หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!

ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย - ตอนที่ 5 เดินทางเข้าวังหลวง โดย ชารสหวาน @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ข้ามเวลา,จีนโบราณ,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ข้ามเวลา

แท็คที่เกี่ยวข้อง

จีนโบราณ,พล็อตสร้างกระแส

รายละเอียด

ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย โดย ชารสหวาน @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!

ผู้แต่ง

ชารสหวาน

เรื่องย่อ

  ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย  

 

จื่อหลาน...หญิงสาววัยยี่สิบปี ฟื้นตื่นจากความตาย แล้วพบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟย ภรรยาเอกแสนร้ายกาจของสกุลจ้าว ที่ถูกสามีรังเกียจ ทำทุกทางเพื่อส่งนางคืนให้กับวังหลวง แล้วตัดสัมพันธ์ไม่ขอยุ่งเกี่ยว

ทว่า...เมื่อรู้ความจริง ฮูหยินเสี่ยวเฟยไม่รู้สึกรู้สา ซ้ำยินดีให้เขาพากลับวังหลวง เพื่อตัดขาดการเป็นสามีภรรยา

-------------------------------------

“ข้ากับเจ้า ยังต้องทนอยู่ด้วยกันอีกพักใหญ่ จนกว่าบิดาของเจ้าจะเสร็จศึกกลับมา ถึงตอนนั้น ฮ่องเต้จะทรงอนุญาตให้ข้าพาเจ้ากลับเข้าวังหลวง เราสองคนจะได้ตัดขาดสัมพันธ์กันเสียที” เขาพูดจบก็เบี่ยงตัวเดินจากไป ก่อนฝีเท้าของหญิงสาวจะเดินจ้ำอ้าวตามมาด้วยความแปลกใจ

“ไหงเป็นงี้ คนไม่ได้รักกัน ก็ต้องเลิกกันสิ บังคับให้อยู่ด้วยกันทำไม” นางเผลอพูดคำปัจจุบันไปหลายประโยค ทว่าเขาที่ฟังรู้เรื่องกลับตวัดตัว หันกลับมาคว้าแขนภรรยาเอกของตัวเองไว้

“ถ้าจะพูดถึงเรื่องถูกบังคับ ข้าต่างหากที่ถูกเจ้าบังคับให้แต่งงาน ข้อนี้เจ้าควรรู้แต่แรกว่าข้าไม่ได้รักเจ้าแม้แต่น้อย แต่เพราะความอยากเอาชนะของเจ้า ทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ ข้าต้องสูญเสียลูกเมียก็เพราะเจ้า ใช่ว่าข้าอยากทนทรมานเห็นหน้าเจ้าทุกวัน ใจจริงข้าอยากฆ่าเจ้าวันละหลาย ๆ หนให้สมกับสิ่งที่เจ้าทำ เสี่ยวเฟย!”


  ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB

 ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ  

 

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30

 

 

สารบัญ

ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 1 ขอพร,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 2 สถานที่ประหลาด,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 3 ทำผิดเรื่องใด,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 4 อำนาจของสกุลเติ้ง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 5 เดินทางเข้าวังหลวง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 6 เข้าพบฮ่องเต้,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 7 ถูกมารดาต่อว่า,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 8 สงสารตัวเอง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 9 ให้เขารับปากว่าจะไม่ทำร้าย,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 10 เดินทางกลับจวนสกุลจ้าว,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 11 ปลดนางออกจากตำแหน่ง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 12 อาการของกระต่ายน้อย,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 13 โดนจับได้,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 14 เว้นโทษให้,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 15 ทดสอบความจำของนาง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 16 อนุญาตให้เข้ามาที่เรือนใหญ่ได้,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 17 คาดคั้นเอาคำตอบจากนาง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 18 จะคอยมองนางอยู่ห่าง ๆ,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 19 ออกไปเที่ยวเล่นที่ตลาด,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 20 แผนล้วงลับเจ่าเจา,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 21 นางก่อเรื่องจนได้,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 22 มู่เลี่ยนมาตามนายหญิงกลับเรือน,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 23 ให้นางนอนพักที่เตียง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 24 ตัดสินใจพานางไปหาแม่ของเจ่าเจา,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 25 โน้มน้าวหญิงชรา,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 26 ลูกสาวเถ้าแก่ขายเหล้า,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 27 คำพูดของมู่เลี่ยนไม่เป็นผล,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 28 เสี่ยวเฟยพาเจ่าเจาไปตลาด,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 29 พาลูกสาวเถ้าแก่ร้านมาให้โม่วโฉว,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 30 กำราบนางบนเตียง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 31 กลับวังหลวงตามราชโองการ,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 32 ไม่คิดคืนนางใหสกุลเติ้ง,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 33 พาเสี่ยวเฟยกลับจวนสกุลจ้าว,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 34 วรรณกรรมที่่เขียนเสร็จสิ้นแล้ว,ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย-ตอนที่ 35 ตอนจบ

