จากเด็กหนุ่มสุดอ่อนแอ กลายเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีปริศนา จนกลายเป็นเครื่องจักรสังหารสุดแกร่งระดับพระเจ้า!!
แอคชั่น,ชาย-หญิง,ไทย,สะท้อนปัญหาสังคม,เกิดใหม่,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,แฟนตาซี,สืบสวนสอบสวน,ไซไฟ,ไซไฟ-แฟนตาซี,ไซไฟแฟนตาซี,นิยายสนุก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ห้าปีผ่านไป
แสงจันทร์เทียมสาดส่องแสงสลัวในยามราตรี เป็นอีกหนึ่งคืนที่ผู้คนในโลกใต้ดินต่างหลับใหล แต่ว่ามักจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน หากใครบางคนในเมืองออกมาเดินดุ่มๆ นอกที่พักอาศัย
ฉัวะ!!
เสียงใบมีดเฉือนผ่านลำคอตัดเส้นเลือดใหญ่ขาดสะบั้น สายโลหิตพุ่งกระฉูดราวน้ำพุ เสียงฝีเท้ากระทบพื้นปูนไปตามถนนประสานกับเสียงหอบฟืดฟาด ชายนิรนามสวมชุดคลุมสีดำทมิฬวิ่งสุดชีวิตพร้อมอาวุธสังหารชโลมเลือดของผู้เคราะห์ร้าย ส่วนอีกมือถือกระเป๋าใบหรูซึ่งดูยังไงก็เป็นของมีค่าสามารถขายได้ราคา
“สะ…สำเร็จแล้ว…นังนี่ชอบออกมาเดินเที่ยวในเวลากลางคืน สุดท้ายก็เสร็จเราจนได้” มันคิดพร้อมรอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัวแสยะด้วยความดีใจแล้วหวังว่าเขาจะได้รับเงินจำนวนมากในวันรุ่งขึ้น
แต่แล้ว ความสุขระยะสั้นได้มลายหายไป
ฟุ่บ!
“หือ?” มันหยุดวิ่งก่อนหันไปมองจนเห็นเงามัจจุราชพุ่งเข้ามาปลิดชีพไม่ทันตั้งตัว
ฉัวะ!!
มัจจุราชทมิฬร่างสูงผู้นั้นชักมีดสั้นชโลมไปด้วยเลือดออกพร้อมหยิบกระเป๋าของเหยื่อขึ้นมาพิจารณา สายตาอันเรียบเย็นจับจ้องไปที่กระเป๋าใบหรูก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋าสะพายห้ามิติซึ่งสามารถจุของได้ไม่มีที่สิ้นสุด
“งานวันนี้เสร็จสิ้น” ชายร่างสูงพูดผ่านระบบสื่อสารในหัวซึ่งเรียกว่า ‘โทรจิต’ ก่อนอ้าปากหาวด้วยความเหนื่อยล้า “ฉันง่วงแล้ว กลับบ้านก่อนล่ะ ฝากเคลียร์ศพด้วย”
“ยังงานเร็วเหมือนเดิมเลยนะเอ็กซ์” เสียงหญิงสาวโทรจิตตอบ
“พรุ่งนี้งานใหญ่ ต้องรีบปิดจ๊อบไปพักผ่อน” เขาพูดห้วนก่อนกระโดดขึ้นตึกแล้วหายไปในความมืด
……………………………………..
วันรุ่งขึ้น
เสียงเพลงบรรเลงจังหวะครื้นเครงประสานกับเสียงเฮฮาจากเหล่าผู้คนมากมายในเมืองส่วนกลางซึ่งเป็นสถานที่รวมตัวของสี่จตุรมาเฟียและยังเป็นเขตการปกป้องของสภาโลกใต้ดิน โดยมีลานประลองรูปวงกลมตั้งยกสูงเหนือพื้นหนึ่งเมตร นี่ถือเป็นไฮไลค์ของงานสังสรรค์กระชับมิตรที่สมาชิกสภาจัดขึ้นโดยเฉพาะ แม้ว่าจะมีอาหารจากทั้งสี่จตุรมาเฟียมาขายก็เป็นเพียงส่วนเพิ่มยอดคนดูเท่านั้น
“ร้านของคุณพาเทลอยู่ที่ไหน? ได้ยินมาว่ามีของขึ้นชื่อของแก๊งค์ฝั่งเหนือเชียวนะ” มาเฟียหนุ่มอายุราวยี่สิบต้นๆ มองรอบทิศทางจนเจอกับชายสวมสูทสีดำติดเข็มกลัดโลโก้ ‘คองเคอร์แฟมิลี่’ รูปสิงโตสีทองกำลังคำรามอร่ามบนอก “นี่พี่ชายจากแก๊งค์เหนือสินะ พอรู้ไหมครับว่าร้านของคุณพาเทลตั้งอยู่ที่ไหน?”
