จากเด็กหนุ่มสุดอ่อนแอ กลายเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีปริศนา จนกลายเป็นเครื่องจักรสังหารสุดแกร่งระดับพระเจ้า!!
แอคชั่น,ชาย-หญิง,ไทย,สะท้อนปัญหาสังคม,เกิดใหม่,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,แฟนตาซี,สืบสวนสอบสวน,ไซไฟ,ไซไฟ-แฟนตาซี,ไซไฟแฟนตาซี,นิยายสนุก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ห้าปีต่อมา
เอ็กซ์กำหมัดแน่นพร้อมเกร็งกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งใต้ผิวหนังเป็นดั่งเกราะเหล็กกล้าแล้วยกขึ้นตั้งท่าพร้อมสู้ แววตาอันแข็งกร้าวแต่เยือกเย็นจับจ้องไปยังอีกฝ่ายพลางมองหาช่องโหว่ น่าเสียดายที่มิสเตอร์โจอี้ไม่ยอมเผยช่องว่างให้ใครเห็นง่ายๆ แม้เป็นลูกศิษย์ก็ไม่มีวันอ่อนข้อให้ เขาตั้งท่าในรูปแบบเดียวกัน ตาทั้งสองประสานกันเพียงชั่วครู่
จากนั้นการต่อสู้ระหว่างศิษย์และอาจารย์จึงเริ่มต้น พวกเขาดีดตัวพุ่งเข้าหากัน เอ็กซ์หลบหมัดขวาได้โดยไม่กระพริบตาก่อนสวนกลับด้วยหมัดซ้าย เสียดายที่มิสเตอร์โจอี้รู้ทันจึงใช้มือปัดออกอย่างรวดเร็วแล้วตีลังกากลับหลังพร้อมเหวี่ยงเท้าหมายเตะคาง ตลอดห้าปี เอ็กซ์เรียนรู้กลวิธีมากมาย เขาย่อตัวลงร่างกายแนบชิดติดพื้นดินแล้วใช้เท้าจู่โจมไปยังแขนทั้งสองข้างที่ค้ำพื้นจนเสียหลักล้มลงพื้น
เอ็กซ์ดีดตัวขึ้นมายืนพร้อมกระโดดถอยเว้นระยะห่างพอสมควร
มิสเตอร์โจอี้แสยะยิ้มก่อนชันตัวลุกขึ้นปาฝูงมีดบินใส่โดยไม่ให้ตั้งตัว
เอ็กซ์ชักดาบญี่ปุ่นสีดำตวัดกวัดแกว่งปัดพวกมันกระเด็นไปคนละทิศคนละทางอย่างคล่องแคล่ว
“ให้มันได้อย่างนี้สิ ไอ้หนู” ชายร่างเล็กชักดาบญี่ปุ่นออกมาบ้าง แล้วทั้งสองก็เข้าปะทะกันอีกยก คราวนี้ดุเดือดกว่าเดิม เอ็กซ์กวัดแกว่งดาบรับคมมีดของอีกฝ่ายได้จนหมด เสียงแผ่นเหล็กทั้งสองกระทบกันดังสนั่นไปทั่วบริเวณ เด็กหนุ่มถอนหายใจกับความยาวนานของการประลองจึงคิดจะเผด็จศึกในดาบเดียว
มิสเตอร์โจอี้รู้ทันจึงใช้เจ็ทไอพ่นจากข้อเท้าทำให้เคลื่อนไหวเร็วกว่าปกติ สามารถเฉือนเอวอีกฝ่ายจนโลหิตสีชาดไหลเป็นทาง เอ็กซ์เห็นว่าเขาเริ่มถูกต้อนจนมุม จึงแก้เกมด้วยการใช้สันดาบหวดใบมีดอีกฝ่ายสุดแรงเกิด ส่งผลให้ดาบญี่ปุ่นของผู้เป็นอาจารย์แหลกเป็นชิ้นๆ ขณะที่เบิกตามองด้วยความตกใจอยู่นั้น เอ็กซ์ก็เสือกดาบไปจ่อปลายแหลมที่คอหอย
การต่อสู้จบลงอย่างขาวสะอาด
“จะยอมแพ้มั้ยอาจารย์?” เด็กหนุ่มขมวดคิ้วพร้อมขยับปลายแหลมสัมผัสกับลูกกระเดือก
“ยอมก็ได้” ชายร่างเล็กปล่อยมือจากดาบพร้อมยกมือขึ้นสองข้างเป็นสัญญาณ “ฝึกแค่ห้าปี สามารถเอาชนะฉันคนนี้ได้ถือว่าไม่ธรรมดา แกมันมีพรสวรรค์”
“ผมได้ครูดีต่างหากครับ” เด็กหนุ่มเก็บดาบเข้าฝัก ในตอนนี้เขาอายุสิบห้า ตัวสูงขึ้นกว่าเดิมมาก อีกทั้งยังมีกล้ามปกคลุมทั่วร่าง บริเวณมือเต็มไปด้วยเส้นเลือด หากสังเกตให้ดีจะพบแผลเป็นจำนวนมากตามกายเนื้อ นั่นเป็นหลักฐานชี้ชัดว่าเขาผ่านการฝึกฝนมามากมาย ในตอนนี้เขาไม่เหมือนกับเด็กน้อยเมื่อห้าปีก่อนอีกต่อไป “หลังจากนี้ผมน่าจะได้ทำภารกิจสักอย่างแล้วล่ะมั้ง?”
