เมื่อชีวิตมาถึงทางตันและแม่ป่วยหนักลินเด็กสาวชาวสวนผู้ต้อยต่ำกลับค้นพบไหวิเศษในตำนานที่สามารถทวีคูณสมบัติพลิกชีวิตให้ร่ำรวยในพริบตาทว่าพลังอันเหนือธรรมชาติกลับมาพร้อมกับรสชาติของความละโมบ
แฟนตาซี,รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ไทย,หักหลัง,แย่งชิง,เพื่อน,ความโลภ,ความรัด,ไหวิเศษ,นักมวยหญิง,แอบรัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อชีวิตมาถึงทางตันและแม่ป่วยหนักลินเด็กสาวชาวสวนผู้ต้อยต่ำกลับค้นพบไหวิเศษในตำนานที่สามารถทวีคูณสมบัติพลิกชีวิตให้ร่ำรวยในพริบตาทว่าพลังอันเหนือธรรมชาติกลับมาพร้อมกับรสชาติของความละโมบ
ผู้แต่ง
มลพิสุทธิ์.
เรื่องย่อ
ลินและมิ่งเนียนเดินเข้ามาในพิพิธภัณฑ์อีกครั้งในคราบนักศึกษา
โดยลินสะพายเป้ใบใหญ่ที่ซ่อนไหปลอมเอาไว้ข้างใน เมื่อสบโอกาสในช่วงที่เจ้าหน้าที่เริ่มทยอยกลับและปลอดคน ทั้งคู่รีบพุ่งตัวเข้าไปแอบซ่อนอยู่ในห้องน้ำชายโซนลึกสุด ปิดประตูเงียบและยืนเอาเท้าเหยียบบนคอห่านเพื่อไม่ให้ใครเห็นปลายเท้าจากใต้ประตู
แกร๊ก ตูม
เสียงประตูใหญ่ของพิพิธภัณฑ์ถูกปิดล็อกลงจากด้านนอก แสงไฟในอาคารดับลง เหลือเพียงไฟสลัวระบบรักษาความปลอดภัยขณะเดียวกัน วินที่นั่งสแตนด์บายอยู่ในรถกระบะเก่าที่จอดห่างออกไป 100 เมตร เปิดโน้ตบุ๊กคู่ใจขึ้นมา นิ้วรัวแป้นพิมพ์แฮกเข้าระบบส่วนกลางของพิพิธภัณฑ์อีกครั้ง
"ลิน มิ่ง ฟังนะ"
เสียงวินดังผ่านหูฟังบลูทูธ
"ฉันจะทำการเจาะระบบบล็อกสัญญาณกล้องวงจรปิด และตัดกระแสไฟระบบเลเซอร์ตรวจจับความร้อนรอบๆ ตู้โชว์ให้ชั่วคราว มีเวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้น เริ่มได้"
ลินและมิ่งย่องออกจากห้องน้ำในความมืด ตรงดิ่งไปยังตู้กระจก ลินหยิบไหปลอมออกมา วางสลับที่กับไหวิเศษของจริงอย่างเบามือและรวดเร็ว ทันทีที่ไหจริงเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเธอ ลินสัมผัสได้ถึงพลังงานอุ่นๆ ที่แผ่ออกมา
"สำเร็จแล้วลิน รีบไป"
มิ่งยังพูดไม่ทันจบคำ
ตึก ตึก ตึก
แสงจากไฟฉายกระบอกใหญ่สาดส่องเข้ามาจากหัวมุมตึก พร้อมเสียงฝีเท้าหนักๆ ของ รปภ. ที่เดินตรวจตรากะกลางคืน
"หลบเร็วลิน มีคนเดินมา"
มิ่งกระซิบเสียงหลงพลางดึงแขนลินกระชากเข้าหลังเสาต้นใหญ่ทันทีลินกอดไหวิเศษไว้แน่นในความมืด ทั้งสองคนกลั้นหายใจจนหน้าอกแทบระเบิด แสงไฟฉายสาดวูบวาบเฉี่ยวหน้าเสาไปเพียงนิดเดียว รปภ. เดินมาหยุดอยู่หน้าตู้กระจก เขายกไฟฉายขึ้นส่องดูไหดินเผาใบปลอม อยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไหยังคงตั้งอยู่ที่เดิมและไม่มีร่องรอยการงัดแงะตู้ กระจก รปภ. จึงหันหลังเดินฮัมเพลงตรวจต่อไปทางอื่นจนเสียงฝีเท้าเงียบหายไป
