หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ข้ามเวลา,จีนโบราณ,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
ผู้แต่ง
ชารสหวาน
เรื่องย่อ
ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย
จื่อหลาน...หญิงสาววัยยี่สิบปี ฟื้นตื่นจากความตาย แล้วพบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟย ภรรยาเอกแสนร้ายกาจของสกุลจ้าว ที่ถูกสามีรังเกียจ ทำทุกทางเพื่อส่งนางคืนให้กับวังหลวง แล้วตัดสัมพันธ์ไม่ขอยุ่งเกี่ยว
ทว่า...เมื่อรู้ความจริง ฮูหยินเสี่ยวเฟยไม่รู้สึกรู้สา ซ้ำยินดีให้เขาพากลับวังหลวง เพื่อตัดขาดการเป็นสามีภรรยา
-------------------------------------
“ข้ากับเจ้า ยังต้องทนอยู่ด้วยกันอีกพักใหญ่ จนกว่าบิดาของเจ้าจะเสร็จศึกกลับมา ถึงตอนนั้น ฮ่องเต้จะทรงอนุญาตให้ข้าพาเจ้ากลับเข้าวังหลวง เราสองคนจะได้ตัดขาดสัมพันธ์กันเสียที” เขาพูดจบก็เบี่ยงตัวเดินจากไป ก่อนฝีเท้าของหญิงสาวจะเดินจ้ำอ้าวตามมาด้วยความแปลกใจ
“ไหงเป็นงี้ คนไม่ได้รักกัน ก็ต้องเลิกกันสิ บังคับให้อยู่ด้วยกันทำไม” นางเผลอพูดคำปัจจุบันไปหลายประโยค ทว่าเขาที่ฟังรู้เรื่องกลับตวัดตัว หันกลับมาคว้าแขนภรรยาเอกของตัวเองไว้
“ถ้าจะพูดถึงเรื่องถูกบังคับ ข้าต่างหากที่ถูกเจ้าบังคับให้แต่งงาน ข้อนี้เจ้าควรรู้แต่แรกว่าข้าไม่ได้รักเจ้าแม้แต่น้อย แต่เพราะความอยากเอาชนะของเจ้า ทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ ข้าต้องสูญเสียลูกเมียก็เพราะเจ้า ใช่ว่าข้าอยากทนทรมานเห็นหน้าเจ้าทุกวัน ใจจริงข้าอยากฆ่าเจ้าวันละหลาย ๆ หนให้สมกับสิ่งที่เจ้าทำ เสี่ยวเฟย!”
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30
“วันนี้ห้ามเจ้าไปซุกซนที่ใด ข้าจะนั่งเฝ้า จนกว่าเจ้าจะเขียนวรรณกรรมเสร็จ จะไม่ยอมให้เจ้าก่อเรื่องอีกเด็ดขาด” เสี่ยวเฟยอ้าปากค้าง ก่อนเขาจะจับกายนางลงนั่ง แล้วยื่นพู่กันให้
“ทะ ท่านจะเฝ้าข้า เขียนวรรณกรรมรึเจ้าคะ” หญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ
“ใช่” เขาตอบอย่างหนักแน่น ทว่าสายตาของเสี่ยวเฟยหันมองไปยังห้องสมุนไพรเป็นระยะ
“เจ้าคิดจะก่อเรื่องอันใดอีก” ชายหนุ่มเอ่ยถามคล้ายรู้ทัน นางยิ้มเล็กน้อยแล้วหันมายังเขา พลันทำตาแป๋วใส่
“ท่านพี่เจ้าคะ วันนี้ข้าขอไม่เขียนวรรณกรรมจะได้หรือไม่”
“เหตุใดจึงไม่เขียน” เขาถามด้วยพลางขมวดคิ้วสงสัย
