“กูอยากถามมึงว่ามึงคิดยังไงกับยัยว่าน”
วิญาดาเอ่ยถามเพื่อนด้วยความอยากรู้ เธอจะได้เอาไปบอกเพื่อนถูก แต่ดูจากหน้าตอนที่ยัยว่านสารภาพรักกับวรวิทย์ เธอก็รู้แล้วว่ามันคิดยังไง แต่ก็อยากถามมันให้แน่เธอจะใจ
“มันมีแฟนแล้ว มันจะไปคิดอะไรยัยวิ มึงนี่ก็ถามแปลก”
ทศวรรษว่าให้เพื่อนสาวไม่จริงจังนัก
“กูรู้ แต่กูก็อยากรู้จากปากมึงไง มึงคิดยังไงกับว่าน เอาความจริงนะ”
วิญาดาบอกเพื่อนน้ำเสียงจริงจัง พร้อมกับตั้งใจฟังคำตอบของวรวิทย์
วรวิทย์มองหน้าเพื่อนสาวก่อนจะตอบ
“กูไม่ได้ชอบว่าน กูคิดกับมันแค่เพื่อน กูไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันเลย กูไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันแอบชอบกูอยู่ ตอนกูได้ยินที่มันพูดกูก็ตกใจ ไม่คิดว่ามันจะชอบกู”
วรวิทย์บอกความในใจให้เพื่อนฟัง เขาคิดกับว่านแค่เพื่อน
รัก,ชาย-หญิง,ไทย,เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ,วรวิทย์,รัก,ว่านรัก,ดลวัฒน์,วิญาดา,เพื่อนสนิท,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
“กูอยากถามมึงว่ามึงคิดยังไงกับยัยว่าน”
วิญาดาเอ่ยถามเพื่อนด้วยความอยากรู้ เธอจะได้เอาไปบอกเพื่อนถูก แต่ดูจากหน้าตอนที่ยัยว่านสารภาพรักกับวรวิทย์ เธอก็รู้แล้วว่ามันคิดยังไง แต่ก็อยากถามมันให้แน่เธอจะใจ
“มันมีแฟนแล้ว มันจะไปคิดอะไรยัยวิ มึงนี่ก็ถามแปลก”
ทศวรรษว่าให้เพื่อนสาวไม่จริงจังนัก
“กูรู้ แต่กูก็อยากรู้จากปากมึงไง มึงคิดยังไงกับว่าน เอาความจริงนะ”
วิญาดาบอกเพื่อนน้ำเสียงจริงจัง พร้อมกับตั้งใจฟังคำตอบของวรวิทย์
วรวิทย์มองหน้าเพื่อนสาวก่อนจะตอบ
“กูไม่ได้ชอบว่าน กูคิดกับมันแค่เพื่อน กูไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันเลย กูไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันแอบชอบกูอยู่ ตอนกูได้ยินที่มันพูดกูก็ตกใจ ไม่คิดว่ามันจะชอบกู”
วรวิทย์บอกความในใจให้เพื่อนฟัง เขาคิดกับว่านแค่เพื่อน
ผู้แต่ง
มลพิสุทธิ์.
เรื่องย่อ
ผ่านไปสามสิบนาที
คนที่บอกว่าจะไม่ดื่มก็ดื่มหมดไปแล้วหนึ่งขวด
“ว่านมึงเมามากแล้วนะเว้ย”
วิญาดาเห็นเพื่อนกำลังรินเบียร์ขวดที่สองใส่แก้ว เพราะตอนนี้ยัยว่านมันเมาจนหน้าแดงอย่างกับลูกมะเขือเทศสีแดงสุก
“กูม้ายได้เมาสักหน่อย”
บอกเพื่อนน้ำเสียงอ้อแอ้
