หนุ่มชอบฝึกติดบันเทิงได้มาเกิดใหม่ต่างโลกเป็นกำพร้า เขาคิดใช้ชีวิตใหม่ให้ดีกว่าเก่า แต่โลกดันอยู่ในยุคสู้กันด้วยดาบแถมเด็กกำพร้าถูกขายทิ้ง เขาฝึกกับเพื่อนอย่างหนักและหาเงินเพื่อให้ได้เจอชีวิตที่ดีกว่า วารีคิดเอาจริงกับหน้าที่การงานเพื่อชีวิตดีๆและเป้าหมายสุดท้าย แต่ต้องมาห่างเพื่อนซี้ขั้นพี่น้อง จนในที่สุดเขากลับมาแบบผู้ใหญ่ และใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่ด้วยสัญญาที่ให้กัน เขาตีตัวห่างและไปหาคนอื่นก่อน
รัก,แฟนตาซี,เกิดใหม่,ชาย-หญิง,แอคชั่น,รัก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,เกิดใหม่ ,รักวัยรุ่น,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,yaoi,หญิงรุก,ชาย-หญิง,ฮาเร็ม,แอ็คชั่น ,ต่อสู้,โรแมนติก ,โรแมนซ์,แฟนตาซี,ต่างโลก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 1หนุ่มชอบฝึกติดบันเทิงได้มาเกิดใหม่ต่างโลกเป็นกำพร้า เขาคิดใช้ชีวิตใหม่ให้ดีกว่าเก่า แต่โลกดันอยู่ในยุคสู้กันด้วยดาบแถมเด็กกำพร้าถูกขายทิ้ง เขาฝึกกับเพื่อนอย่างหนักและหาเงินเพื่อให้ได้เจอชีวิตที่ดีกว่า วารีคิดเอาจริงกับหน้าที่การงานเพื่อชีวิตดีๆและเป้าหมายสุดท้าย แต่ต้องมาห่างเพื่อนซี้ขั้นพี่น้อง จนในที่สุดเขากลับมาแบบผู้ใหญ่ และใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่ด้วยสัญญาที่ให้กัน เขาตีตัวห่างและไปหาคนอื่นก่อน
ฟรี 5,000 คนแรก
กำพร้า ณ ต่างโลก ภาค 2
https://www.plotteller.com/book_reading_novel/01JVWXKXVMKZHGDWRW4D9AAPRT
หนุ่มที่เบื่อหน่ายชีวิตและอดีตจมอยู่กับการฝึกและสิ่งบันเทิงจนทั้งชีวิตไม่เคยเจอใคร
และวันที่เขาอยากเป็นอาหวังกลับโดนรถใหญ่สอยมาเกิดต่างโลกมาเป็นเด็กกำพร้า
แต่ทว่าโลกอยู่ในยุคตีกันและคนสามารถใช้ท่าต่อสู้แบบแรงสุดได้ด้วยการตะโกนชื่อท่าและโลกนี้ร่างกายฟื้นเร็วมาก
แถมเด็กกำพร้าโลกนี้ไม่มีค่า และบางคนต้องถูกขายทิ้ง
เขาตัดสินใจเลือกชื่อ ‘วารี’ ลื่นไหล และไร้รูปร่าง และเขาตัดสินใจเลือกแฝด ‘วี’ ครึ่งแมว และ ‘วิว’ ครึ่งแมงมุม มาเป็นเพื่อนร่วมฝึกต่อสู้ เพราะศักยภาพของการเป็นครึ่งสัตว์