“ข้าต้องการช่วยเจ่าเจาเจ้าค่ะ ข้าไม่มีเวลาอธิบาย ตอนนี้ข้าขอใช้สมุนไพร มาปรุงยาบำรุงได้หรือไม่เจ้าคะ” โม่โฉวชะงักนิ่ง จับจ้องไปยังใบหน้าของอีกฝ่าย อยากรู้เหมือนกันว่านางซุกซนเพียงใด
“ก็ได้” เขาตอบรับความต้องการของนาง แล้วเดินตามเสี่ยวเฟยไปยังห้องสมุนไพรทันที พลันยืนมองหญิงสาวในชุดขาวสะอาดตา เปิดลิ้นชักค้นหาสมุนไพรอย่างชำนาญ
นางหยิบสมุนไพรหลายชนิดออกมาใส่ถาดใบใหญ่ จนสมุนไพรพูนเต็มถาด จึงหยุดแล้วหันมาส่งยิ้มหวานให้ผู้เป็นสามี
“ข้าเลือกสมุนไพรเสร็จแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้ข้าต้องการปรุงยาสมุนไพร อยากใช้ครัวครู่หนึ่งเท่านั้นเจ้าค่ะ” โม่โฉวเดินนำเสี่ยวเฟยมายังครัวด้านล่าง แล้วไล่แม่ครัวทุกคนออกไปให้หมด เหลือเพียงเสี่ยวเฟยที่ยืนยิ้มอยู่อย่างภูมิใจ
“ข้ารบกวนเวลาพวกนางไม่นาน รับรองว่าจะคืนครัวให้พวกนางโดยเร็วที่สุด” ชายหนุ่มไม่ตอบ เพียงแต่มองการกระทำของหญิงสาวอย่างเงียบ ๆ เสี่ยวเฟยจัดการบดสมุนไพรสองสามอย่างรวมกัน แล้วนำไปต้มในน้ำเดือดจัด ทุกกิริยาของนางอยู่ในสายตาของโม่โฉว เขานั่งมองนางอย่างเงียบ ๆ เมื่อเห็นท่าทางเงอะงะจากอีกฝ่าย จึงรีบเดินเข้าไปยกหม้อสมุนไพรที่ต้มเดือดลงจากเตา
“ข้าทำเอง เจ้ายิ่งซุ่มซ่าม หากโดนลวกมือจะเป็นภาระของข้า” หญิงสาวมองการกระทำของโม่โฉวครู่หนึ่ง แล้วปล่อยยิ้มกว้าง
“เป็นห่วงข้ารึเจ้าคะ” เขาชะงักนิ่ง พลันมองหน้าอีกฝ่ายแล้วอึกอัก
“ข้ารึห่วงเจ้า เปล่าเลยสักนิด” โม่โฉวพูดจบก็เบี่ยงตัวไปนั่งรอนางยังที่เดิม ปล่อยให้นางทำหน้าที่ต่อ ครู่หนึ่งโม่โฉวจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“เจ้าทำน้ำสมุนไพรมากเพียงนี้ เพื่อเจ่าเจางั้นรึ”
“เจ้าค่ะ”
“ป่วยเหรอ เขาไม่เคยบอกข้า เหตุใดจึงบอกเจ้า” หญิงสาววางผ้าในมือลง แล้วหันมายังชายหนุ่มรูปงามด้านหน้า
“หลายวันมานี้ ข้าสังเกตเห็นว่าเจ่าเจาคล้ายมีเรื่องทุกข์ใจ ข้าถามเท่าใดเขาก็ไม่ยอมบอก เป็นเหตุให้ข้านำสุราเข้ามาในเรือนใหญ่ เพื่อมอมให้เขาพูดความจริง คนเมามักจะพูดความจริงเจ้าค่ะ” เขาเผลอยิ้ม แล้วพูดต่อ
“เจ้าจึงเมาไปพร้อม ๆ กับเจ่าเจา เช่นนั้นได้ความว่าอย่างไร”
“แม่ของเจ่าเจาป่วยแต่ไม่ยอมกินยา ไม่ยอมรับการรักษาจากที่ใด คนแก่ย่อมดื้อเป็นธรรมดาเจ้าค่ะ ข้าก็เลยอยากทำยาบำรุงไปให้นาง เจ่าเจาเองจะได้สบายใจด้วยเจ้าค่ะ” พูดจบหญิงสาวก็หันไปกรอกยาสมุนไพรลงในไห ขณะที่สายตาของโม่โฉวจับจ้องไปยังภรรยาของเขาอย่างมีความหมาย
