หลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ข้ามเวลา,จีนโบราณ,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ข้าเหรอภรรยาตัวร้ายหลังฟื้นจากความตาย พบว่าตนเองเข้ามาอยู่ในร่างฮูหยินเสี่ยวเฟยภรรยาเอกสกุลจ้าว ที่มีนิสัยร้ายกาจ ทุกคนในจวนรวมถึงสามีสุดแสนจะรังเกียจ!!
ข้าเหรอภรรยาตัวร้าย
จื่อหลาน...หญิงสาววัยยี่สิบปี ฟื้นตื่นจากความตาย แล้วพบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างของฮูหยินเสี่ยวเฟย ภรรยาเอกแสนร้ายกาจของสกุลจ้าว ที่ถูกสามีรังเกียจ ทำทุกทางเพื่อส่งนางคืนให้กับวังหลวง แล้วตัดสัมพันธ์ไม่ขอยุ่งเกี่ยว
ทว่า...เมื่อรู้ความจริง ฮูหยินเสี่ยวเฟยไม่รู้สึกรู้สา ซ้ำยินดีให้เขาพากลับวังหลวง เพื่อตัดขาดการเป็นสามีภรรยา
-------------------------------------
“ข้ากับเจ้า ยังต้องทนอยู่ด้วยกันอีกพักใหญ่ จนกว่าบิดาของเจ้าจะเสร็จศึกกลับมา ถึงตอนนั้น ฮ่องเต้จะทรงอนุญาตให้ข้าพาเจ้ากลับเข้าวังหลวง เราสองคนจะได้ตัดขาดสัมพันธ์กันเสียที” เขาพูดจบก็เบี่ยงตัวเดินจากไป ก่อนฝีเท้าของหญิงสาวจะเดินจ้ำอ้าวตามมาด้วยความแปลกใจ
“ไหงเป็นงี้ คนไม่ได้รักกัน ก็ต้องเลิกกันสิ บังคับให้อยู่ด้วยกันทำไม” นางเผลอพูดคำปัจจุบันไปหลายประโยค ทว่าเขาที่ฟังรู้เรื่องกลับตวัดตัว หันกลับมาคว้าแขนภรรยาเอกของตัวเองไว้
“ถ้าจะพูดถึงเรื่องถูกบังคับ ข้าต่างหากที่ถูกเจ้าบังคับให้แต่งงาน ข้อนี้เจ้าควรรู้แต่แรกว่าข้าไม่ได้รักเจ้าแม้แต่น้อย แต่เพราะความอยากเอาชนะของเจ้า ทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ ข้าต้องสูญเสียลูกเมียก็เพราะเจ้า ใช่ว่าข้าอยากทนทรมานเห็นหน้าเจ้าทุกวัน ใจจริงข้าอยากฆ่าเจ้าวันละหลาย ๆ หนให้สมกับสิ่งที่เจ้าทำ เสี่ยวเฟย!”
