ตลอดชีวิตของมาตามีแต่เรื่องผิดพลาดเหมือนเดินถนนผิดทางเมื่อได้ย้อนกลับมาใหม่เธอตั้งจิตว่าจะต้องไม่เดินทางเก่า
รัก,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ไทย,ครอบครัว,ย้อนเวลา,ย้อนเวลา #ยุค90,ย้อนกลับมา,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
บ้านของป้าทิพย์เป็นบ้านสวนมะม่วงป้าทิพย์อายุ35แต่งงานกับลุงชลออายุ37มีลูกด้วยกัน3คนคนโตเป็นผู้หญิงชื่อรดาอายุ15คนรองเป็นผู้ชายชื่อชลิตอายุ13คนเล็กก็เป็นผู้ชายชื่อชีวินอายุ10ขวบ ลูกของป้าทิพย์เรียนเก่งทุกคนแถมขยันช่วยงานในสวน ส่วนยายดอกไม้อายุ55ยายของมาตามีลูกด้วยกัน2คนคือป้าทิพย์และแม่ของมาตาคือจิตดีอายุ30
จริงๆแม่ชื่อจิตคำเดียวแต่พอแม่ไปอยู่เมืองหลวงคิดว่า'จิต'คำเดียวมันดูเฉยเลยเพิ่มคำว่า'ดี'เพื่อให้ดูสมัยใหม่ จิตดีเป็นคนสวย สมัยสาวๆมีหนุ่มๆมาติดพันหลายคน1ในนั้นคือพ่อของมาดีชื่ออำนวยอายุ42 นายอำนวยทำงานเป็นนายท่ารถเมย์อยู่ในเมืองหลวง
จิตดีที่เป็นสาวบ้านนอกอยากไปเป็นสาวเมืองกรุ่งเลยเลือกที่จะแต่งงานกับนายอำนวยทั้งที่อายุห่างกัน20กว่าปีแถมนิสัยก็ไปกันคนละทางนายอำนวยมีนิสัยเจ้าระเบียบทุกอย่างต้องเป๊ะ แถมเป็นคนช่างเลือก ผู้หญิงคนไหนผ่านเข้ามาก็ตินั้นนี้จนผู้หญิงทนไม่ได้เลิกลากันไป จนมาเจอจิตดีด้วยความสวยและคุยเก่งของจิตดี ทำให้ผู้ชายเลือกมากอย่างอำนวยตกหลุมรักเที่ยวตามจีบหญิงสาวจนได้แต่งงานกัน
แต่อยู่ด้วยกันมาหลายปีทั้งคู่ก็ไม่มีบุตรด้วยกันแรกๆน้ำต้มผักยังหวานอะไรก็ดูดีไปหมดครั้งพอนานวันเข้านิสัยที่แท้จริงของทั้งคู่ก็ได้แสดงตัวตนออกมา จิตดีถึงจะเป็นคนรักสวยรักงามแต่งตัวเก่ง แต่งานบ้านเธอก็ทำออกมาได้เรียบร้อยแต่ด้วยนายอำนวยเป็นคนจุกจิก แถมเป็นคนหัวโบราญนานวันเข้าจิตดีที่เป็นคนหัวสมัยใหม่ก็เกิดความเบื่อหนาย ไหนๆทั้งคู่ไม่มีลูกด้วยกันอีกยิ่งทำให้ความสัมพันของทั้งคู่แย่ลงไปอีก..
