เสียงเพลงในคาเฟ่เล็กๆ แห่งนั้นค่อยๆ กังวานขึ้น ความเงียบสงัดถูกแทรกด้วยบทสนทนาเล็กๆ ที่เอื้อนเอ่ยออกมาตรงมุมสงบของร้านกาแฟ ความสัมพันธ์ก่อตัวขึ้นภายใต้กลิ่นหอมของกาแฟคั่ว ดนตรีแจ๊ส และแอลกอฮอล์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ดราม่า,BoyLove,BL,โรแมนติก,นิยายวาย,วาย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านสีขาวบางในห้องนอนที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น เสียงนกร้องจากต้นไม้ใหญ่ใกล้หน้าต่างช่วยปลุกเวฬาให้ตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ เขาหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้างๆ วาคีนยังคงหลับสนิท ใบหน้าของเขาดูสงบและไร้ความกังวลเหมือนที่เคยเห็นในทุกวัน
เวฬายิ้มบางๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเกลี่ยผมที่ปรกหน้าผากของวาคีนออกเบาๆ “คุณ... ตื่นได้แล้วครับ”
“อื้อออ...” วาคีนขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้นมามองเวฬาด้วยสายตาอ่อนโยน
“มอร์นิ่งครับ”
“อรุณสวัสดิ์ครับ” เสียงของวาคีนแหบเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่น
“วันนี้อยากไปไหนไหมครับ" เวฬาถามขณะที่เขาลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปเปิดม่านให้แสงแดดเข้ามาเต็มที่
วาคีนยืดตัวขึ้นนั่งพิงหัวเตียง “ไหนบอกว่าจะพักผ่อนกันไงครับ จะชวนไปไหนอีก หื้ม?”
เวฬาหัวเราะเบาๆ “ก็แค่อยากพาคุณไปเดินเล่น สูดอากาศบ้าง หลังจากที่เราไม่ค่อยได้มีเวลาไปไหนด้วยกันเลยตอนที่ร้านยังเปิดอยู่”
“อ่อ...”
“ว่าไงครับ อยากไปไหนไหม หรืออยากอยู่ห้องครับ”
“ไปได้ครับ เอาที่คุณอยากไปเลย”
การปิดร้านแจ๊สบาร์ของวาคีนอาจจะเป็นเรื่องที่น่าเศร้าในตอนแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสุขใหม่ในชีวิตของทั้งสองคน เวฬาที่เคยต้องนั่งเขียนนิยายอยู่คนเดียวในห้องเงียบๆ ตอนนี้มีวาคีนคอยอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจและช่วยคิดไอเดียใหม่ๆ กลายเป็นว่านักเขียนหนุ่มสามารถเขียนงานได้ไวกว่าเดิม ไม่ต้องนั่งคิดอยู่คนเดียวให้สมองจะแตก
“คุณ...”
“ว่าไงครับ”
“คุณว่าพระเอกในเรื่องนี้ควรจะเป็นคนแบบไหนดี” เวฬาเอ่ยถามในขณะที่เขานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์กำลังเริ่มเขียนพล็อตนิยายเรื่องใหม่
วาคีนที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาหันมามอง “ก็ต้องเป็นคนที่มีเสน่ห์และจริงใจเหมือนผมสิครับ”
เวฬาหัวเราะ “จริงใจนี่อาจจะใช่ แต่เสน่ห์นี่ต้องถามคนอื่นนะครับ ไม่ใช่พูดเองเออเอง”
“แล้วมันเรื่องจริงไหมล่ะครับ”
“ไม่รู้ๆๆ” เวฬารีบปฏิเสธเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำสายตาเจ้าเล่ห์ใส่ ไอ้เรื่องมีเสน่ห์นี่เขาคงไม่ปฏิเสธเพราะรู้ดีว่ามันเรื่องจริง แต่ก็ไม่อยากจะเอ่ยปากชมอะไรมากนัก กลัวว่าเดี๋ยวจะเหลิงเอา
“งั้นก็แค่เขียนให้พระเอกเป็นคนที่รักเดียวใจเดียวเหมือนผมก็ได้นะครับ” วาคีนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“ถ้าเป็นเรื่องนี้ก็พอจะฟังเข้าหูหน่อย” เวฬาตอบพลางยิ้มทะเล้นให้ ก่อนจะหันกลับไปเริ่มพิมพ์ไอเดียที่ได้ลงในคอมพิวเตอร์
