จากเด็กหนุ่มสุดอ่อนแอ กลายเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีปริศนา จนกลายเป็นเครื่องจักรสังหารสุดแกร่งระดับพระเจ้า!!
แอคชั่น,ชาย-หญิง,ไทย,สะท้อนปัญหาสังคม,เกิดใหม่,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,แฟนตาซี,สืบสวนสอบสวน,ไซไฟ,ไซไฟ-แฟนตาซี,ไซไฟแฟนตาซี,นิยายสนุก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
กลิ่นแรงกล้าอันไม่พึงประสงค์โชยมาเตะจมูกทันทีที่สติของเด็กชายเริ่มกลับคืนมา เปลือกตาอันหนักอึ้งค่อยๆ เปิดออก เห็นสถานที่ไม่คุ้นเคย รอบตัวเต็มไปด้วยอิฐหยาบก่อเรียงขึ้นเป็นกำแพงและประตูกรงซี่ทำจากเหล็กสนิทเขรอะแน่นหนา มีแสงสลัวลอดเข้ามาเพื่อไม่ทำให้มืดจนเกินไป เขาชันตัวลุกขึ้นนั่ง ศีรษะปวดตุบๆ ราวกับจะระเบิด นั่นเพราะเขาถูกคองเคอร์อัดจนคว่ำ จากนั้นนึกถึงแม็กซ์ผู้เป็นพ่อ แม้ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน แต่ความผูกพันธ์นั้นมันแน่นหนาเกินกว่าจินตนาการ
ครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นเขา คือ…
เสียงประตูเปิดออกพร้อมการปรากฏตัวของชายสูทดำถือบางอย่างด้วยสองมือเข้ามาในห้องขัง เขาสวมหน้ากากดำ เพื่อให้ไม่สามารถเห็นใบหน้า
เอ็กซ์เห็นโอกาสในการหลบหนี จึงพยายามลุกขึ้นยืนและวิ่งเข้าหาอีกฝ่ายเพื่อจะได้ใช้ไหล่กระแทกให้ล้ม จากนั้นเขาจะสามารถกลับขึ้นไปยังชั้นบนได้
พลั่ก!!
ปลายรองเท้าหนังสีดำขัดจนเป็นมันเงาเหวี่ยงใส่ท้องน้อยของเด็กชายเต็มๆ จนเขาต้องหมดสภาพลงไปนอนร้องโอดโอยบนพื้นอย่างทรมาน
“กินซะ! บอสไม่อยากให้แกต้องมาขาดสารอาหารตายในนี้ อีกสิบนาทีเขาจะลงมาหาแก” ชายปริศนาในชุดสูทสีดำวางถาดอาหารก่อนจะเดินออกไป ความเจ็บปวดบริเวณนั้นเริ่มบรรเทาลงก่อนได้ยินเสียงครวญครางจากท้องน้อย เขาจึงลุกขึ้นมองไปยังถาดและคิดว่าจะมีสเต็กเนื้อสักชิ้นหรือไม่ก็ข้าวสวย
ความคาดหวังอันแรงกล้ามาพร้อมกับความผิดหวังอยู่เสมอ
บนจานเซรามิกสีขาวใบนั้น…มีแค่อาหารอัดเม็ดอยู่หนึ่งเม็ดและน้ำหนึ่งแก้ว
จิตใจของเด็กชายห่อเหี่ยวทันที เขาจำกลืนอาหารเม็ดนั้นพร้อมน้ำอย่างฝืนทน ปกติแล้วมันมีไว้สำหรับทางการทหารเพื่อจะได้อิ่มท้องตลอดการสู้รบ ภายในนั้นมีสารอาหารที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต ถูกหลักอนามัยและกินง่าย อีกทั้งยังสามารถอยู่ต่อไปได้ถึงหนึ่งสัปดาห์โดยไม่ต้องกินอะไร
“นั่นเอ็กซ์ไม่ใช่เหรอ?” เสียงคุ้นหูดังมาจากประตูกรง เขาหันไปพบกับเด็กหญิงคนหนึ่งยืนอยู่ด้านนอก
“จีน่า?” เอ็กซ์เรียกชื่ออีกฝ่าย ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างที่คิด
“ทำไมเธอมาอยู่ในนี้ล่ะ?” เด็กหญิงถามด้วยความใสซื่อ
“เออ…คือ…” เด็กชายไม่ทันเรียบเรียงคำพูดได้เสร็จ เงาดำสูงใหญ่มาปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของจีน่า ดวงตาเรืองแสงสีแดงจับมองมายังนักโทษ
“ลูกสาวป๊ะป๊ามาทำอะไรที่นี่เนี่ย? ป๊ะป๊าบอกแล้วใช่ไหมว่าข้างล่างนี้มันอันตราย” ชายร่างยักษ์ยกร่างอันเล็กบางขึ้นมาอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มของเขานั้นช่างไร้พิษภัยต่อหน้าลูกสาวแท้ๆ “หนูขึ้นไปวิ่งเล่นด้านบนกับวินเทอร์ก่อนนะลูกนะ ป๊ะป๊าจะขอคุยกับเพื่อนของหนูสักหน่อยนะคะ?”
