เมื่อเพื่อนที่ผมรัก ลากผมขึ้นเตียงด้วยความสมยอมของผมกึ่งหนึ่ง มันจึงทำให้ผมไม่รู้ว่าจะต้องรับมือกับมันยังไง ผมจึงเลือกที่จะคบกับอีกคน เพื่อรักษาความเป็นเพื่อนของผมกับมันเอาไว้
ชาย-ชาย,ไทย,รัก,ยุคปัจจุบัน,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อเพื่อนที่ผมรัก ลากผมขึ้นเตียงด้วยความสมยอมของผมกึ่งหนึ่ง มันจึงทำให้ผมไม่รู้ว่าจะต้องรับมือกับมันยังไง ผมจึงเลือกที่จะคบกับอีกคน เพื่อรักษาความเป็นเพื่อนของผมกับมันเอาไว้
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
หนึ่งในนิยายซีรีส์ “ขอ…” จากนามปากกา KVinth_INLove
ขอรักเธอ 21 วัน
ขอพระจันทร์นำทางรัก
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : Dayny_White
ในวันที่ผมกำลังผุพังเรื่องความรัก มีเพียงไอ้โจคนเดียวที่นั่งอยู่ข้างผม มันคือเพื่อนที่รู้จักกับผมมาตั้งแต่เด็ก ทั้งเวลาที่ผมทุกข์และสุข ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ไม่มีมัน
แต่ในวันนี้ เราสองคนกลับทำเรื่องที่เลยเถิด เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่มันพาให้ไอ้โจกล้าที่จะพูดทุกอย่างในใจของมันออกมา ส่วนผมเองก็คงเพราะความเหงา และความอยากจะประชดชีวิต จึงทำเรื่องแบบนั้นออกไป
ผมลืมไปเสียสนิท ว่าถึงยังไงไอ้โจก็ยังเป็นเพื่อน หากวันพรุ่งนี้เราทั้งสองคนตื่นกันขึ้นมาพร้อมกับสติที่ครบถ้วน ผมจะรับมือเรื่องนี้ได้ยังไง
สุดท้าย ผมจึงเลือกที่จะคบกับน้องชุน ด้วยหวังว่าน้องชุนจะช่วยเป็นกำแพงคั่นกลางระหว่างผมและไอ้โจให้อยู่ห่างกันได้อย่างไม่กระอักกระอ่วน และยังสามารถรักษาความสัมพันธ์ของความเป็นเพื่อนกันเอาไว้ได้ อย่างที่ผมตั้งใจ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 9
ตกลงว่ามึงคิดอะไรกันแน่
เหตุการณ์ก่อนหน้านี้
ตั้งแต่วันนั้น วันที่เทโอหายไปจากชีวิตของผม เรื่องราวทั้งหมดก็ผ่านไปอย่างราบรื่น มันราบรื่นเสียจนคนอย่างไอ้โจเองก็รู้สึกตงิดอยู่ในใจ แต่ในเมื่อเพื่อนรักของมันอย่างผมไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร ก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น
ในตอนนี้ น้องชุนกลายเป็นนักศึกษาฝึกงานไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย ส่วนเทโอก็กลายเป็นนายแบบเต็มตัว ที่สำคัญ เป็นนายแบบอันดับต้น ๆ ของวงการเสียด้วย เพราะรูปร่างหน้าตาที่ดูดีเป็นเอกลักษณ์จนแบรนด์สินค้าหลายแบรนด์ต่างก็มาแย่งตัวของเทโอให้ไปเป็นพรีเซนเตอร์
ส่วนผม…ตอนนี้กลายเป็นนักเขียนนิยายชื่อดัง กับวัยยี่สิบห้าปี…ที่ถูกทาบทามให้เอานิยายของผมไปเป็นซีรีส์ ผมแทบไม่อยากเชื่อ ว่าทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในระยะแค่ไม่กี่วัน ตั้งแต่วันที่ผมเห็นเทโอนอนให้ผู้หญิงคนนั้นนั่งขย่ม จนถึงวันที่ผมเห็นเทโอควงผู้หญิงแปลกหน้าเดินกลางห้างสรรพสินค้า
“นี่ถ้าไอ้เทโอมันมาง้อแก แกจะทำยังไงวะ?”
ไอ้โจมันถามผมในขณะที่กำลังรินน้ำลำไยลงแก้ว ถึงแม้ว่าปกติผมจะไม่ค่อยดื่ม แต่วันนี้ผมคงต้องขอสักหน่อย เพื่อย้อมใจที่มันอึดอัดจนแทบจะระเบิดออกมาจากอกของผมอยู่แล้ว
“ไม่รู้สิ แกก็รู้นี่นาว่าฉันยังรู้สึกอยู่ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้กับเรื่องหลายเรื่องที่เทโอทำกับฉันเอาไว้”
“นี่แกรู้ตัวด้วยเหรอ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแกบ้าง ฉันก็คิดว่าแกจะหูหนวกตาบอดจนไม่รู้สึกรู้สาอะไรอีกแล้ว” คำพูดค่อนแคะที่มันแฝงไปด้วยความจริงใจและความเป็นห่วง มันทำให้ผมด่าไอ้โจไม่ลง
“รู้สิ ทำไมฉันจะไม่รู้ แต่มันก็คนละเรื่องกับความรักหรือเปล่าวะ?”
