กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1 - 83 83 แขกต่างประเทศ V.1 (FR) โดย wayuwayu @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

รัก,แฟนตาซี,เกิดใหม่,ชาย-หญิง,แอคชั่น

รัก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,เกิดใหม่ ,รักวัยรุ่น,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,yaoi,หญิงรุก,ชาย-หญิง,ฮาเร็ม,แอ็คชั่น ,ต่อสู้,โรแมนติก ,โรแมนซ์,แฟนตาซี,ต่างโลก

หนุ่มชอบฝึกติดบันเทิงได้มาเกิดใหม่ต่างโลกเป็นกำพร้า เขาคิดใช้ชีวิตใหม่ให้ดีกว่าเก่า แต่โลกดันอยู่ในยุคสู้กันด้วยดาบแถมเด็กกำพร้าถูกขายทิ้ง เขาฝึกกับเพื่อนอย่างหนักและหาเงินเพื่อให้ได้เจอชีวิตที่ดีกว่า วารีคิดเอาจริงกับหน้าที่การงานเพื่อชีวิตดีๆและเป้าหมายสุดท้าย แต่ต้องมาห่างเพื่อนซี้ขั้นพี่น้อง จนในที่สุดเขากลับมาแบบผู้ใหญ่ และใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่ด้วยสัญญาที่ให้กัน เขาตีตัวห่างและไปหาคนอื่นก่อน

ผู้แต่ง

wayuwayu

เรื่องย่อ

ฟรี 5,000 คนแรก

กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 2

https://www.plotteller.com/book_reading_novel/01JVWXKXVMKZHGDWRW4D9AAPRT

 หนุ่มที่เบื่อหน่ายชีวิตและอดีตจมอยู่กับการฝึกและสิ่งบันเทิงจนทั้งชีวิตไม่เคยเจอใคร

 และวันที่เขาอยากเป็นอาหวังกลับโดนรถใหญ่สอยมาเกิดต่างโลกมาเป็นเด็กกำพร้า

 แต่ทว่าโลกอยู่ในยุคตีกันและคนสามารถใช้ท่าต่อสู้แบบแรงสุดได้ด้วยการตะโกนชื่อท่าและโลกนี้ร่างกายฟื้นเร็วมาก

 แถมเด็กกำพร้าโลกนี้ไม่มีค่า และบางคนต้องถูกขายทิ้ง

 เขาตัดสินใจเลือกชื่อ ‘วารี’ ลื่นไหล และไร้รูปร่าง และเขาตัดสินใจเลือกแฝด ‘วี’ ครึ่งแมว และ ‘วิว’ ครึ่งแมงมุม มาเป็นเพื่อนร่วมฝึกต่อสู้ เพราะศักยภาพของการเป็นครึ่งสัตว์

 เขาฝึกหนัก ตั้งใจหาเงิน ต่อสู้ป้องกันบ้านจากคนนิสัยไม่ดีกับฝาแฝดที่ฝึกมาอย่างดุเดือด ไล่ตะเพิดเหล่าผู้ใหญ่

 เขาสนิทกับเพื่อนบ้านเดียวกันมากขึ้น และเริ่มหนักใจกับสองพี่น้องที่มองเขาเปลี่ยนไป

