ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย - ตอนที่ 17 บางอย่างในลับแลนคร โดย makitomak @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ผจญภัย,แฟนตาซี,ลึกลับ,แอคชั่น,ระทึกขวัญ

ลึกลับ,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,ผี,ผจญภัย,สยองขวัญ,แฟนตาซี

ดินแดนลี้ลับที่ไม่มีใครเข้ามาแล้วออกไปได้ง่ายๆ นครโบราณนามว่า ฤทธิ์ธาจักรดิ์ทราวดี มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพรานกล้า หรือ ภพ กันแน่ แล้วบุรุษนามว่า "ชนากร" คือใคร ร่วมเดินทางหาคำตอบด้วยกัน

ผู้แต่ง

makitomak

เรื่องย่อ

 ไพรดงพิศวง ความหมาย:

 * ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ

 * ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น

 * พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย

"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ

 🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨

ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ 

และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปด้วยกันในป่าจะมีอะไรรออยู่เตรียมเสบียงให้พร้อม😏😏😏

แล้วพบกันท่านผู้เดินทาง (แสยะยิ้ม)

______________________

รบกวนท่านผู้เดินทางกดเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจกดติดตาม คอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะครับ จุ้ฟๆ 

_______________________

1.1 นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ ของผู้แต่งเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร ไม่มีอยู่จริงครับ

2.2 เนื้อหาในเรื่องมีการใช้อาวุธ การต่อสู้การทำร้ายร่างกาย การฆ่า เลือด การร่วมเพศสัมพันธ์ุุของชายชายและหญิงหญิง มีการใช้คาถาอาคม พลังเหนือธรรมชาติ ผีสาง วิญญาณร้าย 

3.3 นิยายเรื่องนี้อาจมีคำหยาบคาย เหมาะกับผู้ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

 ขอบคุณท่านผู้เดินทางทุกคนที่เข้ามาอ่านและขออภัยถ้าเกิดมีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องบางประการจะพยายามไม่ให้ออกทะเลไปไกลจ้ะ

ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-การเดินทางกำลังเริ่ม กล่าวทักทายกับคนอ่านและนักเดินทาง,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 1 ทางออกที่ไม่มีอยู่จริง [ พรานสิงห์ ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 2 นครฤธาจักรดิ์ทราวดี,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 3 อาณาจักรหลักสองล้านนา,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 4 ใต้ปราสาทโบราณ [ พรานสิงห์ ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 5 บึงต้องคำสาป ( พรานกล้ากับภพ ),ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 6 เสียงกอย กลางหมอก ( ดิเรกกับชางวี ),ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 7 เสียงกระดิ่งสุดท้าย [ ดิเรกกับชางวี ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 8 [ ชายปริศนากับพรานสิงห์ ],ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 9 พบกันอีกครั้ง,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 10 ไออุ่นจากพรานกล้า,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 11 สู่เส้นทางลับแล,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 12 ก้าวสู่ลับแลนคร,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 13 ลับแลนคร 1,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 14 ลับแลนคร 2,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 15 มุ่งหน้าสู่เรือนสีทองกลางหมู่บ้าน,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 16 การตื่นของลับแลนคร,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 17 บางอย่างในลับแลนคร,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 18 จิตใจต้องเลือก,ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 19 จิตใจที่ต้องเลือก "ชางวี',ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลาย-ตอนที่ 20 การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง

 

แรงสั่นสะเทือนยังคงดำเนินอยู่ใต้ฝ่าเท้า ราวกับหัวใจของผืนดินกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันทั้งหมู่บ้าน

กลุ่มพรานกล้ายืนรวมกันอยู่กลางลาน เสียงไม้เรือนลั่นเอี๊ยดอ๊าดเป็นระยะ แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนหนาวเย็นยิ่งกว่าแรงสั่นของพื้นดิน…คือความเงียบของผู้คนรอบข้าง

ชาวบ้านหลายสิบชีวิตยืนล้อมพวกเขาไว้เป็นวงกว้าง ใบหน้าทุกคนสงบนิ่ง ดวงตาจับจ้องมาอย่างไม่กระพริบ

ไม่มีใครร้อง ไม่มีใครวิ่ง ไม่มีใครเอ่ยถามว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

แล้วในจังหวะที่แผ่นดินสั่นแรงขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

ครืน—!

ชาวบ้านทั้งหมด…หันศีรษะไปในทิศทางเดียวกันพร้อมกัน

ไม่ใช่แค่บางคน

ไม่ใช่การเหลียวมองแบบตื่นตกใจ

แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่พร้อมเพรียง ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นดึงเส้นใยบางอย่างในร่างกายของพวกเขาให้ขยับไปในเวลาเดียวกัน

“นี่มัน…ไม่ใช่ปฏิกิริยาของคนปกติ”

ภพพึมพำ เสียงแห้งผาก

สายตาของทุกคนในหมู่บ้านกำลังมองไปยัง ทิศเดียวกัน

ทิศที่ทอดยาวออกไปนอกลาน — สู่เงามืดระหว่างวัดกลางหมู่บ้านกับแนวป่าเบื้องหลัง

พื้นดินสั่นเป็นจังหวะอีกครั้ง

คราวนี้หนักแน่นราวกับมีบางสิ่งกำลัง “ลุกขึ้นยืน” จากใต้พิภพ

ในดวงตาของชาวบ้านบางคน แสงจันทร์สะท้อนวาบขึ้นเป็นประกายสีทองหม่น

ไม่ใช่แสงแห่งความกลัว…

แต่เป็นแสงของ การรับรู้

“พวกเขาไม่ได้แตกตื่น”

พรานกล้ากล่าวช้า ๆ น้ำเสียงต่ำและหนัก

“เพราะพวกเขารู้…ว่านี่คือสิ่งที่ต้องเกิด”

ทันใดนั้น เสียงระฆังจากวัดดังขึ้นอีกครั้ง

กึง—

เพียงครั้งเดียว

หนักแน่น

เหมือนการประกาศบางอย่าง

และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง

ชาวบ้านทั้งหมดค่อย ๆ หันศีรษะกลับมามองที่กลุ่มพรานกล้า…พร้อมกันอีกครั้ง

วงล้อมแคบลงโดยที่ไม่มีใครก้าวเท้า

แต่แรงกดดันกลับเพิ่มขึ้นอย่างน่าประหลาด

“ผู้มาเยือน…”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากในกลุ่มชาวบ้าน

ไม่รู้ว่ามาจากปากผู้ใด

“ถึงเวลาแล้ว”

พื้นดินหยุดสั่น…

แต่ความรู้สึกเย็นเยียบกลับแผ่ซ่านขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้าของทุกคน

ราวกับดินแดนลับแลนคร

เพิ่ง “ลืมตา” มองพวกเขาอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก…