หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ข้ามเวลา,จีนโบราณ,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
ผู้แต่ง
ชารสหวาน
เรื่องย่อ
ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย
จื่อหลาน...หญิงสาววัยยี่สิบปี ฟื้นตื่นจากความตาย แล้วพบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟย ภรรยาเอกแสนร้ายกาจของสกุลจ้าว ที่ถูกสามีรังเกียจ ทำทุกทางเพื่อส่งนางคืนให้กับวังหลวง แล้วตัดสัมพันธ์ไม่ขอยุ่งเกี่ยว
ทว่า...เมื่อรู้ความจริง ฮูหยินเสี่ยวเฟยไม่รู้สึกรู้สา ซ้ำยินดีให้เขาพากลับวังหลวง เพื่อตัดขาดการเป็นสามีภรรยา
-------------------------------------
“ข้ากับเจ้า ยังต้องทนอยู่ด้วยกันอีกพักใหญ่ จนกว่าบิดาของเจ้าจะเสร็จศึกกลับมา ถึงตอนนั้น ฮ่องเต้จะทรงอนุญาตให้ข้าพาเจ้ากลับเข้าวังหลวง เราสองคนจะได้ตัดขาดสัมพันธ์กันเสียที” เขาพูดจบก็เบี่ยงตัวเดินจากไป ก่อนฝีเท้าของหญิงสาวจะเดินจ้ำอ้าวตามมาด้วยความแปลกใจ
“ไหงเป็นงี้ คนไม่ได้รักกัน ก็ต้องเลิกกันสิ บังคับให้อยู่ด้วยกันทำไม” นางเผลอพูดคำปัจจุบันไปหลายประโยค ทว่าเขาที่ฟังรู้เรื่องกลับตวัดตัว หันกลับมาคว้าแขนภรรยาเอกของตัวเองไว้
“ถ้าจะพูดถึงเรื่องถูกบังคับ ข้าต่างหากที่ถูกเจ้าบังคับให้แต่งงาน ข้อนี้เจ้าควรรู้แต่แรกว่าข้าไม่ได้รักเจ้าแม้แต่น้อย แต่เพราะความอยากเอาชนะของเจ้า ทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ ข้าต้องสูญเสียลูกเมียก็เพราะเจ้า ใช่ว่าข้าอยากทนทรมานเห็นหน้าเจ้าทุกวัน ใจจริงข้าอยากฆ่าเจ้าวันละหลาย ๆ หนให้สมกับสิ่งที่เจ้าทำ เสี่ยวเฟย!”
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30
“ทำไมฉันมาอยู่ในร่างของผู้หญิงคนนี้ ทำไมต้องใส่ชุดนี้ ทำไมผู้หญิงคนนั้นเรียกฉันว่าฮูหยินเสี่ยวเฟย อย่าบอกนะ ว่าหลังจากฉันตาย ฉันไม่ได้ไปสวรรค์ ไม่ได้ไปนรก แต่กลับมา..ในยุคอดีตงั้นเหรอ” เมื่อคิดได้ดังนั้นความทรงจำของจื่อหลาน ที่ผงกศีรษะขอพรต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็แล่นเข้ามา
“องค์พระโพธิสัตว์คะ ฉันขอพรให้ได้เป็นนักเขียนมีชื่อ ได้ไปเที่ยวในสถานที่ที่ไม่เคยไปสักครั้ง หากพรของฉันสมปรารถนาทั้งสองประการแล้ว ฉันจะยอมยกโทษให้กับพ่อและแม่ที่ทิ้งฉันไปตั้งแต่แบเบาะ บุญแห่งอภัยทานเป็นบุญมหาศาล” ดวงตากลมฉายแววตะลึงงัน พลันส่ายศีรษะไปมา
“ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ สถานที่ที่ไม่เคยไปนั่นคือเมืองนอก ไม่ใช่สถานที่แบบนี้ พระโพธิสัตว์ต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ ๆ” จื่อหลานหลับตาแล้วพึมพำคนเดียว ก่อนเหล่าทหารจะกรูกันเข้ามาจับร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟยลงจากกองฟืน แล้วเหวี่ยงนางคุกเข่า ตรงหน้าท่านเจ้าเมืองโม่โฉว
“อ๊า! เจ็บจัง” จื่อหลานมุ่ยหน้าแล้วพึมพำ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท่านเจ้าเมืองโม่โฉว แล้วพบกับใบหน้าหล่อเหลาราวกับภาพวาด ทั้งดวงตา ใบหน้า ริมฝีปาก ผิวพรรณ ล้วนบ่งบอกว่าอีกฝ่ายมียศถาบรรดาศักดิ์สูงส่ง งดงามจนจื่อหลานกลืนน้ำลายอึกใหญ่ไม่อาจละสายตาได้
“เจ่าเจา”
“ขอรับนายท่าน” ทหารคนสนิทน้อมกายลง ท่ามกลางสายตาแปลกใจของจื่อหลานที่มองคนพวกนั้น อย่างไม่เข้าใจความหมาย
“เอายาพิษมาให้นางกินอีก หนึ่งถ้วย”
“ยาพิษ!” จื่อหลานเบิกตากว้าง แล้วมองนายทหารหนุ่มผู้นั้น ไปรับยาพิษ ก่อนมู่เลี่ยนสาวใช้จะน้อมคำนับท่านเจ้าเมือง แล้วขอร้องทั้งน้ำตา
“ท่านโม่โฉว ไว้ชีวิตฮูหยินด้วยเถิดเจ้าค่ะ ตามธรรมเนียมแล้ว หากต้องโทษถูกวางยา เมื่อรอดพ้นความตายนั่นหมายความว่าให้พ้นผิดมิใช่เหรอเจ้าคะ อีกอย่าง ยังไงนางก็เป็นภรรยาเอกของท่าน ได้โปรดเมตตานางสักครั้งนะเจ้าคะ” จื่อหลานที่อยู่ในร่างฮูหยิน ได้แต่ทำตาปริบ ๆ เมื่อรู้ว่าโม่โฉว เป็นสามีของหญิงร่างนี้
“เขาน่ะเหรอ เป็นสามีคนร่างนี้” เมื่อคิดได้ดังนั้น จึงโพล่งออกมาในทันที
“ฉันไม่กินยาพิษหรอกนะ ใครจะบ้ากินเข้าไปได้” คำพูดประหลาดของฮูหยินทำให้ทุกคนหันมองเป็นตาเดียวกัน ก่อนนางจะเรียบเรียงคำพูดใหม่ จากนิยายโบราณที่อ่านมา
“ข้า...ไม่...กินยาพิษนั่นแล้ว เหตุเพราะมันทรมานมาก นี่ฉันยังปวดท้องอยู่เลย หมายถึง..ข้ายังปวดท้องอยู่เลย” ท่าทางประหลาดของฮูหยิน ทำให้ทุกคนในที่นั้นต่างมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ
หากแต่สายตาของโม่โฉว จับจ้องมายังภรรยาเอกของตัวเองไม่ละสายตา
“ฮูหยินเสี่ยวเฟย เสียดายนักที่เจ้าเกิดมาในตระกูลสูงส่ง แต่จิตใจเจ้าต่ำทรามยิ่งกว่าเดรัจฉาน เจ้าอย่าฝันว่าข้าจะปล่อยเจ้าไป เจ่าเจาเอายาพิษมาให้นาง” สายตาของโม่โฉว มองนางอย่างรังเกียจ ก่อนเจ่าเจาจะถือถ้วยยาพิษมายื่นให้ฮูหยิน
