ตลอดชีวิตของมาตามีแต่เรื่องผิดพลาดเหมือนเดินถนนผิดทางเมื่อได้ย้อนกลับมาใหม่เธอตั้งจิตว่าจะต้องไม่เดินทางเก่า

ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว - บทที่2 กลับมาแล้วจริงดิ(゜ロ゜) โดย ไหล่ซ่า @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

รัก,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ไทย,ครอบครัว,ย้อนเวลา,ย้อนเวลา #ยุค90,ย้อนกลับมา,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

รัก,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ไทย,ครอบครัว

แท็คที่เกี่ยวข้อง

ย้อนเวลา,ย้อนเวลา #ยุค90,ย้อนกลับมา

รายละเอียด

ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว โดย ไหล่ซ่า @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ตลอดชีวิตของมาตามีแต่เรื่องผิดพลาดเหมือนเดินถนนผิดทางเมื่อได้ย้อนกลับมาใหม่เธอตั้งจิตว่าจะต้องไม่เดินทางเก่า

ผู้แต่ง

ไหล่ซ่า

เรื่องย่อ

สารบัญ

ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่1 ชีวิตที่ผิดพลาด,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่2 กลับมาแล้วจริงดิ(゜ロ゜),ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่3 มาตาเปลี่ยนไป,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่4 มีพ่อก็เหมือนไม่มี,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่5 มาตาแม่หมอเลขเด็ด(^_^;))),ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่6 6ขวบแล้วจ้า\(^o^)/,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่7 ปิดเทอมใหญ่ ได้เวลาหาเงิน(^o^)/~~,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่8 ทำไมแม่มาเวลานี้!Σ( ̄□ ̄;),ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่9 ครั้งนี้จุดยืนชัดเจน( `_ゝ´),ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่10 งานวัดประจำปี(*゚∀゚人゚∀゚*)♪,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่11 มาตามีน้องสาว(´゚д゚`),ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่12 สมาชิกใหม่แห่งบ้านสวนมะม่วง(○・ω・)ノ,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่13 วัฏจักรผันเปลี่ยน(。・。・)ノ,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่14 ลูกๆบ้านสวนมะม่วงเก่งจัง(*^o^)/\(^-^*),ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่15 ร้าน4พี่น้องกลับมาแล้วจ้า\(^o^)/,ย้อนเวลากลับมาเพือรักครอบครัว-บทที่16 ป.1อีกครั้ง(´ 3`)

เนื้อหา

บทที่2 กลับมาแล้วจริงดิ(゜ロ゜)

"แม่..น้องโดนไฟดูด"เสียงตื่นตะหนกทำให้มาตาได้สติ

นี้ที่ไหนกันอีก..มาตานั่งมองรอบตัวอย่างมึนงง

อย่าบอกนะว่าเราย้อนกลับมาจริงๆ เธอก้มมองดูตัวเองก่อนจะตกใจ แล้วทำไมมือถึงเล็กจังเราย้อนมาช่วงไหนเนียะแล้วไอ้หนุ่มนั้นเป็นใครว่ะ ยังไม่ได้ถามอะไรกันเลยก็ส่งอีเฒ่ากลับมา...กลับมาทำไมก่อนย่ะ(・・;)

มองกลับไปที่ต้นเสียง..เอะ..นี้พี่รดาลูกสาวคนโตของป้าทิพย์นี้หน่าดูพี่รดาน่าจะอยู่ช่วงม.ต้น เด็กน้อยเลยก้มมองมือตัวเองอีกครั้งอย่างสงสัย!อ่ะ..

