[พยานพราย ในครรภ์สมุทร - The Glimmering Witness in the Ocean's Womb]
ความจริง: ทะเลไม่ได้ว่างเปล่า แต่มันกำลังตั้งครรภ์...
ความลับ: ดวงดาวไม่ได้อยู่บนฟ้า แต่กำลังจะร่วงลงมาหาพวกเรา...
พยาน: เด็กสาวที่มีรอยแยกตามลำคอและดวงตาสีครามจัด...
ท่ามกลางพิธีเต้นรำที่บิดเบี้ยวของชาวบ้านและเสียงเพรียกจากก้นบึ้ง ไอลากลายเป็นแขกคนสำคัญเพียงหนึ่งเดียวในงานเลี้ยงที่มนุษย์ไม่ได้รับเชิญ นี่คือเรื่องราวการเดินทางของพยานหนึ่งเดียว ผู้ต้องแบกรับความลับของโลกไว้... ก่อนที่ทุกอย่างจะถูกกัดกิน
"อย่ามองหาปลาในทะเล... เพราะสิ่งที่คุณจะเจอ คือจุดจบของมนุษยชาติ"
ไซไฟ,แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,มหาสมุทร,สยองขวัญ,ผจญภัย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมอาณาเขตจิตของ ไค หลังจากความจริงเรื่องพันธสัญญาปฐมกาลถูกเปิดเผยออกมา เขาไม่ได้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่หรือความศักดิ์สิทธิ์ใดๆ สิ่งเดียวที่เขารู้สึกคือความหนักอึ้งของบาปที่เขาและไอลาทำไว้กับโลกใบนี้ ทันใดนั้น จังหวะการเต้นของหัวใจวาฬที่เคยรุนแรงและบ้าคลั่งกลับหยุดนิ่งลงกะทันหัน จนไคสัมผัสได้ถึงสุญญากาศที่ดึงดูดทุกอย่างเข้าหาศูนย์กลาง
นี่คือจุดเริ่มต้นของ การย่อยสลาย เพื่อปฏิรูปใหม่
ผนังท้องวาฬที่เคยดูเหมือนเนื้อหนังของสิ่งมีชีวิตเริ่มมีรอยปริแตก มันไม่ได้แตกออกเพื่อเผยให้เห็นโลกภายนอก แต่มันแตกออกเพื่อลอกคราบเนื้อเยื่อสีแดงคล้ำและเมือกมุกที่เน่าเสียเริ่มหลุดลอกออกมาเป็นแผ่นๆ เหมือนเปลือกไม้ที่ตายแล้ว ไคเฝ้ามองดูขบวนการนั้นด้วยความตื่นตะลึง เขาเห็นว่าภายใต้ผิวหนังที่น่ารังเกียจเหล่านั้นมีแสงสีขาวนวลที่บริสุทธิ์ค่อยๆ แทรกตัวออกมา
มหาวาฬกำลังรีดเค้นพลังงานทั้งหมดที่มันสะสมมาจากกงล้อที่แล้วมา เพื่อเปลี่ยนสภาพตัวเองให้กลายเป็นภาชนะที่คู่ควรกับการจุติครั้งสุดท้าย
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของไคที่ละลายกลายเป็นของเหลวอยู่ก่อนหน้านี้ ก็เริ่มถูกกระบวนการนี้ดึงดูดเข้าไป เขาไม่ได้แค่ถูกสร้างใหม่ แต่เขาถูกคัดกรองตัวตนที่กระจัดกระจายจากการตายซ้ำซากในลูปหมื่นปีให้กลับมาเป็นหนึ่งเดียว ความรู้สึกนี้มันทรมานอย่างแสนสาหัส มันเหมือนมีเข็มเล็กๆ นับล้านเล่มพยายามจะเย็บเศษเสี้ยววิญญาณของเขาเข้าด้วยกัน มวลสารมุกไหลซึมเข้าไปในแก่นกลางของสติเขา ก่อตัวเป็นโครงกระดูกที่ขาวสะอาดดุจงาช้าง แต่มันแข็งแกร่งและยืดหยุ่นกว่ากระดูกมนุษย์ทั่วไปหลายเท่าตัว
ไอลาไม่ได้เข้าไปช่วยระงับความเจ็บปวดนั้นให้เขา เธอเพียงแต่เฝ้ามองดูเขาด้วยสายตาที่สงบและมั่นคง เธอรู้ว่าหากไคจะก้าวข้ามลูปนี้ไปได้ เขาต้องผ่านการ ขัดเกลา นี้ด้วยตัวเอง ร่างกายของเธอเองก็กำลังเปลี่ยนไปเช่นกัน ผิวหนังของไอลาเริ่มดูเรียบเนียนและขาวกระจ่างจนแทบจะกลืนไปกับผนังไหมสีมุกรอบข้าง เส้นด้ายโชคชะตาที่เคยรุงรังบัดนี้ถูกถักทอเข้ากับร่างกายของเธอจนดูเหมือนอาภรณ์สีเงินที่ไม่มีรอยต่อ