 สุดท้ายโลกของผู้ใหญ่ที่ต้องทำงานรอเขาอยู่ เขามุ่งจะทำให้ดีที่สุด

facebook

https://www.facebook.com/profile.php?id=100087843892571&mibextid=LQQJ4d

bluesky

https://bsky.app/profile/wayuwayutl.bsky.social

กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-1 1 ลืมตารำลึก,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-2 2 วิเคราะห์,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-3 3 หลังการต่อสู้,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-4 4 ทวีปตะวันออก,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-5 5 ต้มข่าไก่,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-6 6 เริ่มวันแห่งการฝึกฝน,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-7 7 จินตนาการ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-8 8 เฮง เฮง เฮง,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-9 9 ความสุขจากแดดยามเช้า ณ ตลาด,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-10 10 อิสรภาพ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-11 11 ประกาศสงครามความรัก,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-12 12 ท่านหญิงเสือดำ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-13 13 ความรักที่เราเข้าใจ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-14 14 การแลกเปลี่ยน ณ ตลาด,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-15 15 ทัศนศึกษา,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-16 16 เธอคนนั้น,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-17 17 คนแปลกหน้า,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-18 18 อันตรายที่เข้ามา,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-19 19 เตรียมพร้อม,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-20 20 ต่อสู้,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-21 21 พี่เลี้ยง,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-22 22 จุดหมายใหม่,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-23 23 ดงเสือดอกเล่นน้ำ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-24 24 คุยกับท่านหญิงเสือดำ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-25 25 ปราชญ์เสือดอกเก่า,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-26 26 ฟาร์มอูริจิ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-27 27 คนช่างสงสัย,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-28 28 เด็กซิ่วแพทย์ศาสตร์,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-29 29 เราไม่ใช่พี่น้อง,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-30 30 ประชุมเริ่มกิจการ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-31 31 ครูขึ้น - ขึ้นครู (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-32 32 รับเพื่อน,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-33 33 นี่หรือคือทำงาน? (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-34 34 เที่ยวบาร์ (NC?),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-35 35 มีแฟนเด็กกว่า (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-36 36 เจ้าหญิง (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-37 37 ข่าวใหญ่ (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-38 38 ลาออก,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-39 39 นา (NC?),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-40 40 เลี้ยงฉลอง (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-41 41 มุ่งหน้าสู่ที่ที่หวังไว้,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-0.5 0.5 ปกเล่ม 1 V.1 (เรต น.15+),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-21.5 21.5 ปกเล่ม 2 V.1 (เรต ฉ.20),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-41.5 41.5 ปกเล่ม 3 V.1 (เรต ฉ. 20),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-42 42 แปลงกาย (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-4.5 4.5 แผนที่ทวีปตะวันออก,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-43 43 วาโรซีเมียเรีย (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-44 44 รูปคู่ (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-45 45 เวโรนีก้า (NC?) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-46 46 ชมสวน (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-47 47 เรฟเนส (NC) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-49 พิเศษประจำวัน 49 เรฟเนส (NC) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-50 50 SM? (NC) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-51 51 สัมภาษณ์ (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-52 52 ศัตรูรุกราน (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-54 54 ฟาร์มนก (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-55 55 รัก & งาน (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-56 56 งานเยอะ (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-57 57 หน่วยพิเศษ (NC) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-58 58 ผักชี (NC) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-59 59 เรดจำปา (NC?) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-60 60 มังกรขาว (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-62 62 เตรียมงาน V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-61.5 61.5 ปกเล่ม 4 V.1 (เรต น.15+),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-64 64 ลักพาตัว V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-53 53 อ่าว (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-21.6 21.6 ความเดิมตอนที่แล้ว เล่ม 2,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-0.6 0.6 แนะนำตัวละคร,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-65 65 ศิโร V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-61.6 61.6 ความเดิมตอนที่แล้ว เล่ม 4,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-70 70 ไคจูงูยักษ์ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-48 48 วิลเฮล์มมีน่า (NC) (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-61 61 ทะเล (V.1),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-63 63 วิชารัก V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-66 66 บ้านกำพร้าฮาโมนี่ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-67 67 หน้าใหม่ไฟแรงลูกติด V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-68 68 ตบต่อย V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-71 71 ความลับของราชินี V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-72 72 อ็อกโธ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-73 73 วันทำงาน V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-69 69 ปืน V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-74 74 ช่างแต่งหน้า V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-75 75 รายการทีวี V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-76 76 เพื่อนแพทย์ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-77 77 คิดถึง V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-78 78 ดาวเทียม V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-79 79 สั่งงาน V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-80 80 ตัดใจ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-81 81 งานหมั้นแห่งหมัดและเลือด V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-81.1 81.1 ประชุมลับของสาวๆ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-81.5 81.5 ปกเล่ม 5 (เรต 15+),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-82 82 ย้อนดูตัวในวันปีใหม่ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-83 83 แขกต่างประเทศ V.1 (FR),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-84 84 เริ่มงานปี 123 (BL),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-85 85 ชีวิตกระต่ายน้อย V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-86 86 ลูกเลี้ยงที่เปลี่ยนไป V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-87 87 ถอย! ราชินีจะเย็บ! V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-88 88 ราชาแห่งโครอลลัลเรย์เรีย V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-89 89 ความเชื่อที่ดีกว่า V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-90 90 บีแอลแลนด์ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-91 91 เรื่องหนักใจของแมงมุมตัวสูง V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-92 92 ชุมนุมเสือโย้ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-0.2 0.2 ว่าด้วยเรื่องภาพประกอบด้วยเอไอ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-93 93 เมื่อผู้ใหญ่ 3 คนอยากกลับเป็นเด็ก V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-94 94 หน้าหนาวน้องหนูนา V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-0.1 0.1 อดีตที่ไม่อยากจำ,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-0.3 0.3 โครงการสำหรับนักวาดและนักอยากวาด,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-21.1 21.1 อนาคตเด็กสามคน,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-21.2 21.2 เป้าหมายเรื่องการงาน,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-95 95 วิกฤตจิตแก้วใจในคืนจันทราไร้ดาว V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-41.1 41.1 เรื่องในเต็นท์ (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-41.2 41.2 อนาคตสามดาว,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-41.6 41.6 ความเดิมตอนที่แล้ว เล่ม 3,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-96 96 ลูน่า V.1 (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-61.1 61.1 ควันบรรจบแสงเสี้ยวจันทร์ V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-61.2 61.2 ไตรมาสของวังหลวง V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-97 97 เพราะฉันรักลูกไม่มากพอหรือ? V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-81.2 81.2 ฮีลฉันหน่อย V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-98 98 นางสำรองร้องเรียน V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-99 99 เกรงเกร็งเกร็ง V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-100 100 มาหมั้นใหม่ไหม V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-101 101 ลูก V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-101.1 101.1 หลังลาย V.1,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-101.2 101.2 รักษารักษารัก V.1 (NC),กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-81.6 81.6 ความเดิมตอนที่แล้ว เล่ม 5,กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1-101.5 101.5 ปก เล่ม 6

83 แขกต่างประเทศ

 วันที่ 2 หลังจากปีใหม่วันเดียวตอนเช้า ผมอายุ 23 ปี

 ผมกำลังฝัน

 ผมกำลังฝันว่ามุดนมพี่อลิสอยู่

 “นี่”

 มีเสียงมา แต่ผมไม่สนเพราะผมรู้สึกสบาย

 “ฟื้นแล้วก็ตื่นซักที หลับคาก้นฉันอยู่ได้” เมื่อผมนึกได้ว่าเป็นเสียงท่านหญิงเสือดำผมก็รีบตื่น

 ผมตื่นมาในห้องผมอยู่ในแอ่งน้ำ กำลังนอนน้ำลายยืดใส่ก้นใหญ่ๆของท่านหญิงเสือดำ

 “ฉันสลบหน่อยเล่นใหญ่เลยนะ” เธอพูดมาเหมือนไม่พอใจผม

 เธออยู่ในเครื่องล็อกคว่ำหน้าสี่ขา

 น้ำนองเต็มพื้น

 ผมจำไม่ได้ แต่ผมเมื่อยนิ้วมาก

 ของผมไม่เปียกและเหี่ยวอยู่ แถมตอนตรวจไม่มีอะไรเหมือนไม่ได้ทำอะไร

 ความทรงจำมันเริ่มกลับมา

 ผมปล่อยตัวเธอ แล้วเธอลุกไปตบหน้าไอซิสที่เรียนรู้การแปลงร่างให้มีขาเป็นคนจากวิว ติดอยู่ในเครื่องล็อกนั่งหงายหน้าแหกขาสุด

 ความทรงจำกลับมาแล้ว ไอซิสประกาศตัวเป็นศัตรูกับท่านหญิงเสือดำเมื่อคืน แล้วท้าสู้ทันที

 เธอเห็นว่าท่านหญิงเสือดำไม่มีกล้าม และเธอกล้าขึ้นมา

 แต่ท่านหญิงเสือดำพลิกเกมแล้วไปปลุกคนผักชีให้ติดเครื่องล็อกสองอัน

 เธอบอกจะให้ตัวเธอกับไอซิสถูกล็อกไว้ในท่าต่างๆ

 แล้วเธอให้ผมเกี่ยวให้แรงที่สุดเร็วที่สุดไม่หยุด จนกว่าจะแห้ง ใครแห้งก่อนแพ้ ใครสลบก่อนแพ้

