จากเด็กหนุ่มสุดอ่อนแอ กลายเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีปริศนา จนกลายเป็นเครื่องจักรสังหารสุดแกร่งระดับพระเจ้า!!
แอคชั่น,ชาย-หญิง,ไทย,สะท้อนปัญหาสังคม,เกิดใหม่,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,แฟนตาซี,สืบสวนสอบสวน,ไซไฟ,ไซไฟ-แฟนตาซี,ไซไฟแฟนตาซี,นิยายสนุก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ฝุ่นคลุ้งไปทั่วบริเวณท่ามกลางความเงียบ สมุนของบังเกอร์ทุกคนต่างมองไปยังชายหนุ่มผมสีดำทมิฬเป็นตาเดียว เขามาพร้อมกับอาวุธคู่กาย มือซ้ายถือปืนพกกระบอกโตบรรจุกระสุนเต็มแม็ก มือขวาถือดาบญี่ปุ่นใบมีดสีดำส่องประกายแวววาวแต่ชุ่มไปด้วยโลหิตสีแดงฉาน
“ฉันรู้อยู่แล้วว่ายังไงแกก็ต้องมาที่นี่” บังเกอร์แสยะยิ้มอย่างได้ใจ “แอสซาซินเอ็กซ์ นี่เป็นแผนล่อให้แกมาตายที่นี่ยังไงล่ะ!”
“ไม่รู้หรอกนะว่าแกแค้นฉันอะไรนักหนา” เอ็กซ์ย่างสามขุมเดินเข้าไปอย่างไม่กลัวเกรง โดยไม่สนใจพวกลูกกระจ๊อกรอบข้าง หากเทียบความสูงของเขาและบังเกอร์ถือว่าแตกต่างราวฟ้ากับเหว “พวกลูกน้องแก ถ้าอยากตายนักก็เข้ามาให้หมดนี่แหละ ถ้ายังอยากมีชีวิตรอดก็ถอยออกไปให้ฉันฆ่าหมอนี่ซะ”
“ได้ยินเรื่องลือมาว่าแอสซาซินเอ็กซ์เป็นชายหนุ่มที่ไม่ได้รับการดัดแปลงร่างกายอะไรเลย” ชายร่างสูงพูด “แต่สามารถต่อกรกับพวกไซบอร์กอย่างสูสี แต่นั่นมันเป็นแค่เรื่องบังเอิญเรื่องเดียวที่ฉันได้ยินมา แล้วแกจะสู้กับลูกน้องของฉันทั้งหมดนี้ได้หรือเปล่าล่ะ?”
เอ็กซ์หันไปมองพวกสมุนของบังเกอร์ผู้จ่อปืนมาหารอบทิศทาง หากเขาขยับแม้แต่นิดเดียว กระสุนทุกนัดจะพุ่งเจาะทะลุร่างในเสี้ยววินาที เรื่องนั้นเป็นสิ่งปกติในโลกใต้ดิน เอ็กซ์กรอกตาไปมาเพื่อสังเกตจุดบอดของสถานการณ์ ปืนทุกกระบอกหันเข้าหาตัวเอง ต่อให้บางคนยิงปืนไม่เก่งก็ตาม หากเวลาผ่านไปนานเข้าพวกมันจะสามารถเล็งแม่นยิ่งขึ้น ในทางกลับกัน กำลังแขนของมนุษย์ไม่ได้มาพละกำลังมากจนถึงขึ้นยกค้างไว้นานเท่าไหร่ก็ได้
จีน่าค่อยๆ ปีนขึ้นมาจากปากบ่อยังคงถูกจ่อด้วยปืน เธอจึงยกมือขึ้นสองข้าง
มนุษย์ธรรมดามักมีข้อจำกัดในเรื่องพละกำลัง ความเหนื่อยล้าที่สามารถทดแทนด้วยการติดตั้งเครื่องจักรดั่งอวัยวะเพื่อลบจุดอ่อนนั้นทิ้ง
“ถ้าอยากจะฆ่า” เอ็กซ์กางแขนออกอย่างเชื่องช้าพร้อมเงยหน้ามองเพดาน “ก็ฆ่าซะตอนนี้เลยสิ เรื่องมันจะได้จบๆ”
“แกท้าเหรอ?” บังเกอร์กำหมัดแน่น เขารู้อยู่แล้วว่าหากฆ่าเอ็กซ์ผู้เป็นแอสซาซินแห่งกลุ่มหนึ่งในจตุรมาเฟียนั้นจะเกิดเรื่องใหญ่ถึงขั้นวงศ์ตระกูลทั้งเจ็ดชั่วโคตรอาจพบเจอแต่ความวิบัติหายนะ
“ก็ท้าน่ะสิ ปกติฉันไม่ได้ใจดีขนาดนี้หรอกนะ” เอ็กซ์พูดเอื่อยเฉื่อยและสังเกตเห็นว่าสมุนแต่ละคนเริ่มเปลี่ยนมือถือปืนกันแล้ว ด้วยน้ำหนักของปืนนั้นคอีกไม่นาน “ในเมื่อพวกแกเป็นมาเฟียกลุ่มปลายแถวแล้วฉันออมมือให้ขนาดนี้ถือว่าเป็นบุยลูกปืนมากขนาดไหน เอาสิ ไม่เห็นมีใครอยากยิงฉันเลย นี่อยากจะฆ่าฉันจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?”