ตอนที่ 8
หลังจากค่ำคืนอันโหดร้ายผ่านพ้นไป ควันปืนและความบ้าคลั่งของมิ่งถูกจดบันทึกไว้ในสำนวนการสอบสวน ของตำรวจ แม้สมุนของ เสี่ยทรงพลจะถูกจับกุม แต่ลินรู้ดีว่าตราบใดที่เจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลคนนั้นยังลอยนวลอยู่ บ้านสวนผลไม้แห่งนี้ จะไม่ปลอดภัยสำหรับแม่และฟ้าอีกต่อไปเช้าวันรุ่งขึ้น ลินและวินตัดสินใจพาแม่ขึ้นรถกระบะ เดินทางลึกเข้าไปในอำเภอห่างไกลเพื่อนำแม่ไปฝากไว้ที่บ้านสวน อันเงียบสงบของ ป้าจัน
พี่สาวแท้ ๆ ของแม่ ป้าจันเป็นผู้หญิงใจดี แกอ้าแขนรับน้องสาวและหลาน ๆ ด้วยความเต็มใจทันทีที่รู้เรื่อง โดยที่ลินเล่าเพียงว่ามีขโมยขึ้นบ้านสวน
"อยู่ที่นี่ให้สบายใจนะลิน เรื่องแม่เดี๋ยวป้าดูแลเอง"
ป้าจันกุมมือลินพยักหน้าให้ความมั่นใจ ทำให้ลินยกภูเขาออกจากอกไปได้หนึ่งลูก เธอแอบนำกล่องใส่ไหวิเศษไปซ่อนไว้ในตู้นิรภัยเก่าที่มิดชิดในห้องพักใหม่ของแม่เพื่อความปลอดภัยสูงสุดทว่า ความสงบสุขมักอยู่ได้ไม่นาน เมื่อเรื่องราวชีวิตที่เริ่มร่ำรวยผิดปกติของลิน และความสนิทสนมของเธอกับโค้ชรุจ เริ่มไปสะดุดตาและสะดุดใจของกลุ่มคนในเมืองที่ยิมมวยของรุจ
ในบ่ายวันจันทร์ บรรยากาศการซ้อมยังคงดำเนินไปตามปกติ
ลินเดินเข้ามาในยิมด้วยชุดกีฬาพร้อมลุย ทว่าก้าวแรกที่เธอเหยียบเข้ามา สายตาจิกกัดคู่หนึ่งก็พุ่งตรงมาจากมุมห้องพักผ่อน เจ้าของสายตานั้นคือ พลอย หญิงสาวไฮโซหน้าตาสะสวย แต่นิสัยขี้อิจฉาและเอาแต่ใจ พลอยเป็นลูกสาวคหบดีในเมืองที่แอบชอบโค้ชรุจมานาน แวะเวียน เอาขนมมาส่งและสมัครเรียนเพื่อหาเรื่องใกล้ชิดรุจอยู่เสมอ พลอยกอดอก เดินนวยนาดเข้ามาขวางหน้าลิน
พลางกวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม
"นี่เธอ ยัยชาวสวนหน้าม้า"
พลอยจีบปากจีบคอพูดเสียงดัง
"ช่วงนี้เห็นมาเกาะแกะโค้ชรุจจังเลยนะ คิดว่าตังค์หนามาจากไหนเหรอ แค่ขายผลไม้ประทังชีวิต ได้ข่าวว่าเมื่อก่อนอ้วนเป็นหมู ไม่เจียมตัวเลยจริง ๆ"
ลินชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอมองพลอยด้วยสายตานิ่งกริบ ความมั่นใจจากการฝึกฝนทำให้อารมณ์ของเธอไม่แกว่ง
"ฉันมาเรียนมวยค่ะคุณพลอย ไม่ได้มาหาเรื่องใคร และเงินทุกบาทที่ฉันจ่ายให้ยิม ก็เป็นเงินที่ได้มาอย่างถูกต้อง"