 ท่านหญิงเสือดำไม่สลบ แล้วชนะ ไอซิสทนได้ไม่นานแล้วสลบไป

 แต่ผมจำได้ว่าใช้โลชั่นต่อกับท่านหญิงเสือดำถึงดึกมาก

 ไอซิสตื่น

 “ฉันชนะ อย่ามาท้าอีก แล้วคอยดูตัวเองไป เดี๋ยวจะเจ็บอีกรอบ” หลังท่านหญิงเสือดำยิ้มเยาะบอกเธอก็ไปนุ่งผ้าเช็ดตัว แล้วออกไป

 ไอซิสยังเปิดตากว้าง แล้วหน้ากลายเป็นเศร้า ร้องไห้

 ผมปล่อยเธอ และเธอนั่งคุกเข่าร้องไห้

 ผมปลอบเธอ แล้วเธอผลักอกผม หยิบผ้าเช็ดตัวผม แล้วไปอาบน้ำ

 ผมหยิบผ้าเช็ดตัวไปอาบน้ำเปิดวัน

 เมื่ออาบน้ำเสร็จผมก็เปลี่ยนเสื้อผ้าออกกำลังกาย

 ท่านหญิงเสือดำยังไม่มา ผมอยากให้เธอหุ่นดีๆบ้าง

 แต่บางเรื่องคงบังคับกันไม่ได้ และผมไม่อยากบังคับ

 เมื่อเสร็จ ผมไปนั่งดูรายงานฮาโมนี่ปีที่แล้วเพื่อทวนอีกรอบ และแต่งตัวจะไปทำงาน

 มีขบวนนกฟาเนิคใหญ่เข้ามาในเขตวัง

 มันดูหรูหรา ขบวนยาว มีธงต่างประเทศ ที่แปลกคือมีทหารขี่ม้าคุมอยู่ด้วยเยอะอยู่

 ผมโทรหาวาโร ขบวนมันเหมือนจะมาหยุดหน้าบ้าน ผมอยากรู้ข้อมูลก่อน

 วาโรรับ แล้วหน้ายิ้มๆชั่วร้าย

 “มีแขกมาอ่ะ เหมือนมีธงต่างประเทศด้วย”

 “อ๋อ คงมาหายายอ็อกโธแหละ ดีแล้ว ลดคู่แข่งไปอีกคน รีบส่งตัวอ็อกโธให้ฝั่งที่มาเลย”

 “เอาอย่างนั้นเหรอ?”

 “ไม่รู้ดิ แล้วแต่เธอ รักอ็อกโธขนาดไหนล่ะ เธอจะไปแล้วนะ” หลังเธอพูดเรื่องนั้นเสร็จ เธอก็ตัดสายอย่างเจ้าเล่ห์

 ถ้าอย่างนั้นเป็นประเทศฟูลมูนบ้านเกิดอ็อกโธ

 ผมเข้าไปเรียกเธอที่ห้องก่อนขบวนจอด

 ห้องไม่ได้ล็อก และเธอไม่อยู่ แต่เมื่อจะไปหาเธอที่ห้องน้ำเธอก็เดินนุ่งผ้าเช็ดตัวเพิ่งอาบน้ำเสร็จมาพอดี

 “ประเทศเธอมารับแล้ว เดี๋ยวฉันบอกนาให้เอาทองมาคืน และลาก่อน” ผมบอกลาเธอและตัดใจจากเธอ

 “เฮ้ย ไอ้วารี ได้ฉันแล้วเฉดหัวกลับประเทศเหรอ? ถ้าฉันท้องตอนกลับล่ะ” เธอด่าผมสวนขึ้นทันที

 “เธอไม่อยากกลับเหรอไง เธอเป็นเหมือนนักโทษที่นี่ เธอไม่มีอิสระเหมือนบ้านเธอ” ผมอธิบายให้เธอฟังว่าระดับเธออยู่ต่ำ

 เธอตบหน้าผม และไปใส่เสื้อผ้าสายลับแบบไม่อายผม

 “มากับฉัน ไปต้อนรับแขก ฉันไม่ให้นายทิ้งฉัน ถ้านายจะขับไสไล่ส่งนะ ฉันจะหลอกให้เอาแล้วกัดไอนั่นนายให้ขาด” เธอพูดด้วยหน้าจริงจังปนโกรธสุดๆ

 แล้วเธอตบแรงโคตรๆด้วย

 เอาเธอเข้าหน่วยพิเศษดีไหม? หุ่นก้านเธอดี

 แต่เธอเหมือนเบี้ยล่างและยศต่ำอยู่ตอนนี้ ผมต้องรู้ก่อนว่าเธอเป็นใครแล้วค่อยวางอันดับเธอใหม่

 เมื่อเธอใส่เสื้อผ้าแต่งหน้าเสร็จเธอก็กึ่งลากผมออกไป

 ผมตามเธอไปแบบโดนดึงแรงๆไปยืนข้างเธอหน้าบ้าน

 หน้าตา การวางสีหน้า มาด ท่ายืน เธอเปลี่ยนไปหมด

 จากบ้านๆคนทั่วไป อยู่ดีๆมาดเธอเหมือนผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมา

 นี่คือตัวจริงเธอหรือ?