“หึ มันก็เรื่องเดียวกันนี่แหละ จะต้องมาแยกให้มันยุ่งยากไปทำไม อีกอย่างนะ…คนที่เขารักกันจริงน่ะ เขาไม่ทำอย่างที่ไอ้เทโอทำกับแกหรอกนะ แล้วกับน้องชุนล่ะ…แกจะเอาไง อย่าได้ใจเห็นว่าเขามีใจแล้วปล่อยไว้นานนะเว่ย ถ้าโดนหมาคาบไปแดกฉันไม่รู้ด้วยนะเว่ย…”
ผมนิ่งเงียบไปกับคำพูดของไอ้โจ สายตาเอาแค่ครุ่นคิดและเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายที่ยังไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้อย่างชัดเจนในตอนนี้ได้
ผมรู้ดีว่าน้องชุนคิดยังไงกับผม แต่จะยังไงได้ ก็ในเมื่อทั้งหัวใจของผมยังตัดใจจากเทโอไม่ยอมขาด ต่อให้รู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนยังไงก็ตาม แต่เก้าก็ยังเชื่อ ว่าสักวันเทโอจะยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อที่ความรักครั้งนี้มันจะได้ดำเนินไปยังเส้นทางแห่งความสุข อย่างที่มันควรจะเป็นเสียที
.
.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“มาแล้วคร้าบ”
หลังจากที่ไอ้โจออกจากห้องของผมไปได้ไม่ถึงผมวิ่งมาเปิดประตูทั้งที่ประหลาดใจ ว่าทำไมคนหน้าห้องถึงไม่ยอมกดกริ่งแต่ใช้การเคาะประตูแทน ผมลอดตาส่องเข้าไปที่ตาแมวถึงได้เห็นว่าคนที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูนั่นไม่ใช่ใครที่ไหน
“เทโอ?”
“พี่เก้าครับ ผมขอเข้าไปคุยกับพี่หน่อยได้มั้ยครับ?”
“พี่ว่าเทโอกลับไปก่อนดีกว่านะครับ พี่ยังไม่พร้อมที่จะคุยเทโอตอนนี้”
ผมใช้มือกั้นประตูห้องเพื่อป้องกันไม่ให้คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นเข้ามา แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้เห็นด้วยกับสิ่งที่ผมทำ จึงต้านด้วยการใช้ฝ่ามือของตัวเองดันประตูเข้ามาในห้องของผม
และด้วยแรงที่เยอะกว่าบวกกับว่าตอนนี้ผมมีแอลกอฮอล์อยู่ในตัว ถึงแม้ว่ามันจะไม่มาก แต่มันก็มากพอสำหรับให้คนที่คอไม่แข็งอย่างผมอ่อนแรงลงได้ไม่ยากนัก
“พี่บอกให้เทโอกลับไปไง วันนี้พี่ยังไม่อยากคุย”
“แต่ผมแค่อยากจะคุยกับพี่เก้า ผมอยากจะขอโทษเรื่องวันนั้น พี่ให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้มั้ยครับ”
เทโอผลักร่างของผมเข้ามาในห้องแล้วดันประตูปิด ก่อนที่จะกดล็อกเพื่อกันคนอื่นเข้ามา ซึ่งอันที่จริงก็คงจะไม่มีใครนอกจากไอโจ ที่มันสามารถเข้ามาในห้องของผมได้ตลอดเวลา แต่ไอ้โจ้มันเพิ่งจะออกจากห้องผมไปได้ไม่นาน มันจะกลับมาทำไมกัน
ความคิดที่รู้สึกสิ้นหวังของผมในเวลานี้ ผมไม่รู้ว่าผมจะช่วยตัวเองยังไง ผมรู้ดีว่าเทโอจะทำอะไรกับผม แม้ว่าผมจะรักเทโอมากแค่ไหน แต่กับสิ่งที่เทโอคิดจะทำกับผม มันไม่ใช่สิ่งที่ผมจะยินยอมอีกแล้วในเวลานี้
.
.
หลายวันหลังจากนั้น
ผัวะ!!! “นี่มึงเป็นใครกันเนี่ย มึงมาต่อยกูทำไมวะ?”
“มึงใช่มั้ย คนที่ชื่อว่าเทโอ?”
“เออ กูเองแล้วยังไง?”
“มึงออกไปจากชีวิตของพี่เก้าเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่อย่างนั้นกูจะต่อยมึงให้หน้าแหกเดี๋ยวนี้แหละ”
“อ๋อ นี่ตกลงว่าที่พี่ไม่ยอมคืนดีกับผม เพราะไอ้ห่านี้ใช่มั้ย?”
