ตลอดชีวิตของมาตามีแต่เรื่องผิดพลาดเหมือนเดินถนนผิดทางเมื่อได้ย้อนกลับมาใหม่เธอตั้งจิตว่าจะต้องไม่เดินทางเก่า
รัก,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ไทย,ครอบครัว,ย้อนเวลา,ย้อนเวลา #ยุค90,ย้อนกลับมา,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
"อะไรนะ"(○_○)！！
2แม่ลูกร้องเสียงหลงพร้อมกัน
"คือ..ชั้นไม่ได้ให้เลี้ยงฟรีๆนะคุณโสภณจะจ่ายค่าเลี้ยงดูให้ทุกเดือน"
โสภณที่เดินมานั่งข้างๆจิตดีพร้อมยืนยันตามคำพูดภรรยา
"ใช้แล้วครับ..ผมจะจ่ายค่าจ้างให้ทุกเดือน"
"แล้วทำไมไม่เลี้ยงกันเองละไหนบอกรักเด็กไง"ยายดอกไม้เอ่ยถามด้วยความหมั่นใส้แต่พอเห็นหลานตัวแดงๆก็เอ่ยพูดด้วยความเป็นห่วง"ลูกยังแดงอยู่เลย..แล้วไปท้องตอนไหนหรือที่หายหน้าหายตาไปเพราะท้อง"
"คือชั้นลางานไม่ได้จ้ะชั้นใช้วันลาหมดแล้วจะจ้างคนอื่นเลี้ยงก็ไม่ไหวใจ"
"ถ้ายังไม่พร้อม แล้วจะปล่อยให้ท้องทำไมอีก"ผู้เป็นแม่เอ่ยตำหนิลูกสาว
"มันพลาดจ้ะชั้นลืมกินยาคุม"ได้แต่อ่อมแอ้มตอบ
ผู้เป็นมารดาได้แต่มองค้อนใส่ลูกสาวไปวงใหญ่
ทิพย์ที่ฟังมาตั้งแต่ต้นก็ถอนหายใจแล้วมองหลานในอ้อมกอดน้องสาว
"ผู้หญิงหรือผู้ชายละแล้วนี้กี่เดือน..ยังดูแดงๆอยู่เลย"ตอนน้องสาวเอามาตามาให้เลี้ยงหลานอายุ5,6เดือนแถมเอามาอย่าเรียกว่าฝากเลี้ยงเลยต้องเรียกมาทิ้ง เพราะจิตดีไม่เคยส่งเงินท้องมาเป็นค่านมเลยทิพย์ที่ตอนนั้นลูกก็กำลังเล็กส่วนตัวเองก็เพิ่งเริ่มทำไร่มะม่วงเงินทองขาดมือจนต้องไปเที่ยวหยิบมือคนรู้จักมาตาถึงต้องดื่มนมข้นละลายน้ำกับน้ำข้าวผสมน้ำตาล ทิพย์คิดแล้วก็ได้แต่สงสารหลาน
"ผู้หญิงจ้ะตอนนี้เดือนครึ่งคุณโสภณให้ชื่อมาลาจะไปคล่องกับมาตา"จิตดีพูดแล้วหันไปมองสามีด้วย
"เดือนครึ่งเองเหรอ เล็กไปเด็กยังต้องกินนมแม่นะ"ทิพย์ตกใจในความอายุน้อยของหลานสาว
"น้ำนมชั้นแห้งนะตอนมาตาชั้นก็น้ำนมไหลแค่ไม่กี่เดือนก็แห้งคนนี้ยิ่งไม่มีเลย..ไม่ต้องห่วงนะพี่ชั้นซื้อนมเตรียมไว้ให้แล้วของครบเลยจ้ะ ช่วยชั้นหน่อยนะชั้นมองไม่เห็นใครแล้วจริงๆ"คนเป็นน้องขอร้องพี่สาวด้วยน้ำเสียงขอร้อง
จิตดีวางลูกตรงเตียงนั่งหน้าบ้านยายดอกไม้เห็นก็รีบบอก
"วางลงไปเฉยๆได้ไงทำไมไม่เอาเมาะมาวางก่อนแบบนี้ลูกก็เจ็บนะสิ..มีลูกตั้ง2คนแล้วยังไม่รู้ภาษาอีก"พูดเสร็จก็หมุดตัวไปอุ้มหลานตัวแดงๆมาไว้ในอ้อมแขน