"เหรอจ๊ะ ถูกต้องแน่เหรอ"
พลอยเบ้ปาก
"แอบไปทำเรื่องสกปรกอะไรมาหรือเปล่าอยู่ๆ ถึงมีเงินส่งแม่เข้าโรงพยาบาลหรูได้ห๊ะชุบตัวซะเนียนเลยนะ"
"พลอย หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว"
เสียงเข้มของ รุจดังแทรกขึ้นมา รุจเดินเข้ามาขวางระหว่างทั้งสองคน ใบหน้าของเขาบึ้งตึงด้วยความไม่พอใจ
"ลินเขาเป็นนักเรียนของผม และเป็นรุ่นน้องของผม กรุณาให้เกียรติเขาด้วย ถ้าพลอยยังไม่หยุดสร้างความวุ่นวายในยิม ผมคงต้องขออนุญาตคืนเงินคอร์สและเชิญพลอยออกนะครับ"
พลอยหน้าเสีย กระทืบเท้าด้วยความขัดใจ
"พี่รุจ พี่ปกป้องมันเหรอคะ ฝากไว้ก่อนเถอะยัยลิน"
พลอยสะบัดหน้าเดินกระแทกส้นสูงออกไปจากยิมด้วยความเคียดแค้นในใจ เธอสาบานว่าจะต้องหาทางทำลายลินให้ได้ ในขณะที่ลินต้องรับมือกับความอิจฉาของพลอย เธอยังมี น้ำ เพื่อนสนิทที่แสนดีอีกคนหนึ่งในชีวิต น้ำเป็นเพื่อนผู้หญิงตัวเล็กๆ นิสัยน่ารัก จริงใจ และคอยช่วยเหลือลินทุก
อย่างมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย น้ำทำงานเป็นเจ้าหน้าที่บัญชีในตัวเมือง พอรู้ข่าวเรื่องที่บ้านลินโดนโจรขึ้น น้ำก็รีบขับรถมอเตอร์ไซค์มาหาลินที่ยิมทันที พร้อมหอบกล่องปฐมพยาบาลและขนมมาให้
"ลิน แกเป็นยังไงบ้างฉันเป็นห่วงแกแทบแย่"
น้ำพุ่งเข้ามากอดลิน
พลางสำรวจตามเนื้อตัว
"วินเล่าให้ฟังคร่าว ๆ ฉันตกใจมากเลยนะ ยัยฟ้าปลอดภัยดีใช่ไหม มีอะไรให้ฉันช่วยแกบอกมาได้เลยนะลิน เงินทองหรือเรื่องที่พัก ฉันซัพพอร์ตแกเต็มที่"
ลินยิ้มออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ มิตรภาพที่แท้จริงของน้ำทำให้เธออบอุ่นหัวใจเสมอ
"ฉันปลอดภัยดี ขอบใจแกมากนะ อาการแม่ดีขึ้นแล้ว ตอนนี้พาไปอยู่กับป้าจันแล้วล่ะ"
"ดีแล้ว ๆ มีอะไรบอกฉันนะลิน ฉันอยู่ข้างแกเสมอ"
น้ำตบไหล่เพื่อนรักด้วยรอยยิ้ม แต่ความน่ากลัวที่แท้จริงกลับคืบคลานเข้ามาจากทางฝั่งครอบครัว ลุงใจ ลุงแท้ ๆ ของลิน พี่ชายของแม่ ชายวัยห้าสิบกว่าที่มีพฤติกรรมติดการพนัน ดื่มเหล้าหยำเป และนิสัยเห็นแก่ตัว ขี้คดโกง ลุงใจแอบรู้ข่าวเรื่องที่ลินพาแม่ย้ายไปอยู่บ้านป้าจัน และแอบเห็นลินมีเงินก้อนโตใช้จ่ายอย่างมือเติบผิดปกติ ประกอบกับตัวแกเองกำลังโดนโต๊ะบอลตามล่าทวงหนี้
เย็นวันนั้น ลินขับรถกลับมาที่บ้านสวนผลไม้เพื่อเก็บของใช้ที่จำเป็นเพิ่มเติม ทันทีที่เปิดประตูรั้วเข้าไป เธอต้องตกใจเมื่อเห็นลุงใจกำลังนั่งกระดกเหล้าขาวอยู่บนแคร่หน้าบ้าน แววตาของลุงใจเต็มไปด้วยความโลภและเจ้าเล่ห์