เอ็กซ์ได้ยินน้ำเสียงที่ไม่เข้ากันกับร่างกายอันใหญ่โตจึงยืนงงอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าควรคิดอะไรก่อน อะไรหลัง เมื่อจีน่ายอมออกไปแต่โดยดี บรรยากาศจึงกลับมาอึดอัดเช่นเดิม คองเคอร์เรียกรหัสผ่านโฮโลแกรมขึ้นมาพร้อมกดเลขจำนวนสิบหลัก ทันใดนั้น เสียงกลไกทำงาน ประตูกรงเปิดออก เด็กชายถอยรูดจนแผ่นหลังชิดกำแพง ชายร่างยักษ์ต้องย่อตัวต่ำลงเล็กน้อยเพื่อสามารถพาตัวเองเข้ามาข้างในจนสำเร็จ ดวงตายังจับจ้องมายังเอ็กซ์
“ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับพ่อของแกด้วย” เขาเริ่มต้นสนทนา ทำเอาเด็กชายแทบสะอื้น แต่ข่มเอาไว้ด้วยการกัดริมฝีปากล่างอย่างแรงจนโลหิตอุ่นซิบ “แต่แกต้องเข้าใจว่ามันเป็นแค่ธุรกิจ ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวแต่อย่างใด และฉันไม่คิดฆ่าใครด้วยความรู้สึกส่วนตัว”
“คุณฆ่าพ่อของผม” เอ็กซ์จ้องเขม็งไปยังอีกฝ่าย “เรื่องนี้ยังคงไม่เปลี่ยน จะเป็นเรื่องส่วนตัวหรืออะไร ผลลัพธ์ยังคงเป็นเหมือนเดิม”
“ผิดแล้วล่ะสหาย” คองเคอร์ตัดสินใจทิ้งตัวนั่งบนพื้น “คนที่มือเปื้อนเลือดจริงๆ ไม่ใช่ฉันหรอกนะ แค่เป็นท่านประธานาธิบดีผู้เป็นที่รักของผู้คนเมืองชั้นบนอย่าง ‘ทรัมเนล’ ต่างหาก”
“มิสเตอร์ ทรัมเนลเนี่ยนะ…?” เอ็กซ์ทำสีหน้าไม่เชื่อคำพูด “คุณโกหก!! คุณสั่งลูกน้องให้ฆ่าพ่อผม!”
“แล้วถ้าฉันบอกว่า ผู้ร้ายตัวจริงคือคนที่สั่งฉันมาอีกทีล่ะ?”