จิตดีได้แต่ทำหน้าเจื่อนส่วนนายโสภณก็หยิบของใช้เด็กอ่อนลงจากรถแล้วเอ่ยพูดกับผู้เป็นแม่ยาย
"พวกเรามองไม่เห็นใครที่พอจะไว้ใจได้จริงๆครับ ไม่ต้องห่วงนะครับผมจะส่งค่าเลี้ยงดูให้เดือนละ1000ส่วนค่านมจ่ายต่างหาก"
ทิพย์ได้แต่หนักใจเรื่องเงินทองตอนนี้ไม่ใช้ปัญหาสำหรับที่บ้านแต่หนักใจกับน้องสาวที่อายุขนาดนี้ยังไม่เป็นโล่เป็นพายแล้วขยันมีลูกอีกคนโตตั้งแต่มาผู้เป็นแม่ไม่เคยเอ่ยถามหา มาถึงก็พูดแต่ธุระของตัวเอง คนนี้คงไม่แค้ลวอิหลอบเดิม
ปากบอกว่าจะส่งค่าเลี้ยงดูแต่เอาเข้าจริงจะไงยังไม่รู้ ก็ถือสะว่าเลี้ยงลูกหมาลูกแมวแล้วกันหลานในใส้แท้ๆแต่ปากกลับพูดกับคนเป็นน้องว่า
"ชั้นรับปากอะไรไม่ได้นะต้องถามพี่ลอก่อนถ้าเขาไม่ยอมชั้นก็จนใจ"
ชลอที่ตอนนี้กำลังเช็ดรถอยู่ข้างบ้านไม่ได้รู้เลยว่าจะมีลูกนกลูกกามาให้ฟูมฟักเลี้ยงดูเพิ่ม มาตาที่แอบฟังมาตั้งแต่ต้นก็รีบวิ่งไปหาลุง
"พ่อจ้าพ่อ..น้าจิตจะเอาน้องมาให้เลี้ยงจ้ะ"เด็กน้อยยังคงเรียกแม่ตัวเองว่าน้า เธอทำใจไม่ได้จริงๆอดีตมันเจ็บปวดเกินไปที่เธอจะยอมรับคนเป็นแม่
ชลอที่เช็ดทำความสะอาดกะบะก็หยุดมือแล้วมองหลานสาว ไม่ผิดอย่างที่สงสัย คิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ
"มีลูกหมาเพิ่มอีกแล้วสินะ"พูดไปก็ลูบหัวหลานสาวไปด้วยรอยยิ้มก่อนจะอุ้มหลานสาวเดินเข้าไปในบ้าน
เดินมาในบ้านก็เห็น3แม่ลูกนั่งหน้าเคลียด
"พี่ลอมาแล้วพี่ทิพย์ถามสิ"จิตดีเมื่อเห็นพี่เขยเข้ามาพร้อมลูกสาวตัวเองก็รีบเอ่ยกับพี่ตัวเอง
"แกไม่คิดจะทักลูกสาวคนโตเลยหรือไง"ผู้เป็นแม่เอ่ยตำหนิลูกสาว
"เอ่อ..มาตาค่ะ ลุงมีขนมมาฝากหนูด้วยนะมาหาลุงสิ"นายโสภณรีบเอยแก้สถานการณ์แต่แทนที่เด็กน้อยผู้ชอบขนมจะสนใจเด็กน้อยกลับกอดผู้เป็นลุงแทน
"มาตาเพิ่งตื่นเลยงอแงนะครับ"ชลอรีบแก้ตัวแทนหลานสาว จะให้คนอื่นมองเจ้าตัวแสบเป็นเด็กไม่ดีไม่ได้นะหลานสาวเขาออกจะน่ารักเขาเลี้ยงมาเองกะมือเขารู้ดี
"เออ..มาตาค่ะมาหาแม่สิลูกแม่มีน้องด้วยนะมาดูเร็ว"จิตดีเรียกลูกสาวคนโตที่ยังคงกอดคอชลอไม่พูดอะไร
จิตดีเห็นดั่งนั้นจึงทำตัวไม่ถูก
"มาตาไหว้แม่กับลุงเขาสิลูก"ชลอบอกหลานสาวเด็กน้อยจึงยกมือสวัสดีตามมารยาทโดยไม่เอยปากพูด
"พี่ลอ..ยัยจิตจะเอาลูกคนเล็กมาจ้างพวกเราเลี้ยงนะ พี่ว่าไง"ทิพย์เอยถามผู้เป็นสามีแม้ในใจจะมั่นใจว่าสามีต้องรับเพราะเธอรู้ว่่่ชลอรักเด็กแต่ต้องเอยไปแบบนั้นเพื่อไม่ให้น้องสาวได้ใจ