จิตดีเบื่อที่จะอยู่แต่บ้านเลยเริ่มออกไปหาสังคมนอกบ้านจากแรกๆแค่คบค้าสมาคมพูดคุยกับคนแถวบ้านจนนานวันเข้าก็เริ่มหัดดื่มเหล้าสูบบุหรี่หายออกจากบ้านไปเป็นวันๆ จนอยู่มาจิตดีก็ตั้งครรภ์แรกๆนายอำนวยก็ดีใจที่ในที่สุดตัวเองก็จะมีลูกทุกอย่างเริ่มไปให้ทางที่ดี จนมีป้าข้างบ้านผู้หวังดีมาเป็นพลายกระซิบเป่าหูว่าเห็นจิตดีตอนไปเที่ยวมีหนุ่มๆเข้าติดพัน แล้วยังดูสนิทสนมจนเกินพอดีนายอำนวยจึงเกิดความระแวงว่าเด็กในท้องอาจไม่ใช้ลูกของตัวเองจากที่ค่อยเอาใจใส่ก็กลายเป็นห่างเหิน ยิ่งพอเด็กคลอดออกมาเป็นผู้หญิง นายอำนวยยิ่งไม่ให้ความสนใจเด็กจนจิตดีทนไม่ไหวของเลิก หญิงสาวจึงหอบลูกกลับไปให้แม่และพี่สาวตัวเองเลี้ยง ส่วนตัวเองก็กลับไปใช่ชีวิตโสดแบบอิสระ
ภพก่อน ตลอดชีวิตของมาตาได้เจอพ่อแท้ๆของตัวเองนับครั้งได้แถมแต่ละครั้งนายอำนวยก็ไม่เคยให้ความสนใจเด็กสาว เพราะตัวเองอยากได้ลูกชายมากกว่าที่สุดแล้วตลอดชีวิตของนายอำนวยนอกจากมาตาแล้วนายอำนวยก็ไม่มีลูกคนอื่นจนชาวบ้านแอบพูดลับหลังว่าแท้จริงแล้วนายอำนวยอาจเป็นหมัน แล้วมาตาเป็นลูกใครกัน เธอต้องทนรับฟังเรื่องเล่านี้มาตลอดหลายปี
มาตานอนคิดถึงเรื่องราวในภพก่อนก็ได้แต่ถอนใจกลับมาครั้งนี้พอกันที จะไม่มีการตามหารักจากพ่อแม่ใดๆอีแล้ว เธอมีป้าทิพย์และลุงชลอที่ให้ความรักเธอเหมือนลูกแท้ๆคนหนึ่ง
ว่าแล้วก็เข้าไปหานมในมิติดื่มดีกว่า..ถึงป้าจะเลี้ยงเธออย่างดีแต่ด้วยอาชีพทำสวนแถมยังต้องส่งลูกเรียนอีก3คนทำให้การเงินของครอบครัวก็ไม่ได้สุขสบายนัก ด้วยนมชงสำหรับเด็กมีราคาที่แพงป้าทิพย์จนใจที่จะหาซื้อมาให้หลานกินได้ มาตาเลยได้ดื่มนมข้นหวานผสมน้ำหรือไม่ก็น้ำข้าวใส่น้ำตาลแทนนมสำหรับเด็ก ภพที่แล้วไม่รู้ก็แล้วไปแต่ครั้งนี้เธอมีมิติห้างที่ในนั้นมีทุกอย่างกะอิแค่นมเด็กจะไม่มีได้ไง
พอได้ดื่มนมถูกชนิดจากเด็กน้อยแคระแกร็น ผ่านไปราวเดือนเด็กน้อยก็เริ่มมีรูปร่างอ้วนแก้มอิ่มใส จนใครเห็นก็เอ็นดูยายดอกไม้ก็ยิ่งรักและด้วยนางมีอาชีพเป็นช่างเย็บผ้าชาวบ้านจะชอบมาจ้างให้ยายดอกไม้เย็บชุดชั้นในติดกระดุมในตัวแบบสมัยเก่า ให้ทำให้พอมีรายได้บ้าง แต่ที่ยายดอกไม้มาอยู่กับลูกสาวคนโตเพราะนางอายุมากขึ้นตาสมสามีก็ได้เสียชีวิตทำให้ลูกสาวเป็นห่วงว่าแม่อยู่คนเดียวจึงชวนให้มารดามาอยู่เสียด้วยกัน และจังหวะเดียวกับที่จิตดีนำมาตามาให้ยายดอกไม้เลี้ยง ป้าทิพย์จึงให้มาอยู่ด้วยกัน จะได้ช่วยกันเลี้ยงหลานแถมพอมีเศษผ้าที่ตัดชุดเหลือยายก็มักเอาตัดชุดน่ารักให้หลานสาวใส่
ว่าไปก็คิดถึงความทันสมัยของชีวิตเก่านะตอนนี้ปี2525 อะไรก็ไม่มี ยิ่งต่างจังหวัดด้วยลูกหลานถ้าไม่ช่วยงานครอบครัวก็ออกไปรับจ้างเล็กๆน้อยพอให้มีรายได้เข้าครอบครัว ป้าทิพย์ด้วยรักและสงสารหลานสาวคนเดียวว่าขาดทั้งบิดาและมารดาเลี้ยงดู ตอนมาตากลับมาอยู่ตอนเด็กสาวเริ่มเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ป้าจึงให้ความรักมาตามากไม่เคยปล่อยให้หลานสาวลำบาก ชาติที่แล้วไม่รู้ว่าการที่ป้าทำแบบนี้ถึงจะดูรักและกลับกลายเป็นพิษเพราะมาตาทำอะไรไม่เป็นเลย ป้าค่อยแต่ประคับประคองให้หลานสาวไม่เสียคนแบบแม่ของเด็กสาวแต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล
ครั้งนี้มีบทเรียนแล้วจะไม่กลับไปทรงเดิมอีกแนๆ(คิดว่านะ)
สิ่งหนึ่งที่มีความเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดคือตั้งแต่ดื่มน้ำพุในมิติมาตาเริ่มมีความจำที่ดีขึ้นแถมเรียนรู้เร็วมาก อะไรที่ผ่านตาแค่ครั้งเดียวเด็กสาวจะจดจำและทำตามได้ อย่างชุดที่ยายตัดให้ใส่ เด็กน้อยนั่งดูแค่ครั้งเดียวก็สามารถจำและตัดตามได้ทั้งๆที่ชาติที่แล้วเธอความจำสั้นมากเรียนรู้อะไรก็ช้ายิ่งตัดเย็บเสื้อผ้าเหรออย่าได้หวังเพราะมันยากเกินไปสำหรับสมองของมาตา
เด็กสาวเข้าไปในมิติแล้วเดินไปที่ร้านหนังสือมองหาหนังสือแบบตัดเสื้อผ้ามานั่งอ่าน มีแบบการเรียนตัดเย็บเสื้อผ้าเบื้องต้น การวัดขนาดตัว การวางผ้า คือครบหมดมีแม้หนังสือการปักผ้าแบบต่างๆ แต่ปัญหาคือเธอจะเอาหนังสือพวกนี้ออกไปยังไงไม่ให้คนในครอบครัวสงสัยการมีอยู่สิ่งของเหล่านี้ เด็กสาวเลยเริ่มที่เอาเศษผ้ามาทำทีนั่งเล่นแล้วลองเย็บตุ๊กตาในใจก็คิดเด็กเล็กขนาดนี้จะทำอะไรก็ลำบากแท้ในมิติมีร้านงานฝีมือในร้านมีจักรแบบหิ้วสมัยใหม่หลายแบบเลยเธออยากเอาออกมาให้ยายได้ใช้เพราะจักรยายที่ใช้ตอนนี้เก่าเหลือเกินเด็กสาวได้แต่นึกมือก็เย็บตุ๊กตาไปด้วย
ป้าทิพย์กลับจากไปสวนมาเห็นหลานเย็บตุ๊กตาก็ยิ้มแล้วชม
"มาตาทำอะไรอยู่จ้ะลูก"พูดไปมือก็ลูบหัวน้อยๆของหลานไปด้วย
"นู่กำลังทำตุ๊กตาจ้ะแม่ นู่จะเย็บชุดสวยๆให้ตุ๊กตาใส่ด้วยนะ" พูดไปก็ยิ้มอวดฟันน้อยๆให้ผู้เป็นป้าเห็น..ผู้เป็นป้าไม่ได้คิดอะไรมากเพราะคิดว่าแม่คงสอนหลานสาว ไหนเลยจะรู้ว่าเด็กสาวแค่เห็นในหนังสืองานฝีมือก็นำมาตัดเย็บตามได้
"พรุ่งนี้บ้านยายบัวจะมีงานบวชลูกชายคนกลางแม่จะไปช่วยงาน มาตาจะไปกับแม่ด้วยมั้ยลูกหรือจะอยู่กับยาย"ผู้เป็นป้าถามหลานสาวตัวน้อยด้วยห่วงหลานจะเหงาเพราะอยู่แต่ในสวนไร่มะม่วงต้นยุค80ในต่างจังหวัดเด็กจะเข้าเรียนตอนอายุ7ขวบคือเข้าป.1ไปเลย อนุบาลยังไม่มีในโรงเรียนวัดเด็กเล็กจึงไม่ได้เข้าเรียนได้แต่วิ่งเล่นในบ้านไปวันๆ
ชาติที่แล้วมาตาเอาแต่ใจและเข้ากับชาวบ้านไม่ได้ ถึงไม่เคยไปช่วยงานบุญของเพื่อนบ้านแต่ไม่ใช้กับชาตินี้เด็กหญิงรีบตอบผู้เป็นทันที่
"นู่ไปด้วยนะจ้ะแม่"พูดแล้วกอดเอาแก้มถูนมผู้เป็นป้าไปด้วย"โตแล้วยังจะมาอ้อนให้กกนมอีกเหรอเจ้าเด็กคนนี้"พูดไปก็ยิ้มไปกับความออดอ้อนของหลานสาว
"แล้วยายไปไหนละลูก"
เด็กน้อยนั่งแล้วชี้ไปทางหลังบ้าน
"ยายบอกจะไปหาผักมาแกงปลาจ้ะ"
พอป้าได้ฟังก็เดินไปทางที่หลานบอกนางกะจะไปช่วยผู้เป็นแม่เก็บผักมาทำกับข้าวชีวิตในต่างหวัดของกินส่วนใหญ่จะเอาเอารอบบ้านน้อยครั้งจะต้องเสียเงินซื้อ ชีวิตที่เรียบง่ายทำไมชาติที่แล้วเธอถึงมองไม่เห็นยังมัววิ่งตามหาอะไรก็ไม่รู้