ชายหนุ่มร่างสูงชี้ไปทางซ้ายโดยไม่พูดอะไร
“โอ้! ขอบคุณมากๆ เลยครับ” ว่าแล้วมาเฟียหนุ่มผู้นั้นจึงวิ่งจ้ำอ้าวไปยังทิศทางนั้นทันที
“ใจร้ายมากเลยนะวินเทอร์ รู้จักชื่อเสียงของฉันแต่ทันไม่รู้ว่าพาเทลคนนั้นยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้” ชายร่างท้วมหัวเราะหึหึ
“แกล้งเด็กมันก็สนุกอย่างนี้แหละ” วินเทอร์ยักไหล่ “ไปลานประลองกันเถอะ เอ็กซ์ขึ้นชกคู่สุดท้ายเชียวนะ”
ณ ลานประลอง
เสียงกระทบกันของกำปั้นดังสนั่นไปทั่วประสานกับเสียงร้องครวญครางของชายหนุ่มร่างกำยำสองคนรอยฟกช้ำเต็มตัว เพียงไม่กี่อึดใจ ฝ่ายหนึ่งตาเหลือกขึ้นฟ้าก่อนเสียหลักล้มลงกับพื้น ตามมาด้วยเสียงร้องตะโกนเชียร์รอบตัว ผู้ชนะชูแขนสองข้างขึ้นบนอากาศเพื่อเป็นการแสดงชัยชนะ บอสทั้งสี่คนนั่งอยู่บนบัลลังก์ยกสูงต่างปรบมือ คองเคอร์ตอนนี้ไว้หนวดสีดำดกแสยะยิ้มเนื้อเต้นเพราะคู่สุดท้ายกำลังจะเริ่ม
“มวยคู่รองรู้ผลเป็นที่เรียบร้อยไปแล้วครับ!!” ชายหนุ่มร่างผอมใส่สูทสีดำตัดผมสั้นติดหนังศีรษะรูปรอยสักเครื่องหมายบางอย่างตะโกนออกไมค์ โดรนกล้องถ่ายทอดสดจับจ้องที่เขาไม่ละ ซึ่งพวกมันทำงานด้วยระบบเอไออันล้ำสมัยซึ่งถูกตั้งโปรแกรมให้ทำงานด้วยความคิดตัวเอง “และคู่สุดท้ายของการประลองกระชับมิตรของสี่จตุรมาเฟียกำลังจะเริ่ม ณ บัดนี้!!”
เสียงกู่ร้องจากพวกคนดูดังกระฮึ่มจนวินเทอร์และพาเทลชายวัยกลางคนร่างท้วมต้องยกมือขึ้นป้องหู
ไม่กี่อึดใจ ชายผู้หนึ่งปรากฏตัวบนเวที เขาเป็นชายสูงเกือบสองเมตร ร่างกายอัดแน่นด้วยมัดกล้ามขนาดใหญ่ราวถูกฉีดสารกระตุ้นไปหลายหลอด เส้นเลือดใหญ่ผุดขึ้นภายใต้ผิวหนังอย่างบ้าคลั่งจำนวนมาก รอยยิ้มแสนน่าสะพรึงแสยะและโชว์ความแข็งแรงด้วยการหยิบท่อเหล็กกล้ามาจากด้านหลังพร้อมบิดเป็นเกลียวราวหลอดพลาสติก จากนั้นเขากระซากจนขาดสองท่อนและคำรามเสียงดังกึกก้อง
“ดะ…เดี๋ยวสิ! ทำไมเปิดตัวผิดคิวแบบนี้ล่ะ!” ผู้ประกาศกระทืบเท้าอย่างหัวเสีย “ต้องให้ฉันประกาศชื่อแกก่อนไม่ใช่เหรอ!?”
“เหอะ!!” ชายกล้ามยักษ์ถอนหายใจ ดวงตาจับจ้องไปยังชายร่างเล็กกว่า “งั้นก็รีบประกาศเร็วๆ สิวะ! เสียเวลา!!”
“กะ…ก็ได้ครับ!!” ผู้ประกาศหนุ่มร่างกายสั่นเทิ้มจากการถูกข่มขู่ “ตะ…ตัวแทนจากแก๊งค์กลอรี่แฟมิลี่ หัวหน้าหน่วยบุกตะลุย ฉายาจักรพรรดิปีศาจ ‘ทีโอ’ ครับ!!”
