ตลอดชีวิตของมาตามีแต่เรื่องผิดพลาดเหมือนเดินถนนผิดทางเมื่อได้ย้อนกลับมาใหม่เธอตั้งจิตว่าจะต้องไม่เดินทางเก่า
รัก,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ไทย,ครอบครัว,ย้อนเวลา,ย้อนเวลา #ยุค90,ย้อนกลับมา,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
จริงๆมาตาพูดแบบนั้นเพื่อให้ทุกคนสบายใจว่าเธอไม่เป็นไร เธอคิดว่าแรกๆ แม่อาจเห่อแบบในอดีต พอเวลาผ่านไปไม่นานก็ลืม
"แม่เขาซื้ออะไรมาให้ถุงเบอเล่อเลย ลุกไปดูสิลูก"ยายบอกหลานเมื่อเห็นว่าหลานไม่ได้คิดมากหรือเสียใจ
มาตาเกิดปิ๊งไอเดียว เด็กน้อยรีบเดินไปเปิดถุงที่มารดายกลงจากรถ เด็กน้อยทำเป็นเปิดแล้วหยิบของในนั้นแต่จริงๆแล้วหยิบมาตากในมิติ
"ยายจ้ะหนูยกไม่ขึ้นยายช่วยนู่หน่อย"
"เอะ..นี้มันอะไรนะ"นางดอกไม้พอยกกล่องออกมาก็ดูสำจวรรอบๆ
ทิพย์ก็ขยับเข้ามาใกล้เพื่อดูว่าน้องสาวเอาอะไรมาให้ลูก
"นี้มันเหมือนจักรเย็บผ้าเลยแต่ทำไมเล็กจัง"2แม่ลูกอ่านชื่อแล้วพลิกดูรอบๆกล่อง ทิพย์เลยลองแกะแล้วยกออกมาดู
"แม่นี้มันจักรจริงๆด้วยแต่ทำไมมันเล็กเหมือนของเด็กเล่นเลย ดูสิมีปลั๊กด้้วย"
"ไอ้จิตมันคิดยังไงของมันซื้อของพวกนี้ให้ลูก ลูกมันจะใช้เป็นมั้ยละ"ยายดอกไม้บ่นลูกสาวคนเล็ก
"แต่นู่ชอบจ้ะ..นู่จะเอาไว้เย็บชุดสวยๆให้ตุ๊กตา"
"ใช้เป็นหรือเลานะ"ทิพย์แซวหลานด้วยความหมั่นเขี้ยว
"ให้แม่กับยายสอนไงจ้ะ"
(^q^)
ใจจริงมาตาอยากเอาจักรที่มีมาตรฐานกว่านี้แต่ติดที่มันดูจริงจังเกินไป จักรตัวนี้ถึงจะเล็กแต่ก็สามารถใช้งานเหมือนจักรตัวใหญ่ แถมมีลายให้เลือกหลายลายด้วยขนาดเหมาะกับเธอในตอนนี้ที่สุดนอกจากจักร มาตายังเอาชุดที่เธอตัดในมิติออกมาด้วยเพื่อที่ทำให้มันมีที่มาที่ไปของชุด
เหตุการเรื่องจิตดีก็เป็นอย่างที่เด็กน้อยคิด แรกๆแม่มาหาเธอเกือบทุกเดือนแต่พอเดือนที่4แม่ก็เริ่มนานๆมาทีมาตาและคนในบ้านไม่แปลกใจ
เรื่องดีที่แม่มาหาคือเด็กน้อยสามารถเอาของออกจากมิติแล้วทำเหมือนแม่ซื้อให้นั้นคือหนังสือตัดเย็บเสื้อผ้าเพราะเธอจะเอามาให้รดาอ่านแล้วหัดตัดเธอได้มีเพื่อนเย็บผ้าจักรที่เธอเอาออกมาช่วยเบามือได้มากทีเดียว เด็กน้อยเย็บตุ๊กตาหมีตามแพทเทินที่มีในหนังสือขอบอกว่ามันสร้างรายได้ให้รดาหลายบาทเลยละเพราะรดาเย็บแล้วเอาไปอวดเพื่อนจนเพื่อนๆสนใจสั่งซื้อ เด็กสาวเมื่อเห็นว่าสามารถสร้างรายได้ก็ขยันทำตามออเดอร์ที่เพื่อนๆสั่ง