 “เธอเป็นใครกันแน่…” ผมพูดออกไปข้างเธอ

 เธอหันมา แล้วยิ้มสวยมาก แบบมีเสน่ห์ “ฉันไม่อยากพูดสองรอบ เดี๋ยวก็ได้รู้แล้ว ผัวที่รักของฉัน”

 “เฮ​้” ผมขัดเธอเพราะเธอเรียกผมแปลกๆ

 ผมรู้ว่าเธอติดเรื่องบนเตียง อันนั้นสุดจะแน่นอน

 แต่ผมว่าเธอยังไม่รักผมเต็มๆจริงๆ เธอเห็นผมเป็นศัตรูที่เธอต้องยอมเสียตัว

 ผมว่า

 แต่ผมไม่รู้ใจผู้หญิงหรอก มันมีแค่น่าจะเป็น

 ใครจะรู้ใจผู้หญิง…

 ชายอายุประมาณ 50 ใส่มงกุฎราชาลงมาจากรถฟาเนิคคนแรก

 เขาวิ่งมาหาอ็อกโธ

 “ลูกที่รัก หัวใจของฉัน พ่อมาแล้ว”

 ฉิบหายแล้ว เธอเป็นเจ้าหญิง

---

 มุมมองบุคคลที่สาม

 วารีนั่งที่โซฟาห้องรับแขกบ้านฮาโมนี่

 ชาย 50 ผมทองหยิกตาสีฟ้าจ้องเขาเหมือนจะเอาดาบฟันหัวเมื่อไหร่ก็ได้

 สิ่งแรกที่ลูกรักของเขา หัวใจของเขา ปริปากออกมาให้เขาได้ยินคือ ‘วารีเป็นผัวหนู’

 มันทำให้ราชาอย่างเขาที่ไม่เคยโกรธใครมาก่อน โกรธวารีจับใจ

 พวกเขานั่งจ้องกัน

 มีแต่อ็อกโธที่หน้าเหมือนไม่ทุกข์ร้อน ไม่กลัวต้องกลับ

 เขาประกาศรบกับวาโรซีเมียเรีย แต่ดีที่มันยังไม่เป็นทางการ วาโรเลยมาคุยให้เขาหยุดก่อนได้

 และวาโรแนะนำวารีเยอะ และพูดใหญ่โตว่า ถ้าทำงานกับเขา เขาจะให้อะไรดีๆ ล้ำหน้ากว่าใคร กับประเทศเยอะ

 วาโรเสนอ 100,000 นึงให้ฟูลมูนเป็นเมืองขึ้น โดยบอกว่าเธอไม่ต้องจ่ายแล้วเธอแค่รอวารีขึ้นเป็นราชาก็ได้

 มันเหมือนบังคับให้ราชาต้องยอมขายประเทศ

 แต่

 หน้าเขามุ่งมั่น

 เขาคิดในใจว่า ‘ข้าจะเป็นไอ้แก่หนังเหนียวที่ไม่ตายจากไปซักที ข้าจะได้อยู่กับลูกนานๆ และเห็นหลาน ไม่งั้นไม่ยอม ข้าต้องดูนิสัยจริงๆวารี’

 ราชาไม่ยอมแพ้

 เขาเป็นราชามานานอยู่ ประวัติโชกโชน รบก็เก่งกาจ

 แต่เขาแก่แล้ว เขารู้ตัว

 “เขาปล้ำเหรอ?” นั่นเป็นคำถามแรกที่เขาถามลูกเขา

 “ไม่ได้ปล้ำ หนูปากดีเองแล้วเขาทำตามที่หนูบอก หนูเสียตัวเพราะปากเก่ง และเข้าใจตัวเองผิดว่าเก่งหนักหนา” อ็อกโธอธิบายให้พ่อตัวเองฟัง

 มันไม่ใช่เธอไม่รักเขา

 แต่เธอมีแผนในใจอยู่เยอะ เธอศึกษาเรื่องการขุดเหมืองมาเยอะ เธอใช้คนเก่งแต่เด็ก ฉลาด

 มีแค่ตอนอยู่กับวารีเธอกลายเป็นบื้อ

 เมื่อลูกตัวเองตอบอย่างนั้นเขาก็ไปไม่ถูก

 เขาไม่เชื่อว่าลูกตัวเองอ่อนแอ

 “อ็อกโธเก่งสุดๆไปเลยเหรอ?” วารีถามขึ้นมาเพราะสงสัย

 “เชอะ อย่างแกจะรู้อะไร เธอเป็นที่ 1 ของประเทศ” เขาพูดอย่างมั่นใจ

 “พ่อไม่น่าพูด อายเขา” ลูกเธอพูดตัดขาเสียอย่างนั้น

 พ่อเขาทำได้แค่ทำหน้าจ๋อย

 “กลับเถอะ พ่อขอร้อง พ่อรักหนูตลอด” เขาตัดพ้อ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือใช้ทั้งหัวใจขอให้ลูกเขากลับมา

 อ็อกโธทุบโต๊ะทำไมก็ไม่รู้ “พ่อไม่เข้าใจเหรอว่าหนูคิดทำเพื่อประเทศ ตอนหนูอยู่ พ่อก็ไม่เห็นให้หนูนั่งบัลลังก์โง่ๆที่เต็มไปด้วยภาระเรื่องหนักใจ ไม่ใช่หนูไม่รักพ่อ หนูรักมาก แต่พ่อเหมือนไม่ฉลาดพอเท่าที่หนูคิดและหนูขัดใจเรื่องประเทศบางเรื่อง พอไปบอกพ่อก็บอกหนูเด็กไปมั่งล่ะ หนูยังไม่โตมั่งล่ะ พ่อไม่เข้าใจหนู”

 เมื่อวารีได้ยินก็รู้ว่าเธอตัดพ้อเหมือนเด็กงอแงในใจ

 แต่เธออยากดูยิ่งใหญ่ ทรงพลัง ใจเธอมีแผล

 และสองคนนี้รักกัน เขาไม่ได้ต้องปกป้องอ็อกโธ

 “แล้วมีอีก! หนูคิดร้ายกับคนอื่นจริง เลยเสียตัวแบบไร้ค่า แต่เมื่อหนูอยู่กับ วารีหนูได้เห็นสิ่งที่เขาสร้าง มันมีบ้ากามบ้างปนๆมา แต่ถ้าดูเนื้อดีมันมีแต่ความล้ำหน้า มหัศจรรย์ ทำให้คนมีความสุข ทำให้คนสบาย ถ้าหนูดึงเขาไว้ ด้วยเพศที่พ่อไม่ถูกใจ แล้วให้เขาขึ้นเป็นราชาได้ หนูก็จะทำ! พ่อเข้าใจมั้ย?” เธอตะคอกใส่พ่อเธอเสียงดังเหมือนขอร้องสุดเส้นเสียงให้เขาพิจารณา

 “ลูกคิดอย่างนั้นหรอกเหรอเนี่ย…” พ่อเธอตกใจพูดอะไรไม่ถูก

 เขาโกรธลูกขึ้นมาบ้าง “ลูกจะให้เราเป็นเมืองขึ้นวาโรซีเมียเรียเหรอ? ประเทศเรารวยก็รวย ของดีก็มีเยอะ เงินไม่มีขาด กินกันอิ่มหมดประเทศ ไม่เคยเป็นของใคร เธอคิดว่าถ้าต้องเปิดประเทศเพื่อแบ่งเงินให้ต่างประเทศที่เหนือกว่าเรามันดีหรือไง พ่อยอมคุยเรื่องประเทศกับเธอก็ได้ ถ้าเธออยากเป็นใหญ่จริงๆ แต่เธอต้องโต ของบางอย่างมันไม่ได้มาง่ายๆ พอเขาต้องการให้แบ่งเงินแบ่งของ เดี๋ยวเขาก็ใช้อำนาจเพิ่มทรัพย์สินที่ต้องจ่ายอีก! ประเทศเราจะมีแต่เสียกับเสีย!”