“ภารกิจของมาเฟียมันมีไว้สำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นแหละไอ้หนู” มิสเตอร์โจอี้หยิบขวดสุราขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ด้วยความชื่นใจ “แกยังเป็นแค่เด็กกะโบโล ทักษะการต่อสู้ก็งั้นๆ แกไปไม่รอดหรอก”
“อย่างน้อยผมก็สามารถเอาชนะอาจารย์ได้ก็ถือว่าพิสูจน์ตัวเองได้แล้วสินะ” เอ็กซ์หัวเราะร่าอย่างสะใจ
“หนอย! ไอ้เด็กเมื่อวานซืน! ชนะแค่หนเดียว เทียบกับฉันที่ชนะแกเป็นแสนเป็นล้านรอบอย่ามาพูดอวดดีซะดีกว่า!” มิสเตอร์โจอี้หัวเสียง่ายกว่าเดิมเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนกระดกดื่มอีกอึกราวกับน้ำเปล่า
“เอ็กซ์อยู่ไหม?” เสียงทุ่มต่ำของใครบางคนเรียกพร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มร่างสูงเพรียว “อ้าว! อยู่นี่เอง บอสให้ตามตัวไปทำภารกิจแรกน่ะ”
เมื่อมิสเตอร์โจอี้ได้ยินดังนั้นจึงตกใจพ่นน้ำเมาออกมาจากหมด
“มันเร็วเกินไปหรือเปล่า ‘วินเทอร์’!?” ผู้เป็นอาจารย์กระโดดเข้าไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายจนยับยู้ยี้ “บอสคิดบ้าอะไรอยู่ ถึงให้ไอ้เด็กนี่ไปทำภารกิจ!? หา!!?”
วินเทอร์มองมิสเตอร์โจอี้ด้วยสายตาอันเยือกเย็น
“ไปคุยกับบอสเอาเองไหมล่ะ?”
“ฉันเห็นว่านายฝึกฝนจนเก่งพอจะเอาชีวิตรอดในโลกใต้ดินแล้ว จึงอยากมอบภารกิจแรกให้ทำ” คองเคอร์นั่งบนเก้าอี้บุหนังตัวใหญ่สีดำ ปากคาบซิการ์ราวกับเป็นอมยิ้ม ดวงตาข้างหนึ่งเป็นตาเทียมเนื่องจากพลาดท่าให้ศัตรูเมื่อสามปีก่อนไป รอบๆ ห้องเต็มไปด้วยอาวุธปืนมากมาย รวมถึงอุปกรณ์รูปร่างประหลาดจัดเก็บไว้ในตู้กระจก ห่อหุ้มด้วยสนามพลังอีกชั้นเพื่อความปลอดภัย
“ครับ”
“ตอบห้วนไปหรือเปล่าวะ!? จากนี้แกต้องตอบลงท้ายด้วยคำว่า ‘บอส’ ทุกครั้ง!” ชายร่างยักษ์เอ็ด
“ครับบอส!” เอ็กซ์รีบปฏิบัติในทันที
“เป้าหมายของเราในวันนี้คือตามเก็บลูกหนี้คนหนึ่ง มันค้างจ่ายมาสิบปีแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่จ่ายและพยายามจะหนีขึ้นไปข้างบน” เมื่อเอ็กซ์รู้ว่านี่เป็นภารกิจฆ่าคนเลยกลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคอ ความกดดันพุ่งสูงทะลุเพดาน เขาฝึกฝนมาตลอดห้าปีแล้วเก่งขึ้นอย่างคองเคอร์บอกจริง แต่ให้พรากชีวิตผู้อื่นดูเหมือนยังเร็วไปอย่างมิสเตอร์โจอี้เอ่ย “พิกัดเป้าหมาย ฉันได้ส่งเข้าไปผ่าน ‘ฟลายดาต้า’ แล้ว ส่วนหลักฐานยืนยันในการทำภารกิจ ให้ถ่ายรูปยืนยันส่งมาก็พอ”
