ตลอดชีวิตของมาตามีแต่เรื่องผิดพลาดเหมือนเดินถนนผิดทางเมื่อได้ย้อนกลับมาใหม่เธอตั้งจิตว่าจะต้องไม่เดินทางเก่า
รัก,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ไทย,ครอบครัว,ย้อนเวลา,ย้อนเวลา #ยุค90,ย้อนกลับมา,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
บ่ายวันหนึ่งในขนาดที่มาตานอนกลางวัน(จริงๆเธอเข้าไปอยู่ในมิติ)แต่หูกลับได้ยินเสียงป้ากับลุงปรึกษาปัญหาเรื่องการเงิน ด้วยปกติชาวบ้านทั่วไปพอลูกจบป.4หรือป.6ก็จะให้เลิกเรียนแล้วมาช่วยทำมาหากิน เพราะการเรียนสมัยก่อนทุกอย่างต้องใช้เงินทั้งนั้น ชาวบ้านตาสีตาสาเต็มที่จะได้เรียนแค่คนเดียวหรืออาจไม่ได้เรียนเลยแต่บ้านชลอกับทิพย์ไม่คิดแบบนั้นลูกๆของพวกเขาเรียนเก่งทุกคนด้วยรู้ว่าพ่อแม่ลำบากจึงพยายามไม่สร้างภาระเพิ่ม ที่ได้เรียนก็เพราะได้ทุนการศึกษาเรียนดี แต่ครั้งนี้ด้วยลูกสาวต้องเข้าค่ายจึงต้องมีค่าใช้จ่าย
"เงินที่ลงทุนไปในสวนมะม่วงก็ยังไม่ได้เวลาเก็บขาย แล้วแบบนี้จะหาเงินมาจากไหนละ พอจะไปหยิบยืมใครได้บ้างมั้ยพี่"
คนแอบฟังได้แต่นึกว่าจะช่วยอะไรครอบครัวได้บ้างกลับมาครั้งนี้เธอจะช่วยให้ป้ากับลุงมีชีวิตที่ดีขึ้นไม่ต้องลำบากอย่างชาติที่แล้ว เดินนึกไปก็มองหาตัวช่วยไปด้วยจนเดินมาถึงโซนร้านอิเล็กทรอนิกส์เลยลองเดินเข้าไปดูว่ามีอะไรน่าสนใจมั้ยสายตาก็เหลือบไปเห็นร้านมือถือ จึงคิดแวะดูเสียหน่อย ดีจริงถ้าเป็นแบบปกติพอเดินเข้าร้านจะต้องมีพนักงานมาค่อยยืนเชียร์ขายอยู่ใกล้ๆทำให้รู้สึกเกรงใจดูููอะไรไม่สะดวกมาตอนนี้เดินดูซอยไหนมุมไหนก็ไม่มีใครมาวุ่นวายใกล้ๆ จนเด็กน้อยสะดุดตากับมือถือเครื่องหนึ่งที่มีแสงสว่างผิดกับสินค้าชิ้นอื่นที่หน้าจอเงียบสนิทเธอเลยลองเข้าไปใกล้ๆแล้วหยิบมันขึ้นมาดู..แปลกมากทำไมเครื่องนี้ไม่มีสายกันขโมยแบบเครื่องอื่นละไหนลองเปิดเน็ตดูสิ เด็กน้อยทำไปด้วยไม่คิดอะไรมากเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่อยู่ๆเครื่องก็เล่นอินเตอร์เน็ตได้แถมหน้าจอยังขึ้นสัญญาณเต็มชนิด6จีไปเลยเธอตื่นเต้นมากเหมือนเจอของเล่นใหม่ มือก็จิ้มหาดูอะไรไปเลื่อยเธอลองเข้าที่เฟสบุ๊กไอจีหรือแม้ได้ไลน์มันเข้าได้หมดแต่ปัญหามันอยู่ตรงนี้...เธอเห็นแต่หน้าเฟสตัวเองไม่เห็นเฟสคนอื่นเลย
เซงเป็ด( ´~`)แต่จะว่าไปแค่นี้มันก็ดีแล้วอย่างน้อยก็เข้าเน็ตได้เธอสามารถเข้าไปหาข้อมูลอะไรก็ได้ที่ตัวเองสงสัยและอย่างรู้ เทพจริงๆเลยเรา
\(^o^)/555
ติ๊ง..(○_○)!!เสียงไรอะ
เด็กน้อยตกใจกับเสียงแชทที่ทักเข้ามา เธอก้มมองมือถือที่อยู่ๆก็มีคนทักมาหาเธอ..มันเป็นไปไม่ได้แถมเธอยังไม่รู้จักอีกด้วย ติ๊ง..ติ๊ง..ติ๊ง
เสียงข้อความส่งมาอีกจนเธอทนไม่ไหวต้องเปิดอ่านด้วยความรำคาญ
'มาตาเจอโทรศัพท์แล้วสินะ"
'เรารอเจ้ามาหลายเดือนมากกว่าเจ้าจะหาสิ่งนี้เจอเพื่อให้เราติดต่อกัน'
'ทำไมไม่เปิดอ่าน'
'เจ้าจำเราได้หรือไม่'
เด็กสาวอ่านไปก็งงไป 'ใครว่ะ'แต่จู่ๆเธอก็นึกขึ้นมาได้ พ่อหนุ่มหน้าตี๋รูปหล่อไงยังอยู่อีกเหรอนี้เธอลืมเขาไปแล้วนะนั้น(*´~`*)
