ดินแดนลี้ลับที่ไม่มีใครเข้ามาแล้วออกไปได้ง่ายๆ นครโบราณนามว่า ฤทธิ์ธาจักรดิ์ทราวดี มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพรานกล้า หรือ ภพ กันแน่ แล้วบุรุษนามว่า "ชนากร" คือใคร ร่วมเดินทางหาคำตอบด้วยกัน
ผจญภัย,แฟนตาซี,ลึกลับ,แอคชั่น,ระทึกขวัญ,ลึกลับ,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,ผี,ผจญภัย,สยองขวัญ,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลายดินแดนลี้ลับที่ไม่มีใครเข้ามาแล้วออกไปได้ง่ายๆ นครโบราณนามว่า ฤทธิ์ธาจักรดิ์ทราวดี มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพรานกล้า หรือ ภพ กันแน่ แล้วบุรุษนามว่า "ชนากร" คือใคร ร่วมเดินทางหาคำตอบด้วยกัน
ไพรดงพิศวง ความหมาย:
* ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ
* ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น
* พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย
"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ
🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨
ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ
และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปด้วยกันในป่าจะมีอะไรรออยู่เตรียมเสบียงให้พร้อม😏😏😏
แล้วพบกันท่านผู้เดินทาง (แสยะยิ้ม)
______________________
รบกวนท่านผู้เดินทางกดเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจกดติดตาม คอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะครับ จุ้ฟๆ
_______________________
1.1 นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ ของผู้แต่งเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร ไม่มีอยู่จริงครับ
2.2 เนื้อหาในเรื่องมีการใช้อาวุธ การต่อสู้การทำร้ายร่างกาย การฆ่า เลือด การร่วมเพศสัมพันธ์ุุของชายชายและหญิงหญิง มีการใช้คาถาอาคม พลังเหนือธรรมชาติ ผีสาง วิญญาณร้าย
3.3 นิยายเรื่องนี้อาจมีคำหยาบคาย เหมาะกับผู้ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ขอบคุณท่านผู้เดินทางทุกคนที่เข้ามาอ่านและขออภัยถ้าเกิดมีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องบางประการจะพยายามไม่ให้ออกทะเลไปไกลจ้ะ
ทุกคนลืมตาขึ้นมาเกือบพร้อมกัน
เสียงหายใจถี่ ๆ ดังสลับกันไปมา ขณะสายตาของแต่ละคนกวาดมองรอบตัวอย่างระแวดระวัง
เมื่อเห็นว่าทุกคนยังอยู่ครบ
ความตึงเครียดจึงค่อย ๆ คลายลงเล็กน้อย
ยังไม่ทันที่ใครจะเอ่ยปากพูด
ร่างของสุดาก็เดินตรงเข้ามา
สีหน้าของหล่อนสงบนิ่ง แฝงด้วยรอยยิ้มที่ดูจริงใจอย่างประหลาด
“ต้องขออภัยกับทุกท่านด้วย”
“ที่ทำให้ตกใจ”
หล่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้ากลุ่มพราน
“เหตุการณ์เมื่อครู่…เป็นเพียงการทดสอบจิตใจของพวกท่านทั้งหลาย”
สุดาเดินวนช้า ๆ ไปทางด้านซ้ายของพรานกล้า
ฝีเท้าของหล่อนเบาแทบไม่ได้ยิน
สายตาคมใสกวาดมองทุกคนทีละคน
ราวกับกำลังประเมินสิ่งที่มองไม่เห็น
“และดูเหมือนว่า…”
“จิตใจของพวกท่านจะแข็งแรงกว่าที่ข้าคาดไว้มากทีเดียว”
คำพูดนั้นไม่ได้ฟังดูเป็นคำชม
แต่เหมือนการสรุปผลของพิธีกรรมบางอย่าง
สุดาหยุดฝีเท้าลง
ก่อนจะยกมือขึ้นชี้ไปทางด้านหลังของกลุ่มพราน
“ด้านหลังพวกท่าน…”
“คือเส้นทางที่จะนำไปสู่ อดีตกาล”
ทุกคนหันกลับไปพร้อมกัน
และต้องชะงัก
เบื้องหลังพวกเขา
ไม่ใช่ลานหมู่บ้านสีทองอีกต่อไป
เส้นทางยาวทอดออกไปสุดสายตา
พื้นทางเป็นหินเก่าแตกร้าว มีลวดลายคล้ายอักขระโบราณเรืองแสงจาง ๆ
สองข้างทางปกคลุมด้วยหมอกสีขาวหม่น ไหลเอื่อยราวสายน้ำ
เหนือศีรษะ ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีคล้ำปนทอง
ราวกับเวลาถูกบิดงอและไหลย้อนกลับ
ลมเย็นพัดออกมาจากเส้นทางนั้น
พาเอากลิ่นเก่าแก่ของดิน เลือด และควันไฟในอดีตลอยมากระทบจมูก
หัวใจของทุกคนเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว
เพราะเพียงแค่ยืนมอง
ก็รู้สึกได้ทันทีว่า…
เมื่อก้าวเข้าไปแล้ว
จะไม่มีใครกลับออกมาเป็นคนเดิมได้อีก
สุดายืนอยู่ด้านหลังพวกเขา
น้ำเสียงนุ่มนวลดังขึ้นอีกครั้ง
“จากจุดนี้ไป”
“สิ่งที่พวกท่านเผชิญ…จะไม่ใช่การทดสอบอีกต่อไป”
หล่อนเว้นจังหวะ
ก่อนจะกล่าวประโยคสุดท้ายอย่างชัดเจน
“แต่มันคือ ชะตากรรม”