 เมื่อวารีได้ยิน “ขอตัว” เขาก็ลุกไปโทรศัพท์มุมห้อง

 แต่สองคนที่เถียงกันอยู่ไม่สน

 “แต่พ่อบริหารไม่ดีจริง! บางเรื่องที่หนูได้ยินคนทั่วไปพูดมันมีแต่เศร้าๆ! จำได้มั้ยว่าหนูเคยเดินพบปะออกงานอย่างเดียวตอนนั้น!” อ็อกโธเสียงแทบแตกแล้ว แต่เธออยากพูดให้ดังขึ้นอีก

 ใจเธอคิดเพื่อประเทศอย่างเดียว

 “หนูกลัวพ่อ หนูกลัวพ่อแก่ อยู่ไม่ไหวแล้ว แล้วหนูขึ้นเอง พ่อหมดค่า ตอนนั้นพ่อจะอยู่เป็นคนแก่ๆไม่มีประโยชน์อะไรกับใคร” เมื่ออ็อกโธพูดให้พ่อเธอรู้ ว่าเธอรักพ่อจากใจ

 แต่เธอรู้ตำแหน่งเธอ

 พ่อเขายิ้มเป็นครั้งแรก

 มันเป็นครั้งแรกที่ลูกพูดถึงเขาไม่ดี

 และมันเกี่ยวกับอนาคตเขา

 ในสายตาเขาทุกอย่างกลายเป็นนกน้อยและสัตว์น้อยๆกับดอกไม้เต็มไปหมด

 “ขอบคุณที่เป็นห่วง ขอพ่อคิดก่อน” เขาเริ่มคิดเปลี่ยนใจ

 “ราชินีวล็อดซีเมียบอกจะเอาแค่ 5% เพราะมันอยู่ไกล” วารีกลับมาบอกให้พ่อเขาฟัง

 เมื่อพ่อเขาได้ยินทั้งหมดเขาก็คิดว่าข้อเสนอนั้นดูดีขึ้นมา เขาได้เงินไปหมุนทั่วประเทศ ได้คนช่วยเรื่องความล้ำหน้า โดยที่เสียแค่เศษทอง

 ประเทศเขาเงินเหลือขนาดนั้น ทองในเหมืองพวกเขายังมีอีกเยอะ

 เขาแปลกใจมาตลอดที่บางทีมันงอกเพิ่ม แต่นั่นเป็นความลับที่เขาคิดจะปริปากบอกเป็นครั้งแรก

 เขาไม่ถามว่าเพราะอะไร มีให้ขุดก็ขุดไป

 “ถ้าอย่างนั้น รับข้อเสนอราชินีวาโรซีเมียเรียเหรอ? รับ 100,000 ทอง แล้วยอมเป็นเมืองขึ้น” พ่อเขาถามลูกเขาจากใจ ลูกเขาจะตัดสินในเรื่องนี้แทนเขาแล้ว

 เขาจะลดความยิ่งใหญ่

 “หนูเห็นศิโร พ่อได้ข่าวใช่มั้ย?” อ็อกโธบอกพ่อเธอ

 “พ่อพอตามข่าวอยู่ มันเป็นเรื่องใหญ่มาก” พ่อเธอรู้เรื่องศิโรที่เสียเมืองเป็นเมืองขึ้นและกลัวเป็นแบบนั้น

 “สิ่งที่ศิโรได้ คือจ่ายเปอร์เซ็นต์ภาษีที่ไม่ได้มีเยอะอยู่แล้ว แต่เริ่มจะได้พาหนะขนส่งใหญ่ จากวาโรซีเมียเรีย เพื่อไปให้ถึงในไม่กี่ชั่วโมงแล้วไปทำงานแต่ละวัน มีความล้ำหน้า เครื่องบินบินไปมา คนมีเงินใช้สอย มีอาชีพนอกจากทำนาอย่างเดียว แล้วเขาสัญญาอีกว่าบ้านแต่ละคนจะดีขึ้น เพียงแต่รอรถไฟ” ลูกเขาขายความดีของวารี มันเป็นไม้ตายสุดท้ายที่เธอเก็บไว้

 เธอยอมทุกอย่าง เพื่อให้พ่อเธอยอมเธอให้ได้

 เธอยอมเสียตัวตรงนี้ให้วารีบังคับพ่อยอมก็ทำได้

 เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีเจ้าหญิงทุกอย่าง เธอพร้อมทำ

 เธอไม่ได้รักวารี เธอแค่ติดเรื่องบนเตียง

 แต่เธอรู้ว่าวารีมีประโยชน์

 พ่อเธอ โนเว็ม เมื่อได้ยินก็คิดหนัก

 วารีหันไปคุยกับอ็อกโธ “ทำไมไม่บอก ฉันจะได้ไปส่ง”

 เมื่ออ็อกโธได้ยินหน้าก็เปลี่ยนเป็นโกรธตะคอกใส่ “นี่ รู้แล้วว่าฉันเป็นเจ้าหญิงแล้วจะพูดอย่างนั้นเหรอ?!” จากนั้นน้ำตาเธอไหล

 “แกรู้แล้วว่าศักดิ์ฉันขนาดไหนวารี แต่คำแรกที่ปริปากออกมาคุยกับฉันคือ ‘เธอรีบไปเถอะ’ อย่างนั้นเหรอ!” อ็อกโธใช้กล้ามแขนที่มีคว้าคอเสื้อวารีจนสูทยับ ผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าร่วง

 “ขอโทษ ตกลง เธอไม่ใช้อำนาจเพื่อกลับบ้านเหรอ?” วารีถามจากใจเพราะเขาไม่รู้จริงๆ

 เธอตบหน้าวารีไม่แรงมากเหมือนจะแค่ให้ฟังเธอ แค่นั้น แล้วเขย่าคอเสื้อ “คิดให้อยู่ในใจสิ คิดว่าฉันทำเพื่อประเทศ แล้วเธอ วารี ก็คิดดีๆกับฟูลมูนบ้านเกิดฉันด้วย ฉันรักประเทศ ฉันชอบคนในประเทศ ฉันรักพ่อฉัน!”

