เทอมสยอง โรงเรียนมรณะ - ตอนที่ 19 พิธีกรรมแฝงรอยเลือด โดย almoseve @Plotteller

แพรไหม ได้ย้ายมาโรงเรียนใหม่อันแปลกประหลาด การชักชวนเข้ากลุ่มหลังเลิกเรียน ตำนานลี้ลับ เรื่องสยองขวัญ และความลับดำมืดที่ถูกซุกซ่อนไว้ของโรงเรียนแห่งนี้ ความจริงของเหตุการณ์ทั้งหมดมันคืออะไรกันแน่ ?

เทอมสยอง โรงเรียนมรณะ - ตอนที่ 19 พิธีกรรมแฝงรอยเลือด โดย almoseve @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

สืบสวนสอบสวน,ระทึกขวัญ,ลึกลับ,พารานอมอล,ไทย,สืบสวนสอบสวน,สยองขวัญ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

แท็คที่เกี่ยวข้อง

รายละเอียด

สารบัญ

เนื้อหา

ตอนที่ 19 พิธีกรรมแฝงรอยเลือด

นับจากวันที่แก๊งสืบสวนเรื่องลึกลับได้พบซองจดหมายสีน้ำตาลเข้า บัดนี้เวลาก็ล่วงเลยมากว่าหนึ่งสัปดาห์ เหตุการณ์ต่างๆ ในโรงเรียนสุริยานนท์เริ่มเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ จากอุบัติเหตุของภารโรงที่เข้าไปในห้องเรียนดนตรีสากลเก่า ก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น

ทั้งการที่มีเศษแก้วตกเข้าไปปะปนอยู่ในน้ำแข็งของร้านน้ำ นักเรียนจำนวนมากต่างกลายเป็นผู้เคราะห์ร้าย ต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน เพราะเศษแก้วทิ่มแทงหลอดอาหาร หรือการที่นักเรียนหญิงคนหนึ่งเผลอเคี้ยวใบมีดโกนเข้าไปพร้อมกับข้าวผัดกะเพราไข่ดาวสุดอร่อย เลือดไหลอาบริน ก่อนที่เธอจะกรีดร้องอย่างน่าสงสาร

เหตุการณ์ร้ายเล็กๆ น้อยๆ เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและถี่ขึ้น นั่นจึงทำให้บรรยากาศในโรงเรียเต็มไปด้วยความอึมครึมและหมองหม่น

แพรไหมรู้สึกแปลกตากับสิ่งที่ตัวเองได้เห็นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เมื่อห้องเรียนที่เงียบสงบแปรเปลี่ยนเป็นพื้นที่แห่งการซุบซิบ นักเรียนต่างพากันพูดถึงเหตุการณ์ต่างๆ รอบตัว ซึ่งถึงแม้จะไม่มีใครคุยกับเธอ แต่นั่นก็ทำให้เธอได้ข้อมูลใหม่เพิ่มมากขึ้นโดยไม่ต้องพยายามสืบ เด็กสาวทำทีเป็นนั่งอ่านหนังสือ แต่หูกลับเป็นเหมือนเรดาร์ที่คอยสอดส่องฟังเสียงคนรอบข้าง

“แกรู้ข่าวยัง เมื่อวานยัยเจนเผลอเย็บนิ้วตัวเอง” เด็กสาวคนหนึ่งเปิดบทสนทนากับเพื่อนตน

“เห้ย ทำไมทำงั้นอะ”

“เห็นว่าจริงๆ ตอนแรกก็เย็บกระดาษแหละ แต่พอรู้ตัวอีกที เหล็กของแมกซ์ก็ทิ่มเข้าไปในนิ้วมือทั้ง 5 แล้ว…”

“เชี้ย… น่ากลัวจัด” เด็กหนุ่มโต๊ะข้างๆ กำลังคุยกับแก๊งเพื่อนชาย

“เออดิ อยู่ๆ โต๊ะหินอ่อนที่ไอ้เบียร์นั่งอยู่ก็หักลง หินทับเท้าจนกระดูกนิ้วหัวแม่โป้งแหลกเลย”

“แล้วไอ้เบียร์เป็นไงบ้างวะ” เพื่อนอีกคนถาม

“ไม่รู้เลยว่ะ ต้องรอดูผลเอกซเรย์ ไอ้เบียร์แม่งโคตรน่าสงสาร”

เด็กสาวพยายามเก็บข้อมูลต่างๆ ที่ได้ยิน ก่อนจะค่อยๆ พาตัวเองถอยออกจากข้อมูลมากมายมหาศาล เธอแหงนหน้ามองท้องฟ้า

ช่วงนี้โรงเรียนที่ไม่มีแก มันแย่ลงทุกวันเลย

แพรไหมคิดถึงน้ำฝน นับตั้งแต่วันนั้นที่น้ำฝนหายตัวไปไม่กลับบ้าน ก็ยังไม่สามารถตามตัวได้ ตำรวจเข้ามามีบทบาทในการสืบสวน แต่ก็ไม่พบร่องรอยอะไรที่ชี้ชัดได้ เด็กสาวให้การกับตำรวจอย่างเต็มที่เท่าที่เธอจะทำได้ นอกเหนือจากเรื่องการสืบสวนเรื่องลึกลับต่างๆ ที่เธอทำร่วมกับกลุ่มเพื่อน แพรไหมก็เล่าทุกอย่างเท่าที่สามารถเล่าได้ให้ตำรวจฟังจนหมด

เวลาแต่ละวันผ่านไปไวมากขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเพราะเสียงเจื้อยแจ้วและบทสนทนาอันมากล้น ทำให้แพรไหมมีสิ่งให้คิดตลอดทั้งวัน เสียงออดสุดท้ายดังบอกเวลาเลิกเรียน นักเรียนชายหญิงในห้องต่างพากันลุกขึ้นอย่างพร้อมเพรียง สะพายกระเป๋า ดันเก้าอี้ชิดโต๊ะ และกรูกันออกจากห้องไป ทุกคนล้วนอยากกลับบ้าน และถ้าเลือกได้คงไม่มีใครอยากมาเรียนที่โรงเรียนในเวลาแบบนี้เท่าไหร่นัก

เมื่อทุกคนเดินออกไปจนหมด แพรไหมจึงค่อยๆ ยันตัวขึ้น กวาดสมุดต่างๆ เข้าในกระเป๋า ก่อนจะเดินตรงออกไป โดยที่จุดหมายเป็นสถานที่อันคุ้นเคยอย่าง ห้องสมุดโรงเรียนสุริยานนท์

แทน นัท และทิพย์นั่งรออยู่ก่อนแล้ว แพรไหมไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นเธอคนสุดท้ายเสมอที่มาถึงห้องสมุดแห่งนี้ เธอดึงเก้าอี้ออก ก่อนจะค่อยๆ นั่งลง ทั้งหมดหันมามองเธอ

“เป็นไงบ้างวันนี้” แทนเริ่มต้นบทสนทนา

“เหมือนจะแย่ลงนะ” เด็กสาวตอบ

“แย่จริงแหละ อุบัติเหตุเกิดขึ้นถี่ขนาดนี้ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมโรงเรียนถึงยังไม่สั่งปิดอีก” ทิพย์พูดแทรกขึ้น

“แล้วพวกเราจะเอาไงกันต่อดี จะไปทางไหนกันต่อ”

นัทที่นั่งอยู่ดึงทุกคนเข้าสู่ประเด็นโดยไม่ให้ตั้งตัว สีหน้าของเข้าดูหวั่นวิตกและตึงเครียดกว่าทุกที เรื่องราวมันชักจะใหญ่ขึ้นและเกินมือเด็กนักเรียนอย่างพวกเขา การที่เด็กนักเรียนในโรงเรียนหลายคนเริ่มทยอยประสบอุบัติเหตุแบบถี่ๆ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว

ถึงแม้โรงเรียนสุริยานนท์จะขึ้นชื่อเรื่องมีเหตุการณ์สยองขวัญเกิดขึ้นที่โรงเรียนเสมอในแต่ละปี แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ถึงขั้นถี่ขนาดนี้ แล้วนี่เหมือนทุกอย่างพุ่งเป้าไปที่เหล่าเด็กนักเรียนในโรงเรียน ซึ่งไม่เว้นแม้แต่แก๊งสืบสวนเรื่องลึกลับ ที่ตอนนี้แม้แต่เด็กสาวที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มอย่าง น้ำฝน ก็มาหายตัวไปอีก