รังไหมมุกที่พวกเขาอยู่เริ่มขยายตัวออกกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนมองไม่เห็นขอบเขต ผนังที่เคยขรุขระแปรเปลี่ยนเป็นพื้นผิวที่เรียบเนียนและเย็นเยือก ลวดลายที่ปรากฏบนผนังไม่ใช่แค่ภาพนิมิตอีกต่อไป แต่มันคือโครงสร้างประสาทของวาฬที่ถูกจัดระเบียบใหม่ให้กลายเป็น วงจร ที่ซับซ้อน ไคเริ่มรู้สึกว่าเขาสามารถ รับรู้ ถึงทุกซอกทุกมุมของวิหารที่มีชีวิตนี้ได้ เขาไม่ได้แค่สถิตอยู่ในท้องวาฬ แต่เขาเริ่มกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบนำทางที่กำลังมุ่งหน้าไปยังจุดศูนย์กลางของจักรวาล
กล้ามเนื้อที่เคยบีบตัวอย่างไร้ทิศทาง บัดนี้กลายเป็นแรงขับเคลื่อนที่สม่ำเสมอและทรงพลัง ทุกครั้งที่วิหารมุกสั่นสะเทือน ไคจะรู้สึกถึงมิติกาลเวลาภายนอกที่ถูกฉีกกระชากออกไปเขามองเห็นร่างใหม่ของตัวเองที่เริ่มมีเนื้อหนังสมบูรณ์ขึ้น ผิวหนังของเขาดูนวลตาแต่ทนทานต่อแรงกดดันมหาศาล มือที่เคยสั่นเทาด้วยความกลัวบัดนี้กลับนิ่งสนิทและทรงพลัง เขาไม่ได้รู้สึกว่าเป็นมนุษย์ที่ชื่อไคอีกต่อไป แต่เขารู้สึกเหมือนเป็น ผู้เฝ้ายาม ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องไอลาในวินาทีสุดท้ายของกาลเวลา
กลิ่นคาวของเลือดและน้ำเหลืองที่เคยอบอวลในท้องวาฬถูกแทนที่ด้วยกลิ่นที่สะอาดและเย็นเฉียบเหมือนอากาศบนเทือกเขาสูง วิหารมุกที่พวกเขาสถิตอยู่เริ่มเร่งความเร็วขึ้นจนสสารรอบข้างกลายเป็นเพียงเส้นแสงที่พร่าเลือน ไอลาขยับตัวเข้ามาหาเขาช้าๆ เธอไม่ได้พูดอะไร แต่สัมผัสจากมือของเธอที่แตะลงบนอกของไคทำให้เขารู้สึกถึงพันธสัญญาที่หนักอึ้งกว่าเดิม บัดนี้พวกเขาไม่ได้แค่เชื่อมต่อกันทางจิต แต่ร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นใหม่นี้ถูกออกแบบมาเพื่อ "สอดประสาน" กันอย่างสมบูรณ์แบบในระดับโครงสร้าง
การปฏิรูปกายาใกล้จะเสร็จสิ้นลงแล้ว ท้องวาฬที่เน่าเฟะกลายเป็นอดีตที่ไกลโพ้น สิ่งที่เหลืออยู่คือวิหารที่งดงามที่สุดและน่าเหงาที่สุดในจักรวาล ไคมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในผนังมุก...ชายหนุ่มที่มีดวงตาที่ผ่านความตายมานับหมื่นปี แต่มีร่างกายที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับพระเจ้าปฐมกาลเพื่อจบเรื่องราวทั้งหมดนี้ลงเสียที
ความร้อนจากแรงเสียดทานของกาลเวลาเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาในห้องมุกเป็นครั้งสุดท้าย เป็นสัญญาณว่าพวกเขากำลังจะหลุดออกจากกระแสเวลาที่บิดเบี้ยว และเข้าสู่ความว่างเปล่าที่แท้จริง... จุดที่การตัดสินใจครั้งเดียวจะเปลี่ยนทุกอย่างตลอดกาล