เขาฝึกหนัก ตั้งใจหาเงิน ต่อสู้ป้องกันบ้านจากคนนิสัยไม่ดีกับฝาแฝดที่ฝึกมาอย่างดุเดือด ไล่ตะเพิดเหล่าผู้ใหญ่
เขาสนิทกับเพื่อนบ้านเดียวกันมากขึ้น และเริ่มหนักใจกับสองพี่น้องที่มองเขาเปลี่ยนไป
สุดท้ายโลกของผู้ใหญ่ที่ต้องทำงานรอเขาอยู่ เขามุ่งจะทำให้ดีที่สุด
https://www.facebook.com/profile.php?id=100087843892571&mibextid=LQQJ4d
bluesky
https://bsky.app/profile/wayuwayutl.bsky.social
43 วาโรซีเมียเรีย
เดือนที่ 12 ตอนอายุ 21
เมื่อครู่ผมอยู่กับวาโรในเต็นท์
ผมคิดเรื่องเซ็กส์ของเรา
ตรงรูของเธอไม่เหมือนใคร มันเหมือนจะกลืนกินผมแล้วมันรัดแรงกว่าทุกครั้ง มันขยับไปมาได้เหมือนควบคุมได้
ของผมแทบหลุด แต่ยังไหว
เธอต้องการผมมาก
พูดกันบ้านๆร่างซัคคิวบัสเธอโคตรเงี่ยน แล้วต้องการให้ผมแรงๆด้วย
เรามีอะไรกันเสียงดังสนั่น แต่ไม่มีเสียงร้องซักแอะ
เธอครางเบาๆตลอดการมีเซ็กส์ เหมือนเป็นระดับปรมาจารย์
แค่ครั้งเดียว ผมชอบของเธอตั้งแต่ความรู้สึกแรกในร่างนั้น
มันประมาณนั้น
เอาล่ะ มันน่าจะถึงตัวเมืองแล้ว
ผมไม่ได้พูดเรื่องประเทศมากเพราะผมดูแล้วมันเป็นทุ่งนาเป็นสวนแล้วเมืองอยู่ห่างๆกัน
เราเดินทางกันตลอดคืน เพราะมีไฟสว่าง
ถนนไม่เคยเจอทางขรุขระ
เธอเช็ดทำความสะอาดรูเพราะเธอขอเก็บน้ำข้างใน แต่น้ำมันไม่ย้อนออกมา
เธอมีดูดวิญญาณไหมนี่? ผมสงสัย
ตอนแรกผมจะเช็ดให้แล้วพยายามล้วงออกแต่เธอบอกไม่ต้อง เผ่าเธอกินมันทางรูนั้น
แต่มือผมไวแล้วผมล้วงก่อน
มันหายไปเฉย
มหัศจรรย์
มันเหมือนเพิ่มพลังอะไรซักอย่างของเธอ
เพราะเธอเป็นซัคคิวบัส เกิดมาเป็นซัคคิวบัสแล้วเซ็กส์จัดแถมกินน้ำได้หรือ?
เธอแต่งตัวออกข้างนอกในร่างทหารแล้วสั่งทหาร
“เก็บเต็นท์ เตรียมเดินทาง”
ทหารดูหน้าแดงๆเพราะเขาได้ยินเสียงเราเอากัน
เธอไม่สนเลยหรือ?
แต่ทหารไม่ได้ยุ่งเรื่องส่วนตัวเธอ
ผมเดินคู่กับเธอ ขี่นกฟาเนิคเทียบเธอ
ประเทศมันก็ดีนะ
แต่ประเทศมันใหญ่ แล้วประเทศของเธอใหญ่มากด้วย
ทำเพื่อประเทศ… ผมคิดเรื่องงาน
“ฉันเคยเจอแม่ แม่ฉันเป็นซัคคิวบัสเต็มตัว เป็นอยู่ตลอด แม่อยู่โสดมาตลอด”