“ถ้าแกอยากตายมากขนาดนั้น ฉันก็จะสงเคราะห์ให้” บังเกอร์ชักปืนออกมาจ่อที่หน้าอกพร้อมลั่นไก
สถานการณ์ยิ่งตึงเครียดขึ้นอีก แต่ไม่ใช่สำหรับเอ็กซ์
“ฉันจะบอกอะไรให้อย่างหนึ่งนะ” ชายหนุ่มแสยะยิ้มด้วยความถือไพ่เหนือกว่า “ปืนทุกกระบอกไม่ได้มีไว้เพื่อขู่”
ทันทีที่ลูกสมุนของบังเกอร์แรงตก สังเกตได้จากองศาข้อศอกที่เปลี่ยนไป นั่นเป็นสัญญาณของเริ่มการต่อสู้ เอ็กซ์กระชับปืนในมือพร้อมปล่อยลูกตะกั่วจำนวนมากทะลุศีรษะตายไปสองถึงสามคน ในพริบตานั้นบังเกอร์ไม่สามารถตอบสนองได้ทันท่วงทีจึงถูกชายหนุ่มถีบกระเด็น จีน่าเห็นดังนั้นจึงเข้าปะทะกับพวกสมุนอย่างบ้าคลั่ง เธอแย่งปืนสองกระบอกจากอีกฝ่ายได้แล้วกระหน่ำยิง
ปังๆๆๆๆๆ
เสียงปืนดังสนั่นไปทั้งโรงงานร้าง แสงไฟจากปลายกระบอกแลบเป็นระยะ การต่อสู้ตะลุมบอนอย่างต่อเนื่อง วิธีที่เอ็กซ์ใช้ในการลดกำลังของคู่ต่อสู้นั้นใช้ได้ผล พวกสมุนส่วนใหญ่เป็นมนุษย์ผู้ยังไม่ได้ถูกดัดแปลงอวัยวะจึงยังมีความเป็นมนุษย์ผู้ไร้พละกำลังจึงเสียเปรียบเอ็กซ์ที่ยืนอยู่เฉยๆ
“พวกแกพลาดอยู่อย่างหนึ่ง” เอ็กซ์พุ่งเข้าหาสมุนคนหนึ่งด้วยความว่องไวเหนือมนุษย์ สิบปีที่เขาสู้ฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อให้ได้พละกำลังอันมหาศาลมาครอบครองไม่ใช่เรื่องง่าย เขาต้องดื่มน้ำตาต่างน้ำเพื่อขัดเกลาร่างกายและจิตใจให้แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า เขายิงตะกั่วเจาะใต้คางทะลุสมองโดยไม่กระพริบตาไร้ปราณี “พวกแกเอาแต่มั่นใจในจำนวนคนโดยไม่คำนึงถึงคุณภาพ”
จีน่าเองได้จัดการสมุนของบังเกอร์ล้มไปหลายสิบคน เธอถนัดศิลปะการต่อสู้แบบประชิดตัว หมัด มือ เข่า ศอก ถูกประเคนใส่ศัตรูไม่ยั้ง อีกทั้งลีลากระบวนท่ายังแข็งนอกอ่อนในและพลิ้วไหวดั่งสายธาร
กระสุนหลายนัดลอยใส่เธอจึงถือเวลาที่ต้องพึ่งอาวุธบ้างแล้ว