เนื้อหา

ตอนที่ 5 เดินทางเข้าวังหลวง

“ข้าหิวแล้ว” เขาหันมาพบกับใบหน้าเจียมตัว พร้อมรอยยิ้มเกรงใจจากอีกฝ่าย ชายหนุ่มได้แต่นิ่งเงียบแล้วหันไปบอกเจ่าเจาที่บังคับรถม้าอยู่

“หยุดพักก่อน”

“ขอรับ” หญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงรีบก้าวเท้าลงจากรถม้าในทันที มุ่งตรงไปยังมู่เลี่ยนเพื่อทวงอาหารจากนาง โดยไม่สนใจโม่โฉวแม้แต่น้อย ก่อนเจ่าเจาจะหันมายังเจ้านายด้วยความแปลกใจ

“นายท่านขอรับ ข้าว่าฮูหยินดูแปลกไปนะขอรับ” โม่โฉวม­องภรรยาเอกของเขา ที่กำลังก้มกินหมั่นโถวด้วยความเอร็ดอร่อย พร้อมรอยยิ้มใสซื่อของนางเผยออกมาเป็นระยะ ๆ

“นายท่านให้เจ้าไปพบ” เสียงของเจ่าเจาเดินมาตามมู่เลี่ยน ก่อนฮูหยินที่กำลังกินหมั่นโถวอยู่จะชะงักนิ่ง หันมองไปยังรถม้าที่จอดอยู่

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเรื่องใด”

“ข้าน้อยไม่รู้ขอรับ” เขาปฏิเสธไป

“นายหญิงไม่ต้องเป็นห่วงข้า ท่านนั่งกินหมั่นโถวรอข้าเดี๋ยวเดียวนะเจ้าคะ” หญิงสาวค่อย ๆ กัดหมั่นโถวแล้วพยักหน้า ปล่อยให้มู่เลี่ยนเข้าไปพบโม่โฉวตามคำสั่ง

สายลมอ่อนพัดโชยมาปะทะกายเป็นระยะ ๆ จื่อหลานในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟยเวลานี้ไม่ได้ทุกข์ร้อนสิ่งใดนัก หากพูดถึงชีวิตในยุคปัจจุบันของเธอ ก็ไม่มีสิ่งใดต้องห่วง เพราะกำพร้าตั้งแต่เกิด เรื่องการเรียนก็ไม่ได้คาดหวังมากมายนัก เรื่องความรักยิ่งไม่ต้องพูดถึงหน้าตาธรรมดา ๆ ไม่เคยมีใครกล้าจีบ

“จะว่าไป หากฉันไปอยู่ในร่างคนอื่น ที่ไม่ใช่ร่างนี้ก็คงดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวว่าหัวจะหลุดจากบ่าวันไหน” จื่อหลานเคี้ยวหมุบหมับแล้วหันมองบรรยากาศรอบ ๆ อย่างมีความสุข

“นายท่านเรียกข้ามา มีสิ่งใดเจ้าคะ” มู่เลี่ยนน้อมกายลงเล็กน้อย หลังจากโม่โฉวลงมาจากรถม้า เขาพานางเดินหลบมายังใต้ต้นไม้ใหญ่ แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุขุมราบเรียบ

“นายหญิงของเจ้า คิดแผนการชั่วร้ายสิ่งใดอีก” มู่เลี่ยนกลืนน้ำลาย นอกจากนางจะรู้สึกถึงความผิดปกติแล้ว ก็ยังไม่รอดพ้นจากสายตาอันเฉลียวฉลาดของโม่โฉว

“ข้า ยืนยันว่านายหญิงไม่ได้คิดแผนการชั่วร้ายเจ้าค่ะ” เขาแน่นิ่งแล้วถามด้วยน้ำเสียงจับผิดเช่นเดิม

“นายหญิงของเจ้าเปลี่ยนไปมากเช่นนี้ เจ้าไม่รู้สึกรึ” หญิงสาวก้มหน้าลงเล็กน้อย

“นางอาจจะดูแปลก ๆ ไปบ้าง เป็นเพราะพิษที่นางดื่มเข้าไปเจ้าค่ะ นางก็ยังคงเป็นนางมิได้เป็นผู้อื่น” ชายหนุ่มขมวดคิ้วแล้วเลื่อนสายตาไปยังภรรยาเอก ที่นั่งกินหมั่นโถวอย่างสบายใจ เขาไม่เคยเห็นสายตาว่างเปล่าเช่นนี้จากนางมาก่อน นั่นยิ่งทำให้โม่โฉวต้องใช้สติปัญญาขบคิดถึงมากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

“เป็นไปไม่ได้ ฤทธิ์ของพิษไม่น่าทำให้นางเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้” มู่เลี่ยนน้อมกายลงแล้วย้อนกลับด้วยกิริยานอบน้อม

“เช่นนั้นนายท่านตอบได้หรือไม่ ว่าเหตุใดนางดื่มยาพิษแล้วไม่ตาย” เขานิ่งเงียบ ก่อนมู่เลี่ยนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ที่นางรอดพ้นความตาย ไม่ใช่เพราะราชโองการของฮ่องเต้นะเจ้าคะ นางดื่มยาพิษก่อนราชโองการจะมาถึงด้วยซ้ำ ข้อนี้ นอกจากนายท่านประจักษ์ด้วยตัวเองแล้ว ทุกคนในวันนั้นก็เป็นพยานได้เช่นกัน ว่านางดื่มพิษแล้วไม่ตาย” โม่โฉวกำมือแน่น นึกถึงสิ่งที่นางทำกับเซียนเยว่ แล้วเกิดโทสะขึ้นมาอีกครั้ง

“ต่อให้นางไม่ตายแล้วยังไง สุดท้ายก็หนีความจริงไม่พ้น ที่ว่านางเป็นคนลงมือฆ่าเมียกับลูกของข้า” มู่เลี่ยนรีบก้มหน้าหลบ ก่อนโม่โฉวจะสะบัดตัวเดินกลับขึ้นรถม้าไป

เมื่อฮูหยินเสี่ยวเฟยเห็นมู่เลี่ยนเดินกลับมา นางจึงยกยิ้มแล้วเอ่ยถาม นั่นทำให้เหล่าทหารพากันมองหน้าเมื่อเห็นถึงความประหลาดที่เกิดขึ้น

“เขาเรียกเจ้าไปทำไม”

“ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ รีบขึ้นรถม้าเถอะจะได้เดินทางต่อ หนทางไปวังหลวงยังอีกยาวไกล หากถึงช้านายหญิงจะอ่อนเพลียได้นะเจ้าคะ”

“ก็เห็นจะมีแต่เจ้าที่อยู่ข้างข้า คนพวกนี้ ข้าพูดด้วยก็ไม่ยอมตอบ” มู่เลี่ยนหันมองไปยังเหล่าทหารและบ่าวที่ติดตามมา ก่อนจะยกมือขึ้นกอดอก

“คงลืมกันไปหมดแล้วกระมัง ว่านายหญิงของข้า มีตำแหน่งเป็นฮูหยินของท่านเจ้าเมืองโม่โฉว ในเมื่อนางถามพวกเจ้าที่เป็นบ่าว ก็ต้องมีหน้าที่ตอบ มิใช่หมางเมินเช่นนี้ระวังหัวจะหลุดจากบ่ามิรู้ตัว” มู่เลี่ยนอดต่อว่าคนพวกนั้นไม่ได้ ก่อนหนึ่งในนั้นจะเอ่ยขึ้น

“มิแปลกใจหรือไง ว่าเหตุใดนายท่านจึงสั่งให้มีรถม้าเพียงคันเดียว”

“เจ้าหมายความว่าไง” มู่เลี่ยนหันไปถาม

“นั่นก็เพราะว่าขากลับ อาจมีใครบางคนไม่ได้กลับมาด้วยอย่างไรเล่า” พูดจบมู่เลี่ยนก็หันมายังเสี่ยวเฟยแล้วพูดปลอบ

“อย่าไปฟังนะเจ้าคะ รีบขึ้นรถม้าเถิด” หลังจากเสี่ยวเฟยขึ้นรถม้า ขบวนก็มุ่งหน้าไปยังวังหลวงต่อทันที ก่อนหญิงสาวจะหาวหวอดออกมา หนังท้องตึง หนังตาย่อมหย่อนเป็นธรรมดา หญิงสาวหันมายังสามีแล้วมองเขาครู่หนึ่ง

“ท่านไปวังหลวงครั้งนี้ จะไม่พาข้ากลับมาแล้วใช่หรือไม่” เขานิ่งเงียบ ก่อนหญิงสาวจะยกยิ้มเล็กน้อย

“ในเมื่อไม่รักกัน จะอยู่ด้วยกันให้ปวดใจไปทำไม ท่านว่าจริงหรือไม่” เขาเหลือบตามอง ทว่าไม่พูดสิ่งใด ก่อนเสี่ยวเฟ­ยจะล­อบคิดในใจ

“คนอะไร นั่งนิ่งเป็นหุ่น นี่ถ้าไม่ติดว่ารูปงาม ก็คงไม่มีอะไรน่าดึงดูดแล้วกระมัง”

“ขยับตัวของเจ้าออกไป” เขาเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เมื่อฮูหยินเสี่ยวเฟยขยับใกล้เขาจนรู้สึกอึดอัด ก่อนนางจะขยับออก


ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB

 ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30