมา นิ้วรัวแป้นพิมพ์แฮกเข้าระบบส่วนกลางของพิพิธภัณฑ์อีกครั้ง
"ลิน มิ่ง ฟังนะ"
เสียงวินดังผ่านหูฟังบลูทูธ
"ฉันจะทำการเจาะระบบบล็อกสัญญาณกล้องวงจรปิด และตัดกระแสไฟระบบเลเซอร์ตรวจจับความร้อนรอบๆ ตู้โชว์ให้ชั่วคราว มีเวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้น เริ่มได้"
ลินและมิ่งย่องออกจากห้องน้ำในความมืด ตรงดิ่งไปยังตู้กระจก ลินหยิบไหปลอมออกมา วางสลับที่กับไหวิเศษของจริงอย่างเบามือและรวดเร็ว ทันทีที่ไหจริงเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเธอ ลินสัมผัสได้ถึงพลังงานอุ่นๆ ที่แผ่ออกมา
"สำเร็จแล้วลิน รีบไป"
มิ่งยังพูดไม่ทันจบคำ
ตึก ตึก ตึก
แสงจากไฟฉายกระบอกใหญ่สาดส่องเข้ามาจากหัวมุมตึก พร้อมเสียงฝีเท้าหนักๆ ของ รปภ. ที่เดินตรวจตรากะกลางคืน
"หลบเร็วลิน มีคนเดินมา"
มิ่งกระซิบเสียงหลงพลางดึงแขนลินกระชากเข้าหลังเสาต้นใหญ่ทันทีลินกอดไหวิเศษไว้แน่นในความมืด ทั้งสองคนกลั้นหายใจจนหน้าอกแทบระเบิด แสงไฟฉายสาดวูบวาบเฉี่ยวหน้าเสาไปเพียงนิดเดียว รปภ. เดินมาหยุดอยู่หน้าตู้กระจก เขายกไฟฉายขึ้นส่องดูไหดินเผาใบปลอม อยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไหยังคงตั้งอยู่ที่เดิมและไม่มีร่องรอยการงัดแงะตู้ กระจก รปภ. จึงหันหลังเดินฮัมเพลงตรวจต่อไปทางอื่นจนเสียงฝีเท้าเงียบหายไป
ตอนที่23
คนบนบ้านสวนผลไม้พากันหัวเราะต่อกระซิกและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขท่ามกลางสายลมโชย โดยที่ไม่มีใครคาดคิดหรือล่วงรู้เลยสักนิดว่า ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร ในมุมมืดของเงามรสมลูกใหม่ ความลับขั้นสุดยอดที่เป็นต้นตอของชีวิตใหม่นี้ กำลังถูกพิมพ์แฟนเก่าของรุจ ค่อย ๆ สืบประวัติจนรอยรั่วเริ่มขยายวงกว้าง และภัยเงียบครั้งใหม่ที่เกิดจากความริษยากำลังคืบคลานเข้ามา
หลังจากเสียงแซวอย่างอารมณ์ดีของฟ้าเงียบหายลงไป รุจก็สบตากับลินพลางหัวเราะเบา ๆ แววตาของเขาในยามนี้ไม่มีความกังวลหรือความเคร่งเครียดของโค้ชเหลืออยู่เลย มีเพียงความอ่อนโยนที่มอบให้ลินตรงหน้าอย่างหมดหัวใจ ชายหนุ่มก้มลงหยิบพลั่วด้ามหนาจากมือของลินมาถือไว้เองอย่างเป็นธรรมชาติ
"มาเดี๋ยวที่เหลือตรงโคนต้นนี้พี่จัดการต่อให้เอง ลินไปนั่งพักผ่อนกับแม่และฟ้าเถอะ"
รุจเอ่ยเสียงทุ้มพลางลงมือตักดินพรวนดินรอบโคนต้นมะม่วงอย่างทะมัดทะแมง แม้เหงื่อจะซึมท่วมเสื้อยืดจนชุ่ม แต่เขากลับไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิดลินยืนมองแผ่นหลังกว้างของเขาด้วยหัวใจที่พองโต ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วอก เธอไม่ได้เดินแยกออกไปตามที่เขาบอก แต่เลือกที่จะขยับเข้าไปใกล้ ๆ หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กขึ้นมาช่วยซับเหงื่อที่ไหลซึมตามไรผมและกรอบหน้าคมคายของโค้ชหนุ่มอย่างเบามือ
"ให้ลินช่วยเถอะค่ะทำด้วยกันเสร็จไวขึ้นตั้งเยอะ"
ลินเอ่ยพร้อมรอยยิ้มละมุน สายตาของทั้งคู่ประสานกันในระยะประชิดจนรุจต้องชะงักมือที่กำลังพรวนดิน เขาละสายตาจากผิวดินขึ้นมาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคมกลมโตของลิน มือหนาเอื้อมไปกุมมือที่กำลังซับเหงื่อให้เขาเอาไว้หลวม ๆ