"อ้าว นึกว่าใคร หลานรักนี่เอง"
ลุงใจเอ่ยเสียงยานคางพลางยิ้มแสยะ
"ช่วงนี้ร่ำรวยใหญ่เลยนี่หว่า พาแม่ไปนอนโรงพยาบาลหรู แถมย้ายหนีไปอยู่บ้านอีจันอีก มีเงินเยอะขนาดนี้ ไม่คิดจะแบ่งให้ลุงเอาไปตั้งตัวบ้างเลยเหรอฮะ"
ลินเดินเลี่ยงนิ่ง ๆ
"เงินของหนู หนูเอาไว้รักษาแม่ค่ะลุงใจ ส่วนของลุงใจ หนูไม่มีให้หรอกค่ะ"
ลุงใจลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาดักหน้าลินพลางข่มขู่เสียงเข้ม
"มึงอย่ามาโกหกกู ไอ้มิ่งมันโดนจับ แต่มันแอบส่งข่าวบอกคนในบ่อนว่าพวกมึงมี ของดี ซ่อนอยู่ไหอะไรสักอย่างใช่ไหม ที่เสี่ยทรงพลกำลังตามหาอยู่ด้วย มึงเอาเงินไปซ่อนไว้ไหน บอกกูมา ไม่งั้นกูจะแจ้งตำรวจว่ามึงขโมยของโบราณมา หรือไม่ กูก็จะไปบอกคนของเสี่ยทรงพลให้มาลากคอมึง"
ลินกำหมัดแน่นลอบสั่นสะท้านในใจ ความลับเรื่องไหวิเศษกำลังจะระเบิดออกอีกครั้ง ลุงใจแฝงตัวเป็นงูเห่าในบ้าน พร้อมที่จะหักหลังหลานแท้ ๆ เพื่อเงินพนัน
ลินยืนกำหมัดแน่นอยู่ตรงระเบียงบ้าน ดวงตาคมทอดมองร่างของลุงใจที่กำลังเมามายได้ที่ แกยังคงพ่นคำขู่ฟ่อ ๆ ราวกับงูเห่าที่พร้อมจะแว้งกัดหลานแท้ ๆ ได้ทุกเมื่อเพื่อแลกกับเงินพนัน ความเหนื่อยล้าสะสมจากเรื่องเมื่อคืนวานทำให้ลินต้องลอบสูดหายใจเข้าลึก เธอรู้ดีว่าการใช้กำลังกับคนในครอบครัว โดยเฉพาะในยามที่สถานการณ์รอบด้านแบบนี้ มีแต่จะทำให้เรื่องบานปลาย
"ลุงใจ กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ"
ลินเอ่ยเสียงเรียบ พยายามรักษาความนิ่งสุขุมอย่างที่สุด
"เรื่องที่ลุงพูดมา หนูไม่รู้เรื่องจริงๆ ถ้าลุงอยากได้เงินเอาไปใช้หนี้ ลุงก็ควรจะไปหางานทำ ไม่ใช่มาคาดคั้นเอากับคนในบ้านแบบนี้"
"หน็อย อีลิน มึงปีกกล้าขาแข็งนักนะ"
ลุงใจกระแทกขวดเหล้าขาวลงบนโต๊ะไม้จนน้ำเหล้ากระเด็น
"กูขอนิดขอหน่อยทำเป็นงก ถ้ากูเอาเรื่องนี้ไปบอกพวกในบ่อน หรือบอกไอ้พวกที่มันตามล่ามึงอยู่
มึงจะหนาว"
แกสบถสาบานอย่างหัวเสีย ก่อนจะเซซังคว้าขวดเหล้าเดินกระฟัดกระเฟียดออกไปทางประตูรั้วท้ายสวน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นละอองเหล้าขาวที่ชวนให้สะอิดสะเอียน ลินมองตามหลังลุงแท้ ๆ ไปด้วยความกังวลที่เริ่มก่อตัวขึ้นเป็นระลอกใหม่ ลุงใจไม่ใช่คนฉลาด แต่ความโลภและหนี้สินที่รัดตัวอาจทำให้แกทำเรื่องโง่ ๆ ที่คาดไม่ถึงได้ในที่สุด