“งั้นเรามาสรุปข้อมูลทั้งหมดกันอีกที” แพรไหมพูดขึ้น ทั้งหมดพยักหน้า ก่อนจะหยิบสมุดจดของตัวเองขึ้นมา

“โรงเรียนสุริยานนท์ตั้งอยู่บนพื้นที่ขนาดสิบไร่ ย้อนกลับไปในสมัยก่อน พื้นที่บริเวณนี้เคยเป็นลานประหารเก่า ที่เพชฌฆาตใช้ตัดคอเหล่าผู้กระทำผิดในยุคสมัยนั้น ก่อนที่จะกลายเป็นสุสานสำหรับฝังศพ ซึ่งในช่วงที่เป็นสุสาน มักจะมีเหล่าคนเล่นของนำของที่ตนเองเล่นมาปล่อยไว้ จนทำให้เกิดเหตุการณ์แปลกๆ ขึ้นกับผู้ที่ต้องใช้เส้นทางสัญจรไปมา จึงทำให้เกิดพิธีการล้างป่าช้าขึ้น เรื่องทั้งหมดจึงเงียบหายไป ก่อนที่จะถูกรื้อและกลายเป็นโรงเรียนอย่างในปัจจุบัน...” แทนพูดขึ้นเป็นคนแรก

“หลังจากนั้น โรงเรียนสุริยานนท์ก็เริ่มเกิดเหตุการณ์สยองขวัญขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะทั้งคดีที่ฆาตกรบุกเข้ามาในโรงเรียนเพื่อแทงเด็กสาวที่ห้องน้ำ จนทำให้เด็กสาวต้องเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ผู้เคราะห์ร้ายอีกคนที่ผ่านมาเห็น ก็โดนฆาตกรไล่ฆ่าจนไปเสียชีวิตที่สวนหย่อมหลังโรงเรียน ตำรวจพยายามจับเป็นแต่ก็ไม่สำเร็จ ฆาตกรได้ใช้อาวุธปาดคอตัวเองและเสียชีวิตเช่นกัน

ในปีถัดมา เกิดเหตุการณ์ครูใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาคลุ้มคลั่งและลงมือฆ่านักเรียนหญิงคนหนึ่งในห้องเรียนดนตรีสากล ก่อนจะฆ่าตัวตายตามไป รวมถึงเรื่องที่คุณครูสาวท่านหนึ่งผูกคอตายในห้องเรียนลำดับที่ 13…” ทิพย์เสริม

“หลังจากนั้นในทุกๆ ปี ผู้อำนวยการของโรงเรียนก็ต่างตายอย่างเป็นปริศนา ซึ่งจากการสอบสวนสภาพศพก็เหมือนจะเป็นการฆ่าตัวตายแทบทั้งสิ้น” แทนพูดปิดท้าย

“และในตอนนี้…” แพรไหมที่นั่งฟังการสรุปเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ เริ่มปริปากพูดขึ้นบ้าง

“เหตุการณ์ร้ายต่างๆ ก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น หลังจากที่น้ำฝนหายตัวไป พร้อมทั้งข้อมูลใหม่ล่าสุดที่พวกเราได้รับมาจากซองจดหมายนั่น…” แพรไหมเสริม

“พิธีกรรมแฝงรอยเลือด พิธีกรรมไสยศาสตร์โบราณที่ว่าด้วยการสละเลือดตามมูลค่าของสิ่งที่ต้องการ หากผู้ใช้วิชาเลือกขอพรที่มีมูลค่าสูงเท่าไหร่ เลือดที่ใช้ในพิธีก็ยิ่งจำเป็นต้องเป็นเลือดที่มีมูลค่ามากยิ่งขึ้นตามไปด้วย ผู้ทำพิธีเพียงแค่กำหนดอาณาเขตที่จะทำพิธี กำหนดสิ่งที่ต้องการแลกเปลี่ยนให้ชัดเจน โดยพิธีนี้จะมีเวลาตั้งแต่เริ่มต้นถึงจบเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น ผู้ทำพิธีจะต้องสังเวยเลือดของผู้คนที่อยู่ภายในอาณาเขตให้ได้มูลค่าตามที่ตั้งไว้ หากทำไม่สำเร็จภายในช่วงเวลา พิธีกรรมทั้งหมดจะย้อนกลับ และผู้ทำพิธีจะต้องพบเจอกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส”