 เมื่อโนเว็มได้ยินก็น้ำตาไหลออกมา แล้วตัดสินใจช่วยลูกสาวเจ้าหญิง อ็อกโธของเขาทุกอย่างแล้วลุกขึ้นแล้วตัดสินใจยกทุกอย่างให้ลูกก่อนในใจ แต่ช่วยลูก “เราขอดูเทคโนโลยี และเอาเงินมาก่อน ฉันจะสั่งนำเข้าของจากฮาโมนี่”

 เมื่อวารีได้ยินก็โทรหาวาโรทันที เมื่อเธอรับ “เงินค่าซื้อฟูลมูนใครออก”

 “หารกันคนละครึ่งมั้ย?” เธอถามเพราะจะได้ประหยัดเงินเพื่อประเทศถ้าอนาคตผัวเธอช่วยบรรเทาได้

 “ก็ได้” วารีเมื่อได้ยินก็ไม่ปฏิเสธเมียราชินีในอนาคต เพราะเขาก็คิดขึ้นเป็นราชาเหมือนกัน

 “ฉันจะทำเรื่องเงินเลย เขียนสัญญาเลยมั้ย? ถามเขาด้วย” วาโรถามก่อนว่าฟูลมูนจะเป็นเมืองขึ้นเลยมั้ย

 วารีหันไปถามโนเว็ม “ทำสัญญาเป็นเมืองขึ้นเลยไหมพ่อเขย”

 “อย่ามาเรียกฉันพ่อเขย ฉันสัญญาว่าจะเขียน สัญญาเลือดตามตำนานเราก็ได้ แต่เรายังไม่เขียน เรายังต้องตัดสินใจก่อน” โนเว็มคิ้วขมวดอารมณ์เสียแล้ว พูดเอาแต่ใจ เพราะเขาเป็นคนปลอดภัยไว้ก่อน

 เมื่อวารีได้ยิน “เขายังไม่เขียนอ่ะ เอาไง”

 “ถามโฮเบรินแป้บ” วาโรเงียบไปซักพัก “เขาบอกแล้วแต่ฉัน ถ้างั้นก็เขียนเลย เธอคุยไม่มีปัญหา เขาก็น่าจะได้อยู่แหละมั้ง”

 “อืม แล้วคุยกันใหม่นะ” วารีจะรีบวางสายคุยกับอ็อกโธก่อน เพราะหน้าเธอแย่ลงเรื่อยๆ

 “อืม จุ้บที” วาโรขอบางอย่างก่อนตัดสาย

 “จุ้บ ไปล่ะ” วารีทำตามที่เธอขอแล้วตัดสื่อนก

 “ทำไมราชินีไม่มา” โนเว็มสงสัยว่าทำไมระดับราชาฟูลมูนมาแต่ไม่เจอราชินีวาโรซีเมียเรีย แต่ตอนแรกเขาไม่อยากเสียมารยาท

 “ราชินีหน้าบาดเจ็บอยู่” วารีพูดเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่

 “เธอโดนลอบทำร้ายเหรอ? ข่าวมาเรื่องเธอมีแต่ดีๆนี่” โนเว็มสงสัยและเป็นห่วงราชินีที่อ่อนกว่าขึ้นมา เพราะเขารู้ว่าเป็นผู้ปกครองมันลำบากแค่ไหน

 “เปล่าเลย ตีกับแฟนผม” วารีพูดด้วยหน้ารู้สึกผิด

 “ฮ่า ฮ่า ฮ่า อะแฮ่ม ขอโทษทีมันอดไม่ได้” ราชาลดยศตัวเองคำนับวารีนิดหนึ่ง

 แม้เรื่องมารยาทมันบินออกไปนอกโลกแล้ว เขายังต้องรักษามันเพราะยศเขาใหญ่

 วารีแค่พยักหน้า “เรื่องเล็กครับ”

 “ใช่ เรื่องอย่างนั้นมันแค่สีสันเมื่อนายมีเมียเยอะ” โนเว็มแนะนำหนุ่มน้อยที่เด็กกว่าเขาสองเท่าและคิดเป็นผู้ปกครองเหมือนกัน

 “มีฮาเร็มเหมือนกันเหรอครับ?” วารีสงสัยเรื่องนี้ขึ้นมา

 “เคยมี แต่รักษาไม่ได้ในสมัยก่อน ตอนนี้มีเมียเดียว” โนเว็มตอบด้วยสีหน้าเหมือนเคยทำผิดอยู่ลึกๆมาตลอด

 วารีแค่พยักหน้า แล้วอ็อกโธจับแขนวารี “ปล่อยก่อนอ็อกโธ ฉันจะทักทายพ่อเธออีกครั้ง ฉันเห็นเขาเป็นพ่อเขยแล้ว”

 เมื่ออ็อกโธปล่อยมือเสร็จ วารีจัดเสื้อเสร็จ เธอก็ตบหัววารีโยกทีหนึ่งดังลั่น

 “ทำไมอ่ะ” วารีงงสุดๆ

 “ฉันเป็นเจ้าหญิง แล้วเธอจุ้บราชินีอีกประเทศให้ได้ยินทำไม ต้องโดนทำโทษ” อ็อกโธพูดเหมือนสู้วารีชนะได้

 วารีแค่ยิ้มแล้วพูด “โทษทีแล้วกัน แต่ไม่ทำไม่ได้”