เดือนหน้าก็จะเป็นงานวัดประจำปี ร้าน*น้ำปั่น4พี่น้อง*ต้องพับโครงการเพราะงานวัดจัดเดือนธันวาซึ้งเป็นหน้าหนาวคงไม่มีใครอยากซื้อน้ำปั่น แต่โครงการค้าขายยังไม่ปิดมาตากับรดาช่วยกันตัดเย็บของใช้กระจุกกระจิกรวมทั้งตุ๊กตาหมีสินค้าขายดีของรดา ส่วนเด็กหนุ่ม2คนมาตาก็หาแบบสานกระเป๋าจากหนังสือพิม4พี่น้องช่วยกันทำงานฝีมืออย่างมีความสุขด้วยคิดว่ามันจะสร้างรายได้มาช่วยครอบครัวมาตาเองก็ตัดชุดน่ารักขนาดเท่าตัวเองเพื่อไปขายด้วย คนโตก็ไม่ว่าอะไรแถมยังไปทำเรื่องจองที่ให้เด็กๆด้วยเลือกมุมที่สว่างไม่ลับตาเพราะก็ยังห่วงความปลอดภัยของลูกหลาน
นายชลอตั้งใจไว้แล้วว่าตอนเด็กๆไปขายของเขาจะไปนั่งคอยดูแลอยู่ข้างๆเพราะถึงยังไงเด็กๆก็ยังไม่โตพอที่เขาจะวางใจถ้ากลางวันเขาจะไม่ห่่วงเลยแต่กลางคืนนั้นมันอีกเรื่อง
ตอนกลางวัน ว่างจากการเข้าไร่ชลอก็จะมานั่งตัดหนังสือพิมแล้วม้วนให้เป็นหลอดเล็กๆไว้ให้ลูกชายบางทีเขาก็หัดสานไปกับลูกชายจนตอนนี้มีกระเป๋าและกล่องใส่ของหลานชิ้นพอให้เอาไปตั้งโชว์ที่ร้านแบบสบายๆ
พอใกล้งานวัดชลอก็ไปช่วยงานที่วัดแบบทุกปีส่วนทิพย์กับยายดอกไม้ก็เตรียมแป้งหมักไว้ทำขนมจีนยิ่งใกล้วันงานก็ยิ่งคึกคัก
ถึงวันเริ่มเปิดงานชลอก็หันมาจัดร้านให้ลูกๆเพราะด้วยเป็นวันธรรมดาเด็กๆยังไม่เลิกเรียน ส่วนโต้โผใหญ่ที่ต้นคิดเรื่องขายของกำลังนั่งเฝ้าแป้งขนมจีนจี่ที่เอาแป้งขนมจีนมาปิ่งข้างเตา แป้งจะออกเปรี้ยวหน่อยๆจากการหมัก วันนี้ป้าทิพย์กับยายดอกไม้ไปช่วยทำขนมจีนที่วัดเพราะขนมจีนโบราญกว่่าจะได้กินกรรมวิธีเยอะมาก่อนอื่นต้องโม้ข้าวจ้าวเป็นแป้งแล้วหมักไว้แป้งไว้ให้สะเด็ดน้ำ พอถึงวันก็เอาแป้งออกมานึ่งแล้วนำไปตำในครกใหญ่ก่อนที่จะเอามานวดในกาลามังก่อนถึงจะตักใส่กระป๋องกดให้เป็นเส้นสวยาม แผนกทำน้ำยาก็ทำกันไปส่วนเด็กหญิงมาตาที่ตั้งตำแหน่งตัวเองอยู่แผนกชิมก็ชิมทุกอย่างจนพุงป่อง
ตกเย็นพอนักเรียนกลับมาถึงก็รีบทำการบ้านเพื่อที่จะได้รีบไปตั้งร้านขายของ
ป้ายร้านใช้วิธีเริ่มคือเอาแผ่นไม้แล้วใช้สีสดเขียนชื่อร้าน*ร้าน4พี่น้อง*พอไปถึงร้านนายชลอก็ตั้งร้านให้ลูกๆเสร็จแล้วแถมติดไฟให้ด้วย..