เอ็กซ์ยืนนิ่ง ไม่พูดอะไร
“แกต้องรู้เอาไว้ว่าที่นี่คือโลกใต้ดิน โลกที่เหลื่อมล้ำจากโลกชั้นบน เป็นนรกแห่งเมืองไนท์แมร์ก็ว่าได้ ทีนี้ เราต้องใช้เงิน ท่านประธานาธิบดีทรัมเนลได้สั่งฆ่าแม็กซ์ ผู้มีอดีตเป็นพ่อค้าอาวุธเถื่อนหนีภาษี” คองเคอร์อธิบาย
“ก็จ่ายภาษีสิ…แต่พ่อไม่มีเงินเลยนี่สิ…” เอ็กซ์พยายามโต้กลับ แต่ดันถูกย้อนกลับมาเอง
“ถ้ามันง่ายขนาดนั้น แม็กซ์ก็คงไม่ต้องมาตาย” ชายร่างยักษ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ยังคงความทรงพลัง “ด้วยความที่แฟมิลี่ของฉันเป็นแหล่งกบดานของเขา ท่านประธานาธิบดีทรัมเนลสืบหาจนเจอและยื่นข้อเสนอผ่านเมก้า ไดฟ์เวอร์ พั้งค์แลกกับเงินสนับสนุนทุกเดือนเพื่อแลกกับชีวิตของคนๆ เดียว”
“คนๆ เดียวนั้น…คือทั้งชีวิตของผมเลยนะ!!” เอ็กซ์พูดกระชากเสียงพร้อมพุ่งเข้าไปคว้าคอเสื้ออีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน น้ำตาไหลอาบแก้ม ภาพในหัวของเขาปรากฎภาพสุดท้ายของแม็กซ์กำลังนอนจมกองเลือดอย่างสยดสยอง
“เสื้อตัวนี้แพงมากเลยนะ” คองเตอร์พูดเสียงต่ำก่อนดึงมือเล็กแสนอ่อนแอออก “ฉันมีข้อเสนอให้แกหนึ่งข้อ เห็นว่าแกเป็นเพื่อนร่วมชั้นของจีน่าและเห็นแววบางอย่างในตัวแก เข้าร่วมเป็นมาเฟียแก๊งค์เดียวกับเราสิแล้วแกก็คอยทำงานให้ฉันและฉันจะฝึกแกให้เก่งขึ้นเพื่อล้างแค้นให้แม็กซ์”
“ผมไม่เข้าใจ…” เด็กชายกัดฟันแน่น ดวงตายังคงจ้องไปหาคองเคอร์ “ผมจะเก่งขึ้นได้ยังไง? แล้วเอาจีน่ามาล่อผมหมายความว่าไง!? ถ้าจะล้างแค้นให้พ่อ ก็ต้องตั้งตัวเป็นศัตรูกับประธานาธิบดีเชียวนะ!!”
ฝ่ามืออันใหญ่โตปิดปากเด็กชายสนิทแล้วยกขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้น ดวงตาของคองเคอร์ยิ่งเรืองแสงสีแดงสว่างขึ้นอีก
“ฉันไม่เคยเอาลูกสาวของตัวเองไปล่อใคร แล้วแกไม่รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร ฉันเป็นถึงราชาแห่งโลกใต้ดินแห่งนี้เชียวนะโว้ย! ไอ้ประธานาธิบดีนั่นไม่ได้ขี้ตีนฉันหรอก!!” เขาจ้องเขม็งไปยังเด็กชายพร้อมกับแผ่จิตสังหารใส่ “ฉันให้เวลาแกคิดหนึ่งคืน แล้วพรุ่งนี้ฉันจะมาเอาคำตอบ”
เขาปล่อยร่างอันไร้เรี่ยวแรงลงพื้นก่อนจะเดินออกจากห้องขังอย่างไม่เร่งรีบ
คืนนั้นเอ็กซ์นอนขดร่างร้องไห้สะอื้นดังไปทั่วห้องพลางนึกถึงใบหน้าของผู้เป็นพ่อ ภาพสุดท้ายของเขาหลอกหลอนวนเวียนอยู่ในหัว เขาเพิ่งเสียแม่ไปไม่นานก็ต้องเสียพ่อไปอีกคน ตอนนี้เขาไม่เหลือใครอีกแล้ว ไร้ความอบอุ่นจากความรัก ไร้เสียงหัวเราะด้วยความสุข มีเพียงความหนาวเย็นจากความเดียวดายท่ามกลางความเงียบสงัด
เหงาเหลือเกิน…
‘อยากให้พ่อกับแม่กลับมาจัง’ เอ็กซ์คิด
ภาพใบหน้าเปื้อนยิ้มของประธานาธิบดีปรากฏขึ้นมาในหัว ภาพของเขานั้นกระจายอยู่ทั่วเมืองไนท์แมร์ ผู้คนในเมืองสามารถพบเห็นเขาได้ตามรูปประกาศต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น บิลบอร์ด ไวนิล ป้ายโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาล สื่อสิ่งพิมพ์ทุกชนิด รวมถึงโซเชียลมีเดี่ยซึ่งเยอะที่สุดในบรรดาสื่อ
เขาเป็นชายร่างท้วม เหนียงปิดคอ ผมและคิ้วสีเทาสว่าง ดวงตาสีฟ้าคราม ใบหน้ามีเลือดฝาดแดงตลอดเวลาตัดกับสีผิวอันขาวผ่องตามแบบฉบับผู้ดีชนชั้นสูง เขามักสวมสูทสีควันบุหรี่ทั้งตัวจนเป็นดั่งไอคอนิคของท่านประธานาธิบดีทรัมเนล ทุกครั้งที่เขาออกมาพูดผ่านสื่อว่าด้วยเรื่องการปลุกใจและแจ้งข่าวสาร จะมีแฟนคลับเข้ามาฟังไลฟ์จำนวนมาก เขาจึงเป็นดั่งซุปเปอร์สตาร์มีผู้ติดตามในบัญชี ‘ไซเบอร์พลัส’ กว่าสิบล้านบัญชี ซึ่งมีมากกว่าดารานักแสดงบางคนเสียอีก
เอ็กซ์คือหนึ่งในแฟนคลับเช่นกัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ หลังจากคองเคอร์บอกถึงเบื้องหลังการตายของแม็กซ์แล้ว ทำให้รอยยิ้มนั้นกลายเป็นความตอแหลของรัฐบาลไปในทันที
รอยยิ้มอันหลอกลวงพวกนั้น
คำพูดและการกระทำสร้างภาพเหล่านั้น…
ไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง
เขาเป็นแค่ผู้ต้องการครอบครองผลประโยชน์จากประชาชนเท่านั้น
สารอะดรีนาลีนในร่างกายสูบฉีดไปทั่ว เงาดำทมิฬปกคลุมบนใบหน้า คิ้วสองข้างขมวดเข้าหากัน ดวงตาเรืองแสงสีฟ้าสว่าง ภายในจิตใจนิ่งลงและตั้งปณิธานอันแน่วแน่เพื่อไปสู่เป้าหมาย
“ว่าไงไอ้หนู ได้คำตอบที่ฉันต้องการแล้วหรือยัง!?” ชายร่างยักษ์ถีบประตูลูกกรงด้วยแรงอันมหาศาลจนมันหักออกจากกัน เขาเบียดร่างตัวเองเข้าไปภายใน แล้วพบกับเด็กชายยืนจังก้าอยู่ สีหน้าคองเคอร์ดูไม่แปลกใจเท่าไหร่เมื่อได้เห็นทีท่าของเอ็กซ์ แววตาเรืองแสงสีฟ้าของเด็กชายจับจ้องไปทางชายร่างยักษ์
“ผมจะฆ่าทรัมเนลและทุกคนที่ขวางทาง รวมถึงทำงานให้คุณ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “และคุณจะต้องฝึกผมจนแกร่งพอที่จะฆ่าพวกมันทั้งหมด”
คองเคอร์ยิ้มกว้างอย่างพอใจก่อนยื่นมือออกไป
ทั้งสองจับมือร่วมสาบานเพื่อพากันบรรลุเป้าหมายของตัวเอง
-----------------
To Be Continue Ep.9