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ
“ข้าได้ยินบ่าวพูด ว่าท่านจะไม่พากลับมาที่จวนอีก หากเป็นนั้นจริงก็ขอให้ท่านทำตามประสงค์” เขาหันมองมายังหญิงสาว ประกายนัยน์ตาบ่งบอกว่านางมิได้ทุกข์ร้อนใจแต่อย่างใด กลับกันรอยยิ้มที่เผยออกมาแสดงถึงความพอใจอย่างมาก หากเป็นเสี่ยวเฟยคนเก่า บ่าวที่พูดสิ่งไม่ควรออกมา อาจโดนนางทำโทษจนเลือดกบปาก
“เจ้าเห็นด้วย ที่ข้าจะไม่พาเจ้ากลับมางั้นเหรอ” เขาหยั่งเชิงอย่างชาญฉลาด ก่อนหญิงสาวจะยิ้มแป้น
“ข้าเห็นควรว่าเป็นเช่นนั้น คนไม่รักกันจะอยู่ให้ปวดใจทำไม ท่านไม่ต้องพาข้ากลับมาน่ะดีแล้ว ให้ตัดขาดความเป็นสามีภรรยาได้ก็ยิ่งดีใหญ่เลย” นางพูดจบก็หาวหวอดอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มหวานแล้วค่อย ๆ ผล็อยหลับไป ท่ามกลางเสียงฝีเท้าของม้าที่ส่งเสียงดังเป็นจังหวะ
สายตาคมจับจ้องไปยังภรรยาเอกด้วยความแปลกใจอย่างถึงที่สุด เป็นเพราะพิษที่นางดื่ม หรือเป็นเพราะนางมีแผนการใหญ่รองรับอยู่ ข้อนี้โม่โฉวไม่อาจวางใจ
เขาหยิบแหวนของเซียนเยว่ขึ้นมอง แล้วกำไว้แนบแน่นภาพการตายของนางยังตราตรึงไม่อาจลืมได้ ก่อนจะหันใบหน้าหล่อเหลา มายังฆาตกรที่ลอยนวล โดยมีสกุลใหญ่โตคอยให้ท้ายเสมอ ๆ
หลังจากเดินทางมาถึงวังหลวง สายตาของฮูหยินเสี่ยวเฟยก็เบิกกว้าง ทหารนับหมื่นยืนเรียงรายตามจุดต่าง ๆ ความใหญ่โตนี้ยากจะเปรียบเทียบสิ่งใดได้ กิริยาท่าทางของเสี่ยวเฟยอยู่ในสายตาของโม่โฉว ก่อนหญิงสาวจะหันมาแล้วถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“นี่คือวังหลวงจริง ๆ เหรอ” เขาทำได้แต่พยักหน้า
“ใหญ่โตขนาดนี้จะเดินหากันได้ยังไง ถ้าหลงคงหลายวันกว่าจะเจอตัว” หญิงสาวพึมพำราวกับไม่เคยเห็น ข้อนี้ทำให้โม่โฉวขมวดคิ้วแปลกใจ
“เจ้าโตในวังหลวงมาตั้งแต่เด็ก เหตุใดยังตื่นเต้นเหมือนคนไม่เคยเห็นเช่นนี้” น้ำเสียงสุขุมราบเรียบทำให้จื่อหลานในร่างของเสี่ยวเฟยหันมา
“จริงด้วย ข้าโตมาจากวังหลวง ข้าเคยอยู่ในวังหลวงมาก่อน ใช่ ๆ ท่านพูดถูก” หญิงสาวหันมาแล้วข่มความตื่นเต้นของตัวเองไว้ ทว่าสายตาล่อกแล่กของนาง ยังคงสอดส่ายมองดูราวกับไม่เคยพบเคยเห็นอยู่ดี
เมื่อเดินทางมาถึง โม่โฉวรีบเข้าเฝ้าฮ่องเต้ทันที ก่อนราชาผู้สูงศักดิ์ มีอำนาจควบคุมทุกสิ่งในอาณาจักร สวมชุดที่ทอด้วยไหมทองสีเหลืองอร่าม นั่งบนบัลลังก์มังกร จะรับสั่งให้ทหารทั้งหมดออกจากจวนไป เหลือเพียงแค่โม่โฉวตามลำพังเท่านั้น
“เจ้าลุกขึ้นมานั่งตรงนี้กับข้า” สุรเสียงกังวาน พูดกับโม่โฉวก่อนชายหนุ่ม จะทำตามด้วยกิริยานอบน้อมอย่างถึงที่สุด