 เพราะวารีเข้าใจแล้ววว่าอ็อกโธมองเขาเป็นผัวเธอแล้ว เขาเอาเธอเข้าวงคนรักรอง

 “เราขอตัวเพื่อให้ชายหญิงได้คุยกัน คนแก่ๆอย่างฉันจะดูฟูลมูน คิดเพื่อคนฟูลมูนให้เอง” โนเว็มเริ่มเห็นตัวเองเป็นส่วนเกินของคู่รักผัวหลวงเมียน้อยนี้

 “เดี๋ยวก่อนครับ!” เมื่อโนเว็มลุกวารีก็รีบพูดขึ้นมา

 “หืม?” โนเว็มสงสัย

 “เราจะให้ของขวัญ เพราะเงินไปแล้ว เราจะให้ของขวัญคุณ เราจะให้โดรนลีมูซีนลำนึง โดรนหน่วยพิเศษแปดลำเอาไว้ให้คนของคุณ อยู่หลายๆวันแล้วฝึกขับโดรนก่อน ส่งนกกลับประเทศไป แล้วคุณหัดเรียนขับโดรนด้วย เพื่อขับมาหาลูก หรือให้คนคุ้มกันพ่อขับก็ได้เพราะมันไกล ไม่งั้นมันจะเดินทางเป็นเดือน ถ้าใช้โดรน มันจะแค่ไม่กี่วัน” วารีคิดให้โดรนราชาหลายลำ

 “มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ? จากเดือนเป็นไม่กี่วันเลย?” โนเว็มเริ่มไม่เชื่อว่ามีพาหนะดีขนาดนั้น

 “ลองเรียนขับ เชื่อผม” เขาทำได้แค่ขอให้ราชาลองขับมันแค่นั้น

 โนเว็มพยักหน้า “ได้เราจะอยู่เดือนนึง แลกเปลี่ยนสิ่งต่างๆกับวาโรซีเมียเรีย แล้วทุกอย่างที่แกทำ ลูกเขยฉัน แกต้องการอะไร”

 เขาจับดาบเพื่อกันไว้ก่อนเผื่อวารีฉุนขึ้นมา

 “สมุนไพร” วารีพูดสั้นๆ

 “แค่ผักหญ้าตามป่ามันดีขนาดนั้น?” โนเว็มไม่เคยเห็นประโยชน์สมุนไพรนับล้านชนิดในประเทศ เขาสนแต่ทอง

 “หนูบอกแล้วว่าสมุนไพรเจ๋งจะตาย ถ้าคนอย่างวารีจะเอา แสดงว่ามันดีมาก” อ็อกโธพูดโอ้อวดความรู้ตัวเอง

 “แล้วมีอะไรอีก” โนเว็มรู้เพราะเห็นว่าวารีแค่รอพูดต่อ

 “เราจะให้นกรักทุกคน…” วารียังพูดไม่จบ

 “นกรักเรามีแล้ว” โนเว็มขัดขึ้นมาเพราะเขามีปัญญาหาเอง

 “มันเป็นแบบที่ผมใช้” เขาเอื้อมไปข้างหลังแล้วดึงกรงนกรักเล็กๆออก แล้วล้วงมือถือขึ้นมาวางบนโต๊ะ

 โนเว็มจับๆกดปุ่มปริศนาที่ทำให้จอมีภาพแล้ววาง “ประเทศเราใช้กันไม่เป็นหรอก”

 เมื่อวารีได้ยินเขาก็คิดแก้ปัญหา “เราจะส่งคนสอนไป อยู่ซักเดือน หรือพ่อเขยจะซื้อจากเราเอา”

 “ซื้อดีกว่า สบายใจกว่า” โนเว็มยังไม่ชอบของฟรีจากลูกเขยเพราะใช้ยาก

 “เราจะให้ก่อน ของขวัญๆ” วารีพูดอธิบายแล้วแบมือยื่นว่าให้ฟรี

 ราชาพอได้ของขวัญก็หนักใจหันไปถามคนที่มาด้วย “เราเอาอะไรดีๆมามั้ย?”

 เมื่อคนคุ้มกันได้ยินเขาก็ส่ายหน้า “เรารีบมาแล้วเราเอามาแต่ตัวประหลาดครับ ราชา”

 เมื่อราชาได้ยิน “ลูกเขย บ้าเรื่องบนเตียงแค่ไหน”

 วารีได้ยินก็คิดว่าตัวเองถูกเข้าใจผิดอีกแล้ว “ผมไม่ได้บ้า ผมแค่ชอบเอาใจผู้หญิงและรู้สึกดีเมื่อพวกเธอไปสวรรค์ด้วยสมอง”

 “แสดงว่าเยอะ ตอบมาง่ายๆ คนทั่วไปเขารักกันแค่โง่ๆ ง่ายๆ” ราชาเห็นวารีพูดมากก็สั่งสอนขึ้นมา

 “เยอะอยู่ครับ พ่อเขย แต่ย้ำ ผมไม่บ้า” วารียืนกรานว่าตัวเองไม่ได้บ้ากาม

 เขาแค่ชอบมาก

 “เอา ‘นั่น’ มาจะได้เอามันไปไกลๆด้วย” ราชาตัดสินใจให้ของขวัญชิ้นแปลกวารี

 “ได้ครับ ท่านราชา” คนคุ้มกันเมื่อได้ยินก็รีบทำตามสั่ง

 “ชอบคนขนเยอะๆมั้ย? วารี” ราชายิ้มกริ่ม เพราะคิดเอาภาระที่แก้ไม่ได้ไปให้พ้นๆตัวแล้ว

 “เอิ่ม ผมไม่ขัดนะ” วารีตอบตามจริง เขาไม่ได้เกลียดถ้าคนจะมีขนเยอะๆที่ธรรมชาติให้มา เขาโกนมันได้

 “ถ้างั้นนายจะถูกใจ ลูกเขยฉัน ฮ่าฮ่าฮ่า” ราชาหัวเราะเพราะชอบใจ

 คนคุ้มกันพาคนโดนผ้าคลุมทั้งหัวลากมา

 ก้อนผ้ารูปคนนั้นโดนเอาผ้าคลุมและเอาเชือกมัด ไม่เห็นอะไรเลย ปิดตั้งแต่หัวยันเท้า

 “นักโทษเหรอ? ผมไม่เอาทาสนะ ผมไม่ชอบ” วารีรีบบอกก่อนเพราะไม่ชอบแนวคิดเรื่องทาส

 เขาคิดว่าคนทำงานต้องได้ค่าตอบแทน

 “ไม่ใช่ไม่ใช่ เห็นแล้วจะรู้ เอาเชือกส่งให้เขาแล้วปล่อยมันไปไกลๆ” ราชารีบสั่งคนคุ้มกัน

 คนคุ้มกันเดินไปยื่นเชือก “ของท่านแล้วครับ ท่านวารี”

 วารีเมื่อได้จับเชือกก็ปล่อยทันที แล้วแก้เชือก

 ราชาอยากรีบหนี “ไปก่อนนะ บาย”

 “เดี๋ยวอย่าเพิ่ง ผมต้องเห็นก่อน” วารีมองราชาเคืองๆเพราะเขาเห็นเท้าสัตว์ ขนสีขาวฟูๆ

 ราชาคิดในใจ ‘ซวยแล้ว เขาจะคืนมั้ยเนี่ย?’