เธอพูดเหมือนลำรึกความหลัง เธอเริ่มแง้มประวัติ
“ความทรงจำของแม่มีแค่ตอนเด็ก เธอเป็นแม่ที่ดี”
เธอน้ำตาซึมนิดๆ
ผมฟังไม่ถามอะไร
“แต่แม่…”
“ถ้าไม่อยากเล่าก็พอเถอะ”
เธอดูเสียใจ แต่อยากบอก
เธอหันมามองหน้ายิ้ม แล้วส่ายหน้า
“แม่รักที่นี่เพราะที่นี่ไม่เคยตัดสินอะไรเธอที่เธอเป็นซัคคิวบัสมีเขาน่ากลัว เหมือนปีศาจ แม่ไม่เชื่อว่าจะมีคนรักอีกแล้ว แต่ได้เจอท่านพ่อ พวกเขาเจอกันเมื่อพ่อตรวจดูว่าคนต่างถิ่นอยากอยู่ประเทศเขามั้ยแล้วไปถามด้วยตัวเอง”
เธอพูดเหมือนอยากกลับไปเป็นสมัยเด็ก
“พวกเขารักกันมาก ในที่สุดแม่ก็มีคนรัก ฉันดีใจกับแม่ที่มีท่านพ่อ แล้วพวกเขามีฉัน”
เธอพูดถึงความหลังเธอ
“หลังเธอเห็นฉันโตได้นิดเดียวเธอจากไปอย่างสงบหน้ายิ้มๆ”
เธอพูดเรื่องที่เสียแม่เธอ
“ท่านพ่อต้องทำงานหนักตลอด แต่ท่านยังหาเวลาให้ฉันเสมอ ฉันมีครอบครัวอบอุ่นมาตลอด”
เธอพูดถึงพ่อตัวเองบ้าง
“ตอนนั้นฉันมีแฟนก่อนเธอคนหนึ่ง เขาเป็นเจ้าชาย เราสัญญาว่าจะรักกัน แต่เขาไม่เคยวุ่นวายกับประเทศ เขาเป็นคนไม่มีฝีมือ แต่หล่อดี ฉันเชื่อว่ารักจะดีและเป็นแฟนกับเขา”
เธอพูดถึงแฟนเก่า แต่เธอบริสุทธ์ทั้งสองร่างนี่?
“แต่หลังพ่อจากไปอย่างสงบเหมือนกัน ฉันเปลี่ยนไป ฉันเป็นราชินี และฉันต้องทำได้ แฟนฉันก็ตามมาเหมือนเอาด้วย แต่พอฉันเปลี่ยน…”
ผมว่าเลิกกัน
“เราเลิกกัน มันจบที่แค่นั้น ฉันเป็นราชินีคนเดียว ฉันไม่เคยมองพ่อแม่ไม่ดีซักครั้ง แม้แต่เมื่อเด็กๆ ฉันเชื่อมาตลอด พวกท่านเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่”
เธอพูดไปปาดน้ำตาที่หลั่งออกมาเองไปด้วยแขนเสื้อ
แต่หน้าเธอไม่ร้องไห้
“ฉันเหมือนเธอ กำพร้า”
“ไม่หรอก ไม่เหมือน เธอเคยมี โลกนี้ฉันไม่ได้รู้ความรักของพ่อแม่ แต่ฉันก็เคยมีแม่ดีๆโลกเก่าเหมือนกัน ความอบอุ่นมันดีเนาะ”
หลังเธอบอกว่าเราเหมือนกัน ผมปฏิเสธ
“เธอภูมิใจที่มีพ่อแม่ที่ดีได้นะ มันแค่แสดงออกมาว่าดวงเธอดี”
หลังผมบอกเธอเหมือนคิด
ข้างทางดูเรียบร้อยเป็นระเบียบตลอดทาง แต่มันไม่ใช่เมืองเล็กๆ
เราเริ่มเข้าตัวเมือง
“ไม่คิดว่าฉันเป็นราชินีแล้วต้องเข้มแข็งเหรอ?”