"น้องละพ่อ"ชีวีนถามหาน้องสาวคนสุดท้อง
"ตัวแสบอยู่กับแม่ที่โรงครัวนะลูก..ไปหาไรกินที่โรงครัวก่อนสิลูก"ผู้เป็นบิดาบอกกับลูกๆ
"จ้ะ"
"จ้ะ"
"จ้ะ"
3คนตอบพร้อมกันแล้วเดินไปหาแม่และยายที่โรงครัว พอถึงเด็กๆก็หาจานมาตักข้าวแล้วราดกับข้าวมานั่งกินอย่างเรียบร้อย ส่วนคนที่ตั้งตัวเองเป็นฝ่ายQCเมื่อเห็นพี่ๆของตัวเองก็วิ่งไปหาแล้วนำเสนอเมนูโปรด..
"พี่รดากินพะโล้ยังอร่อยนะนูกินไปตั้ง2ถ้วยแหนะ"(^。^)y-~ถ้วยที่ว่าคือถ้วยน้ำพริกที่ยายดอกไม้ตักมาให้หลานสาวกินกับข้าวสวย
พี่ๆเห็นน้องตัวเองก็ได้แต่หัวเราะเจ้าตัวแสบ ดูขนาดพุงกลมๆที่เห็นน่าจะกินไปหลายเมนู
กินอิ่มเด็กๆก็เตรียมตัวไปขายของมาตารีบเดินไปบอกป้าด้วยกลัวคนโตจะเป็นห่วงป้าเลยฝากคำมากับเด็กๆ
"บอกพ่อด้วยว่าแม่กับยายจะกลับบ้านแล้วให้พ่อไปส่งด้วย"
พอถึงที่ร้านก็เริ่มเย็นคนเริ่มมาทำบุญและเดินหาซื้อของกลับบ้าน
"เชิญจ้า..เชิญเข้ามาดูกันก่อน มีสิ้นค้าหลานอย่างให้เลือกซื้นนะจ้ะ"เสียงเรียกลูกค้าจากแม่ค้าตัวน้อยเรียกความสนใจให้คนเดินผ่านไปมาบางคนก็แวะหยุดดูและสอบถาม ยิ่งคนขายเป็นเด็กวัยรุ่น3คนพร้อมลูกหมู..เอ้ย..เด็กน้อยอีก1คนก็ยิ่งเรียกความสนใจจากคนรอบๆ
มาตาใส่ชุดที่ตัวเองตัดยืนโชว์แบบแล้วหมุนไปรอบคนที่มีลูกหลานขนาดตัวเท่ามาตาก็เดินเข้ามาดูด้วยความสนใจและเลือกแบบคนขายใส่ ลูกค้าคนแรกยังซื้อกระเป๋ากับตุ๊กตาหมีเพิ่ม พ่อค้าหนุ่มน้อยรีบเอาของใส่ถุงแล้วรับเงิน
สิ้นค้าชิ้นที่หนึ่งเปิดบิลเด็กน้อยตัวกลมนำเงินที่ขายกระเป๋าได้เอามาเคาะของในร้านทุกชิ้น
"เฮงๆ..รวยๆ"ชลิตเห็นน้องสาวทำท่าเอาเงินแตะสินค้าไปทั่วร้านก็ถามขึ้น
"มาตาทำไรนะ"ชีวินเห็นแล้วมองตามที่น้องสาวทำ
"เรียกลูกค้าไงนู่เคยเห็นแม่ค้าเขาทำแบบนี้ตอนขายของได้"3พี่น้องจึงหัวเราะกับคำตอบน้องสาวสุดท้อง
ว่าไม่ได้นะเพราะหลังจากนั้นก็ขายของได้ไปอีกหลายชิ้นตอนชลอมาถึงร้านเด็กๆก็อวดผู้เป็นพ่อเสียยกใหญ่
"ได้ตั้ง184บาทนะพ่อ"ชีวินอวดพ่อด้วยความภูมิใจ(^∧^)
พอถึงเวลา3ทุ่มนายชลอก็บอกให้เด็กๆเก็บของเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านเพราะพรุ่งนี้เด็กๆต้องไปโรงเรียนกลัวเด็กๆจะพักผ่อนไม่เพียงพอ
งานวัดจัดเป็นเวลา7วันเด็กๆขายของได้เป็นพันสร้างความดีใจให้4พี่น้องไม่น้อย กระเป๋าสานยังขายดีหลังจากนั้นอีกด้วยมีคนมาสั่งทำหลายจ้าว ตอนโรงเรียนจัดงานกิจกรรมเด็กๆก็เอาผลงานไปตั้งแสดงจนได้รางวัล ความดีครั้งนี้มาตายืดอกรับไว้อย่างเต็มใจ5555＼(^o^)／
