จากเด็กหนุ่มสุดอ่อนแอ กลายเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีปริศนา จนกลายเป็นเครื่องจักรสังหารสุดแกร่งระดับพระเจ้า!!
แอคชั่น,ชาย-หญิง,ไทย,สะท้อนปัญหาสังคม,เกิดใหม่,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,แฟนตาซี,สืบสวนสอบสวน,ไซไฟ,ไซไฟ-แฟนตาซี,ไซไฟแฟนตาซี,นิยายสนุก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
‘ทำไมเราไม่มีอย่างเขาบ้างนะ…?’ เด็กชายคิดมาตลอดการเดินทางไปโรงเรียน มันเป็นอะไรที่ไม่เท่าเทียมสักเท่าไหร่ ชนชั้นของเด็กนักเรียนรวมถึงทุกคนในเมืองไนท์แมร์นั้นอยู่กับวิธีการเดินทาง เด็กคนอื่นๆ ใช้สิ่งที่เรียกว่า ‘วาร์ป’ ในการย้ายร่างของตัวเองไปยังสถานที่เป้าหมายภายในไม่กี่วินาที นั่นหมายความว่าพวกเขาเหล่านั้นมีเวลาให้ทำอะไรต่อมิอะไรได้เหลือเฟือ
ในทางกลับกัน อุปกรณ์การวาร์ปนั้นมีราคาแพง อีกทั้งกินพลังงานมาก แน่นอนว่ามันคือหนึ่งในสินค้าขายดีของบริษัท พายแอปเปิ้ล ไม่ใช่ว่าทุกคนสามารถมีไว้ในครอบครองได้ การคมนาคมด้วยการเดินเท้า และการสัญจรของยานพาหนะทุกชนิดจึงมีความจำเป็นต้องการดำรงชีวิตอยู่ เพื่อรอคอยสักวันจะได้มีโอกาสได้ใช้เทคโนโลยี ‘วาร์ป’ ด้วยเช่นกัน
ถือว่าเป็นหนึ่งในความฝันของใครหลายๆ คน รวมถึงเด็กน้อยดำๆ ผู้นี้ด้วย
เอ็กซ์จำเป็นต้องขึ้นรถบัสสายยี่สิบสี่เพื่อไปต่อรถสองแถว จากนั้นผ่านไปอีกสิบนาทีกว่าจะถึงโรงเรียน
ในเวลาเจ็ดโมงสามสิบนาทีแบบนี้ไม่มีใครมาเร็วขนาดนั้น แต่ยกเว้นกับเด็กกลุ่มเกเรขี้บูลลี่อย่าง ‘มาแซล’
“ว่าไงไอ้ลูกคนจน เดินเท้ามาเรียนเหนื่อยไหมเล่า? เดี๋ยวจะให้เงินไปซื้อน้ำดื่มก็แล้วกันนะ” เมื่อพูดเสร็จ เขาก็เข้ามายืนขวางทางเอ็กซ์อย่างที่เคยทำในทุกๆ เช้า พร้อมกับสมุนอีกสองคนยืนแสยะยิ้มเป็นพื้นหลัง คนซ้ายมือชื่อ ‘บิลลี่’ ส่วนอีกคนชื่อว่า ‘คอนโทรล’
ชายร่างสูงหุ่นนักกีฬาเต็มไปด้วยมัดกล้ามปกคลุมทั้งร่างกาย ตัดผมสั้นจนติดหนังศีรษะจ้องมองมายังเอ็กซ์อย่างหาเรื่อง ในบางครั้งเด็กหนุ่มนั้นเองก็มีความคิดในหัวว่า ‘คนพวกนี้ไม่ได้รับความอบอุ่นจากพ่อแม่หรือยังไง…?’