“มันเป็นพ่อแม่เธอเอง มันไม่ใช่เรื่องของใคร ร้องไห้ไม่ได้แปลว่าไม่เข้มแข็ง ผิดกันเลย อย่าเชื่อผิดๆ”
เธอเทียบนกมาข้างผมแล้วร้องไห้ในอกผม ผมลูบหัวเธอเพื่อปลอบไปเรื่อยๆ
คนในเมืองเริ่มเห็น
คนเริ่มรู้จักเธอเยอะเพราะเราอยู่กันที่เมืองหลวง
ไม่ใช่ผมไม่สนเธอ แต่ผมทำอะไรกับความเศร้าของเธอไม่ได้ มันเป็นเรื่องของครอบครัวเธอ
ผมรีบดูประเทศเพราะเธอรักประเทศ
เมืองมันเหมือนเมืองออกยุโรปยุคเก่า แต่คนมีปนกันทั้งเอเชีย, ยุโรป, และผิวสี
คนแต่งตัวเป็นนักท่องเที่ยวมีเป้ของโครอลลัลเรย์เรียเยอะ เป้ของฮาโมนี่
ประเทศมันช่างใหญ่จริงๆ เรียบร้อยจริงๆ
ในตลาดคนก็เบียดเสียดซื้อข้าวของกันเหมือนทุกตลาด
แต่ที่อื่นในเมือง เมื่อมีแถวคนรอมันเป็นระเบียบอยู่เสมอ คนข้ามถนนดูซ้ายขวาอยู่เสมอ
ในเมืองมีทหารใส่เครื่องแบบทั้งเดินทั้งขี่นกฟาเนิค ทั้งขี่ม้าอยู่
เธอมีคนหลากหลาย
ทหารของเธอส่วนใหญ่เนี๊ยบๆทั้งนั้น
ภาพภายนอกมันก็ดีนะ
มันดูดี
ผมปล่อยให้เป็นเรื่องของประเทศ ผมชอบภาพภายนอก ผมชอบประเทศมากขึ้น
เมื่อเธอร้องไห้เต็มอิ่ม เธอเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาแล้วกลับไปทำหน้ามุ่งมั่น แล้วเดินนำขบวนบนนกฟาเนิคอย่างสง่า
“มันใกล้ถึงวังแล้ว”
เธอบอกผม
เราเริ่มเดินมาช่วงคนในเมืองเริ่มเยอะ คนเดินเยอะบนข้างถนน มีนกฟาเนิควิ่งไปมาเต็มไปหมด
เมื่อคนเห็นหน้าเธอแล้วจำได้พวกเขาดูหน้าตาตกใจสุดๆแล้วอยากเข้าหา
ไม่นานเราก็เห็นวังใหญ่มากไกลๆ
มันทั้งสูงทั้งใหญ่ ใหญ่แบบเดินทั่วต้องเป็นอาทิตย์
สีมันออกขาวและทอง
หน้ารั้ววังเป็นพื้นที่ของวัง แต่มีร้านผมตั้งอยู่ไม่ห่างกับพื้นที่ในเมืองกับเขตวัง
มันใหญ่เหมือนกัน แต่เมื่อเจอวังเข้าไปมันคนละขนาดเลย
วังมันสูงกว่าซ่องท่านหญิงเสือดำ
เราเดินผ่านประตูแล้วเป็นพื้นหญ้าอย่างเดียวกว้างมาก
เหมือนวังนี้มีที่ใหญ่ แต่ไม่สร้างอะไรข้างในเลย มีแต่พื้นที่ใหญ่ให้ทำงาน
พ่อเธอไม่ได้สร้างหรือ?
“ประเทศวาโรซีเมียเรียฉันมีรัฐบาลนะ เวลาคนจ่ายภาษี คนจะเลือกจ่ายฉันก็ได้ หรือให้รัฐบาลหมดก็ได้”
เธอไม่เคยเอาเงินคนไม่เชื่อเธอ
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นราชินีที่ดีได้ไหมถ้าเป็นแบบนั้น
เพราะมันใหม่และแฟนตาซี
มันแหกกฎปรกติ
เธอปกครองประเทศวาโรซซีเมียเรียพร้อมประชาชนวาโรซีเมียเรีย
“ปกครองนานหรือยัง?”
“สองปีได้แล้ว”
เธอโสดมาสองปีหรือ?
แต่ดูจากภาพรวมแม้เพิ่งเปลี่ยนจากราชามาเป็นราชินีเมื่อสองปีเพราะราชาจากไปก่อน คนดูเหมือนจะอยู่กันได้ และรักเธอมาก
สายตาที่ทุกคนมองเธอดูเป็นห่วง ตกใจที่ได้เจอ และจ้องผมแข็งๆ
ผมต้องทำอะไรดีๆพิสูจน์ตัวเอง
ผมเดินบนที่โล่งกว้างๆและเดินกันซักพักอยู่เราเจอตัววัง
สุดจะใหญ่
วังมันสีออกขาวปนทอง มีทองแท้วาวๆปนแต่งอยู่พอประมาณ
ผมอยากเห็นข้างใน มันจะเป็นอย่างไร
แต่วาโรไม่ชวนผมเข้าแล้วหยุด
หน้าวังมีบ้านใหญ่หลังหนึ่งที่ผมคิดว่าบ้านผมในวาโรซีเมียเรีย
มันดูสมัยใหม่และสวย แต่มีชั้นเดียวเหมือนห้างฮาโมนี่เท่านั้น
เรามี 50 ห้อง แต่มีห้องว่างประมาณ 20 ห้อง
บุญมีและบุญมาขี่นกฟาเนิควิ่งมา เธอดีใจที่ได้เห็นพวกเรามาแล้ว
“บ้านมันสวยมั้ย?”