"ลินรู้ไหม ตั้งแต่พี่เข้ามารู้จักกับลิน ชีวิตของพี่เปลี่ยนไปมากเลยนะ"
รุจเอ่ยความในใจออกมาอย่างตรงไปตรงมา น้ำเสียงแผ่วเบาจนได้ยินกันเพียงสองคน
"จากคนที่เคยจมอยู่กับความทรงจำแย่ ๆ ในอดีตและอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด ตอนนี้พี่มีความสุขมาก เวลาที่ได้มาอยู่ที่บ้านสวนแห่งนี้ ได้มาอยู่เคียงข้างลินแบบนี้"
ใบหน้าหวานของลินซับสีระเรื่อขึ้นมาทันทีด้วยความขัดเขิน เธอเบือนหน้าหลบสายตาหวานซึ้งของเขาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ดึงมือออก
"ลินก็เหมือนกันค่ะถ้าไม่ได้พี่รุจคอยสอนมวย คอยเตือนสติ และคอยปกป้องลินในวันที่มืดมนที่สุด ลินก็คงไม่รู้จะผ่านเรื่องร้าย ๆ พวกนั้นมาได้ยังไง"
รุจคลี่ยิ้มอบอุ่นพลางพยักหน้า ก่อนจะปล่อยมือลินเปลี่ยนมาตักดินต่อ และเริ่มชวนคุยถึงเรื่องที่เขาตั้งใจวางแผนเอาไว้ล่วงหน้า
"ลินพี่แอบคิดเรื่องอนาคตของสวนผลไม้เราไว้บ้างแล้วนะ หลังจากที่คุณแม่หายดีและเรื่องวุ่นวายจบลง พี่ว่าเราควรจะขยายกิจการสวนผลไม้ของครอบครัวลินให้เป็นระบบมากขึ้น ตอนนี้เราพอมีทุนอยู่บ้างแล้ว พี่อยากให้เราลองปรับเปลี่ยนมาทำเป็นสวนผลไม้อินทรีย์แบบครบวงจรดู"
ลินหันมาฟังด้วยความสนใจ แววตาเปล่งประกายฉลาดเฉลียว
"สวนผลไม้อินทรีย์แบบครบวงจรเหรอคะ น่าสนใจมากเลยลินเคยอ่านหนังสือเจอว่าตอนนี้ตลาดผลไม้เพื่อสุขภาพกำลังเติบโตมาก"
"ใช่"
รุจหยิบขวดน้ำขึ้นมาจิบแล้วเล่าต่ออย่างเป็นลำดับขั้นตอน
"พี่คิดว่าจะช่วยลินติดต่อพวกผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตรเข้ามาช่วยดูเรื่องการปรับปรุงบำรุงดิน และเราจะวางระบบสปริงเกอร์รดน้ำอัตโนมัติให้ทั่วทั้งสวนเพื่อทุ่นแรงลินกับฟ้า ส่วนเรื่องตลาด ยิมมวยของพี่มีคอนเนกชันกับกลุ่มคนรักสุขภาพและพวกอาหารคลีนอยู่เยอะมาก พี่สามารถช่วยกระจายสินค้าและหาตลาดรองรับระดับพรีเมียมให้สวนของลินได้ทันทีเลยนะ"
"โห คิดการณ์ไกลขนาดนี้เลยเหรอคะเนี่ย"
ลินแซวพลางยิ้มตาหยี
"กลายเป็นว่าโค้ชสอนมวยมาดเข้มในวันนั้น จะกลายมาเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของสวนผลไม้ในวันนี้ซะแล้ว"
"ไม่ใช่แค่หุ้นส่วนหรอกครับ"
รุจขยับเข้ามาประชิดตัวเธออีกครั้ง แววตาคมคายทอประกายจริงจังแกมเจ้าเล่ห์เล็ก ๆ
"พี่อยากเป็นหุ้นส่วนชีวิตของลินด้วยต่างหากล่ะถ้าสวนเราเข้าที่เข้าทางเมื่อไหร่ พี่ตั้งใจจะมาขออนุญาตคุณแม่เรื่องของเราอย่างเป็นทางการนะ"
คำสารภาพนัย ๆ เรื่องอนาคตร่วมกันทำเอาลินอึ้งไปชั่วครู่ หัวใจเต้นรัวกระหน่ำจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความอบอุ่นและมั่นคงสายหนึ่งแล่นพล่านสยบความสับสนในใจไปจนสิ้น เธอพยักหน้ารับเบา ๆ ด้วยความเต็มใจ แววตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความหวังในอนาคตอันสดใสทว่าในขณะที่คู่รักในปัจจุบันกำลังร่วมกันสร้างฝันและคุยแผนอนาคตเรื่องสวนอย่างมีความสุขอยู่ท่ามกลางสายลมโชยร่มรื่น สายตาเหี้ยมเกรียมและแผนการร้ายที่เกิดจากแรงริษยาของ พิมพ์ แฟนเก่าที่กำลังแอบเปิดโปงความลับเรื่องไหวิเศษอยู่ในเวลานี้ ก็เปรียบเสมือนคลื่นใต้น้ำที่กำลังก่อตัว และรอวันที่จะซัดสาดเข้าใส่บ้านสวนแห่งนี้อีกครั้งในไม่ช้า โดยที่ไม่มีใครทันได้ตั้งตัวเเม้เเต่น้อย