“ทำไมไม่เห็นตอบล่ะ?” มาแชลผลักร่างของเอ็กซ์เบาๆ เพื่อเป็นการหยอกล้อให้อีกฝ่ายหวาดหวั่น เมื่อเห็นว่าเข้าทางแล้วถึงใช้คำพูดเดิมเอ่ยออกไปพร้อมแบมือออก “เมื่อวานนี้ฉันขุดบิทคอยน์ได้น้อยว่ะ เอามาให้ยืมสักสิบบิทสิ รีบๆ เอามาได้แล้ว ตอนนี้ฉันหิวจะแย่”
“ขะ…ขอโทษนะครับ…ผมไม่มีเหลือเงินติดตัวมาเลยครับ ถ้าหิวก็กินข้าวกล่องที่พ่อเลี้ยงผมทำให้ก็แล้วกันนะครับ” เด็กหนุ่มพยายามยิ้มใจดีสู้เสือ แต่หารู้ไม่ว่ามันเป็นกับดักของชายหนุ่มแสนร้ายกาจผู้นี้อยู่แล้ว
ทันทีที่เอ็กซ์ยื่นข้าวกล่องสีขาวไปให้ เขาก็ปัดมันออกจากมือ จนกระเด็นตกพื้นอย่างแรง ส่งผลให้ฝากล่องอาหารเปิดออก ส่วนอาหารอันแสนอร่อยภายในก็หกออกมาเลอะเทอะไปหมด
“ข้าวกล่องของผม!!” เอ็กซ์เบิกตาโต ร้องลั่นด้วยความเสียใจ พ่อเลี้ยงของเขาอุตส่าห์ตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำให้แท้ๆ เพียงไม่ถึงชั่วโมง มันกลับตกไปอยู่บนพื้นจนไม่สามารถเอากลับมารับประทานได้อีก
“หนวกหูจริงๆ เลย ให้ตายสิ” มาแชลพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างไม่สบอารมณ์ “เอาวาร์ปไปติดให้หมอนี้แล้วย้ายมันไปให้ไกลหูไกลตาทีสิบิลลี่”
“จัดให้ครับลูกเพ่”
บิลลี่ชายร่างผอม ใบหน้าเหยเกอยู่ตลอดเวลาหยิบอุปกรณ์วาร์ปมีรูปร่างคล้ายตลับแป้งเครื่องสำอางสีดำออกมาพร้อมกับตั้งค่าจุดหมายปลาทางที่ต้องการก่อนจะติดไว้ที่ตัวของเอ็กซ์
“อะ…เอาออกไปจากตัวผมนะ!!” เอ็กซ์พยายามแกะอุปกรณ์ออก แต่น่าเสียดาย เขาแกะออกไม่ได้ และมันก็กำลังทำงานแล้ว เด็กหนุ่มน้ำตาไหลพรากด้วยความกลัวสุดขีด เขาไม่รู้ว่าจะถูกวาร์ปไปไหน จะเป็นสถานที่อันตรายจนไม่มีใครสามารถช่วยได้หรือไม่
“ขอให้โชคดีนะไอ้เพื่อนยาก…ซะที่ไหนกันล่ะ” บิลลี่แสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายก่อนอุปกรณ์วาร์ปเรืองแสงสีฟ้าสว่างวาปปกคลุมร่างของเอ็กซ์ เมื่อแสงนั่นดับลง ร่างเด็กน้อยก็หายวับไปทันที
“แกเซ็ตให้มันไปโผล่ที่ไหนวะบิลลี่?” มาแชลถามด้วยความสงสัย เพราะพวกเขาไม่ได้นัดแนะเรื่องจุดหมายปลายทางเอาไว้ตั้งแต่แรก
บิลลี่หัวเราะคิกคักก่อนหันไปมองภายในตัวอาคารซึ่งตอนนี้เริ่มมีนักเรียนวาร์ปมาถึงบ้างแล้ว
“เดี๋ยวก็รู้ภายใน สาม…สอง…หนึ่ง…” เด็กหนุ่มแสยะยิ้มกว้างขึ้นด้วยความตื่นเต้นจากแผนการอันชั่วร้ายพร้อมยกนิ้วขึ้นมาดีด
เป๊าะ!!
“กรี๊ดดดดดดดด!!”
“ไอ้โรคจิต!!!”
“ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!”
“นี่ใครเนี่ย…!?....เฮ้ย!! ไอ้เอ็กซ์นี่หว่า!! ไอ้วิตถาร!!! ออกไปจากห้องน้ำหญิงเดี๋ยวนี้เลยนะ!!”