“แน่นอน ฉันคิดไว้อยู่แล้วแหละ”
หลังเธอถามแล้วผมบอกว่าผมเชื่อเธอ เธอยิ้มกับสามี
วาโรทำท่าเหมือนจะพูด ผมหันไปหาเธอแล้วทำสายตาถามว่ามีอะไร
“เราเดินทางมาไกล เดี๋ยวค่อยดูที่ใหม่อย่างวัง ทำความคุ้นเคยกับบ้านก่อน
ผมไม่เก่งเรื่องสถาปนิก แต่ผมเชื่อในบุญมีและบุญมาว่าจะทำได้ดี
เราแยกกันแล้วผมมองส่งวาโรกับทหารเธอเข้าวัง แล้วขี่นกฟาเนิคไปบ้าน
เราไปถึงก่อนเพราะเราอยู่บนนกฟาเนิค จากนั้นรถฟาเนิคคนรักของผมมาจอด
พวกเธอลงมาถือข้าวถือของ ผมไปหยิบของผมที่รถเรา
“เอาล่ะ ฉันเลือกห้องให้คนที่จะเข้ามาอยู่แล้ว ตามฉันมา”
ผมเดินตามบุญมีและบุญมา
บ้านมีเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างแล้ว บรรยากาศข้างนอกสมัยใหม่จริง แต่ข้างในอบอุ่น
ห้องผมอยู่ลึก
“เหล่าคนรักของนายจะอยู่หลังๆ เวลาเดินจะเดินไกลสุด ชอบมั้ย?”
“ก็ดีนะเพราะเราอาจเสียงดังรบกวน”
“เรื่องเสียงไม่มีปัญหาเพราะเราทำห้องกันเสียงออก”
หลังผมชม เธอพูดสิ่งที่เธอทำให้เราล่วงหน้า
“วิวพี่จะเข้าไปตะโกน ฟังเสียงนะ”
วีเดินเข้าไปในห้องใหญ่กว่าห้องอื่น ห้องสามเรา
เสียงวีตะโกนลอดผ่านใต้ประตูมา
มันไม่ดัง ไม่น่ารบกวนคนอื่นเลย ผมฟังไม่ออกว่าเธอตะโกนว่าอะไร
วีเปิดประตูมา
“โอย คอฉันแทบแตก ได้ยินมั้ยล่ะ?”
“แหมพี่ก็ ได้ยินนิดเดียว มันไม่รบกวนเลย”
“ดีจัง”
หลังวิวพูดกับวีหน้าเขินๆ วีชมห้อง
พวกเธอชอบก็ดี
ห้องมันออกอบอุ่นเหมือนห้องยุคใหม่ในโลกแฟนตาซี แบบของมันเอง
เพราะเราจะอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม
เมื่อเข้าไปวีเริ่มร้องเพลงสดใส แล้วจัดของไปเต้นท่านนู้นนี้ออกน่ารักไปด้วย
ท่าเธอเน้นใช้สะโพกสุดๆ
ไอดอลมันไม่ค่อยเน้นแบบนั้นนะ
แต่มันเป็นงานของเธอ ผมเชื่อเธอมากกว่า
ไม่ต้องไอดอลสดใสก็ได้ แค่ไอดอลแบบที่เธออยากเป็นดีกว่า
ผมเชื่อว่าเธอทำได้ดี ทั้งสองคน
เราเก็บข้าวเก็บของ ผมวางกระบองสามเราไว้ในตู้เสื้อผ้าของเรา
เราเก็บเสื้อผ้าแบบเอาของวีไว้ซ้าย วิวไว้ตรงกลาง แล้วของผมอยู่ทางขวา
ตู้มันใหญ่อยู่เพราะห้องนี่สร้างมาเผื่อไว้ 5 คน
ส่วนคำถามว่า ผมจะมีคนรักเพิ่มไหม ผมตอบไม่ได้
บางทีเรื่องความรักผมควบคุมไม่ได้หรอก
ห้องมันอบอุ่นน่าอยู่ มีรูปใครก็ไม่รู้ติดเต็มไปหมด
รูปมีหลายแบบ
แต่ผมไม่ค่อยสน มันก็ดูดี ไม่โล่งไปดี