ชายกล้ามยักษ์ชูแขนอันมหึมาขึ้นฟ้าอย่างมีชัย ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจเต็มร้อยว่าเค้าจะสามารถนำชัยชนะไปสู่บอสแน่นอน
“ส่วนคู่ต่อสู้ของเขา ผู้เป็นดั่งราชาในความมืด ฮีโร่ที่คอยกำราบเหล่าอาชญากรมานับไม่ถ้วนด้วยมีดสั้นเล่มเดียว ตัวแทนจากแก๊งค์คองเดอร์แฟมิลี่ มือขวาผู้ที่ได้รับความไว้ใจจากบอส ฉายาจักรพรรดิทมิฬ เอ็กซ์!!!”
“เฮ้!!!!”
เสียงผู้ชมแหกปากเชียร์ดังสนั่นกว่าทีโอหลายเท่าจนต้องยกมือขึ้นปิดหู
“พอเอ็กซ์ขึ้นประลองทีไร เป็นแบบนี้ทุกที!!” มิสเตอร์โจอี้ตะโกนแข่ง
ไม่กี่อึดใจ ชายหนุ่มร่างผอมเปลือยท่อนบนเห็นมัดกล้ามชัดแจ๋วพร้อมรอยแผลเป็นจำนวนมากตามร่างกาย สายตาดูเลือนลอยก่อนอ้าปากหาว ทันใดนั้น เสียงผู้ชมจึงเงียบสงบโดยปริยาย ทุกสายตาจับจ้องไปยังท่าทางอันไร้พลังของชายหนุ่ม
“อะ…เออ…คุณเอ็กซ์ไม่ได้นอนใช่ไหมครับ?” ผู้ประกาศถาม
“พูดมากน่า รีบสู้ได้แล้ว ฉันจะรีบไปนอนต่อ” เอ็กซ์บ่นพึมพำกระปอดกระแปดก่อนมายืนเผชิญหน้าคู่ต่อสู้อย่างไม่กลัวเกรง แต่กลับเป็นอีกฝ่ายที่เริ่มหวั่นใจ “ให้ตายสิ คนจะหลับจะนอนดันปลุกมาซะได้ รู้แบบนี้สละสิทธิ์ให้จีน่าลงสู้แทนดีกว่า”
“เป็นอะไรของเขาน่ะ?”
“ไม่มีอารมณ์สู้เหรอ?”
“ตาดูลอยๆ เหมือนง่วงนอนมากกว่า”
“บ้าน่า! แบบนี้มันไม่ใจร้ายกับทีโอแย่เหรอ?”
คำซุบซิบนินทาลอยมาทุกทิศทาง แต่เอ็กซ์ไม่ได้สนใจ เพราะตอนนี้เขาต้องการเพียงอย่างเดียวคือนอน
“ถ้าอย่างนั้นเราไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้วนะครับ” ผู้ประกาศยืนระหว่างผู้ประลองทั้งสองพร้อมถืออุปกรณ์วาร์ปในมือ เขาวาร์ปหายตัวไปข้าวสนามเมื่อเริ่มสัญญาณ “สู้ได้!!”
ทีโอเปิดฉากด้วยการดีดตัวเข้าหาพร้อมเหวี่ยงกำปั้นหนักใส่ เอ็กซ์หมุนตัวหลบอย่างง่ายดาย นั่นทำให้จักรพรรดิปีศาจยิ่งทวีความบ้าคลั่ง เขาเปิดฉากโจมตีด้วยหมัดพายุ จักพรรดิทมิฬสามารถปัดป้องหมัดขนาดใหญ่กว่าด้วยมือซ้ายข้างเดียว ท่ามกลางความตื่นตาตื่นใจของผู้ชมจึงเอาใจช่วยเอ็กซ์สุดชีวิต บางคนมาจากแก๊งค์กลอรี่จึงนิ่งเงียบเพราะดูก็รู้ว่ายังไงตัวแทนจากคองเคอร์
แฟมิลี่จะชนะ ไม่ใช่เพราะการติดสิ้นบน แต่เป็นฝีมือล้วนๆ
“ดูยังไงลูกน้องผมต้องแพ้” ‘นัคเคิ้ล’ ชายวัยชราร่างสูงกว่าสองเมตรเอ่ยพร้อมถอนใจพร้อมหันไปหาคองเคอร์ “ต่อให้ผมจะติดสินบนกับกรรมการมันก็ไม่ช่วยให้ชัยชนะนั้นมีเกียรติเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะกี่ปี คองเคอร์แฟมิลี่ชนะมาตลอด”