“ไม่ได้เมายังไงเสียงมึงมันเปลี่ยนแล้วเนี่ย”
“ม้ายได้เมา”
ว่านรักบอกเพื่อนน้ำเสียงยานคาง พร้อมกับยกแก้วขึ้นดื่มจนหมด
ฟุ่บ
ว่านรักหลับคาหน้าเตาหมูกระทะ
“มึงดูเพื่อนมึงสิ เมาแล้วไม่ยอมรับ”
วิญาดาหันมาบอกเพื่อนชายทุกคน
“เอาเถอะน่า ให้มันดื่มไปเถอะ เรามาฉลองกันนะ เมานิดเมาหน่อยไม่เป็นไรหรอก”
“มึงนั้นแหละที่บอกมันว่ากินหมูกระทะกับเบียร์มันอร่อย มันเลยเชื่อมึง ดื่มจนติดใจ แล้วก็เมาแบบนี้ มึงต้องอุ้มว่านกลับคอนโด”
วิญาดาว่าให้เพื่อนด้วยความหงุดหงิดที่ทำให้ว่านรักเมาจนหลับคาโต๊ะแบบนี้
“ว่านดื่มเองมึงจะไปว่าให้ไอ้เสือทำไม มันไม่ได้ผิดสักหน่อย”
วิญาดาหันขวับไปมองหน้าดลวัฒน์ด้วยสายตาจิกกัด อย่างไม่พอใจในคำพูดของเพื่อน
ดลวัฒน์เห็นอย่างนั้นก็สงบปากสงบคำไม่พูดอะไรออกมาอีกเลย ไม่ใช่เพราะกลัวยัยวิ แต่เพราะไม่อยากจะมีเรื่องกับมันต่างหาก
“มึงจะบ้าเหรอ ตัวมันหนักอย่างกับช้าง จะให้กูอุ้มมันขึ้นรถได้ไง หลังกูได้หักกันพอดี”
แค่คิดภาพทศวรรษ ก็รู้สึกเจ็บขึ้นมา
“ไม่บ้าหรอกก็มึงทำมันเมา มึงต้องรับผิดชอบ”
วิญาดาบอกเพื่อนเสียงแข็ง ไหนยัยว่านบอกเธอว่าไม่ดื่มไง ทำไมมันถึงได้เมามากขนาดนี้ วิญาดาคิดในใจ
“ก็ได้”
ทศวรรษตอบให้มันจบ ๆ ไป ส่วนเรื่องที่เขาจะอุ้ม หรือไม่อุ้มเพื่อนสาวขึ้นรถนั้นก็อีกเรื่องหนึ่ง
“ฮือ ๆ ฮือ ๆ”
ว่านรักก้มหน้าร้องไห้ออกมาเสียงดัง สักพัก
ก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับน้ำตาที่รินไหลออกมาเป็นสาย พอว่านรักเมา ความรู้สึกที่มีก็แสดงออกมา
ทุกคนที่นั่งอยู่หันมามองว่านรักด้วยความตกใจ ที่อยู่ ๆ คนที่เมาหลับไปแล้วก็ร้องไห้ออกมา
“เฮ้ย! ว่านมึงเป็นไรวะ”
ทศวรรษที่นั่งใกล้กับว่านรักเอ่ยถามเพื่อนสาวขึ้นด้วยความตกใจ
“กู อยากให้มึงรู้ไว้ ว่ากูเจ็บปวดแค่ไหน ฮือ ๆ”
ว่านรักพูดขึ้น แล้วก็เอามือเช็ดน้ำตาออกอย่างลวก ๆ
“มันพูดกับใครวะ”
ดลวัฒน์พูดขึ้นด้วยความสงสัย
“กูไม่รู้”
วรวิทย์ตอบ
“เจ็บทุกครั้งที่เห็นมึงไปกับน้องเขา กูเจ็บทุกครั้งที่มึงโทรหาเขา มึงรู้ไหมกูต้องแกล้งทำเหมือนว่ามันไม่มีอะไร แต่ในใจกูเสียใจมาก มากเสียจนกูอยากตัดใจจากมึง แต่กูทำไม่ได้ เพราะกูรักมึง กูรู้ว่ามึงมีแฟนแล้ว แต่หัวใจกูก็หยุดรักมึงไม่ได้เลย กูต้องเก็บไว้คนเดียวไม่กล้าบอกใคร กูอยากบอกให้มึงรู้ไว้ ว่ากูรักมึงนะวิทย์”
“ยัยว่าน!”