“รับทราบครับบอส” เอ็กซ์ตอบแค่นั้นแล้วเดินออกมาจากห้องโดยมีวินเทอร์ตามหลัง
ฟลายดาต้าเป็นระบบส่งข้อมูลผ่านชิบของทางแก๊งค์ที่ฝังอยู่ในสมอง ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลแบบไหนก็สามารถส่งหากันได้ทางความคิด มีประโยชน์อย่างมากในการทำภารกิจและการสื่อสาร เพราะบางทีเราแทบไม่ต้องคุยก็สามารถเข้าใจสิ่งที่แต่ละฝ่ายต้องการสื่อได้แล้ว
พิกัดเป้าหมายอยู่ห่างจากอพาร์ทเม้นท์ประมาณห้ากิโลเมตร เป็นบ้านชั้นเดียวรูปทรงสีเหลี่ยมจัตุรัสตามแบบฉบับของชนชั้นล่าง รอบบ้านนั้นเต็มไปด้วยขยะส่งกลิ่นเน่าเหม็น ข้อมูลนี้ไม่ได้อยู่ในรายละเอียดของภารกิจ จึงทำให้เขาต้องใช้มือข้างหนึ่งอุดจมูกไว้ตลอดเวลา
ในภารกิจนี้ วินเทอร์ตามไปสังเกตการณ์พร้อมลูกน้องอีกหนึ่งคน
เขาเป็นชายร่างสูง หุ่นเพรียว ผมสีทองสว่างยาวถึงกลางแผ่นหลัง ใบหน้าเรียวรูปไข่และดวงตาสีฟ้าเป็นประกาย ไม่ว่าสาวใดได้พบจึงต้องเป็นอันตกหลุมได้ทุกที
“นายต้องใช้นี่” วินเทอร์ยื่นปืนพกกระบอกโตสีดำหนึ่งกระบอกให้ เด็กหนุ่มรับไปถือจนเข้ามือแล้วจัดการบุกเข้าไปทันที เขาจับปืนกระชับชูปลายกระบอกไปยังทิศทางด้านหน้า สิ่งที่เห็นคือชายร่างผอมกระร่อง ผมหยักศกสีขาวเปลือยท่อนบน กำลังถือปืนลูกซองหันมาทางเอ็กซ์
“พวกมึงเป็นมาเฟียมาทวงหนี้สินะ ก็บอกไปแล้วไงว่าตอนนี้กูยังไม่มีเงิน!!” ชายร่างผอมตะคอก แววตาแฝงไปด้วยความหวาดกลัว อีกทั้งร่างกายสั่นเทิ้มดูไร้เรี่ยวแรง “ถ้าพวกมึงเข้ามา กูจะเป่าหัวให้เละเลย!!”
“ใจเย็นๆ ก่อนนะลุง” เอ็กซ์พยายามเอาน้ำเข้าลูบก่อนจะยกมือขึ้นเหนือศีรษะ “ผมไม่ได้มาทำร้าย แค่จ่ายหนี้มาก็จบแล้ว”
“ก็บอกอยู่นี่ไงว่าไม่มี!!” ชายร่างผอมยังคงยืนกรานคำเดิมก่อนจะลั่นกระสุนลูกปรายทันที โชคดีทั้งสามรู้ตัวทันจึงหลบได้ เอ็กซ์เห็นท่าไม่ดี จึงวิ่งเข้าไปใช้ดาบฟันกลางกระบอกปืนลูกซองขาดเป็นสองท่อน อีกฝ่ายตกใจกับการกระทำ ขาอ่อนทรุดลงไปกับพื้น “ยะ…อย่าทำอะไรผมเลย…ผม กะ…กลัวแล้ว…”
“ผะ…ผมไม่ได้จะมาทำอะไรลุงนะ!” เอ็กซ์เริ่มสั่นไปทั้งตัว เขาหันไปหาวินเทอร์และเพื่อนร่วมทีม “ผมควรทำยังไงดี…?”