แต่ผมอยากเห็นรูปเรา มันเริ่มดึกแล้ว วีกับวิวถอดเสื้อผ้าใส่ผ้าเช็ดตัวแล้ว แต่อยากอาบน้ำห้องเรา พวกเธอเข้าห้องน้ำพร้อมกัน
หลังอาบเสร็จเหมือนรีบเธอแก้ผ้าเช็ดตัวออกมาผมเข้าไปอาบหลังจากนั้น
ห้องน้ำส่วนตัวมันใหญ่ มันมีที่กว้างเหมือนคิดไว้วางอ่างแต่ผมยังไม่ได้สั่ง ติดอ่างน้ำมันจะแพง
ผมงดไว้ก่อนเพราะมาที่ใหม่
ผมอยากอยู่ที่นี่นานๆ
ผมอาบน้ำอุ่นอย่างมีความสุข
ผมใส่กางเกงแล้วมองกระจก ผมไม่ได้ใส่เสื้อ
กล้ามผมไปถึงไหนแล้ว วันนี้ผมจะวาดรูปวาโรเมื่อเช้ากับรูปผม และวีกับวิว
แล้วเก็บไว้ดู
แต่ผมถนัดวาดคน ผมวาดเก่งแล้วเพราะผมเรียนหมอมา
ผมไม่เคยวาดฉาก ผมแค่มั่วๆอะไรที่คิดว่าสวยและเหมาะ
และวาดฉากมันยากด้วยไม่ใช่ไม่ยาก
ผมไม่เชื่อว่าวาดฉากเหมือนที่จริงได้
ผมด้นสดเอาดีกว่า แล้วแต่อยากวาด
แต่ผมมีอุปกรณ์วาดรูปนะ
เพราะตอนเรียนหมอมีวิชาวาดรูป ที่ทำให้ผมหวั่นใจ
เพราะโลกเก่าผมถนัดขวาสุดๆ สมองศิลปะผมห่วยแตก
แต่โลกนี้แม้ผมถนัดขวามากกว่าไม่ใช่ซ้ายผมห่วย ผมเลยอยากรักศิลปะ
ความถนัดมันบอกได้ว่าสมองคำนวนหรือสมองศิลปิน
ผมแยกประสาทซ้ายขวาได้ดี เพราะผมฝึกตั้งแต่สมัยเด็ก
แต่ศิลปะมันแล้วแต่คน ผมเรียนมาแล้ว แต่ผมไม่มีหัว
ผมปัดฝุ่นอุปกรณ์วาดรูป
วีกับวิวดูสนใจแล้วรีบลุกจากที่นอนพักอยู่มาดูว่าผมจะวาดอะไร
ผมเตรียมสีที่จะใช้แล้วเริ่มร่าง
เริ่มจากวาโรทั้งสองร่างก่อน
ผมอยากวาดชุดเธอที่เหมือนลุยป่า และเราลงหญ้าด้านข้างไปเข้าแคมป์ ไม่ขวางถนน
วาโรร่างซัคคิวบัสสวยและเซ็กซี่ ผมวาดฉากสีชมพู
รูปมันไม่ได้ใหญ่มาก มันเป็นงานอดิเรกใหม่ มันก็สนุกดีเมื่อวาดคนได้ดีเก่ง
ภาพออกมาเหมือนวาโร แต่ไม่มีฉาก
และวาโรอยู่ในทุ่งหญ้า ผมแค่อยากวาดตัวเธอลุยหญ้าสูงๆ มันน่าจะเท่ดี
เมื่อลงสีเสร็จ ผมพอใจ
เอาล่ะ ต่อไปก็รูปผม
ผมหันดูหน้าวีกับวิว พวกเธอดูตกใจกับร่างซัคคิวบัส
เราเป็นแฟนกันหมด พวกเธอรู้ก็ดี ผมเล่าแล้ว
แต่พวกเธอไม่ถามอะไรแล้วซุบซิบกัน
แล้วมองภาพวาโรแบบโกรธนิดๆ
ผมเลิกดูพวกเธอแล้ววาดรูปผม
มันเป็นหน้าผม ผมเน้นวาดกล้ามให้เหมือน
ผมฝึกมาหนักอยู่ในโลกนี้
เมื่อเสร็จแล้วก็พอใจ ลงสีเสร็จก็พอใจ มันเหมือนดี
ห้องน้ำก็คล้ายๆแล้ว
ผมวาดฉากไม่เหมือนเลย สร้างบรรยากาศในภาพมันยากจริงๆ
ผมเอารูปไปเก็บไว้ที่ชั้นวางใกล้มือ เอาไว้ดู
เมื่อวางเสร็จ แล้วจะไปนอน วีกับวิวรีบหยิบดูภาพกัน
เฮ้ย นั่นมันส่วนตัว!