Σ( ̄□ ̄;)

นี้มันเด็กอนุบาลชัดๆทำไมย้อนกลับมาไกลขนาดนี้ละมันต้องย้อนกลับมาช่่วงวัยรุ่นสิมาเด็กน้อยขนาดนี้จะไปทำอะไรได้

ป้าทิพย์อุ้มหลานสาวตัวน้อยด้วยความเป็นห่วง

"มาตาเป็นไงบ้างลูกเจ็บตรงไหนมั้ยค่ะ"พูดไปก็ลูบเนื้อตัวหลานสาวไปด้วย มาตานึกออกแล้วว่าเธอย้อนกลับมาช่วงอายุ5ขวบเด็กน้อยกินข้าวเสร็จแล้วจะปิดพัดลมเพื่อประหยัดไฟให้ป้าแต่นิ้วเล็กๆดันไปโดนปลั๊กไฟทำให้ไฟดูดโดยไม่มีใครรู้แต่เป็นจังหวะที่รดาจะมาขยับปลั๊กไฟให้ห่างน้องทำให้เด็กน้อยหลุดจากการโดนไฟดูดแบบบังเอิญ

มาตามองป้าทิพย์ด้วยความคิดถึงกี่ปีแล้วนะที่ไม่ได้เจอท่าน เธอรู้สึกผิดมาตลอดที่ทำตัวไ่ม่น่ารักไม่เชื่อฟังท่านทั้งๆที่ท่านหวังดีกับเธอตลอด ป้าที่กำลังดูรอยไฟไหม้ที่นิ้วหลานสาวพอเงยหน้าเห็นเด็กน้อยตาแดงแล้วน้ำตาไหลก็หลงคิดว่าหลานสาวคงใจเสียเลยกอดแล้วปลอยใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูกไม่เป็นไรแล้วนะแม่อยู่นี้แล้วลูก"ด้วยความที่แม่ของมาตานำเธอมาให้ยายกับป้าเลี้ยงตั้งแต่อายุ6เดือนมาตาเลยติดเรียกนางว่าแม่ตามพี่ๆแล้วป้าทิพย์ก็รักเด็กน้อยเหมือนลูกในใส้ด้วยเลี้ยงมาตั้งแต่ยังแบเบาะ

"มาตาไฟดูดเหรอ รดาเดินไปบอกแม่เมื่อกี่ หลานเป็นไงบ้างต้องไปหาหมอเปามั้ย..ไหนๆมาให้ยายดูสิลูก"เสียงนี้คือเสียงยายของเธอนิหน่ายายดอกไม้เด็กน้อยรีบหันไปหาอ้อมกอดผู้เป็นยายทันที่แล้วก็ร้องไห้สะอึกสะอืนป้ากับยายต่างคิดไปว่าหลานสาวคงใจหักจากการโดนไฟดูดเลยกอดแล้วปลอบใจ..

เวลาผ่านไปยายที่นอนกกให้มาตานอนกลางวันพอเห็นหลานสาวเงียบไปเลยลุกจะไปทำงานอย่างอื่นปล่อยให้หลานสาวตัวน้อยนอนรับลมอยู่หน้าบ้าน

ส่วนมาตาที่ไม่ได้หลับแค่หลับตานิ่งๆใช้ความคิดเรียบเรียงเรื่องราวว่ามันเกิดอะไรขึ้นคือทุกอย่างเหมือนเร็วมากแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ตอนที่พูดกับพ่อหนุ่มรูปหล่อก็พูดไปงั้นแหละกะให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจ ได้เลิกยุ่งกะเธอ'มิติจิต'พอนึกได้ก็คิดไหนละมิติ มาตาได้แต่กระพริบตาแบบสงสัยว่าจะทำไงถึงรู้ว่ามีสิ่งนี้มั้ย..'ไหนลองตั้งจิตแล้วคิดถึงสิในนิยายตัวเอกทำแบบนี้เสมออีป้าจำได้อ่านมาเยอะ' อยู่ๆเด็กน้อยก็เหมือนโดนดูดแว๊บมาอยู่ในที่..เออ...ที่ไหนละเนียะ(*´-`) เด็กน้อยยืนงงมองไปรอบๆ สถานที่แห่งนี้มัน..แล้วนึกขึ้นได้