“เจ้ารู้รึ ว่าเรือนของนางอาศัยอยู่ที่ใด” หญิงสาวมัดฝาสมุนไพรจนแน่น แล้วหันมาส่ายศีรษะ
“ไม่รู้เจ้าค่ะ แต่ข้าจะให้เจ่าเจาพาไป”
“แต่ข้าจะไปส่งเจ้าเอง” เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พร้อมรอยยิ้มของเสี่ยวเฟยค่อย ๆ ยิ้มกว้างออกมา
“เช่นนั้น เรารีบไปกันดีกว่าเจ้าค่ะ”
ทั้งสองมุ่งหน้าตรงไปยังตลาด พร้อมใบหน้างดงามของเสี่ยวเฟยที่หันซ้ายหันขวามองดูข้าวของด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เจ้าทำราวกับว่าไม่เคยเห็นของพวกนี้” อยู่ ๆ โม่โฉวที่เดินข้าง ๆ ก็เอ่ยขึ้น ก่อนเสี่ยวเฟยจะรู้สึกตัวแล้วหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มสดใสเช่นเดิม
“นั่นเพราะข้าสูญสิ้นความจำหลังจากดื่มพิษไปไงเจ้าคะ” เขานิ่งเงียบ แล้วเดินตามหญิงสาวไปเรื่อย ๆ ก่อนนางจะชี้มือไปยังร้านหนึ่งที่มีคนยืนมุงอยู่หลายคน
“นั่นคือร้านขายไก่ดำเจ้าค่ะ ว่ากันว่าเป็นร้านที่อร่อยมากเลยนะเจ้าคะ ข้าอยากซื้อไปฝากแม่ของเจ่าเจาเพื่อบำรุงร่างกาย” ชายหนุ่มได้ยินดังนั้น ไม่พูดอะไร ทว่าก้มลงหยิบเงินที่ติดตัวมาแล้วยื่นให้
“สามีของข้าใจดีที่สุด” คำพูดหวานของนาง ทำให้โม่โฉวเชิดหน้าขึ้น แล้วเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะหันไปมองเสี่ยวเฟยที่วิ่งไปซื้อไก่ดำด้วยความตั้งใจ
หากเป็นเสี่ยวเฟยคนเก่า นางไม่มีทางสนใจคนอื่นนอกจากตัวเอง ความยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี ไม่ทำให้นางลดตัวลงมาสนใจใคร เสี้ยวหนึ่งของความคิด ภาพของเซียนเยว่ก็แล่นเข้ามาให้เขารู้สึกใจหาย
“หากนางเป็นเสี่ยวเฟยคนเก่า ข้าคงทวงความยุติธรรมให้เจ้าไม่ยากนัก” เขาขบคิดพร้อมสายตาจับจ้องไปยังเสี่ยวเฟยที่ยืนรอไก่ดำอย่างจดจ่อ ไม่นานนักนางก็ถือไก่ดำเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าดีใจ
“แม่ของเจ่าเจาต้องชอบแน่ ๆ เจ้าค่ะ” ชายหนุ่มยกมือลูบศีรษะนางเบา ๆ ก่อนหญิงสาวจะชะงัก แล้วจับจ้องมองสายตาของเขา ที่ดูอ่อนโยนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่นางจะหวั่นไหวมากกว่าเดิม จึงทำแสร้งเป็นเดินหันหลังให้
“ไม่ได้นะจื่อหลาน เธอไม่ใช่เสี่ยวเฟย เธอจะหวั่นไหวกับเขาไม่ได้เด็ดขาด ใจแข็งเข้าไว้” หญิงสาวข่มใจตัวเองอย่างหนัก ก่อนเสียงเรียกของโม่โฉวจะดังขึ้น
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30