ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย - ตอนที่ 19 จิตใจที่ต้องเลือก "ชางวี' โดย makitomak @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ผจญภัย,แฟนตาซี,ลึกลับ,แอคชั่น,ระทึกขวัญ

ลึกลับ,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,ผี,ผจญภัย,สยองขวัญ,แฟนตาซี

ดินแดนลี้ลับที่ไม่มีใครเข้ามาแล้วออกไปได้ง่ายๆ นครโบราณนามว่า ฤทธิ์ธาจักรดิ์ทราวดี มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพรานกล้า หรือ ภพ กันแน่ แล้วบุรุษนามว่า "ชนากร" คือใคร ร่วมเดินทางหาคำตอบด้วยกัน

ผู้แต่ง

makitomak

เรื่องย่อ

 ไพรดงพิศวง ความหมาย:

 * ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ

 * ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น

 * พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย

"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ

 🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨

ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ 

และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปด้วยกันในป่าจะมีอะไรรออยู่เตรียมเสบียงให้พร้อม😏😏😏

แล้วพบกันท่านผู้เดินทาง (แสยะยิ้ม)

______________________

รบกวนท่านผู้เดินทางกดเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจกดติดตาม คอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะครับ จุ้ฟๆ 

_______________________

1.1 นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ ของผู้แต่งเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร ไม่มีอยู่จริงครับ

2.2 เนื้อหาในเรื่องมีการใช้อาวุธ การต่อสู้การทำร้ายร่างกาย การฆ่า เลือด การร่วมเพศสัมพันธ์ุุของชายชายและหญิงหญิง มีการใช้คาถาอาคม พลังเหนือธรรมชาติ ผีสาง วิญญาณร้าย 

3.3 นิยายเรื่องนี้อาจมีคำหยาบคาย เหมาะกับผู้ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

 ขอบคุณท่านผู้เดินทางทุกคนที่เข้ามาอ่านและขออภัยถ้าเกิดมีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องบางประการจะพยายามไม่ให้ออกทะเลไปไกลจ้ะ

ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-การเดินทางกำลังเริ่ม กล่าวทักทายกับคนอ่านและนักเดินทาง,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 1 ทางออกที่ไม่มีอยู่จริง [ พรานสิงห์ ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 2 นครฤธาจักรดิ์ทราวดี,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 3 อาณาจักรหลักสองล้านนา,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 4 ใต้ปราสาทโบราณ [ พรานสิงห์ ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 5 บึงต้องคำสาป ( พรานกล้ากับภพ ),ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 6 เสียงกอย กลางหมอก ( ดิเรกกับชางวี ),ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 7 เสียงกระดิ่งสุดท้าย [ ดิเรกกับชางวี ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 8 [ ชายปริศนากับพรานสิงห์ ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 9 พบกันอีกครั้ง,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 10 ไออุ่นจากพรานกล้า,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 11 สู่เส้นทางลับแล,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 12 ก้าวสู่ลับแลนคร,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 13 ลับแลนคร 1,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 14 ลับแลนคร 2,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 15 มุ่งหน้าสู่เรือนสีทองกลางหมู่บ้าน,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 16 การตื่นของลับแลนคร,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 17 บางอย่างในลับแลนคร,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 18 จิตใจต้องเลือก,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 19 จิตใจที่ต้องเลือก "ชางวี',ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 20 การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง

ชางวี

ชางวีลืมตาขึ้นท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ

พื้นดินใต้เท้าเป็นดินชื้น สีคล้ำ

แสงรอบตัวสลัวราวยามใกล้รุ่ง

ตรงหน้าเขา…คือกระท่อมไม้ผุพังหลังหนึ่ง

หลังคาเอียง

ประตูเปิดแง้ม

ภาพนี้

เขาจำได้ดีเกินไป

มือของชางวีสั่น

เพราะนี่คือสถานที่ที่ ทุกอย่างจบลง

เสียงไอแผ่วเบาดังออกมาจากในกระท่อม

แค่ก…แค่ก…

ชางวีก้าวเข้าไปช้า ๆ

หัวใจเต้นแรงจนแทบแตก

ภายในกระท่อม

ชายคนหนึ่งนั่งพิงเสาไม้

เลือดเปื้อนเสื้อ

ใบหน้าซีดขาว

แต่ดวงตาคู่นั้น

ยังคงอ่อนโยนเหมือนในความทรงจำ

“ชางวี…”