“ได้โปรดอย่าให้ข้ากินยาพิษอีกเลย เท่านี้ก็ทรมานจะตายอยู่แล้ว ท่านเป็นสามีของข้า อย่างน้อยก็น่าจะเห็นใจกันบ้าง ผิดถูกอย่างไรก็ไม่ควรลงโทษถึงตาย” ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงกับคำพูดของฮูหยินเสี่ยวเฟย โดยปกติแล้วนางเป็นคนนิ่งเงียบ คิดสิ่งใดมักเก็บถ้อยคำไว้ไม่พูดออกมา ขนาดโดนสั่งให้ดื่มยาพิษ นางยังหยิบดื่มโดยไม่ขัดขืน ทว่าหลังจากฟื้นคืน อุปนิสัยก็ดูแปลกไปอย่างชัดเจน
“ทำไมคนพวกนี้มองฉันแปลก ๆ หรือเมื่อครู่ฉันพูดอะไรผิดไป” จื่อหลานในร่างของฮูหยินกลืนน้ำลาย แล้วทำตาล่อกแล่ก ก่อนเสียงม้าเร็วจะวิ่งแทรกเข้ามายังพิธีประหาร
“มีราชโองการจากฮ่องเต้ ให้ท่านเจ้าเมืองโม่โฉว เว้นโทษประหารแก่ฮูหยินเสี่ยวเฟย แล้วรีบเข้าวังหลวงโดยด่วน” สิ้นเสียงของม้าเร็วที่มาส่งข่าว
มู่เลี่ยนรีบปรี่เข้ามาหาฮูหยินเสี่ยวเฟย แล้วกอดนางด้วยความดีใจอย่างถึงที่สุด
“ฮ่องเต้ทรงช่วยแล้วเจ้าค่ะ” ขณะที่สายตาของฮูหยินยังคงดูท่าทีประหลาดของทุกคนอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เอื้อมไปหยิกเนื้อตัวเอง ทดสอบว่ากำลังฝันอยู่หรือไม่
“อ๊า!” เสียงร้องเล็ก ๆ ของฮูหยินเสี่ยวเฟย ทำให้มู่เลี่ยนกระซิบถาม
“มีอะไรเหรอเจ้าคะ” หญิงสาวยิ้มแหย ๆ แล้วใช้มือลูบแขนตัวเองเพื่อบรรเทาความเจ็บ พลันส่ายศีรษะช้า ๆ
“คนนั้นใครเหรอ เอ่อ ข้าหมายถึง..คนผู้นั้นเป็นใครกัน”
“ฮูหยินเจ้าคะ นั่นเป็นม้าเร็วขององค์ฮ่องเต้ เปรียบเสมือนตัวแทนฮ่องเต้ ไม่ว่าผู้ใดจะสูงส่งเพียงใด ก็ต้องน้อมรับบัญชาเจ้าค่ะ เหตุใดฮูหยินจึงถามเช่นนี้ ท่านเคยอยู่ในวังหลวงมาก่อน น่าจะรู้ธรรมเนียมนี้ดีกว่าใคร” จื่อหลานในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟยยิ้มแห้ง แล้วแสร้งทำเป็นเห็นด้วย
“นั่นสินะ ข้าเคยอยู่ในวังหลวง ใช่ ๆ เจ้าพูดถูก” จื่อหลานยิ้มกลบเกลื่อน ก่อนจะลอบคิดในใจ
“ฉันย้อนมาในอดีตจริง ๆ เหรอเนี่ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน” ก่อนนางจะหันไปสบสายตาของโม่โฉว ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของตัวเอง ดวงตาเข้มจ้องขมึงตรงมา ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“มองแบบนี้ ถ้ากินฉันได้ นายก็คงกินฉันแล้วจริง ๆ” หญิงสาวลอบคิดในใจ แล้วค่อย ๆ หลบสายตาเขา พลางเม้มปากแน่น
“น้อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ” เสียงของโม่โฉว จำใจน้อมรับราชโองการ แล้วสะบัดตัวควบม้ากลับจวนไป ท่ามกลางสายตาของบ่าวที่มองตรงมาอย่างไม่ชอบใจนัก
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMDI0NzQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjIxMzMiO30