หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ข้ามเวลา,จีนโบราณ,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
ผู้แต่ง
ชารสหวาน
เรื่องย่อ
ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย
จื่อหลาน...หญิงสาววัยยี่สิบปี ฟื้นตื่นจากความตาย แล้วพบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟย ภรรยาเอกแสนร้ายกาจของสกุลจ้าว ที่ถูกสามีรังเกียจ ทำทุกทางเพื่อส่งนางคืนให้กับวังหลวง แล้วตัดสัมพันธ์ไม่ขอยุ่งเกี่ยว
ทว่า...เมื่อรู้ความจริง ฮูหยินเสี่ยวเฟยไม่รู้สึกรู้สา ซ้ำยินดีให้เขาพากลับวังหลวง เพื่อตัดขาดการเป็นสามีภรรยา
-------------------------------------
“ข้ากับเจ้า ยังต้องทนอยู่ด้วยกันอีกพักใหญ่ จนกว่าบิดาของเจ้าจะเสร็จศึกกลับมา ถึงตอนนั้น ฮ่องเต้จะทรงอนุญาตให้ข้าพาเจ้ากลับเข้าวังหลวง เราสองคนจะได้ตัดขาดสัมพันธ์กันเสียที” เขาพูดจบก็เบี่ยงตัวเดินจากไป ก่อนฝีเท้าของหญิงสาวจะเดินจ้ำอ้าวตามมาด้วยความแปลกใจ
“ไหงเป็นงี้ คนไม่ได้รักกัน ก็ต้องเลิกกันสิ บังคับให้อยู่ด้วยกันทำไม” นางเผลอพูดคำปัจจุบันไปหลายประโยค ทว่าเขาที่ฟังรู้เรื่องกลับตวัดตัว หันกลับมาคว้าแขนภรรยาเอกของตัวเองไว้
“ถ้าจะพูดถึงเรื่องถูกบังคับ ข้าต่างหากที่ถูกเจ้าบังคับให้แต่งงาน ข้อนี้เจ้าควรรู้แต่แรกว่าข้าไม่ได้รักเจ้าแม้แต่น้อย แต่เพราะความอยากเอาชนะของเจ้า ทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ ข้าต้องสูญเสียลูกเมียก็เพราะเจ้า ใช่ว่าข้าอยากทนทรมานเห็นหน้าเจ้าทุกวัน ใจจริงข้าอยากฆ่าเจ้าวันละหลาย ๆ หนให้สมกับสิ่งที่เจ้าทำ เสี่ยวเฟย!”
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30
“เป็นท่านหรอกเหรอ” เสี่ยวเฟยพูดเบา ๆ ออกมา
“แล้วเจ้าเห็นเป็นใคร เจ่าเจางั้นรึ” เขาถาม ก่อนนางจะยกยิ้มกว้าง
“หึงข้าเหรอ” คำถามของนางทำให้เขาชะงักนิ่ง
“หยุดพูดจาไร้สาระ ข้าน่ะเหรอจะหึงเจ้า” เขาเบี่ยงหน้าไปทางอื่นแล้วบ่นพึมพำก่อนนางจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วจับจ้องไปยังชายหนุ่มพร้อมรอยยิ้มเช่นเดิม
“ท่านรู้ตัวหรือไม่ ว่าเวลาท่านทำหน้าเช่นนี้ หัวใจข้าเต้นแรงเพียงใด” นางพูดพร้อมใช้สองมือจับใบหน้าของเขาหันมาใกล้ ๆ ทว่าอีกฝ่ายค่อย ๆ กลืนน้ำลาย หักห้ามใจไม่ให้คิดเกินเลย
“เจ้ายังเมาอยู่ นอนพักซะเถอะ” เขาพยายามไม่ถือสา แล้วจับกายนางนอนลง ก่อนเสี่ยวเฟยจะยิ้มหวาน พลันใช้มือคล้องคอเขาแล้วเอ่ยขึ้น