ในช่วงเวลาว่างๆ ทั้งสองคนมักจะหาโอกาสไปเที่ยวด้วยกัน สถานที่ที่เคยเป็นแค่ความฝันในตอนที่ทั้งคู่ยุ่งกับงาน ตอนนี้กลายเป็นจุดหมายที่พวกเขาสามารถไปเยือนด้วยกันได้แล้ว จากที่เคยได้แต่เซฟเอาไว้ว่าอยากจะไปด้วยกัน แต่ก็หาเวลาไปไม่ได้สักที เพราะวาคีนเองก็ต้องใช้เวลาไปกับการดูแลร้านที่เปิดกิจการเอาไว้ พอตอนนี้ไม่มีร้านให้ต้องคอยเป็นกังวล ก็เลยมีเวลาว่างมากพอที่จะไปไหนต่อไหนได้แบบไม่ต้องลังเล
“คุณ พรุ่งนี้เราไปทะเลกันดีไหมครับ” เวฬาถามหลังจากที่พิมพ์งานของตัวเองเสร็จ
“ก็ดีนะครับ”
“เย่! จะได้ไปพักผ่อนสักหน่อย”
“แน่ใจเหรอว่าจะไม่เอางานไปทำด้วยอะ” วาคีนถามพร้อมกับเลิกคิ้ว
“แน่ใจสิครับ ผมก็อยากพักผ่อนบ้างเหมือนกันนะ”
เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นเมื่อล้อรถเคลื่อนตัวออกจากที่พัก ตอนแรกเวฬาบอกวาคีนเหมารถตู้พร้อมคนขับรถไป เพราะเขาก็ไม่ค่อยอยากให้อีกฝ่ายขับรถไกล ไหนๆ ก็จะไปพักผ่อนแล้วก็ไม่อยากให้เหนื่อยขับรถ แต่วาคีนก็บอกเองว่าอยากขับ ไปเดทต่างจังหวัดครั้งแรกด้วยกันทั้งที เขาก็อยากจะมีความเป็นส่วนตัวให้ได้มากที่สุด จะได้มีเวลาสร้างบรรยากาศและความประทับใจได้เยอะๆ
ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็มาถึงโรงแรมที่วาคีนเป็นคนติดต่อจองเอาไว้ให้ เพราะเป็นโรงแรมของเพื่อนสนิทสมัยมัธยมปลายที่รู้จักกันมานาน ก็เลยประหยัดค่าที่พักไปได้นิดหน่อยเพราะได้ส่วนลดแบบจัดเต็ม แถมพนักงานก็ยังดูแลและบริการพวกเขาเป็นอย่างดี
บานประตูห้องพักถูกผลักเข้าไปหลังจากที่พวกเขายื่นคีย์การ์ดไปแตะที่ประตู ดวงตาของเวฬาเบิกโตด้วยความตื่นเต้นเมื่อภาพภายในห้องพักปรากฏสู่สายตาของเขา
“โห... คุณ สวยมากอะ”
“ใช่ครับ นี่คือห้องที่วิวดีที่สุดของที่นี่เลยนะ”
“เวอร์มาก”
“ผมพูดจริง อุตส่าห์ให้เพื่อนล็อกไว้ให้เลย”
“ขอบคุณนะครับ” เวฬายิ้มกว้างแล้ววิ่งเข้าไปกอดอีกฝ่าย เขาดีใจมากที่ได้มาพักผ่อนในสถานที่งดงามแบบนี้ รู้สึกเหมือนกับได้มาพักผ่อนจริงๆ
“เรามาหาอะไรทำกันดีไหมครับระหว่างรอแดดร่ม แล้วเย็นๆ ค่อยออกไปหากิจกรรมข้างนอกทำกัน” วาคีนเสนอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
“ทำอะไรดีล่ะครับ” สายตายั่วยวนถูกส่งกลับไปยังคนถาม
วาคีนไม่รอช้าพุ่งตัวเข้ามากดจูบที่ริมฝีปากของเวฬาอย่างรุนแรง แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ห้ามอะไร ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามอารมณ์ กิจกรรมบนเตียงเริ่มขึ้นอย่างดุเดือด ยิ่งเป็นสถานที่ใหม่ยิ่งสร้างความตื่นเต้นให้กับทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี พวกเขาพากันเคลื่อนย้ายไปหลากหลายมุมในห้อง ไม่ว่าจะโซฟา เตียง ห้องครัว ห้องน้ำ ขาดแต่ก็ตรงระเบียงเพราะมันเป็นตอนกลางวันพวกเขาจึงกลัวว่าคนอื่นจะเห็นเอา
ทั้งสองปลดปล่อยเสียงร้องกันอย่างเมามัน ไม่กลัวว่าจะมีใครผ่านมาได้ยิน เพราะมันเป็นโรงแรม แขกที่เข้ามาพักก็มากหน้าหลายตา ไม่มีใครมานั่งสนใจหรอกว่าห้องไหนเป็นใครกันบ้างที่กำลังร่วมรักกันตอนกลางวันแสกๆ กิจกรรมรักดำเนินไปอย่างต่อเนื่องยาวนานคล้ายกับว่าที่ผ่านมาไม่ได้รับการปลดปล่อย แต่ก็ไม่มีใครรู้สึกเหน็ดเหนื่อย ต่างฝ่ายต่างก็เต็มที่กับสิ่งที่ทำ เพราะรู้ดีว่าหลังจากนี้มันจะมอบความสุขให้พวกเขาได้เป็นอย่างดี
