เมื่อเพื่อนที่ผมรัก ลากผมขึ้นเตียงด้วยความสมยอมของผมกึ่งหนึ่ง มันจึงทำให้ผมไม่รู้ว่าจะต้องรับมือกับมันยังไง ผมจึงเลือกที่จะคบกับอีกคน เพื่อรักษาความเป็นเพื่อนของผมกับมันเอาไว้
ชาย-ชาย,ไทย,รัก,ยุคปัจจุบัน,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อเพื่อนที่ผมรัก ลากผมขึ้นเตียงด้วยความสมยอมของผมกึ่งหนึ่ง มันจึงทำให้ผมไม่รู้ว่าจะต้องรับมือกับมันยังไง ผมจึงเลือกที่จะคบกับอีกคน เพื่อรักษาความเป็นเพื่อนของผมกับมันเอาไว้
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
หนึ่งในนิยายซีรีส์ “ขอ…” จากนามปากกา KVinth_INLove
ขอรักเธอ 21 วัน
ขอพระจันทร์นำทางรัก
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : Dayny_White
ในวันที่ผมกำลังผุพังเรื่องความรัก มีเพียงไอ้โจคนเดียวที่นั่งอยู่ข้างผม มันคือเพื่อนที่รู้จักกับผมมาตั้งแต่เด็ก ทั้งเวลาที่ผมทุกข์และสุข ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ไม่มีมัน
แต่ในวันนี้ เราสองคนกลับทำเรื่องที่เลยเถิด เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่มันพาให้ไอ้โจกล้าที่จะพูดทุกอย่างในใจของมันออกมา ส่วนผมเองก็คงเพราะความเหงา และความอยากจะประชดชีวิต จึงทำเรื่องแบบนั้นออกไป
ผมลืมไปเสียสนิท ว่าถึงยังไงไอ้โจก็ยังเป็นเพื่อน หากวันพรุ่งนี้เราทั้งสองคนตื่นกันขึ้นมาพร้อมกับสติที่ครบถ้วน ผมจะรับมือเรื่องนี้ได้ยังไง
สุดท้าย ผมจึงเลือกที่จะคบกับน้องชุน ด้วยหวังว่าน้องชุนจะช่วยเป็นกำแพงคั่นกลางระหว่างผมและไอ้โจให้อยู่ห่างกันได้อย่างไม่กระอักกระอ่วน และยังสามารถรักษาความสัมพันธ์ของความเป็นเพื่อนกันเอาไว้ได้ อย่างที่ผมตั้งใจ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Threads : mungkorn_kevinth
Twitter : Kevinth_M
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 2
รับรู้แต่รับไม่ได้
“พี่เก้า!!!”
เทโอสะดุ้งโหยงเมื่อเหลือบตามามองและได้รู้ว่าในเวลานี้ ห้องนอนนี้ไม่ได้มีกันอยู่แค่สองคนอีกต่อไป เหมือนเทโอจะเพิ่งรู้ตัวว่าสิ่งที่ตนทำอยู่นั้น กำลังอยู่ในสายตาของคนที่เขาพร่ำบอกว่ารักอยู่ตลอดเวลาอย่างผมคนนี้
ร่างกำยำผลักหญิงสาวคนที่นั่งคร่อมร่างของตัวเองจนกระเด็นไปติดผนังห้องอีกฝั่ง โดยไม่ได้สนใจคำว่าสุภาพบุรุษแต่อย่างใด สาวสวยคว้าเอาผ้าห่มมาคลุมร่างในขณะที่เทโอรีบวิ่งไปคว้าเอาผ้าขนหนูมาพันท่อนล่างของตัวเองเอาไว้กันอุจาดตา
“พี่เก้าครับ พี่เก้าฟังผมก่อนนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้จริง ๆ นะครับ แต่เป็นเพราะว่าแยมเขายั่วผม ผมก็เป็นผู้ชายนะพี่ ผมก็เลยอดใจไม่ไหว…พี่ก็น่าจะเข้าใจใช่มั้ยครับ”
“ยั่วเหรอ นี่เธอกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไงเทโอ เธอเองไม่ใช่เหรอที่ชวนฉันมาที่นี่น่ะ?”