“ตอนแรกที่ข้าฟื้นตื่นขึ้น ข้าตกใจที่พบว่าตัวเองนอนอยู่บนกองไม้เตรียมรอเผา แต่ตกใจยิ่งกว่าที่รู้ว่าสามีตัวเองเป็นคนสั่งฆ่าข้า และ...” ยังไม่ทันที่หญิงสาวพูดจบ โม่โฉวก็เอ่ยขึ้น
“ข้าว่าเจ้าเมามากแล้ว ให้รีบนอนพัก ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ” เขาพูดขณะที่หญิงสาว ยังคงใช้มือคล้องคอเขา ก่อนนางจะยิ้มกว้าง
“ท่านเคยได้ยินหรือไม่ ว่าความในใจของคนเมา มักเป็นความจริงเสมอ” ท่าทางของนางทำให้เขายิ้ม แล้วมองอีกฝ่ายอย่างเงียบ ๆ
“นิสัยเช่นเจ้า มีความในใจด้วยรึ” ก่อนหญิงสาวจะพยักหน้างึก ๆ
“งั้นพูดมา” เขาสั่ง
“เรื่องที่ข้าเคยทำร้ายคนรักของท่าน ข้าคิดออกแล้ว ว่าจะชดใช้ให้ท่านอย่างไร” เสี่ยวเฟยพูดพลางนึกถึงแม่นางเมี่ยวซื่อ ลูกสาวพ่อค้าขายเหล้า ก่อนชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย
“งั้นรึ? เจ้าจะชดใช้ให้ข้าอย่างไร”
“ข้าไม่บอก ถึงเวลาท่านจะรู้เอง” นางทำท่ามีความลับ ก่อนเขาจะจับมือนางออกจากคอตัวเองช้า ๆ ก่อนนางจะรัดคอเขาแน่นไม่ยอมปล่อย
“มีอะไรอีก” เขาถามพร้อมจับจ้องไปยังใบหน้างดงามนั้น ในอดีตโม่โฉวไม่เคยใส่ใจ ว่านางงดงามเพียงใด จนกระทั่งตอนนี้นางกำลังทำให้เขาหวั่นไหวอย่างถึงที่สุด
“ข้าจะปล่อยท่าน หลังจากท่านสัญญากับข้า ว่าท่านจะไม่ลงโทษเจ่าเจา”
“เจ้ารู้ว่าผิด แต่เจ้าก็กล้าทำผิด เจ่าเจาเองก็เช่นกัน” หญิงสาวส่ายศีรษะ
“ข้ามีเหตุผล”
“หยุดพูด แล้วนอนพักซะ” เขาทำเสียงเข้ม
“ข้ามีเหตุผลจริง ๆ นะ ข้าทำเพราะอยากรู้ว่า...”
“หากเจ้าไม่หยุดพูด ข้าจะทำให้เจ้าหยุดพูด” เขาพูดขู่ด้วยท่าทางจริงจัง ก่อนหญิงสาวจะเม้มปากแน่น ดวงตาแววระริกสัดส่ายไปมาอย่างรู้ความหมาย ทว่าใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายแนบชิดจนเสี่ยวเฟยรู้สึกหวั่นไหว เผลอปล่อยมือออกจากคอเขาช้า ๆ หากแต่อีกฝ่ายยังอยู่ในท่าเดิมไม่ขยับออก
“ข้าก็แค่..” เพียงแค่พยายามแก้ตัว ชายหนุ่มก็น้อมกายลงแล้วประกบปากนางอย่างอ่อนโยน เรียวปากบางสะดุ้งเล็กน้อย หากแต่เขายิ้มแล้วหลับตาลง ค่อย ๆ ลิ้มรสเรียวปากเล็กทีละนิด ก่อนจะคืบคลานล่วงล้ำเข้าไปลิ้มรสภายใน เวลานี้ความรู้สึกพลุ่งพล่านของโม่โฉวไม่อาจหักห้ามได้ ทว่าจื่อหลานในร่างเสี่ยวเฟยเผลอตอบสนองเขาครู่หนึ่ง พลันได้สติแล้วรีบดันกายเขาออก ก่อนจะเกินเลยไปมากกว่านี้
“ทำไม” เขาขมวดคิ้วถาม
“ข้า..ข้าง่วงนอนแล้ว” ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย ก่อนใช้มือจิ้มไปที่จมูกน้อย ๆ ของนาง