ผมอายๆแต่ ผมปล่อยให้พวกเธอดู
ผมอยากเก็บไว้ดูเอง
“เหมือนเนาะๆ”
“เหมือนๆ”
หลังวีชวนวิวคิดเหมือนกัน วิวก็คิดเหมือนกันอยู่แล้ว
พวกเธอใส่ชุดสบายๆ
เรานอนกอดกัน
วีถามเบาๆ เหมือนยั่วผมอยู่
“ฉันเงี่ยนอ่ะ เอาตูดหน่อยสิ พรุ่งนี้อยากทำงาน ไม่อยากช่วยตัวเองนาน”
“ขนาดนั้น แต่พรุ่งนี้มันหลายอย่างนะ”
วีขอแล้วผมบอกว่าพรุ่งนี้มันจะยุ่งตั้งแต่เช้า
แต่วีอ้อน วีเปิดหน้าอกให้ดูบนเตียงแล้วอมยิ้ม
จากนั้นเธอขึ้นคร่อมผมแล้วลดกางเกงนอน
เธอเอาแค่รูหลังออกมาจ่อ
ผมพยายามนอน
เธอแรงตั้งแต่เริ่มเหมือนรีบอยากมีเซ็กส์ให้เสร็จๆ เพราะพรุ่งนี้เธออยากทำงาน
เธอเห็นผมเหมือนดิลโด้เลย
“เห็นคนเป็นดิลโด้มันไม่ดีหรอกนะ มันไม่มีเสน่ห์”
“ฉันอยากรีบทำงาน นอนๆไป ฉันทำได้ แต่ถ้าโยกสะโพกได้ยิ่งดีเลย จะได้ไง้ๆ”
ผมโยกสะโพกสวนตอนเธอกระแทกให้
ผมพยายามนอนโยกสะโพก
วีสุดฉีดน้ำที่รูหน้าแล้วพลิกไปนอน
วิวเลือกยกผม
ผมลืมตาดู เธอยกผมลอยแแล้วเอาขาหน้าแมงมุมช่วยยกสี่ขา
จากนั้นเธอถกกระโปรงลงแล้วดึงผมกระแทกรูหลังของเธอจากด้านหน้า
เธอแอ่นตัวให้องศามันพอดีรูหลัง
ขาแมงมุมเธอแม่นตั้งแต่ครั้งแรก
เธอกระแทกแรง
ผมโยกสะโพกตอบ
แต่ผมจะนอน
ผมไม่ขัดเซ็กส์ แต่พรุ่งนี้มีทำงาน
ผมอดได้ แต่พวกเธออยาก ทำไงได้
ผมถึงบ้านใหม่ในที่ใหม่แล้ว
พรุ่งนี้เราต้องเตรียมฮาโมนี่ และน่าจะเตรียมกันตั้งแต่เช้า มันจะได้เปิดเร็วๆ
ผมยังไม่เห็นร้านผมด้วยซ้ำ
แต่บุญมีและบุญมาทำมาใหญ่จัง
ผมจะหาของต่างโลกใหม่ๆมาขายจนเต็มได้ไหมนี่
ผมต้องพยายามซะแล้ว
ฮาโมนี่จะได้เปิดเมื่อไหร่กัน
วิวสุดแล้วลงนอนกอดกับผมเหมือนวี
เราเตรียมนอนกันแล้ว
พวกเธอไม่ดึงกางเกงกับกระโปรงขึ้นกัน นอนกันทั้งอย่างนั้น
ไอดอลสิ! ไอดอล! ภาพลักษณ์!