เสียงกรีดร้องของเด็กผู้หญิงจำนวนมากประสานเสียงดังออกมาจากภายในตัวอาคาร ทำเอามาแชลเบิกตาโตด้วยความอึ้งและตกตะลึงในความคิดของสมุน
……………………………
“เอ็กซ์ บีทเตอร์ รหัสนักเขียน 5936922 ตามกฎของโรงเรียนในการสร้างความวุ่นวายภายในสถานศึกษา โดยมีพฤติกรรมอันไม่เหมาะสม ได้แก่ การใช้อุปกรณ์วาร์ปย้ายตัวเองเข้าไปถ้ำมองนักเรียนหญิงในห้องน้ำ จึงถูกตัดสินให้ลงโทษด้วยการถูกเคลื่อนย้ายไปยังโซนกักบริเวณเป็นเวลาสามชั่วโมงหลังเลิกเรียน โดยไม่มีข้อโต้แย้งอะไรใดๆ” หุ่นยนต์เอไอตัวหนึ่งเอ่ยขึ้นภายในห้องปกครอง มันคือคุณครูฝ่ายปกครองผู้ตัดสินโทษของนักเรียนอย่างเป็นธรรม ซึ่งมีลักษณะไม่ต่างจากมนุษย์ ยกเว้นกลางหน้าผากมีจุดเรืองแสงสีฟ้าอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่สามารถแยกแยะระหว่างมนุษย์กับจักรกลได้
“ผมก็บอกไปแล้วไงว่าอุปกรณ์วาร์ปอันนี้ไม่ใช่ของผม” เด็กหนุ่มโต้แย้งอย่างสุดชีวิต แต่ดูเหมือนว่าหุ่นยนต์เอไอที่มีความเถตรงด้วยระบบถูกตั้งค่าขึ้นมาได้ตัดสินไปแล้ว
“ห้ามมีข้อโต้แย้งครับ” หุ่นยนต์เอไอหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงโมโนโทน แสดงให้รู้ว่ามันเป็นรุ่นเก่าแล้ว เนื่องจากทางบริษัท พายแอปเปิ้ลได้พัฒนาระบบการออกเสียงให้ดูเป็นธรรมชาติใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุดจนทุกวันนี้หากไม่มีแสงเรืองจากหน้าผากก็ไม่สามารถแยกแยะได้ออกเลยทีเดียว
เขากลับห้องเรียนโดยมีอุปกรณ์วาร์ปติดมาด้วย เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน อุปกรณ์นั่นจะทำงานทันที
นักเรียนที่อยู่ในห้องต่างมองไปยังเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าเย้ยหยัน พร้อมพากันซุบซิบนินทากันสนุกปาก
“ได้ข่าวว่าเอ็กซ์มันไปถ้ำมองในห้องน้ำหญิงด้วยล่ะ”
“จริงเหรอเนี่ย!? ติ๋มๆ แบบนั้นเนี่ยนะ…?”
“อย่ามองคนจากภายนอกสิ ไม่รู้หรือไงว่าฆาตกรส่วนมากก็ติ๋มแบบนี้นี่แหละ”
“ให้ตายสิ…รู้หน้าแต่ไม่รู้ใจจริงๆ คนสมัยนี้น่ากลัวเนาะว่าไหม?”
“ใช่ๆ เฮ้ย! ต่อไปนี้ห้ามใครพูดคุยกับเอ็กซ์เด็ดขาดนะเว้ย!!”
“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ปกติก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้วนี่”
เสียงบ่นนินทาจากเพื่อนร่วมชั้นเรียนกว่ายี่สิบคนงึมงำอยู่เต็มห้องเรียน แม้ว่าเอ็กซ์ได้ยินทุกคำพูดก็ตาม เขาไม่สามารถปกป้องตัวเองได้เลย เขาทำได้เพียงแค่ ก้มหน้ายอมรับความจริงในการกลั่นแกล้งของโชคชะตา เขาไม่โทษตัวเองที่เกิดมาเป็นคนอ่อนแอ เขาไม่โทษพ่อกับแม่ที่ไม่สอนเขาให้แข็งแกร่ง แต่โทษสังคมที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้
“พวกแกจะใจร้ายกับเขาไปหน่อยหรือเปล่า?” เสียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้ทั้งห้องเรียนเงียบสงัดราวกับป่าช้าในทันที
การปรากฏตัวของ ‘เจ้าแม่’ พร้อมกับคำพูดเพียงประโยคเดียวสามารถควบคุมทั้งห้องได้อย่างง่ายดาย เธอเดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มผู้กำลังตัวสั่นอยู่ที่ที่นั่งของตัวเอง