ในขณะนั้น ปลายแหลมของมีดได้ถูกจวงทะลุไหล่ด้านซ้ายของเด็กหนุ่มโดยลูกหนี้ แววตาอันแข็งกร้าวจับจ้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ มันชักปืนพกออกมาเล็งไปยังเพื่อนร่วมทีมของเอ็กซ์แล้วลั่นไกอย่างไม่รีรอ กระสุนจำนวนมากพุ่งใส่เพื่อนร่วมทีมจนสิ้นชีพ เลือดสาดกระจายเต็มพื้น
เอ็กซ์เบิกตาโต อะดรีนาลีนในร่างกายสูบฉีดเต็มที่ เขาดึงมีดจากบาดแผล เลือดสีแดงสดไหลออกมาราวกับก๊อกน้ำแตกพร้อมใช้เท้ายันร่างกันอ่อนแอไถลไปชนกับกำแพงปูนซีเมนท์
“กูอุตส่าห์ทำดีด้วยแล้ว นี่คือสิ่งที่มึงทำกูเหรอหะ!!?” เอ็กซ์กัดฟันแน่นแล้ววิ่งไปชกหน้าหนึ่งหมัด ส่งผลให้เลือดกำเดาของชายร่างผอมไหล ไม่เพียงเท่านั้น เขายังกดปลายกระบอกปืนที่กบาลก่อนจะลั่นไก
“ยะ…อย่าทำอะไรพวกเขานะ”
ปัง!!
ปลอกกระสุนดีดตัวออกจากลำกล้องตกพื้นส่งเสียงเล็กแหลมชั่วครู่ ชายคนนั้นสิ้นชีพคาที่พร้อมผิวหนังอันไหม้เกรียมรอบรูกระสุนส่งกลิ่นฟุ้ง
ความเงียบสงัดชั่วขณะทำให้เอ็กซ์ตั้งสติได้ ร่างกายของเขาสั่นระริกไปหมด ปืนกระบอกโตเหมือนจะหนักเกินจึงหลุดจากมือ สักพักเขาได้ยินเสียงร้องไห้จากด้านข้างจึงมองตาม ภาพแม็กซ์ถูกฆ่าตายต่อหน้าฉายแวบเข้ามาในหัว เมื่อเห็นเด็กชายตัวน้อยให้อ้อมกอดหญิงสาวร่ำไห้ระงม ร่างกายของพวกเขาผอมแห้งเหมือนไม่ได้กินอะไรมานานหลายวัน
หูของเด็กหนุ่มอื้อขึ้นมาในทันที
ในตอนนี้เขาไม่ต่างอะไรกับคองเคอร์…เขาพรากคนอันเป็นเสาหลักครอบครัวไป…
“ผะ…ผมขอโทษ…” เขาพูดออกมาได้แค่นั้นก่อนจะเรืองแสงสีฟ้าที่ดวงตาเพื่อถ่ายรูปส่งฟรายดาต้าไปยังคองเคอร์ พร้อมข้อความว่า ‘ภารกิจสำเร็จครับบอส’
‘ทำได้ดีมาก เอ็กซ์ จากนี้แกได้เป็นมาเฟียเต็มตัวแล้ว หลังจากนี้จะมีภารกิจให้ทำอีกอื้อซ่าเลยทีเดียว’ คองเคอร์ตอบกลับ ซึ่งนั่นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีแม้แต่น้อย ‘และแกได้ผ่านบททดสอบของฉันแล้ว แกสามารถพิสูจน์ได้ว่า แกจะจงรักภักดีต่อฉันไปตลอดกาล’
‘รับทราบครับบอส’ เอ็กซ์ตอบกลับแค่นั้นก่อนจะแบกร่างอันไร้วิญญาณของเพื่อนร่วมทีมออกไป
ระหว่างนั้นเขามองฝ่ามือที่ชุ่มไปด้วยเลือดแดงฉานอย่างใจลอย พลางคิดว่าเหตุการณ์วันนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางในชีวิต จุดเล็กๆ ที่มุ่งสู่ความอลังการ ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร แต่มันจะยากขึ้นจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปเลยทีเดียว
ศพแรกผ่านไป
ศพสอง ศพสามก็ค่อยๆ ผ่านไป…จนถึงศพที่เท่าไหร่ เขาไม่สามารถนับได้หมด
----------------
To Be Continue Ep.11