แต่เธอเป็นในแบบของเธอเองดีกว่าแหละ แบบที่เธออยากเป็น เป็นไอดอลแบบนั้นมันดีกว่า
ส่วนวิวเป็นเผ่าแมงมุมที่มีตาล่างที่เลือกของดีอยู่แล้ว ผมไม่กังวลเรื่องของเธอ
พรุ่งนี้ผมต้องเริ่มเสนองานให้วาโร ผมต้องเข้าวังพรุ่งนี้
เรื่องแรกที่ผมคิดได้คือการใช้ไฟฟ้า
ถ้าเปลี่ยนจากเหล่าลิชและปลาอุ่นอกได้และกบตู้เย็นได้ให้ไม่เสียข้าวทุกวันมันน่าจะดี
แต่คนให้ข้าวกันทุกวันอยู่แล้ว มันจะแปลกจากความปรกติ
แต่ถ้าทำการเปลี่ยนสัตว์มาเป็นไฟฟ้ามันน่าจะดีกว่าเพราะมันปิดไฟนอนง่ายไม่เหมือนลิช มันจะไม่มีค่าไฟด้วย เพราะหินจื่ดๆเป็นพลังงานที่ไม่มีเสื่อม
มันปล่อยกระแสไฟฟ้าเรื่อยๆ
หินจื่ดๆเป็นหินไฟฟ้า
มันเป็นขยะเหมือง ที่ไม่มีคนเห็นค่า และคนไม่ใช้
ก้อนใหญ่ๆไว้เปิดโรงงาน มันจะถูกแค่ไหน
มันจะแพงแค่การขนส่ง
ผมต้องปรึกษาเรื่องงานกับวาโร
พอผมคิดเรื่องงานผมนอนไม่หลับเพราะมันยาก
ผมก็อิ่มเซ็กส์แล้วนี่
หรือเรื่องงานผมต้องคิดก่อนว่าจะทำให้ดียังไง
ถ้ามีหมู่บ้านอาสาก่อนเพื่อดูว่าผมทำดีๆได้ไหมคงจะดี
แต่ใครจะอาสายอมเปลี่ยนทำของแปลกใหม่ล่ะ
เรื่องนั้นแค่ง่ายๆ เชื่อวาโรว่าวาโรเอายังไงกับคนในประเทศเธอ
เธอเป็นราชินีนี่ ผมต้องถามเธอก่อนอยู่ดีไม่ใช่ไปทำเองเลยได้
ผมต้องเตรียมเครื่องใช้ไฟฟ้าแบบปลั้กเสียบอีก
น้ำหนักมันจะเบากว่ามันเลยขนย้ายง่ายกว่า
ผมต้องทำเตรียมไว้แจกเพื่อให้ลองใช้
เราต้องเดินสายไฟลงดินแล้วเชื่อมโรงงานไฟฟ้ากับเหล่าบ้านให้เชื่อมกันอีก
มันเรื่องใหญ่กว่าที่คิดเลยนะเนี่ย
ผมเริ่มหวั่นๆทำให้ผมนอนไม่หลับมากขึ้น
วีลืมตามองผมเมื่อรู้สึกว่าผมหันหัวไปมาพยายามนอน
“อีกแล้วอ่ะ ขอเธอนำบ้าง เอาแรงๆเหมือนรีบ”
ผมว่าเรื่องงานต้องแล้วแต่วาโร แรงสมองผมหมดแล้ว เราล้าเพราะเดินทาง
ผมมีอะไรกับเธอเหมือนรีบให้ล้าจะได้รีบนอน
วีหลับหลังผมปล่อยในรูหลังอีกครั้ง
ผมลุกขึ้นไปวาดรูปวีกับวิวตอนพวกเธอหลับ
จากนั้นผมง่วง
ผมตั้งใจนอน ไม่คิดอะไร