“ถูกกลั่นแกล้งในทุกๆ วันแบบนี้ช่างน่าสงสารเสียจริงๆ” เธอยกมือลูบศีรษะของเด็กชายอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยเปี่ยมไปด้วยความเมตตาจับจ้องไปที่เอ็กซ์ ทำให้เขาตกหลุมภวังค์อันหวั่นไหวไปทั่วขณะ
เธอไม่ใช่ใครที่ไหน เธอมีเชื่อว่า ‘จีน่า’ เป็นลูกสาวคนเดียวของ ‘คองเคอร์’ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลมากมายแห่งเมืองไนท์แมร์ไต้ดินซึ่งอยู่โซนตะวันออกของเมือง ห่างไกลจากโรงเรียนหลายร้อยกิโลเมตร เธอผู้นี้ได้รับการยอมรับจากเพื่อนๆ ในห้องเรียนมากมายไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการเรียนและกีฬา จนมีเด็กผู้ชายมาขอสารภาพรักบ่อยครั้ง
เชื่อเถอะว่า เธอไม่สนสักราย อีกทั้งไม่เข้าหาเด็กผู้ชายคนไหนก่อน
แต่กลับเข้าหาเอ็กซ์ ทำให้เด็กผู้ชายทุกคนในห้องต่างอิจฉากันยกใหญ่
“ได้ยินมาว่าถูกลงโทษด้วยการวาร์ปไปยังโซนกักบริเวณหลังเลิกเรียนงั้นเหรอ?” จีน่าลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าทำให้เอ็กซ์แก้มฝาดแดงของเธอขับเน้นความสวยให้มากขึ้น “ถ้าถูกตัดสินไปแล้วโดยการติดอุปกรณ์วาร์ปแบบนั้น เราเองก็ช่วยอะไรไม่ได้ แต่อย่าลืมว่าตัวเองไม่ได้ไร้ค่าขนาดนั้น”
“เดี๋ยวสิจีน่า เธอจะมาปลอบมันทำไม?” มาแชลเข้ามาถือวิสาสะจับไหล่ของเด็กสาว เอ็กซ์เห็นดังนั้นจึงถลึงตาใส่อีกฝ่าย เมื่อมาแชลเห็นก็ถลึงตากลับซึ่งมีแรงกดดันมากกว่า เอ็กซ์จึงหงอยไป “ไปอยู่กับพวกเราดีกว่าน่า”
“ขอบายละกัน ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องมาเสวนากับพวกปากไม่มีหูรูดอย่างพวกนาย” จีน่าคว้ามือของ
มาแชลก่อนจะทำการบิดอย่างรวดเร็ว เสียงกระดูกลั่น กร๊อบ! ดังสนั่นไปทั่วห้อง ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนของเด็กหนุ่ม ในขณะที่จีน่ายังคงนิ่งเงียบ ดวงตาเยือกเย็นราวกับเธอเคยทำสิ่งเหล่านี้มาไม่รู้กี่ครั้ง “แล้วอย่าถือวิสาสะมาแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด ถ้ายังอยากมีมือไว้ล้างก้น”
“นักเรียนทุกคนนั่งประจำที่แล้วสวมหมวกเสีย” เสียงของคุณครูประจำชั้นดังขึ้น ทุกคนในห้องต่างรีบร้อนเข้านั่งประจำที่พร้อมหยิบหมวกรูปร่างคล้ายเปลือกไข่ครึ่งใบขึ้นมาสวมที่ศีรษะ จุดบนหน้าผากของคุณครูประจำชั้นเรืองแสงขึ้น “วันนี้เราจะเรียนรู้เรื่องมารยาทในสังคมแล้วจะมีการทดสอบหลังการถ่ายโอนข้อมูลเสร็จสิ้น”
การเรียนนั้นมีระยะเวลาสั้นลงเนื่องจากสามารถถ่ายโอนความรู้ทุกอย่างผ่านอุปกรณ์ชื่อว่า ‘ทรานส์อินโพร’ โดยมันจะส่งเป็นข้อมูลจากหุ่นยนต์เอไอเข้าไปในสมองของนักเรียนซึ่งมีชิพรับข้อมูลที่ฝังมาตั้งแต่แรกเกิด ใช้เวลาเพียงสิบนาทีเท่านั้น
………………………
การทดสอบผ่านไปได้ด้วยดี จุดประสงค์ของการสอบนั้นมีไว้เพื่อเช็คการรับข้อมูลของชิพเท่านั้น หกว่ามีปัญหาส่วนไหนจะสามารถรักษาซ่อมแซมได้ถูก
ทุกคนได้คะแนนเต็ม
แสงจากอุปกรณ์วาร์ปของเอ็กซ์สว่างขึ้นพร้อมกับเคลื่อนย้ายเด็กชายไปยังสถานกักบริเวณในทันที
------------------------------------------
To Be Continue Ep.5