“ใคร ๆ ก็รู้ว่าข้าเมตตาเจ้ามาเพียงใด เพราะเจ้ามิใช่คนอื่นคนไกล เปรียบเสมือนหลานของข้าก็ว่าได้ ข้าได้ข่าวว่าโองการของข้าไปถึงมือเจ้าช้าไปงั้นเหรอ”
“พ่ะย่ะค่ะ เสี่ยวเฟยนางดื่มพิษไปก่อนหน้าที่โองการจะถึงมือข้า”
“นับว่าสวรรค์ยังมีตา ที่ไม่ยอมนางเป็นอะไรไป” คำพูดของฮ่องเต้ทำให้โม่โฉวกำมือแน่น เพราะรู้สึกว่าเซียนเยว่กับลูกในครรภ์ไม่ได้รับความยุติธรรมมากพอ ก่อนฮ่องเต้จะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ข้ารู้ว่าเจ้ารักแม่นางเซียนเยว่เพียงใด การจากไปของนางสร้างความทุกข์ให้เจ้ามากแค่ไหน โม่โฉวแต่เจ้าอย่างลืมว่าสกุลเติ้งสร้างคุณงามความดีให้กับบ้านเมืองไว้มากมายนัก บิดาของนางเป็นรองแม่ทัพที่เก่งกาจ เสี่ยวเฟยเป็นบุตรสาวที่เขารักดังดวงใจ หากเขารู้ว่าเจ้าสังหารบุตรสาวอันเป็นที่รักของเขา เรื่องราวจะใหญ่โตเพียงใด”
“แล้วเซียนเยว่กับลูกในครรภ์ผิดอันใดพ่ะย่ะค่ะ นางต้องตายเพราะความมืดดำในใจของเสี่ยวเฟย โดยไม่ได้รับความยุติธรรมแม้เพียงนิด” น้ำตาของโม่โฉวค่อย ๆ รินไหลออกมาด้วยความอัดอั้น เขาอยากสังหารเสี่ยวเฟยตลอดเวลาทว่าต้องหักห้ามใจอย่างทรมาน ก่อนฮ่องเต้จะถอนหายใจเบา ๆ
“ตอนนี้ชายแดนต้าเหรินไม่น่าไว้วางใจอย่างมาก ข้าจำเป็นต้องรักษาความสงบสุขนี้ไว้ เจ้าอย่าพึ่งลงโทษนางไปมากกว่านี้เลย หากจะพูดถึงการเสียสละแล้วล่ะก็ ม่อยวนบิดาของนางรักชาติบ้านเมืองยิ่งชีพ ข้าไม่อยากให้เขาต้องพะวงสิ่งใด เจ้าอย่าเอาความผาสุกของประชาชนนับแสนคนมาแลกเลยนะโม่โฉว” สิ้นเสียงของฮ่องเต้ชายหนุ่มชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง
“ขอบพระทัยที่เตือนสติ ชีวิตของเซียนเยว่ไม่อาจแลกกับชีวิตและความผาสุกของประชาชนนับแสนได้ ข้าคิดน้อยเกินไปพ่ะย่ะค่ะ” เขาค่อย ๆ ได้สติ แล้วยอมอ่อนลง ก่อนรอยยิ้มเมตตาจากฮ่องเต้จะเผยออกมา
“ข้าดีใจที่เจ้ายอมเว้นโทษตายให้นาง” ก่อนชายหนุ่มจะน้อมกายลงเล็กน้อย
“ข้ายินดีเว้นโทษตายให้นาง แต่ข้าขอไม่รับนางกลับไปอีก ข้าอยากตัดขาดความสัมพันธ์กับนางนับจากบัดนี้พ่ะย่ะค่ะ” ก่อนฮ่องเต้จะแน่นิ่งไปแล้วพูดขึ้น
“โม่โฉว ข้ารู้ว่าจิตใจเจ้าไม่อาจยอมรับนางได้อีก แต่เวลานี้แม้แต่ตัดความสัมพันธ์กับนาง ข้าก็ไม่เห็นควรอย่างยิ่ง รอให้ม่อยวนเสร็จศึกสงครามกลับมา แล้วข้าจะพูดกับเขาให้เข้าใจ ถึงตอนนั้นเจ้าอยากตัดสัมพันธ์กับเสี่ยวเฟย ข้าจะไม่ห้ามเจ้าอีกเลย” โม่โฉวแน่นิ่ง สายตาของเขาสั่นไหวต่อต้านในใจอย่างหนัก ก่อนฮ่องเต้จะเอ่ยขึ้น
ไรท์ติดเหรียญใน plotteller ด้วยนะคะ สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกอ่าน E-book ใน MEB
ตอนพิเศษมีเฉพาะใน E-book เท่านั้นนะคะ