พิมพ์เริ่มเอาเรื่องนี้ไปโพสบนอินเตอร์เน็ตสื่อโซเซียล ว่ามีคนขโมยไหวิเศษใบนี้ไปในพิพิธภัณฑ์ เเห่งหนึ่งมันเป็นสมบัติของชาติ ทางพิพิธภัณฑ์ได้ตรวจสอบไหทุกใบว่ามีคนขโมยไปไหมหรือมีของปลอมไหมความริษยาแปรเปลี่ยนเป็นความจงเกลียดจงชังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อพิมพ์ไม่สามารถดึงรุจกลับคืนมาสู่อ้อมกอดได้ แผนการทำลายล้างที่ชั่วร้ายที่สุดจึงถูกขับเคลื่อนผ่านปลายนิ้วของเธอ หญิงสาวแอบสมัครบัญชีผู้ใช้ปลอมขึ้นมาหลายบัญชีบนโลกอินเทอร์เน็ตและสื่อโซเชียลมีเดียชื่อดัง เธอเริ่มทำการโพสต์ข้อความลึกลับทิ้งบอมบ์ก้อนใหญ่ลงบนโลกออนไลน์ มีเนื้อหาใจความระบุอย่างชัดเจนและมีข้อมูลวงในที่น่าเชื่อถือสมบัติชาติถูกสลับแฉปฏิบัติการโจรกรรมกลางวันแสก ๆ
ณ พิพิธภัณฑ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง มีกลุ่มบุคคลแอบสั่งทำไหดินเผาปลอมเพื่อเนียนสลับไหวิเศษ ระดับตำนานที่แฝงอยู่ในพิพิธภัณฑ์หนีกลับบ้านสวน ปัจจุบันของจริงถูกซ่อนอยู่เงียบ ๆ สร้างความร่ำรวยข้ามคืนให้ขโมยกลุ่มนี้จนกลายเป็นมหาเศรษฐีไม่เพียงแค่โพสต์ข้อความลอย ๆ เท่านั้น พิมพ์ยังแอบใส่เบาะแส รายละเอียดวันเวลาที่เกิดเหตุโจรกรรม รวมถึงพิกัดจำลองของพิพิธภัณฑ์แห่งนั้นลงไปอย่างแยบยล ด้วยพลังของสื่อโซเชียลมีเดีย ข่าวลือเรื่องสมบัติชาติถูกสลับเปลี่ยนกลายเป็นไวรัลโด่งดังเพียงชั่วข้ามคืน ยอดแชร์ถล่มทลายและชาวเน็ตต่างพากันขุดคุ้ย วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเผ็ดร้อนจนกลายเป็นกระแสสังคมที่ไม่มีใครต้านทานได้
ณ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ จุดเกิดเหตุในตอนที่ 1 กระแสข่าวออนไลน์ที่โหมกระหน่ำดั่งไฟลามทุ่ง ส่งผลกระทบตรงดิ่งเข้าสู่หน่วยงานรัฐทันที เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศภายในพิพิธภัณฑ์เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและโกลาหล เจ้าหน้าที่ตำรวจกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม พร้อมด้วยคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีและวัตถุโบราณเกือบสิบนาย เดินทางลงพื้นที่ด่วนที่สุด
"เรื่องนี้ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาดครับ ถ้ากระแสโซเชียลเป็นเรื่องจริง แปลว่าระบบรักษาความปลอดภัยของเราล้มเหลว และสมบัติล้ำค่าของชาติถูกกลุ่มมิจฉาชีพครอบครองอยู่"
ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแกมเครียดจัดทางพิพิธภัณฑ์ได้สั่งการให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายโบราณคดีทำการตรวจสอบไหดินเผาทุกใบที่จัดแสดงอยู่ในตู้กระจกอย่างละเอียดถี่ถ้วน เพื่อดูว่ามีคนแอบขโมยใบไหนไปไหม หรือมีของปลอมชิ้นไหนถูกเอามาตั้งสลับไว้แทนที่หรือไม่เจ้าหน้าที่สวมถุงมือสีขาว ค่อย ๆ ใช้กล้องขยายพิเศษและน้ำยาเคมีเฉพาะทางตรวจสอบโครงสร้างเนื้อดิน ร่องรอยการเผา และคราบอารยธรรมโบราณของไหที่ต้องสงสัยทีละใบและในที่สุด ความจริงที่ถูกฝังไว้ตั้งแต่ตอนที่ 4 ก็เริ่มปรากฏรอยร้าว เมื่อผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีส่องกล้องเจอตำหนิแปลกประหลาดบนไหใบหนึ่งที่ลินเคยสั่งช่างทำเลียนแบบมาเนียนสลับไว้
"ท่านผู้อำนวยการครับไหใบนี้เนื้อดินเนื้อสัมผัสดูเป็นของใหม่มาก ไม่สอดคล้องกับอายุนับร้อยปีเลยครับ รอยเคลือบด้านล่างก็ฝีมือช่างยุคปัจจุบันชัด ๆไหใบนี้เป็น ของปลอมครับ" ผู้เชี่ยวชาญอุทานเสียงหลงคำยืนยันนั้นทำให้ผู้เกี่ยวข้องทุกคนในห้องจัดแสดงถึงกับหน้าถอดสี ข่าวลือบนอินเทอร์เน็ตกลายเป็นความจริงอันน่าตระหนก ทางพิพิธภัณฑ์และเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงสั่งการให้ฝ่ายไอทีเร่งดึงประวัติและฐานข้อมูลกล้องวงจรปิดย้อนหลังกลับไปในอดีตทันที เพื่อสืบค้นว่าในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา มีกลุ่มบุคคลใดบ้างที่มีพฤติกรรมต้องสงสัยเข้ามาวางแผนสลับไหใบนี้
ตัดภาพกลับมาที่บ้านสวนแสงแดดยามเช้าที่เคยอบอุ่นกลับดูสลัวลงชั่วพริบตา เมื่อเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือของลิน รุจ ดังขึ้นพร้อม ๆ กันอย่างบ้าคลั่ง สัญญาณอินเทอร์เน็ตที่กะพริบถี่ ๆ เผยให้เห็นโพสต์ไวรัลเรื่องไหวิเศษที่กำลังระเบิดลงกลางเมืองหลวง และที่น่ากลัวที่สุดคือ รถเก๋งแต่งซิ่งของ วิน แล่นพรวดพราดเข้ามาจอดหน้าบ้านสวนจนฝุ่นตลบ วินเปิดประตูวิ่งหน้าตั้งลงมาด้วยใบหน้าตื่นตระหนกซีดเผือดราวกับคนเห็นผี
"ลินพี่รุจ น้ำแย่แล้ว"
วินตะโกนลั่นเสียงสั่นเครือพลางยื่นหน้าจอแท็บเล็ตให้ทุกคนดู
"ความลับของพวกเรารั่วไหลแล้ว มีคนเอาเรื่องสลับไหวิเศษไปโพสต์ลงโซเชียล ตอนนี้ตำรวจกับพวกนักโบราณคดีบุกตรวจพิพิธภัณฑ์จนเจอไหปลอมแล้วลิน พวกมันกำลังจะตามรอยมาที่บ้านสวนของเรา"
ลินเบิกตากว้าง หัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความสงบสุขและแผนการอนาคตเรื่องสวนผลไม้ที่เพิ่งร่วมสร้างกับรุจเมื่อวานนี้ กำลังจะถูกพายุลูกใหญ่ที่สุดในชีวิตซัดสาดเข้าใส่อีกครั้ง โดยมีกฎหมายและบ้านเมืองคืบคลานเข้ามาเป็นศัตรูในเงามืด
ความเงียบงันอันน่าอึดอัดใจแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วห้องนั่งเล่นของบ้านสวนทันทีสิ้นเสียงของวิน มีเพียงเสียงหอบหายใจด้วยความตื่นตระหนกของทุกคนที่ยืนล้อมวงดูหน้าจอแท็บเล็ต ภาพข่าวสำนักข่าวใหญ่ที่กำลังรายงานสดจากหน้าพิพิธภัณฑ์ พร้อมบทสัมภาษณ์ของผู้เชี่ยวชาญที่ชูหลักฐานเรื่องไหปลอม มันเป็นความจริงที่ปัดปฏิเสธไม่ได้เลยสักนิดว่า มรสุมลูกใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาสะเทือนถึงรากฐานชีวิตของพวกเขาแล้วลินนิ่งค้างไปชั่วครู่ ใบหน้าหวานที่เคยมีรอยยิ้มสดใสบัดนี้ซีดเผือด มือเรียวที่กุมมือถืออยู่เริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ความคิดในหัวมันหมุนวนจนแทบจับต้นชนปลายไม่ถูก