 เมื่อวารีแก้เสร็จเขาก็ยืนมองเปิดตากว้าง ซักพักขยำหัวตัวเองแล้วตะโกนขึ้นฟ้าบอกใครก็ไม่รู้ “ตอนแรกก็งูยักษ์เรื่องนึงแล้ว คราวนี้เอาเฟอรี่มาอีกเหรอ!? นี่มันไม่ใช่โลกคนเอาดาบฟันกันแล้วโว้ย มันหลุดไปแล้ว!!!”

 ราชาไม่เข้าใจแล้วใช้จังหวะระหว่างวารีไม่มองแล้วออกจากห้อง

 ตัวนั้นที่โดนผ้าคลุมอยู่ มันคือกระต่ายยืนเหมือนคนสองขา ขาใหญ่ หูยาวขาว ตัวมีแต่ขนฟูๆ ตาสีฟ้า ไม่รู้เพศอะไร

 เมื่อมัน มันก็เปิดตากว้างแล้วมีน้ำตาไหลออกมา

 “กิ้ว!!” มันโผเข้ากอดแล้วเอาของตัวเองสีวารี

 วารีได้รู้ทันทีว่ามันเป็นเพศเมีย แต่มันมีเม็ดอะไรไม่รู้โดนขาเขา

 เขารีบวิ่งเปิดประตูออกไปตามราชา

 ราชาแอบฟังอยู่หน้าห้องพอดี

 กระต่ายวิ่งมากอดหลังวารีแล้วเอาของตัวเองถูขาอีก

 วารีเลิกสนมันแล้วคว้าคอราชาถาม “นายข่มขืนตัวประหลาดแล้วเอามาเป็นของขวัญฉันเหรอ! ราชาฟูลมูน อย่างนี้ไม่มีปัญหาไม่ได้แล้วนะ จะรบมั้ย?”

 “อย่าเขาใจผิด! ให้หมอตรวจจะรู้ว่ามันบริสุทธิ์ อยู่มาวันนึงมันเดินเข้าเมืองมาและทำคนแตกตื่น เราให้มันกินแล้วนอนในกรงอย่างเดียว แต่พอรู้ว่ามันเป็นเพศเมียเราเอาติดมาด้วยเผื่อลูกฉันเป็นทาส เราจะเอามาแลก แต่ลูกฉันจะอยู่ที่นี่เอง เราไม่รู้จะทำอะไรกับมัน มันเปลืองเงิน” ราชาพูดจากใจหมดทุกอย่าง

 เขาปล่อยมือแล้วจัดเสื้อราชาให้เรียบร้อยแล้วคำนับต่ำๆครั้งหนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นผมเข้าใจผิด ขอโทษครับ พ่อเขย ไปเถอะครับ ผมจะไปคุยกับอ็อกโธ”

 “ขอบคุณที่เข้าใจ” ราชาคำนับวารีกลับนิดๆเพราะเขารับเจ้าขนฟูไปแล้ว

 วารีเดิน ระหว่างเดินเขาโทรหาคิเซกิ “คิเซกิ มากับมหัศศรีมาจับตัวประหลาดหน่อย มันเอาเพศหญิงสีขาฉันไม่หยุดเลย! ดูว่ามันซิงด้วยจริงมั้ย!”

 “แป้ป” คิเซกิตัดสาย เขารู้ว่าวารีอยู่ไหน

 เมื่อวารีได้นั่งคิดเซกิกับมหัศศรีก็หอบมาพอดี

 เพราะพวกเขากล้ามแน่น พวกเขาวิ่งเร็วอยู่แล้ว

 “โอ้แม่เจ้าอะไรวะนั่น” มหัศศรีอุทานแล้วรีบมาจับกระต่ายยืนสองขา

 “แรงขาแม่งเยอะฉิบหายเลยว่ะ วารี ช็อตมันเลยมั้ย กูเอาเครื่องช็อตมา” คิเซกิสู้แรงมันไม่ไหว

 “อย่าทำร้ายมันเด็ดขาด!” วารีรีบหันไปหาอ็อกโธ “เดี๋ยวค่อยมาคุยนะ”

 ราชากลับเข้ามา “อะไรอีกเล่า!” วารีตะโกนเริ่มหงุดหงิด

 “ฉันเอาของมาให้ลูก” ราชาหยิบมงกุฎออกมาจากห่อผ้า แล้วยื่นให้ลูกเขา

 “ขอบคุณ” อ็อกโธคิด ‘ในที่สุดฉันก็ได้กลับไปเป็นเจ้าหญิง’ แล้วใส่มัน

 วารีทึ่งในความยิ่งใหญ่อ็อกโธแล้วรีบแบกเจ้ากระต่ายขนฟูไปส่งห้องหมอ

 อ็อกโธนั่งคนเดียวในห้อง ซักพัก ปล่อยจิตให้ว่าง แล้วจับลูกบิดห้อง แต่หยิบโทรศัพท์นกรัก “พี่อายะ! แดกเบียร์กัน ทะเลาะกับวารี พ่อมาสร้างปัญหาจากต่างประเทศ ฉันอยากเมา!”

 “ได้จ้า อย่าคิดมากๆ” อายะรีบช่วยรุ่นน้องแล้วตอบไป

 อ็อกโธวางสาย “ฮาโมนี่ของวารีมันอะไรนักหนาวะเนี่ย!” เธอตัดพ้อโชคชะตาแล้วออกไป

---