หลังจากที่พวกเขาได้ไปเที่ยวพักผ่อนที่ทะเลมาสองสามวัน พอกลับมากรุงเทพเวฬาก็มีไอเดียใหม่ๆ ในการเขียนนิยายมากมาย เพราะสมองได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ พอกลับมาทำงานไอเดียต่างๆ ก็พุ่งกระฉูด โดยเฉพาะฉาก NC ที่เขาได้แรงบันดาลระหว่างไปเที่ยวทะเลมาเขียนได้แบบจัดเต็ม ร้อนแรงและหนักหน่วงกว่าทุกเรื่องที่เขาเคยเขียนมา ด้วยมีประสบการณ์ตรงที่สามารถนำมาต่อยอดในการเขียนนิยายของเขาได้นั่นเอง เขาทำงานชิ้นนี้อย่างตั้งใจและในที่สุดนิยายเล่มใหม่ของเขาก็เสร็จสมบูรณ์ได้อย่างทันเวลา
“เยส!!” เวฬาร้องลั่นออกมาด้วยความดีใจ หลังจากก้มหน้าก้มตาปั่นต้นฉบับเรื่องใหม่มาเป็นระยะเวลาหลายเดือน
“หื้ม? มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ปิดต้นฉบับเรื่องใหม่แล้วน่ะครับ” นักเขียนหนุ่มเอ่ยพูดด้วยความตื่นเต้น
“ดีใจด้วยครับ” วาคีนเดินเข้ามากอดเวฬาแล้วกดจูบลงไปบนศีรษะของอีกฝ่ายเบาๆ “ผมภูมิใจในตัวคุณมากนะ”
“หวังว่าผลตอบรับจะออกมาดีนะครับ”
“มันต้องดีสิครับ ที่รักของผมทุ่มเทขนาดนี้” วาคีนให้กำลังใจอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน
ปฏิเสธไม่ได้ว่าทุกเล่มที่เวฬาเขียนนั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจอย่างเต็มที่เสมอ แต่ก็นั่นแหละ อาจเพราะความสามารถยังไม่ถึงจุดที่นักอ่านยอมรับ หรือไม่ก็อาจจะยังไม่ได้รับการค้นพบ แต่เขาก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เขียนนิยายในทุกๆ เรื่อง การมีวาคีนมาอยู่เคียงข้างยิ่งทำให้เขามีกำลังใจในการทำงานมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวเวลาคิดงานไม่ออกอีกต่อไป
ใครเลยจะรู้ว่าความทุ่มเทนั้นมันดันมาผลิดอกออกผลในนิยายเรื่องล่าสุดของเขา เพราะนิยายเล่มนั้นได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้อ่านว่าเป็นนิยายรักที่แซ่บและเซ็กซี่ที่สุดที่เวฬาเคยเขียนมา ก็เอาเรื่องจริงมาเขียน มันจะไม่แซ่บได้ยังไงล่ะ ซึ่งมันไม่เพียงแต่สร้างรายได้ให้กับเวฬาอย่างมหาศาล แต่ยังทำให้เขารู้สึกมั่นใจในฝีมือการเขียนของตัวเองมากขึ้นอีกด้วย
ในคืนหนึ่ง หลังจากที่นิยายเล่มใหม่วางขายและประสบความสำเร็จ เวฬาและวาคีนนั่งอยู่ที่ระเบียงบ้าน มองดูดวงดาวบนท้องฟ้า อากาศเย็นๆ โชยมาให้ได้รู้สึกแปลกใจว่าเมืองร้อนอย่างประเทศไทยจะมีช่วงเวลาให้ได้ดื่มด่ำอากาศเย็นแบบนี้เหมือนที่อื่นบ้าง
“ผมไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตจะมีความสุขแบบนี้” เวฬาพูดพร้อมกับพิงหัวลงบนไหล่ของวาคีน
“ผมก็เหมือนกัน” วาคีนตอบ “แม้ว่าเราจะต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่ผมก็ดีใจนะที่เรายังมีกันและกันมาจนถึงตอนนี้”
ทั้งสองนั่งมองดูดาวด้วยกันในความเงียบสงบ แต่ในใจของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความสุขและความหวังสำหรับอนาคตที่พวกเขาจะสร้างร่วมกัน