เธอคว้าปืนพกกระบอกหนึ่งจากพื้นก่อนลั่นไกใส่ศัตรูบาดเจ็บสาหัสถึงขั้นล้มตายไปอีกห้าศพ ตอนนี้พวกมันเริ่มมีจำนวนน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เอ็กซ์ตวัดดาบเชือดเฉือนผ่านร่างกายคนแล้วคนเล่าต่างล้มนอนจมกองเลือดอย่างโหดเหี้ยมไม่ต่างจากการสังหารหมู่ เขาแสยะยิ้มด้วยความกระหายเลือดก่อนสะบั่นคอสมุนคนสุดท้ายศีรษะกระเด็นหลุดจากบ่า
“เหลือแค่แกคนเดียวแล้ว” เอ็กซ์ยกดาบชี้ไปยังศัตรูผู้เป็นเป้าหมาย จีน่าเดินมาอยู่ข้างๆ นั่นหมายความว่าภารกิจของชายหนุ่มสำเร็จลงไปได้ด้วยดี “แม้จะไม่มีคำสั่งจากบอสให้จับเป็นหรือตาย แต่ฉันไม่อยากให้แกมีชีวิตรอดเลยว่ะ คนที่หมายตัวฉันมักจะกลายเป็นเหยื่อของฉันเสมอ”
“พล่ามมากเหลือเกินนะ!” บังเกอร์ที่ลุกขึ้นมาได้แล้วพุ่งเข้ามาหาเอ็กซ์โดยไม่คิดชีวิต เขาเหวี่ยงหมัดใส่อย่างไร้พลังทำให้เขาสามารถเบี่ยงตัวหลบได้อย่างง่ายดาย
“ก่อนหน้านี้แกก็พล่ามไปมากอยู่ไม่ใช่เหรอ?” นัยน์ตาชายหนุ่มเรืองแสงสีฟ้าขึ้นพร้อมกำปั้นเหวี่ยงกระแทกลิ้นปรี่ชายร่างสูงอย่างจัง
ตู้ม!!
“อั้ก!!”
เสียงเอฟเฟ็กต์กำปั้นดังลั่นพร้อมโลหิตจำนวนหนึ่งพุ่งจากปากเลอะเสื้อผ้า
“มะ…มีแค่นี้เองเหรอ!!?” บังเกอร์เหวี่ยงหมัดสวนกลับ คราวนี้เป็นหมัดหวังผล ใบหน้าของเอ็กซ์หันตามแรง เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรทั้งนั้นจึงสามารถปล่อยหมัดสวนเข้าใบหน้า ในตอนนี้เอ็กซ์เริ่มหงุดหงิดแล้ว เขาปล่อยหมัดขวาตามด้วยหมัดซ้าย แม้ชายร่างสูงกว่าเริ่มล่าถอย ชายหนุ่มยังคงเดินฟน้าโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยหมัดเพรียวๆ อาวุธของเขาโยนไว้บนพื้นเพราะมันไม่จำเป็นถึงขั้นต้องใช้พวกมัน
“มีแค่นี้เหรอ?” เอ็กซ์ถามด้วยความอารมณ์เสีย “มีแค่นี้อย่างนั้นเหรอ!? อย่าให้กูต้องเอาจริงนะ ไอ้ห่าน!!”
เขาคว้าแขนข้างขวาของบังเกอร์เอาไว้แล้วเคลื่อนตัวลอดใต้วงแขนไปด้านหลัง ส่งผลให้เขางอตัวลงโดยอัตโนมัติ เพียงดัดแขนนิดเดียวมันก็เข่าติดพื้นหมดสภาพไปเป็นที่เรียบร้อย เอ็กซ์ไม่รีรอจึงจัดการซัดหมัดเข้าที่ศอกจนกระดูกหักออกจากกัน เสียงของแข็งแตกหักภายในกล้ามเนื้อดังสนั่นพร้อมกับเสียงหวีดร้องด้วยความทรมาน
“อ๊ากกกก!!”