“บ้าน่า ชวนอะไร ฉันไม่ได้ชวนเธอมาที่นี่สักหน่อย มีแต่เธอนั่นแหละ ที่พยายามถูไถฉันจนฉันเกิดอารมณ์แล้วพาเธอมาที่นี่อะ”
หญิงสาวที่เพิ่งจะสวมใส่เสื้อผ้าของตัวเองเสร็จพาตัวเองออกมาจากที่นอนนั้น แล้วมายืนอยู่ตรงหน้าของเทโอ ที่ยังคงอยู่ในสภาพกึ่งเปลือย และพยายามที่จะแก้ตัวพลิกดำเป็นขาวให้กับตัวเองอยู่
“กูก็พอรู้นะ ว่ามึงน่ะเนี่ยมันเหี้ย แต่กูก็ไม่เคยคิดว่ามึงจะเหี้ยขนาดนี้ไง ทั้งเนื้อทั้งตัวของมึงน่ะมีดีแค่หน้าตาเท่านั้นแหละ แต่สันดาน…โคตรใจกาก”
“นี่มึงอย่ามาด่ากูแบบนี้นะอีแย้ม มึงเองไม่ใช่เหรอที่มานั่งอ่าขาให้กูเอาอยู่นั่นอะ…” เพียะ!!!
ฝ่ามือเรียวสวยฟาดเข้าที่ใบหน้าหล่อของเดือนมหาลัยหนุ่ม ด้วยความโมโหอย่างสุดขีด เพราะไม่คิดว่าในโลกใบนี้จะมีผู้ชายหน้าตัวเมียได้มากอย่างคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้อีกแล้ว
“ถ้างั้น มึงก็อยู่กับเมียวิปริตของมึงไปซะเถอะ ไม่ต้องติดต่อมาหากูอีก”
ทันทีที่ผมได้ยินคำนั้น น้ำตาของผมมันก็ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว ผมไม่เคยคิดว่าผมจะได้ยินคำนี้อีกใน พ.ศ. นี้ และคนที่ทำให้ผมโดนด่าแบบนี้ มันก็คือคนที่ผมรักอย่างหมดหัวใจคนนั้น แยมสะบัดหน้าแล้วเดินออกไปจากห้องนอนของเทโอในทันทีหลังพูดจบ
จนถึงตอนนี้ เทโอก็ยังพยายามที่จะคว้าตัวของผู้หญิงที่กำลังจะเดินออกไปนั้นไว้ โดยไม่สนใจสักนิด ว่าผมก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น และเมื่อแยมเดินออกจากประตูไป เหมือนเทโอเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าควรที่จะเรียงลำดับความสำคัญยังไง
“พี่เก้าครับ พี่อย่าไปฟังอีแยมมันเลยนะครับ มันอยากได้ผมมานานแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ผมประกวดเดือน ผมก็แค่…รู้เท่าไม่ถึงการณ์ แค่นั้นเองครับ”
“พอเลยนะไอ้เทโอปล่อยมือจากเพื่อนของกูเดี๋ยวนี้เลย โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงอยู่แล้ว มึงยังกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไง รู้เท่าไม่ถึงการณ์ เขาเอาไว้ให้เด็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวพูดโน่น สัส”
เมื่อเทโอเข้าหาเก้าในระยะประชิด ด้วยความรักเพื่อน ไอ้โจจึงเดินเข้ามาแล้วผลักเทโอที่มีรูปร่างสูงใหญ่กระเด็นออกไปอย่างเต็มแรง ไอ้โจที่มีความสูงในระดับหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองเท่ากันกับผม แต่กลับมีเรี่ยวแรงมากมายจนสามารถผลักเทโอที่มีความสูงเกือบร้อยเก้าสิบให้กระเด็นไปอีกทางได้
ผมยืนตัวสั่นในหัวใจเอ่อล้นไปด้วยความรู้สึกคับแค้น ความเสียใจที่มันจุกอยู่ตรงลำคอ จนทำให้หายใจแทบไม่ออกกลืนน้ำลายลงไปแทบไม่ได้ เหมือนกับว่ามีก้อนหินก้อนใหญ่ติดค้างอยู่ในลำคอจนผมรู้สึกอึดอัดแทบอยากจะตายไปเสียให้ได้ในตอนนี้
ผมพยายามจะกลืนน้ำตากลับลงไป เพื่อไม่ให้เผลอแสดงความอ่อนแอออกมา และพยายามจะทำความเข้าใจในสิ่งที่เทโอทำลงไป ซึ่งอันที่จริงแล้ว เรื่องพวกนี้เก้าและเทโอก็เคยคุยกันก่อนหน้านี้แล้ว แต่ถึงจะอย่างนั้น เมื่อเจอเหตุการณ์จริงเข้า ผมก็กลับรับมันไม่ได้อยู่ดี
“มึงยังมีหน้ามาบอกอีกเหรอ ว่ามึงไม่ตั้งใจ มึงทำร้ายหัวใจเพื่อนของกูขนาดนี้ มึงยังจะหาคำอะไรอธิบายให้ตัวมึงดูดีได้อีก ฮะ!!!”
“แต่นี่มันเป็นเรื่องของผมกับพี่เก้านะครับ ผมว่าไม่ใช่เรื่องของพี่โจด้วยซ้ำ”
“เอ้า…ไอ้นี่ นี่มึงหาว่ากูเสือกอย่างนั้นเหรอ ก็ถ้ากูไม่เสือก เพื่อนของกูจะตาสว่างแบบนี้มั้ย”
ทั้งสองโต้เถียงกันอย่างไม่ยอมกันเลยสักนิด เพราะสำหรับไอ้โจแล้ว เรื่องของผมก็ไม่ต่างอะไรจากเรื่องของตัวเอง ทุกครั้งที่ผมเกิดเรื่อง ก็จะมีไอ้โจนี่แหละครับที่จะมาออกตัวให้ผมตลอด
“แต่พี่เก้าก็รู้เรื่องนี้ดีนะครับ แถมยังยินยอมที่จะให้ผมทำแบบนี้ด้วย ผมก็บอกไปตั้งแต่แรกแล้วนี่ครับ ว่าผมเป็นผู้ชาย ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่ในเมื่อพี่เก้ายืนยันที่จะคบผมเป็นแฟนให้ได้ แล้วทำไมถึงจะรับไม่ได้กันล่ะครับ”
“เอ้าไอ้นี่ นี่มึงคิดจะโยนบาปให้เพื่อนกูหรือไง มึงดูหน้าของเพื่อนกูสิว่ามันเหมือนคนที่รับสิ่งที่มึงทำได้รึเปล่า ของแบบนี้มันเป็นสามัญสำนึกเว่ย คนที่เขาเป็นแฟนกัน มันไม่ควรจะทำกันแบบนี้ ถ้ามึงไม่ได้รักเพื่อนของกู มึงก็ช่วยออกไปจากชีวิตเพื่อนของกูด้วย อย่ามาทำตัวเป็นแมงดาเป็นปลิงสูบเลือดสูบเนื้อเพื่อนของกูแบบนี้อีก”
เสียงโต้เถียงของทั้งสองคนดังลั่นไปทั่วทั้งชั้น จนในเวลานี้ ห้องอื่นที่อยู่ในชั้นเดียวกันต่างก็พากันเปิดประตูออกมาดูกันเป็นแถว รวมถึงมีบางคนที่กำลังอัดคลิปไว้ มันทำให้ผมรู้สึกอับอายจนแขนขาชาและตัวเย็นไปหมด ผมอยากจะเดินออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
หัวใจของผมตอนนี้ มันเหมือนกับคนไร้เหตุผล ทั้งที่ก่อนหน้านี้เงื่อนไขทุกอย่างเทโอก็ได้บอกเอาไว้หมดแล้ว แต่เพียงเพราะอยากจะให้เทโอมาเป็นคนรักของผมให้ได้ เพราะความอยากจะเอาชนะแบบโง่ ๆ ของผม มันถึงได้เกิดเรื่องอย่างวันนี้ขึ้น
“ไอ้โจ เรากลับกันเถอะ…”
“แล้วเรื่องนี้ล่ะ แกจะยังไง?”
“ช่างมันเถอะ ตอนนี้ฉันปวดหัวมากแล้ว แกช่วยพาฉันกลับที ฉันไม่ไหวแล้ว”
ผมรีบเดินออกไปจากหน้าห้องของเทโอในทันที โดยไม่สนใจที่จะฟังเสียงเรียกของไอ้โจอีก ในเวลานี้ ผมอยากจะทำยังไงก็ได้ เพื่อที่จะไปให้ไกลจากเรื่องราวระยำตำบอนในเวลานี้ให้มากที่สุด ถึงมันจะเป็นสิ่งที่ผมเลือกเองตั้งแต่แรกก็ตาม
.
.
“ไงล่ะไอ้เทโอคนดีของแกนั่นน่ะ…”
ผมนั่งกอดเข่าอยู่ที่เบาะหน้าข้างคนขับ แล้วนิ่งเงียบไม่พูดอะไร น้ำตามันค่อย ๆ ไหลออกมาจากดวงตาที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึก โดยไร้เสียงสะอื้น จิตใจบอบช้ำที่มันถูกกัดกร่อนจากภาพก่อนหน้านี้ ที่มันยังคงฝังแน่นอยู่ในดวงตาทั้งสองราวกับภาพฉายซ้ำ ผมนั่งเงียบอยู่อย่างนั้นมาตลอดทาง ไม่ว่าไอ้โจมันจะพูดอะไรก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่เข้าหูอีกต่อไปแล้ว
.
.