เสียงนั้นเรียกชื่อเขา

แผ่วเบา

แต่ชัดเจน

โลกทั้งใบของชางวีหยุดหมุน

“พี่…ชางเวียง…”

พี่ชายของเขา

ผู้ที่ตายไปแล้ว

ไม่มีบาดแผลเน่าเปื่อย

ไม่มีสภาพผี

มีเพียงชายคนหนึ่งที่กำลังจะตาย

อีกครั้ง

“เจ้ามาช้าเหมือนเดิมนะ”

ชางเวียงยิ้มบาง ๆ

รอยยิ้มที่ไม่เคยโกรธเขาเลย

ชางวีทรุดลงคุกเข่า

มือกำเสื้อแน่น

“ข้า…ข้าขอโทษ”

เสียงสั่น

“ข้าควรกลับมา ข้าควร—”

“ไม่เป็นไร”

ชางเวียงส่ายหน้าเบา ๆ

“พี่ไม่ได้เรียกเจ้ามาเพื่อฟังคำขอโทษ”

แสงรอบตัวเปลี่ยนไป

ภาพในอดีตฉายซ้อนขึ้น

คืนเดียวกัน

เสียงฝน

เสียงคนไล่ล่า

ทางแยกในป่า

“พี่บอกให้เจ้าไป”

ชางเวียงกล่าว

“พี่รู้ว่า…ถ้าเจ้าอยู่ เราจะตายทั้งคู่”

ชางวีกัดฟัน

น้ำตาหยดลงบนพื้นดิน

“แต่ข้าหนี”

“ข้าทิ้งพี่ไว้”

ชางเวียงมองเขานิ่ง ๆ

ก่อนจะเอ่ยคำถามเดียว

คำถามที่ลับแลนครต้องการคำตอบ

“ถ้าย้อนกลับไปได้อีกครั้ง”

“เจ้าจะทำเหมือนเดิม…หรือไม่?”

พื้นดินสั่นไหว

ไม่รุนแรง

แต่หนักแน่น

ราวกับทั้งดินแดนกำลังฟังคำตอบ

นี่ไม่ใช่คำถามให้เลือก “ถูก” หรือ “ดี”

แต่ว่า

ชางวีจะโกหกหัวใจตัวเองหรือไม่

เขาเงยหน้าขึ้น

สบตาพี่ชาย

ริมฝีปากสั่น

แต่คำพูดออกมาชัดเจน

“…ข้าจะยังไป”

ความเงียบแผ่ขยาย

ชางเวียงหลับตาลงช้า ๆ

ก่อนจะยิ้ม

ไม่ผิดหวัง

ไม่เสียใจ

“ดีแล้ว”

“อย่างน้อย…เจ้าก็ยังมีชีวิต”

“และเจ้าก็ยังเป็นน้องของข้า”

ร่างของชางเวียงเริ่มโปร่งแสง

แตกสลายเป็นฝุ่นสีหม่น

ก่อนจะเลือนหาย

เขาพูดเป็นครั้งสุดท้าย

“อย่าแบกความผิดแทนพี่อีกเลย”

“จงใช้ชีวิตของเจ้า…ให้คุ้มกับที่พี่แลกมันมา”

แสงวาบขึ้น

พื้นดินยุบหาย

—

ชางวีสะดุ้งลืมตา

เขากลับมาอยู่กลางหมู่บ้านสีทอง

ท่ามกลางกลุ่มพรานกล้า

มือของเขากำแน่น

แต่คราวนี้…ไม่สั่น

การทดสอบของเขา

ไม่ได้ให้รางวัล

ไม่ได้ลงโทษ

ลับแลนครเพียง “ยอมรับ” เขา

ในฐานะผู้ที่เลือกมีชีวิตอยู่

โดยไม่โกหกเหตุผลของตนเองอีกต่อไป

และลึกลงไปในดินแดนลับแล

ชื่อของ ชางเวียง

ยังคงถูกจดจำ

ในฐานะ

“ราคาที่ชางวีได้จ่ายไปแล้ว