แพรไหม ได้ย้ายมาโรงเรียนใหม่อันแปลกประหลาด การชักชวนเข้ากลุ่มหลังเลิกเรียน ตำนานลี้ลับ เรื่องสยองขวัญ และความลับดำมืดที่ถูกซุกซ่อนไว้ของโรงเรียนแห่งนี้ ความจริงของเหตุการณ์ทั้งหมดมันคืออะไรกันแน่ ?
สืบสวนสอบสวน,ระทึกขวัญ,ลึกลับ,พารานอมอล,ไทย,สืบสวนสอบสวน,สยองขวัญ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
แพรไหม ได้ย้ายมาโรงเรียนใหม่อันแปลกประหลาด การชักชวนเข้ากลุ่มหลังเลิกเรียน ตำนานลี้ลับ เรื่องสยองขวัญ และความลับดำมืดที่ถูกซุกซ่อนไว้ของโรงเรียนแห่งนี้ ความจริงของเหตุการณ์ทั้งหมดมันคืออะไรกันแน่ ?
ผู้แต่ง
almoseve
เรื่องย่อ
เทอมสยอง โรงเรียนมรณะ
เรื่อง : almoseve
ออกแบบปก : zeizen
หลังสูญเสียพ่อแม่จากอุบัติเหตุ แพรไหม ต้องย้ายมาเรียนที่ โรงเรียนสุริยานนท์ โรงเรียนเก่าแก่กลางชนบทที่เต็มไปด้วยความเงียบงัน และกฎประหลาดที่ไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม
เมื่อเหตุการณ์ลึกลับเริ่มเกิดขึ้นต่อเนื่อง พร้อมกับความลับที่ถูกฝังมานาน แพรไหมจึงตัดสินใจค้นหาความจริง... โดยไม่รู้เลยว่าทุกก้าวที่เข้าใกล้คำตอบ กำลังพาเธอเข้าใกล้ความสยองที่ไม่มีทางหันหลังกลับได้
เพิ่มเติมเกี่ยวกับเนื้อหา
งานเขียนชิ้นนี้เป็น 1 ใน 50 เรื่องจากโครงการ TK WRITER BOOTCAMP 2025*
อัพตอนใหม่ทุกวันเวลา 21:00น. ตลอดเดือน ก.ค. 2026**
*เนื้อหาทั้งหมดที่ได้อ่าน ยังไม่ได้ผ่านขั้นตอนการบรรณาธิกร
** กำหนดการติดเหรียญจะเริ่มหลังปล่อยตอนสุดท้ายจบ 1 สัปดาห์ และสำหรับฉบับ eBook รวมถึงรูปเล่มจะมีการแจ้งอีกครั้งในภายหลัง
ช่องทางการติดตามและพูดคุยกับนักเขียน
Facebook Page : Almoseve
Instagram : by.almoseve
Twitter or X : almoseve
แท็กนิยาย #เทอมสยองโรงเรียนมรณะ แวะมาเล่นแท็กพร้อมคุยกับนักเขียนได้เลยนะครับ
ขอฝากงานเขียนชิ้นแรกอย่างเป็นทางการของนักเขียนหน้าใหม่คนนี้ด้วยครับ
หวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับเรื่องราวของเด็กหญิง แพรไหม และการสืบหาความจริงที่ซ่อนอยู่ในโรงเรียนใหม่แห่งนี้ครับ
เป็นเพราะช่วงนี้เรื่องราวหลายอย่างถาโถมเข้าสู่เด็กสาวมากเกินไป นั่นจึงทำให้การนอนหลับของเธอค่อนข้างมีปัญหา เมื่อคืนเป็นอีกครั้งที่แพรไหมนอนไม่หลับ เรื่องราวต่างๆ วนเวียนอยู่ในหัวมากเกินไป ความกังวลต่างประเดประดังเข้าหาเธอ เธอไม่มั่นใจว่าเรื่องราวที่เธอประสบอยู่ สามารถขอคำปรึกษาจากคุณยายได้ไหม แต่ด้วยเกียรติของแก๊งสืบสวนที่เธอตกลงกับคนอื่นๆ ไว้ ว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับและไม่บอกใคร จึงทำให้เธอต้องปิดปากเงียบ
เช้าวันนี้จึงไม่สดใสกับเด็กสาวเท่าไหร่นัก เมื่อเธอสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา ก่อนจะพบว่าอีกไม่กี่นาทีก็จะถึงเวลาเข้าแถวเคารพธงชาติแล้ว ถึงแม้ว่าช่วงนี้มันจะไม่ค่อยปกติในแบบที่โรงเรียนสุริยานนท์เป็น แต่เธอก็ไม่อยากไปสายและไม่อยากเป็นจุดเด่นของคนอื่นๆ เท่าไหร่นัก เธอไม่ชอบสายตาเวลาโดนจับจ้อง ยิ่งถ้าคนจำนวนมากมองเธอด้วยแล้ว ยิ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบเป็นอย่างยิ่ง