“หากเป็นเมื่อก่อน เจ้าไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไป คิดดี ๆ ว่าจะปล่อยให้ข้าหลุดมือไปจริง ๆ หรือไม่” เขาทำท่าเจ้าเล่ห์พูดโน้มน้าว ก่อนหญิงสาวจะยกมือขึ้นปิดปาก ไม่ให้เขาก้มลงมาสัมผัสได้อีก
“ท่านถือวิสาสะจูบข้า” เขาส่ายศีรษะ
“เจ้าเองก็เคยถือวิสาสะจูบข้าก่อนมิใช่รึ” หญิงสาวหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ที่ถือวิสาสะจูบเขาต่อหน้านายทหารนับสิบ
“ข้า..ข้า..” นางพยายามแก้ตัว ก่อนชายหนุ่มจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วปล่อยนางเป็นอิสระ ท่าทางประหม่าของนางคล้ายกับลูกแมวน้อย ๆ ไม่มีทางสู้ ชายหนุ่มจึงทิ้งกายนอนลงด้านข้าง ทว่าหญิงสาวเบิกตากว้างแล้วพูดขึ้น
“เหตุใดท่านจึงนอนตรงนี้เจ้าคะ”
“เจ้ามองดี ๆ เตียงนี้เป็นเตียงของข้า เจ้าต่างหากที่มาแย่งข้านอน” เสี่ยวเฟยกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนชายหนุ่มจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ไยต้องกลัว ในเมื่อเจ้าเป็นภรรยาของข้า การนอนเตียงเดียวกันเป็นเรื่องปกติของสามีภรรยามิใช่รึ” เขาพูดพลางโอบกอดหญิงสาวแบบหลวม ๆ ก่อนนางจะยกผ้าขึ้นห่มกายในทันที พร้อมรอยยิ้มของชายหนุ่มจะเผยออกมา
“พักผ่อนได้แล้ว พรุ่งนี้เจ้าต้องเขียนวรรณกรรมต่อมิใช่รึ”
“เจ้าค่ะ” เสี่ยวเฟยรับคำ แล้วนอนดูเหตุการณ์ระยะหนึ่ง เมื่ออีกฝ่ายหลับสนิท หญิงสาวจึงค่อย ๆ ข่มตาหลับเช่นกัน
ค่ำคืนอันยาวนานผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว แสงสีอ่อนจากด้านนอกส่องเข้ามา ก่อนเหล่าทหารจะพร้อมใจกันดับไฟจากโคม หญิงสาวรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย ก่อนจะบิดตัวไปมา
“ตื่นแล้วเหรอ” น้ำเสียงคุ้นหูทำให้นางขมวดคิ้ว แล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนจะพบกับใบหน้าหล่อเหลาจับจ้องตรงมา เสี่ยวเฟยกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แล้วเด้งตัวลุกขึ้น แม้เมื่อคืนจะเมามาก แต่ก็พอจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างแม่นยำ
“เจ้าค่ะ” นางตอบรับ ภาพที่เขาถือวิสาสะจูบนางแล่นเข้ามาให้เสี่ยวเฟยหน้าแดงก่ำ ก่อนชายหนุ่มเอื้อมมาจับแขนแล้วพูด
“หากตื่นแล้ว ก็ตามข้ามา”
“จะพาข้าไปที่ใดเจ้าคะ” ยังไม่ทันตั้งตัว นางก็ถูกชายหนุ่มดึงมือออกจากเรือนนอน มุ่งตรงไปยังสระน้ำ ที่มีกระดาษและหมึกตั้งรออย่างเรียบร้อย
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30