สายตาของเอ็กซ์ไม่กระพริบแม้แต่วินาทีเดียว เขาเหวี่ยงร่างอันไร้เรี่ยวแรงลงไปนอนกองกับพื้น
“อะ…อึ้ก!! แกต้องไม่ตายดีแน่ๆ แอสซาซินเอ็กซ์”
“จะพูดอะไรก็พูดเถอะ ประโยคนั้นฉันได้ยินมานับไม่ถ้วน” เอ็กซ์ยืนท้าวเอวอย่างไม่ใส่ใจ “ทุกวันนี้ คนที่พูดประโยคนั้นออกมามักจะเป็นประโยครองสั่งลาโลกนี้เสมอ เอาสิ ฉันให้เวลาแกสั่งลาโลกใบนี้ ไม่ว่าแกจะเป็นคนชั่วหรือคนเลว แต่ฉันจะปลิดชีวิตแกให้เร็วที่สุดเพื่อไม่ให้ทรมาน ถือว่าเป็นบริการพิเศษก็แล้วกัน”
บังเกอร์ได้ยินดังนั้นจึงเปลี่ยนมานั่งคุกเข่าพร้อมก้มศีรษะ แต่กระนั้นดวงตาของเขาเปล่งแสงขึ้นเพื่อสั่งการบางอย่างให้กับพลซุ่มยิงที่ซ่อนตัวอยู่จัดการล้มแอสซาซินเอ็กซ์ซะ
“รับทราบครับนาย” เสียงตอบกลับของพลซุ่มยิงดังในหัวบังเกอร์ ทำให้เขายิ้มอย่างมีชัย
ปืนไรเฟิลซุ่มยิงลำกล้องสีแดงเลือดยาวกว่าหนึ่งเมตรครึ่งเล็งไปยังชายหนุ่มผู้ไม่รู้สึกรู้สาจากเงาดำด้วยความเงียบเชียบก่อนลั่นไกหนึ่งครั้ง
ปัง!!
เสียงปืนไรเฟิลซุ่มยิงดังสนั่นพร้อมลูกตะกั่วบินพุ่งเจาะไหล่ซ้ายของเอ็กซ์อย่างจัง มันทะลุเฉี่ยวปอดเป็นแผลฝังตัวอยู่บริเวณสีข้างก่อนเศษดินปืนระเบิด ทำลายอวัยวะภายในบางส่วนเสียหาย สถานการณ์พลิกผันในทันที
“เอ็กซ์!!” จีน่าร้องผวาแล้วจะพุ่งเข้าไปโจมตีบังเกอร์ แต่ก็ถูกพลซุ่มยิงยิงสกัดให้หยุดไว้เสียก่อน
ชายร่างสูงชันตัวลุกขึ้น แขนขวาห้อยต่องแต่งไร้เรี่ยวแรง เขาหยิบปืนที่ตกพื้นขึ้นมาเล็งไปยังแอสซาซินเอ็กซ์ผู้ไร้เทียมทานซึ่งตอนนี้นอนหมดสภาพเพราะกระสุนปืนไรเฟิลเพียงนัดเดียว
“แอสซาซินเอ็กซ์” มันเรียกชื่อด้วยความเย้ยหยัน “ชายผู้เป็นมือขวาแห่งคองเคอร์ ฆ่ามาเป็นร้อยเป็นพันศพ แต่กลับมาพลาดท่าให้กับกระสุนนัดเดียวเนี่ยนะ!? ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!”
เอ็กซ์กัดฟันแน่นอดทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัส เขากัดฟันแน่นพร้อมกุมแผลที่เลือดไหวราวกับน้ำก๊อกไม่หยุด พื้นบริเวณนั้นถูกย้อมเป็นสีแดงฉานน่าสยดสยอง
บังเกอร์จ่อปืนกลางหน้าผาก นิ้วแตะไกปืนพร้อมลั่นปลิดชีวิตในทุกวินาที
-------------------------------
To Be Continue Ep.14