"ยังดูแดงๆอยู่ตัดใจได้เหรอ"
"คือพวกผมไม่มีเวลานะครับจะจ้างคนเลี้ยงก็ไม่ไว้ใจฟังข่าวพวกนั้นชอบเอายานอนหลับป้อนเด็กเด็กจะได้ไม่งอแง"นายโสภณรีบพูดแล้วยื่นข้อเสนอ
"ผมจะจ้ายค่าเลี้ยงดูครับแล้วยังจ่ายค่าลี้ยงดูของมาตาให้ด้วย พวกคุณไม่ต้องกลัวจะเสียเวลาเปล่าครับ"
มาตามองแล้วคิด ถ้านายโสภณเป็นพนักงานขายถือว่าเชียร์ขายเก่งมากแถมแล้วแถมอีก
ชลอหันไปมองหน้าเมียเป็นอันรู้กัน
"เรื่องค่าเลี้ยงดูก็ส่วนหนึ่งแต่ยังไงก็หมั่นมาหาลูกบ้างไม่ใช่เอามาทิ้งไว้ให้แล้วเงียบไปเลย "อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนน้องเมีย
"ครับ พวกผมจะหาเวลามาดูลูกบ่อยๆ พี่ชลอไม่ต้องกังวลครับ"โสภณรีบรับปากจิตดีก็รับปากอีกแรง
นายโสภณควักเงินในกระเป๋ายืนให้พี่เมีย
"นี้เงิน3,500บาทค่าเลี้ยงดูมาลากับมาตาครับและก็เอาไว้เป็นค่าใช้จ่าย..เดี๋ยวเดือนหน้าผมมาจ่ายอีกครับ"
อยู่ๆมาลาก็ร้องงอแงจนคนเป็นยายถาม"ลูกกินนมยังละร้องแบบนี้หิวหรือป่าวก้นก็ไม่เปียก"
"ขวดนมอยู่ในตะกร้านะแม่เอาออกมาป้อนได้เลย"ลูกสาวเอยบอกแม่แต่ก็ไม่ได้ขยับตัวไปหาขวดนมมาให้ลูกสาวคนเล็ก
"เสร็จธุระแล้วพวกชั้นกลับก่อนนะ"เมื่อเป็นไปอย่างที่ตัวเองคิดจิตดีก็เตรียมตัวกลับ นายโสภณเดินมาดูลูกแล้วเอ่ย
"พ่อไปก่อนนะมาลาเดือนหน้าพ่อกับแม่มาหานะ"เอ่ยบอกลูกสาวจบก็หันมายกมือไหว้ลาทุกคน
"ผมฝากลูกด้วยนะครับขาดเหลืออะไรส่งจดหมายไปบอกได้"
"ชั้นไปก่อนนะแม่ พี่ทิพย์ ชั้นลาละจ้ะพี่ลอ"จิตดีบอกลาทุกคนก่อนหันมาบอกลูกสาวคนโต
"แม่ไปก่อนนะมาตา"ไม่มีการกอดหรือหอมใดๆด้วยนิสัยของจิตดีเป็นคนสนใจแต่ตัวเอง
พอ2คนผัวเมียขับรถออกไปชลอก็เดินไปค้องโซ่ใส่กุญแจรั้วหน้าบ้าน
ส่วน3พี่น้องที่แอบฟังผู้ใหญ่คุยกันตลอดเมื่อเห็นแขกกลับไปแล้วก็เดินออกมาดูน้องเล็ก
"เฮ้อออ"นางดอกไม้ได้แต่ถอนหายใจมองลูกสาวกับลูกเขยด้วยใบหน้าหนักใจ
"ยังไงละทีนี้"ถามลูกสาวคนโต
"ก็เลี้ยงสิจ้ะแม่ลูกนกลูกกาปล่อยทิ้งได้ไงดูแม่มันสิขยันมีจริงลูกนะแต่ไม่สนใจจะเลี้ยง"ทิพย์สายหัวแล้วบ่นดังๆ
"น้องน่ารักเนาะ"ชลิตเห็นน้องเล็กก็พูดออกมา
"น่ารักก็ช่วยกันเลี้ยง"ทิพย์เหล่มองลูกคนกลางแล้วพูดด้วยความหมั่นใส้
มาตามองทุกคนนิ่งๆแล้วเกินความสงสัย
ชาติที่แล้วเธอไม่มีพี่น้องเป็นลูกคนเดียวของจิตดี ทำไมชาตินี้ถึงมีน้องโผ่มาได้
( ・－・)