“จะแน่เหรอครับ?” คองเคอร์ยิ้มเย้าะ “นี่ขนาดสั่งให้มือขวาของผมใช้แค่มือซ้ายข้างเดียวแล้วนะครับ ถ้าทีโอยังชนะเขาไม่ได้ แสดงว่ายังอ่อนหัดอยู่ครับ”
นัคเคิ้ลกัดฟันพร้อมกำมือแน่นด้วยความแค้นใจที่ตัวเองเสียแชมป์ให้กับแก๊งค์เหนือมาสี่ปีซ้อน นับวันเอ็กซ์ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น จนกลายเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งโลกใต้ดินและเป็นชายที่ทุกคนให้ความเคารพรักใคร่นับถือมาตลอด
การต่อสู้ยังคงดำเนินอยู่ เอ็กซ์ยังคงตั้งรับด้วยมือซ้ายจนเริ่มเมื่อย ไม่ว่าทีโอจะออกหมัดไหนมา เอ็กซ์ทั้งบล็อกการโจมตีและหลบไปมาอย่างสบาย เรี่ยวแรงของชายร่างยักษ์เริ่มหมด ความเร็วจึงเริ่มตกลง เอ็กซ์เห็นช่องโหว่จึงดีดตัวฮุกวงใน หมัดซ้ายทะลวงลิ้นปรี่จนเกิดเสียงเอฟเฟ็กต์ดังสนั่นทั่วบริเวณ
ตู้ม!!!
“อั้ก!!!”
โลหิตสีชาดจำนวนมากไหลออกปาก ลูกตาเหลือกขึ้นจนเห็นแต่ส่วนสีขาว
การต่อสู้จบลงทันที
“จักรพรรดิทมิฬเอ็กซ์เป็นฝ่ายชนะตามเคยคร้าบ!!” ท่ามกลางความเงียบสงัด ผู้ประกาศจึงประกาศผู้ชนะผ่านไมค์เพื่อทำลายความเงียบ เสียงกู่ร้องด้วยความบ้าคลั่งดังกระทึ่มจนปูนแตกร้าว คองเคอร์และบอสแฟมิลี่อื่นถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดหู
“ตอนนี้ผมลงจากเวทีได้แล้วหรือเปล่า? ส่วนเงินรางวัลผมฝากจีน่าไว้เลยครับ” เอ็กซ์กระซิบบอกผู้ประกาศก่อนหันหลังเดินลงจากเวที ระหว่างนั้นเสียงตะโกนของผู้ชมเงียบไปแล้ว จีน่าเดินขึ้นมาบนเวทีรับเงินรางวัลแทนเขาเหมือนปีที่ผ่านมาด้วยเซ็นชื่อ จากนั้นเงินทั้งหมดจะถูกโอนสู่วอลเล็ทของหล่อน
“เฮ้ย!!”
เอ็กซ์หันหลังไปได้ไม่กี่อึดใจสังเกตเห็นผู้ชมจำนวนมากเบิกตาโตจับจ้องบนเวที เซ้นส์บางอย่างสั่งให้เขามองตาม จึงเห็นว่าผู้ประกาศคนนั้นได้ทิ่มยาสลบที่ต้นแขนจีน่าจนร่างกายเธออ่อนแรงทิ้งตัวลงบนแขน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วจนเขาไม่ทันตั้งตัว มันหยิบอุปกรณ์วาร์ปออกมาและหายตัวก่อนเอ็กซ์จะพุ่งเข้าถึงตัว
“ถ้าไม่อยากให้ลูกสาวของแกเป็นอะไรไป ให้ยุบแก๊งค์มาเฟียเหนือซะ!! คองเคอร์!!” นั่นคือประโยคสุดท้ายของมันก่อนหายตัวไป
“จีน่า!” เอ็กซ์เอื้อมมือคว้าได้เพียงอากาศอันว่างเปล่า
คองเคอร์เห็นดังนั้นจึงลุกพรวด คิ้วหนาสองข้างขมวดลงพร้อมกำมือแน่น ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธถึงขีดสุด
“ภารกิจของนายวันนี้ ไปช่วยจีน่าออกมาให้ได้ เอ็กซ์!!” คองเคอร์ตะโกนสุดเสียง ดวงตาแข็งกร้าวและใบหน้าแดงก่ำ
ชายหนุ่มแสยะยิ้มราวได้กลิ่นคาวเลือดลอยฟุ้ง
“ตามบัญชาครับบอส”
-------------------------
To Be Continue Ep.12