หลังจากที่เทโอมาง้อผมจนเลยเถิด และเริ่มทำในสิ่งที่ให้ผมรู้สึกอึดอัดใจกลางที่สาธารณะ และในขณะที่ผมกำลังจะสะบัดตัวหนีเพื่อเดินไปอีกทาง เสียงใครบางคนก็ตะบันหมัดลงใส่หน้าของเทโอเข้าอย่างจัง เมื่อผมหันไปมองก็เห็นว่าน้องชุนกำลังใช้มือข้างหนึ่งกระชากคอเสื้อของคนที่ล้มลงไปนั่ง และทำท่าง้างหมัดเหมือนจะต่อยอีกครั้ง
“พูดให้ดีนะเทโอ พี่กับเขายังไม่ได้เป็นอะไรกัน”
“ถ้าไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วมันจะมาต่อยผมแบบนี้ทำไม นี่ตกลงว่า พี่นอกใจผมงั้นเหรอครับ?” ผมรีบโผเข้าไปดึงตัวของน้องชุนออกมา แล้วดันออกไปอีกทาง เพื่อไม่ให้น้องชุน เผลอต่อยหน้าของเทโอจนเสียโฉม
เพราะหากนายแบบชื่อดังของแบรนด์ใหญ่เกิดเรื่อง คนที่อาจจะต้องชดใช้ค่าเสียหาย คงไม่ใช่ใครที่ไหน ถึงแม้ผมจะรู้ว่าน้องชุนเป็นลูกชายของเจ้าของบริษัทนิตยสารยักษ์ใหญ่ก็ตาม แต่มันคงไม่ใช่เรื่อง หากน้องชุนจะต้องมาเสียหายไปด้วยกับคนอย่างเทโอ
“ใครนอกใจใครกันแน่ครับ พี่ไม่ใช่คนที่ไปนอนให้คนอื่นขึ้นคร่อมในวันนั้นน่ะ”
“แต่ผมไม่ตั้งใจนะครับพี่เก้า”
“ไม่ตั้งใจงั้นเหรอ คนไม่ตั้งใจเขาทำกันได้ ขนาดนั้นเลยเหรอ พอเถอะครับเทโอ หยุดมายุ่งกับพี่สักที กลับไปใช้ชีวิตของตัวเองซะ ได้ข่าวว่าตอนนี้เป็นนายแบบดังแล้วไม่ใช่เหรอ เจ้าของแบรนด์คงไม่โอเคแน่ ๆ ถ้ารู้ว่านายแบบของตัวเอง ทำตัวแบบนี้”
.
.
“ไอ้เก้า…นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ แล้วนั่นมันไอ้เทโอนี่…นี่มึงมาทำไมอีกฮะ!!!”
ในขณะที่ทั้งเทโอและชุนกำลังจะได้วางมวยกันอีกครั้ง ไอ้โจก็รีบวิ่งเข้ามาหลังจากที่ทำธุระเสร็จ แล้วก็ได้เห็นผู้ชายทั้งสองกำลังกระชากคอเสื้อกันไปมาเหมือนกับในละครหลังข่าว
“น้องชุน ไม่ต้อง ถอยมานี่”
ดูเหมือนว่าไอ้โจมันจะรู้หน้าที่ของตัวเองกว่าที่คิด มันเดินไปผลักตัวของน้องชุนให้มายืนข้างผม ก่อนที่มัน จะหันหน้าไปส่งยิ้มให้กับเทโอ แล้วตะบันหน้าใส่เทโอจนหงายท้องลงไปนั่งกองอยู่กับพื้นอีกครั้ง
“โอ๊ย นี่อะไรของมึงเนี่ย มึงมาต่อยกูทำไม?”
“กูบอกมึงแล้วไง ว่าอย่ามายุ่งกับเพื่อนของกูอีก กูไม่มีทางยอมให้เพื่อนของกู ต้องเสียน้ำตากับคนเหี้ย ๆ อย่างมึงอีกแล้ว”
“ตกลงมึงนี่มันยังไงกันแน่นะไอ้โจ ดูเหมือนว่ามึงจะหวงพี่เก้ามากเกินกว่าเพื่อนปกตินะ นี่ถ้ากูไม่รู้ว่ามึงเป็นเพื่อนของพี่เก้ามาตั้งแต่เด็ก กูคงเผลอคิดไปว่า มึงอยากจะจับพี่เก้าทำเมียจริง ๆ ซะอีก” ผัวะ!!! ไม่ทันที่ประโยคต่อไปจะหลุดออกมาจากปากของเทโอ ไอ้โจมันก็จัดการจระเข้ฟาดหางใส่หน้าของเทโอจนฟุบลงไปกับพื้น
ในเวลานี้ ผมแทบไม่อยากคิดเลยว่า ใบหน้าหล่อคมของนายแบบ แบรนด์ใหญ่จะต้องใช้เวลาซ่อมอีกนานแค่ไหน กว่าจะกลับมาทำงานได้อีกครั้ง
“โอ๊ย!!! ไอ้เหี้ยโจ มึงทำกูฟันหัก”
“มึงรีบไปจากตรงนี้เลยนะ ถ้ามึงยังไม่หยุดปากหมา กูจะทำให้มึงมากกว่าฟันหักเดี๋ยวนี่แหละ!!!”
.
.