แพรไหมพูดพร้อมกับมองหน้าทุกคน นี่คือข้อมูลใหม่ล่าสุดที่เธอเพิ่งได้พบด้วยความบังเอิญ

“ใครกันที่เป็นคนทำเรื่องแบบนี้…”

นัทพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ ซึ่งตรงกับสิ่งที่แพรไหมและคนอื่นๆ กำลังคิดอยู่ในหัว เหตุการณ์นองเลือดที่เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา เป็นคำอธิบายที่ชัดเจนว่าพิธีการนี้กำลังดำเนินอยู่ ยิ่งพอผนวกเข้ากับคำพูดทิ้งท้ายของใบหม่อน ที่บอกกับแพรไหมว่า

ตอนนี้มันเริ่มต้นขึ้นแล้ว

ก็ยิ่งเป็นสิ่งที่อธิบายได้ชัดเจนยิ่งขึ้น คำเตือนว่ามันได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว อาจจะหมายถึงพิธีการนี้

สิ่งเดียวที่ตอนนี้ทุกคนคิดไม่ตกคือ ใครกันที่เป็นคนทำให้เกิดพิธีกรรมนี้ และจะต้องทำอย่างไรถึงจะหยุดยั้งพิธีกรรมนี้ เพื่อไม่ให้โรงเรียนสุริยานนท์ต้องเกิดการนองเลือดมากไปกว่าที่เป็นอยู่

“เป็นไปได้ไหม… ว่าน้ำฝนคือคนที่อยู่เบื้องหลัง” ทิพย์พูดขึ้น

ทุกคนต่างหันมองเด็กสาวผมสั้นตรงหน้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“เป็นไปไม่ได้หรอกทิพย์ น้ำฝนคือคนที่ช่วยพวกเราสืบค้นเรื่องลึกลับพวกนี้นะ อีกอย่างตอนนี้น้ำฝนอาจจะกำลังเป็นหนึ่งในเหยื่อของพิธีกรรมบ้าๆ นี้ก็ได้ ยังไงพวกเราก็บริสุทธิ์กันหมดแหละ” นัทเสริม

“เราเข้าใจว่าตอนนี้ทุกคนกำลังเครียดกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ในเวลาแบบนี้ เราไม่อยากให้พวกเราสงสัยกันเองนะ พวกเราคือแก๊งสืบสวนเรื่องลึกลับที่ช่วยกันสืบและเปิดโปงเรื่องนี้ ตอนนี้หลักฐานทุกอย่างก็เริ่มพาให้เราเข้าใกล้ความจริงแล้ว อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น” แทนพูดขึ้นเพื่อดึงสติทุกคน

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ห้องสมุดโรงเรียนสุริยานนท์ในช่วงเวลาพลบค่ำเป็นดั่งฐานทัพที่พวกเขามารวมตัวกัน เป็นเวลาหลายเดือนที่ทั้งหมดร่วมแรงร่วมใจการลงมือสืบสวนเรื่องลึกลับที่เกิดขึ้น ทุกคนสนิทและแน่นแฟ้นกันมากขึ้น

โดยเฉพาะแพรไหม จากเด็กสาวอมทุกข์ที่ไม่พร้อมเปิดใจให้กับใคร จนตอนนี้ที่ก็มีเพื่อนสนิทห้อมล้อมตั้งหลายคน

“เราขอโทษนะทุกคน” ทิพย์พูดพลางก้มหน้า น้ำตาเริ่มเอ่อขึ้นที่ขอบตา

“ไม่เป็นไร เราเข้าใจ” แพรไหมพูดขึ้น

ทิพย์เงยหน้าขึ้น ก่อนจะได้เห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนจากเด็กสาว เด็กสาวในเวลานี้ไม่เหมือนกับแพรไหมในวันแรกที่พวกเขาได้ทำความรู้จัก เธอดูโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ในขณะเดียวกัน มวลความเศร้าที่ห้อมล้อมเด็กสาวก็ยังไม่หายไป