'นี้มันห้างใจกลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดนี้หน่า'เธอจำลานตรงน้ำพุได้ทุกครั้งที่เกิดความเครียดเธอจะชอบมานั่งฟังเสียงน้ำไหลเพื่อให้จิตใจสงบพอคิดได้ดังนั้นเลยลองเดินไปรอบๆ...ห้างนี้เป็นห้างดังแถมมีทุกอย่างขายทั้งซุบเปอร์ทั้งร้านอาหารเด็กน้้อยถึงกับร้องกริ้ดออกมาดังๆด้วยความดีใจ พอเดินเหนื่อยก็มานั่งตรงลานน้ำพุ ว่าไปน้ำพุหรือจะเรียกให้ถูกต้องเป็นน้ำตกเพราะเขาทำให้น้ำไหลลงมาเป็นชั้นๆแล้วมีน้ำพุตรงกลางว่าไปมันจะเหมือนในนิยายมั้ยนะไหนลองดูสิ 

เด็กน้อยลองดมว่ามีกลิ่นอะไรมั้ยมีกลิ่นหอมอ่อนๆลอยมาจากน้ำพุเลยลองกวักน้ำขึ้นมาดื่มดูเล็กน้อย"ไม่เห็นมีอะไรเลยดื่มไปอีกอึกใหญ่ไปเลยได้รู้ว่าจะมีอะไรมั้ย"..น้ำรสชาติออกหวานดื่มแล้วชื่นใจจังดื่มอีกสิ..เด็กน้อยดื่มไปหลายอึก แต่แล้วร่างกายของเด็กน้อยก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัวจนต้องล้มตัวนั่งลง แล้วมาตาก็นึกในใจ 'ยายแก่แกไม่น่าตระกะเลยดื่มยาพิษสะละมั้งนั้น นี้อีแก่อย่างฉันต้องมาตายอีกรอบเหรอยังไม่ได้เริ่มอะไรใหม่เลย'

เวลาผ่านไปหลายนาทีจนความเจ็บปวดเริ่มลดลงจนหายไปในที่สุด แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดหาคำตอบแหละเธอเข้ามานานแล้วเดี๋ยวจะมีคนสงสัยว่าเด็กน้อยนอนนานไม่ยอมตื่น พอคิดดังนั้นได้เลยรีบหลับตาแล้วคิดว่าออกไปพอลืมตาหันไปมองยายกำลังตำหมากเสร็จพอดีพอจะเอาเข้าปากหันมาเห็นหลานสาวตัวน้อยเลยตกใจ"มาตายังไม่หลับเหรอลูกยายก็คิดว่าหลานหลับแล้วเลยลุกมาตำหมากกิน..นอนสะนะลูกยายอยู่ใกล้ๆนี้เอง"

เด็กน้อยทำหน้านิ่งๆแล้วแกล้งหลับตาต่อ'เราใช้เวลาในมิตินานตั้งหลายช.มแต่เวลาจริงกลับผ่านไปแค่ไม่กี่นาทีเองเป็นไปได้ไง'



มาตาย้อนเวลากลับมาได้หลายอาทิตย์จนเริ่มปรับตัวได้เด็กน้อยได้รู้แล้วว่าน้ำตกในมิติมีคุณสมบัติล้างของเสียในร่างกายชีวิตก่อนเธอใช้ชีวิตเต็มที่ทั้งเหล้าทั้งบุหรี่เธอจัดเต็มทำให้ในร่างกายมีแต่ของเสีย..แล้วมันตามกลับมาด้วยเหรอสารพิษเหล่านั้นมันไม่น่าจะตามมานะ..

เธอย้อนกลับมาช่วงอายุ5ขวบเกือบ6ขวบแปลว่าปีหน้าแม่ก็จะมารับเธอไปอยู่ด้วยถ้าไม่อยากเดินซ้ำรอยเก่าครั้งนี้เธอจะต้องไม่ไป เธอโหยหาความรักจากแม่มากจนลืมความรักที่ยายและป้ามีให้ตลอดครั้งนี้เธอจะเริ่มต้นใหม่ แล้วไอ้หนุ่มตัวขาวบอกว่าแล้วเจอกัน..เจอกันตอนไหนไม่ได้ถามอะไรชื่อไรอยู่ที่ไหน

อยากจิบ้า(^_^;)