'มีอะไรเหรอพ่อหนุ่ม'เธอตอบกลับไป
อีกฝั่งที่อ่านข้อความแล้วได้แต่หมั่นเขี้ยวนางคงลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองอายุแค่5ขวบแต่กลับทำตัวเหมือนแม่แก่แบบในอดีต
'ตอนนี้เจ้าอายุ5ขวบคงไม่เหมาะที่มาเรียกเราแบบเก่ากระมัง'
'(#`皿´)5ขวบครึ่งจ้ะไม่ใช้5ขวบเฉยๆอีก2เดือนครบ6ขวบเต็ม'
'แล้วสรุปมีไรหรือจะมารับไปอยู่ด้วย'
'ขอเวลาหน่อยนะเพิ่งกลับมายังใช้ความสุขไม่คุ้มเลย'เด็กน้อยรีบต่อรองทันที่อะไรกันตอนนั้นไม่อยากมาก็ดันส่งเธอกลับมาแล้วตอนนี้อยู่ๆก็จะมารับกลับไปอีกอย่าคิดว่ายายแก่คนนีี้จะยอมง่ายๆ
'ไม่ใช้เราแค่มาบอกว่าเจ้าสามารถติดต่อเราได้'
'แล้วทำไมต้องเป็นช่องทางนี้ละแอปอื่นเล่นไม่เป็นหรือไง'
(ーー;)ชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจ
'ก็เจ้าเปิดแอปนี้พอดีเราเห็นเลยทักเจ้ามา'
'ว่าแต่ยังไม่รู้ชื่อคุณเลย..นี้วีดีโอได้มั้ยพิมเมื่อย'
เด็กน้อยพิมถาม..ปกติเธอก็ไม่ชอบทักคุยกับใครอยู่แล้วเพราะส่วนใหญ่ก็มีแต่พวกหน้าไหว้หลังหลอก
"มาตา..ตื่นได้แล้วลูกนอนนานไปเดี๋ยวคืนนี้ไม่นอน"เสียงยายปลุกหลานสาวเพราะเห็นว่านอนนานเกินไปแล้ว
'ยายเรียกแล้ว '
'แค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวว่างๆคุยใหม่..บาย'ส่งข้อความแล้วมาตาก็ออกจากแชทแล้วออกจากมิติทันที
"ตื่นแล้วจ้ะยาย"
"มาหายายม่ะยายจะได้ล้างหน้าล้างตาให้"
ฝ่ายชายหนุ่มพอเจอมุกนี้ของเด็กน้อยก็ถึงกับหลุดขำดูเด็กน้อยมีความสุขกว่าครั้งแรกที่เจอกัน ไม่เป็นไรเขามีเวลาทั้งชีวิตให้นางตอนนี้ให้นางใช้ชีวิตในแบบที่เจ้าตัวไม่เคยได้รับไปก่อน
เด็กน้อยล้างหน้าแล้วก็มานั่งข้างยายทำที่เล่นตุ๊กตาพอเห็นยายไม่สนใจก็รีบเอามือถือออกมาหาข้อมูลที่ต้องการ'ผู้ชายทำให้เสียเวลาเป็นแบบนี้เอง'เด็กน้อยได้แต่บ่นอุบอิบในใจ
และแล้วข้อมูลที่ต้องการหาก็เจอ..นั้นเลยเลข6ตัวที่ตามหาวันเดือนปีถูกต้องสมัยนี้ไม่มีซื้อขายออนไลน์์์แบบชาติที่แล้วแต่มันมีซื้อแบบใต้ดิน3ตัวตรงก็ได้หลายบาทอยู่แต่ว่าจะบอกป้ายังไงดีเรื่องเลขเด็ด
"ยายจ้ะ"
"หื่อ..ว่าไงลูก"
"มาตาฝันจ้ะ..ในฝันมาตาเห็นเลขด้วย"ลองแบบนี้สิน่าจะได้มั้งคนมั้งนำความฝันไปตีเป็นเลข
"เลขไรละลูก"
"***จ้ะ ในฝันตาเดินมาบอกให้เอาเลขนี้บอกยาย"เอาละว่ะเด็กน้อยได้แต่นำตาที่จากไปแล้วมากล่าวอ้าง
อีก4วันคือวันลุ้นเลขมาตาไม่รู้เลยว่ายายกับป้าซื้อกันไปคนละเท่าไรเพราะป้าขับมอไซไปซื่อร้านเจ็จงที่อยู่หน้าวัด แต่พอบ่ายมาเธอได้ยินเสียงเฮรั้นบ้านของผู้เป็นป้า..นางวิ่งมาอุ้มมาตาแล้วหอมแก้มซ้ายขวาปากก็พูดว่า
"มาตาของแม่เก่งที่สุด"ป้าทิพย์อุ้มหลานสาวรำไปทั่วบ้าน
แล้วก็ได้ยินเสียงยายพูดตามหลังมาว่า
"เราต้องทำบุญไปให้พ่อด้วยเพราะพ่อเข้าฝันมาบอกเลขกับหลานเราถึงได้โชคดี"ยายดอกไม้บอกบุตรสาว
เด็กน้อยได้แต่คิด 'ดีใจขนาดนี้ได้กี่พันกันละเนียะ'
แต่ตกเย็นเธอถึงได้รู้ว่าป้าถูก3ตัวตรงได้เงินมา8หมื่นกว่าส่วนยายได้3หมื่นกว่า..เป็นแสนเลยนะนั้น(*゜Q゜*)