ป้ายโรงเรียนสุริยานนท์ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า อีกเพียงไม่กี่ก้าว เธอก็จะถึงประตูหน้าโรงเรียน ซึ่งหากเป็นเวลาปกติ ช่วงเวลานี้คือช่วงที่เพลงบรรเลงยามเช้ากำลังจะสิ้นสุดลง เพื่อเป็นการส่งต่อไปถึงเพลงชาติที่รออยู่ในอีกไม่กี่อึดใจ แพรไหมวิ่งเต็มกำลัง ก่อนจะผ่านพ้นประตูโรงเรียนพร้อมกับเหนื่อยหอบ เด็กสาวเหลือบมองรอบข้าง เด็กนักเรียนต่างพากันยืนรอบทั่วสนาม บางคนกำลังยืนจับจ้องพูดคุยอะไรบางอย่าง แพรไหมที่หอบหายใจแรงกำลังหูอื้อ เธอไม่ได้ยินเสียงอะไร ก่อนที่หูของเธอจะค่อยๆ ฟื้นตัว
“อาถรรพ์เริ่มเอาชีวิตนักเรียนแล้วสินะ”
“ทำไมมันถึงทำแบบนั้นวะ”
“โรงเรียนนี้จะอยู่ไม่ได้แล้วมั้ง”
เด็กนักเรียนต่างพูดซุบซิบเสียงดังขึ้น ทุกสายตาจับจ้องไปทางเดียวกัน แพรไหมค่อยๆ หันมองตาม ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะทำให้แพรไหมแทบล้มทั้งยืน
ร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งห้อยอยู่ตรงหน้าของอาคารเรียนเก่า เลือดไหลนองที่พื้นเบื้องล่าง เด็กสาวพยายามลุกขึ้นและเดินตรงไปที่ร่างนั้น จากเสียงเพลงเคารพธงชาติ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องที่สิ้นหวัง
แพรไหมกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เธอยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อหวังว่าทั้งหมดที่เธอกำลังเห็นอยู่เป็นเพียงฝันร้ายเท่านั้น แต่ไม่ว่าเด็กสาวจะทำยังไง เธอก็ไม่ตื่นขึ้นสักที ภาพที่เธอเห็นทำให้เธอรู้สึกปวดใจ และหมดเรี่ยวแรง
เด็กหนุ่มผู้ยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับเธอในช่วงเย็นเมื่อวาน ผู้ที่เป็นคนชักชวนให้เธอเข้าร่วมแก๊งสืบสวนเรื่องลึกลับ บัดนี้กลับถูกแขวนคออย่างโหดร้ายอยู่เบื้องหน้า ร่างของแทนนิ่งสงบ มีเพียงเสื้อนักเรียนสีขาวที่ตอนนี้ถูกย้อมจนชุ่มไปด้วยเลือด
“แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทน แทนตื่นสิ ไม่จริงใช่ไหมอะ นี่มันไม่จริงใช่ไหมอะ ไหนว่าจะช่วยกันตามหาน้ำฝนให้เจอไง แล้วแบบนี้ใครจะช่วยเราตามหาน้ำฝน ใครจะเป็นผู้นำทีมในการสืบสวนต่อไป ไม่มีแกแล้วเราจะสืบสวนเรื่องทั้งหมดต่อไปได้ยังไง แทน ได้โปรดฟื้นขึ้นมาคุยกับเราที…”
แพรไหมตะโกนอย่างบ้าคลั่ง เธอเพียงหวังว่าเด็กหนุ่มจะลืมตาขึ้น ยิ้มให้กับเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเหมือนเช่นเคย
ครูผู้ชายจำนวนหนึ่งปีนขึ้นไปด้านบนเพื่อพาร่างของแทนลงมา แพรไหมวิ่งตามขึ้นอาคารเรียนไป เพื่อหวังจะเข้าไปหาเพื่อนใกล้ๆ แต่ครูที่เห็นเธอกำลังวิ่งมา ก็รีบเข้ามากันตัวเธอไว้ก่อน
“แพรไหม ใจเย็น ๆ แพรไหม หนูจะเข้าไปไม่ได้” ครูวัยกลางคนพยายามใช้แรงกันเด็กสาวไว้
“ครูคะ แทนยังไม่ตายใช่ไหม แทนแค่บาดเจ็บเฉยๆ ใช่ไหมคะ” แพรไหมพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพราก
“แพรไหม ครูเสียใจด้วยจริงๆ แทนเสียชีวิตแล้ว”
สิ้นเสียงของครู แพรไหมทรุดตัวลงอีกครั้ง ทิพย์และนัทที่เพิ่งมาถึง รีบวิ่งเข้าไปกอดเด็กสาวไว้ น้ำตาอาบแก้มทั้งสองเช่นกัน เหมือนโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลาย น้ำฝนที่หายตัวไปเธอก็ยังตามหาไม่พบ ตอนนี้ยังมาแทนที่เสียชีวิตอีก ภายในหัวของแพรไหมเต็มไปด้วยคำถามมากมาย
ใครกันที่มันอำมหิตถึงเพียงนี้ ใครกันที่มันกล้าฆ่าเด็กนักเรียนได้ลงคอ จิตใจมันยังเป็นคนอยู่ไหม แทนผิดอะไร ทำไมเพื่อนของเธอต้องตาย
คำถามต่างๆ พรั่งพรูเข้ามาไม่หยุด เหมือนกับที่น้ำตาของเธอที่กำลังไหลพราก เธอไม่คิดว่าความรู้สึกของการสูญเสียใครสักคนจะวนกลับเข้ามาหาเธอเร็วขนาดนี้ สะเก็ดแผลที่ยังไม่หายดีของเธอ บัดนี้มันได้ถูกแกะขึ้นอีกครั้ง
“เราจะทำอย่างไรกันดี” ทิพย์พูดขึ้น
“ไอ้แทน…” นัทพูดเสริม
ทั้งสองพยายามกอดแพรไหมไว้แน่น เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่พุ่งเข้าไปที่ศพของแทน ทั้งสองไม่เคยพบกับการสูญเสียมาก่อน การที่ได้เห็นเพื่อนของตนเสียชีวิตต่อหน้าเป็นภาพที่ชวนหดหู่ยิ่ง ใบหน้าของแทนหลับนิ่งสนิท ร่างกายไม่ไหวติง ทั้งหมดไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง แต่ความจริงก็คือความจริง บัดนี้เพื่อนสนิทที่สุดของพวกเขาได้หมดลมหายใจลงแล้ว
ภาพในอดีตฉายวนกลับเข้ามาในสมองอีกครั้ง ช่วงเวลาที่พวกเขาได้ใช้ร่วมกับแทนช่างมีความสุขยิ่งนัก แทนเป็นเด็กหนุ่มที่ไม่ค่อยพูด แต่ในขณะเดียวกันก็มักจะมอบบรรยากาศแห่งความสบายใจให้กับผองเพื่อนเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากได้ปรึกษากับแทน เราก็มักจะเจอกับคำตอบที่ดีที่ควรเสมอ แทนเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่อบอุ่นที่สุด คำพูดหนึ่งของแทนดังขึ้นในหัวของแพรไหม
เธอไม่จำเป็นต้องเศร้าเพียงลำพังนะ
แพรไหมร้องไห้โฮออกมา เพื่อนๆ ก็ไม่ต่างกันนัก ครูและนักเรียนคนอื่นๆ หันมามองกลุ่มเด็กนักเรียนที่กอดกันกลมและร้องไห้ ต่างรู้สึกสงสารอย่างจับใจ พวกเขายังเด็กเกินไป กว่าที่ควรจะมาเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้ หรืออันที่จริง มันก็ไม่ควรมีใครต้องพบเจอสิ่งนี้ ทั้งหมดร้องไห้อยู่แบบนั้นสักพัก
ศพของแทนถูกเคลื่อนย้ายออกไปแล้ว แก๊งสืบสวนยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น ก่อนที่เด็กสาวจะค่อยๆ เช็ดน้ำตา มือกำหมัด และขยับตัวเองลุกขึ้นจากอ้อมกอดของทิพย์และนัท แพรไหมหันหน้ามามองทั้งสองคน สีหน้าของเด็กสาวในตอนนี้ไม่ใช่สีหน้าฟูมฟายของคนที่เพิ่งร้องไห้มาอย่างหนัก บัดนี้เด็กสาวตรงหน้ากำลังทำสีหน้าจริงจัง พร้อมด้วยแววตาที่อัดแน่นไปด้วยแรงแค้น
“การตายของแทนจะต้องไม่เสียเปล่า” แพรไหมพูดเสียงแข็งกับทั้งสองคน
คนที่มันทำแบบนี้ จะต้องได้ชดใช้
สิ้นเสียงความคิด อยู่ๆ เสียงประกาศจากลำโพงของโรงเรียนก็ดังขึ้น ดึงความสนใจของทั้งสามคนจากความเศร้าตรงหน้า
“เรียนนักเรียนทุกท่าน…”