วิญาดาร้องออกมาด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าว่านรักจะพูดความในใจให้วรวิทย์ได้รู้แบบนี้ ที่สำคัญมันเป็นวันฉลองเรียนจบด้วย ไม่รู้ว่าไอ้วิทย์มันคิดยังไง ที่ยัยว่าน
สภาพรักออกมาแบบนี้ ดูหน้ามันแล้วคงตกใจไม่น้อย กับสิ่งที่ได้ยิน มันคงช็อคมาก
เพราะความเมาทำให้ว่านรักกล้าที่จะพูดความในใจออกไปโดยไม่ได้คิดให้ดีก่อน
พูดจบว่านรักก็สลบไปเหมือนเดิม
ทิ้งให้ทุกคนตกใจกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกมา โดยเฉพาะวรวิทย์นั้นตกใจมากกว่าใครเพื่อน เขาไม่เคยคิดเลยว่าว่านจะแอบชอบเขา และเขาก็ไม่เคยรู้เลยว่าเธอคิดเกินเพื่อนกับเขา เธอชอบเขาตอนไหน ชอบตั้งแต่เมื่อไหร่ และว่านชอบเขาตรงไหน
วรวิทย์มีคำถามมากมายที่อยากจะถามอยู่ในหัว แต่ตอนนี้เธอเมาหลับไปแล้ว เขาไม่อยากจะเชื่อเลย ที่ผ่านเธอไม่เห็นแสดงออกว่ารักเขามากมาย หรือเขาไม่เคยสนใจเธออย่างที่ไอ้เสือมันพูด เขาก็เลยไม่รู้เรื่องอะไร
ว่านรักลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียและเธอก็ลุกขึ้นนั่งสักพักเธอก็เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงขึ้นมาดูเวลา เธอร้องออกมาด้วยความตกใจตาเบิกกว้าง
"เจ็ดโมง!"
ว่านรักพูดขึ้นมาเสียงดัง เมื่อดูเวลาในโทรศัพท์ เสียงของเธอไม่ทำให้คนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ตื่นขึ้นมาเลยสักนิด แถมยังนอนกรนเสียงดังอีกต่างหาก
"ยัยวิ วิ"
เธอเรียกเพื่อนเสียงไม่เบานัก แต่วิญาดาก็ไม่ตื่น
วิ หรือ วิญาดา สูงร้อยเจ็ดสิบหกเซนติเมตร เป็นคนอ้วน ผิวสีแทน ผมสีน้ำตาลยาว เรียนคณะสถาปัตยกรรม ปีสี่ ชอบขนมเป็นชีวิตจิตใจ และชอบกินหมูกะทะด้วย ส่วนเธอ ชื่อว่าน ชื่อจริงว่านรัก รูปร่างเหมือนกับยัยวิ และผิวสีแทนเกือบจะดำ ผมสั้นสีดำ สูงร้อยเจ็ดห้า เรียนคณะสถาปัตยกรรม ปีสี่
ชอบกินน้ำผลไม้ ส้มตำ
ไก่ย่าง
"วิ ตื่น ๆ มันจะสายแล้วนะพวกเรามีเรียนแปดโมงนะแก"
ว่านรักทั้งพูดทั้งเขย่าตัวเพื่อปลุกเพื่อนให้ตื่น พวกเธอมีเรียนตอนแปดโมงเช้า คาบนี้เธอขาดไม่ได้ เพราะอาจารย์สุนีดุมาก ถ้าใครที่ขาดวิชานี้ หรือวิชาอื่น ๆ ของอาจารย์สุนีบ่อย ๆ จะโดนหักคะแนน ตามครั้งที่ไม่ได้เข้าเรียนคาบนั้น แถมวิชานี้เป็นวิชาหลักของพวกเธอสามคนด้วย เธอต้องไปเรียนให้ทันคาบนี้
ถ้าไปสาย พวกเธอก็จะโดนลงโทษด้วยการวิ่งรอบสนาม และโดนหักคะแนนคนละสองคะแนนอีกด้วย
"วิ! ถ้าแกไม่ตื่นฉันจะเอาน้ำมาสาดแล้วนะ"
ว่านรักพูดขึ้นมาเสียงดัง วิญาดาที่ได้ยินก็ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย
"อะไรแก ขอนอนต่ออีกห้านาทีนะ"
พูดจบก็นอนหันข้างให้ว่านรักทันที
"ก็แล้วแต่แกนะ แกอยากโดนหักคะแนนจนหมดก็ตามใจ อาจารย์สุนียิ่ง โหด ๆ อยู่ แกไม่กลัวเหรอ ไม่ไปก็แล้วแต่"
วิญาดาที่ได้ยินชื่ออาจารย์สุนีก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที
"ห๊ะ! วันนี้เรามีเรียนกับอาจารย์สุนีเหรอแก"
วิญาดาถามเพื่อนด้วยความตกใจ เธอนึกว่าวันนี้พวกเธอมีเรียนกับอาจารย์สุชาติซะอีก
"เออ แกคิดว่าวันนี้เรามีเรียนกับอาจารย์สุชาติรึไง ถึงได้นอนตื่นสายแบบนี้"
วิญาดาพยักหน้า ปกติถ้ามีเรียนกับอาจารย์สุนีวิญาดาจะตื่นเช้าเสมอและจะรีบไปที่มหาลัยให้ทันคาบอาจารย์สุนี ว่านรักคิดว่าที่เพื่อนนอนตื่นสายก็เพราะวิญาดาคิดว่าวันนี้มีเรียนกับอาจารย์สุชาติ อาจารย์สุชาติเป็นคนใจดี เรียนกับอาจารย์มาสายได้ไม่เกินสิบนาทีได้ บางครั้งอาจารย์ก็เข้าสอนช้า บางวันก็เข้าสอนตรงตามเวลา ใครที่มาสายอาจารย์สุชาติไม่เคยทำโทษ แค่ตักเตือนเท่านั้น แต่ใครที่มาสายเกินยี่สิบนาที ก็จะโดนทำโทษนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่เหมือนกับอาจารย์สุนีที่ทั้งโดนหักคะแนนแล้ว ยังต้องมาวิ่งรอบสนามอีก ไม่ใช่รอบเดียวนะ สองรอบ
"แกอาบน้ำก่อนเลยนะเดี๋ยวฉันไปปลุกไอ้เสือก่อน"
"อืม"
แล้วว่านรักก็เดินออกจากห้องไป เธอเดินไปห้องของทศวรรษ
ก๊อก ก๊อก
ว่านรักยกมือขึ้นเคาะประตู ไม่มีเสียงตอบรับจากข้างใน เธอเลยตัดสินใจหมุนลูกบิดเปิดประตูเข้าไป ประตูมันเปิดได้ ทศวรรษไม่ได้ล็อคประตู เธอเดินเข้าไปในห้องก็เห็นเพื่อนชายนอนคลุมโปงอยู่บนเตียง เธอเดินเข้าไปยืนใกล้ ๆ เตียง และจับผ้าห่มเปิดออก ว่านรักตกใจตาเบิกกว้างที่เห็นผู้หญิงนอนอยู่ข้างทศวรรษ
"เอาอีกแล้วนะไอ้เสือ เสือสมชื่อจริง ๆ นะมึง"
ว่านรักบ่นให้เพื่อนเสียงเบา มันเอาผู้หญิงมานอนด้วยทุกอาทิตย์ ไม่ซ้ำหน้ากันเลยแต่ละคน เธออยากจะบ้าตายเข้ามาปลุกมันทีไรเจอแต่ผู้หญิงนอนไม่ใส่เสื้อข้าง ๆ มันตลอด เห็นทีไรเธอตกใจตลอด แต่บางวันที่เธอมาปลุกไอ้เสือก็ไม่เห็นนะ แต่ส่วนมากเธอจะเห็นผู้หญิงนอนกับมันมากกว่า ก็มันรวยนิเนาะ จะทำอะไรก็ได้ที่มันอยากจะทำ แถมพวกผู้หญิงก็เขาหามันทุกวันเพราะว่ามันรวย หล่อ แบดบอย กล้ามเป็นมัด ๆ เธอจะไปว่าอะไรมันได้ ก็มันให้เธอกับยัยวิมาอยู่โคนโดของมันฟรี ๆ แถมค่าน้ำค่าไฟไม่ต้องจ่าย แต่เธอกับยัยวิก็เกรงใจที่มันให้พวกเธอมาอยู่ด้วยฟรี ๆ ก็เลยอยากจะออกค่าน้ำค่าไฟช่วยมัน และทำกับข้าวให้มันกินหลังเลิกเรียนทุกวัน
วันไหนที่มันไม่กลับมาที่โคนโดพร้อมกับพวกเธอ เธอก็จะไม่ได้ทำอาหารเพื่อมัน ตอนแรกไอ้เสือก็ไม่ยอม บอกว่าไม่เป็นไร แต่เธอก็เกรงใจมัน เธอก็เลยบอกว่าถ้าไม่ให้พวกเธอทำตามที่พูด พวกเธอก็จะไม่มาอยู่คอนโดกับมัน ไอ้เสือก็เลยยอม ว่านรักเอาผ้าห่มปิดไว้เหมือนเดิมและเดินไปหาเพื่อนชายที่นอนหลับสบายอยู่บนเตียง เธอเอามือตบหน้าไอ้เสือเบา ๆ และเรียกชื่อมัน ทศวรรษไม่ตื่น
"ไอ้เสือ ตื่น ๆ"
คราวนี้ว่านรักตบหน้าเพื่อนชายแรงขึ้น ทศวรรษปัดมือว่านรักออกและนอนหันหลังให้เธอ
"กูปลุกมึงแล้วนะไอ้เสือ อย่ามาว่ากูที่หลังแล้วกัน"
พูดจบว่านรักก็เดินออกไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปมหาลัย