ดินแดนลี้ลับที่ไม่มีใครเข้ามาแล้วออกไปได้ง่ายๆ นครโบราณนามว่า ฤทธิ์ธาจักรดิ์ทราวดี มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพรานกล้า หรือ ภพ กันแน่ แล้วบุรุษนามว่า "ชนากร" คือใคร ร่วมเดินทางหาคำตอบด้วยกัน
ผจญภัย,แฟนตาซี,ลึกลับ,แอคชั่น,ระทึกขวัญ,ลึกลับ,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,ผี,ผจญภัย,สยองขวัญ,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ไพรดงพิศวง ภาค 2 เส้นทางที่ล่มสลายดินแดนลี้ลับที่ไม่มีใครเข้ามาแล้วออกไปได้ง่ายๆ นครโบราณนามว่า ฤทธิ์ธาจักรดิ์ทราวดี มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพรานกล้า หรือ ภพ กันแน่ แล้วบุรุษนามว่า "ชนากร" คือใคร ร่วมเดินทางหาคำตอบด้วยกัน
ไพรดงพิศวง ความหมาย:
* ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ
* ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น
* พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย
"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ
🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨
ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ
และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปด้วยกันในป่าจะมีอะไรรออยู่เตรียมเสบียงให้พร้อม😏😏😏
แล้วพบกันท่านผู้เดินทาง (แสยะยิ้ม)
______________________
รบกวนท่านผู้เดินทางกดเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจกดติดตาม คอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะครับ จุ้ฟๆ
_______________________
1.1 นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ ของผู้แต่งเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร ไม่มีอยู่จริงครับ
2.2 เนื้อหาในเรื่องมีการใช้อาวุธ การต่อสู้การทำร้ายร่างกาย การฆ่า เลือด การร่วมเพศสัมพันธ์ุุของชายชายและหญิงหญิง มีการใช้คาถาอาคม พลังเหนือธรรมชาติ ผีสาง วิญญาณร้าย
3.3 นิยายเรื่องนี้อาจมีคำหยาบคาย เหมาะกับผู้ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ขอบคุณท่านผู้เดินทางทุกคนที่เข้ามาอ่านและขออภัยถ้าเกิดมีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องบางประการจะพยายามไม่ให้ออกทะเลไปไกลจ้ะ
พราน… นั่นมันอะไร…” ภพพูดเสียงสั่นขณะถอยหลังหนึ่งก้าว
กลางบึงที่เคยนิ่งสงบ บัดนี้เกิดคลื่นวนเล็ก ๆ ล้อมเป็นวงกลม ก่อนจะมีฟองอากาศจำนวนมากผุดขึ้นมาพร้อมเสียง “ปุด… ปุด…” ดังไม่หยุด
พรานกล้าหยิบมีดปลายแหลมออกมาถือไว้ในมือแน่น ขณะมองไปที่กลางบึงซึ่งบัดนี้เริ่มเปลี่ยนสี
น้ำตรงกลาง... กลายเป็นสีดำสนิทเหมือนน้ำหมึก และมี เงาบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวช้า ๆ ใต้ผิวน้ำ
“ถอยไปทางนั้นเร็ว ภพ!” พรานกล้าออกคำสั่งทันที
ไม่ทันไร เสียง "ฉัวะ!" ดังขึ้นจากกลางบึง — วัตถุบางอย่าง พุ่งขึ้นจากน้ำ ร่างคล้ายงูแต่กลับมีขาแหลมเหมือนแมงมุม และหัวของมัน... เหมือนเศียรของกวางแต่มีฟันแหลมคมเต็มปาก
“สัตว์ปีศาจ…” พรานกล้าพึมพำ
เสียงคำรามแหลมสูงของสัตว์ประหลาดสะท้อนก้องไปทั่วป่าดึกดำ — มันชูคอแอ่นขึ้นจากน้ำเต็มความสูง หัวกระโหลกคล้ายกวางกลับแสยะยิ้มอย่างปีศาจ บรรยากาศโดยรอบหม่นหมองทันที ราวกับเวลาหยุดหมุน
พรานกล้า ย่อตัวลงต่ำ มือหนึ่งจับกริชอาคมแน่น อีกมือคว้าก้อนหินเล็ก ๆ ขว้างใส่สัตว์ประหลาดเพื่อเบี่ยงความสนใจ — มันเบี่ยงตัวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วราวลูกธนู!
ฉัวะ!! กรงเล็บแหลมเฉียดแขนพรานกล้าจนเสื้อขาดเป็นทาง เขาหลบได้หวุดหวิดก่อนจะพุ่งเข้าหาพุงด้านล่างของมัน แทงมีดลงอย่างแม่นยำ
“แฮ่กกก!!” เสียงคำรามจากสัตว์ประหลาดแผดออกมา ดวงตาสีส้มสองดวงจ้องเขม็งอย่างอาฆาต มันใช้หางยาวปัดใส่พรานกล้าจนร่างกระเด็นไปชนโคนต้นไม้ใหญ่
ภพ ที่มองเหตุการณ์อยู่ไม่อาจทนได้อีกต่อไป กระหน่ำปืนยิงใส่หัวของมันติดต่อกันหลายครั้ง
เสียง “ปั้ง! ปั้ง!” ดังสนั่น ทุกลูกกระสุนเจาะเข้ารอบตาสัตว์ประหลาด มันกรีดร้องและหมุนตัวอย่างบ้าคลั่ง
“พรานกล้า!!” ภพตะโกนวิ่งเข้าไปหาพรานที่ยังลุกไม่เต็มที่
“อย่าเข้ามา!! —”
พรึ่บบบ!! เงาเถาวัลย์จากต้นไม้ด้านหลังพุ่งออกมาอย่างไม่คาดฝัน รัดเข้าที่คอของสัตว์ประหลาด ก่อนจะดึงมันให้เสียจังหวะ — โอกาสทองมาถึง!
พรานกล้าลุกขึ้นอีกครั้ง กระโจนไปยังหัวของมัน ใช้มีดแทงลงตรงเบ้าตาขวาอย่างแรงสุดชีวิต!
ฉึก!!
เลือดสีดำพวยพุ่งออกมาทันที สัตว์ประหลาดส่งเสียงร้องคำรามสะเทือนผืนป่า ก่อนร่างมหึมาจะโงนเงนและทรุดตัวจมหายกลับลงไปในบึงอย่างช้า ๆ จนเหลือเพียงฟองอากาศและคราบเลือดบนผิวน้ำ...
...
เสียงสายลมสงัดลงอีกครั้ง
“พรานกล้า... คุณโอเคไหม...” ภพรีบพยุงพรานกล้าที่เลือดไหลจากหัวคิ้ว
พรานกล้ายิ้มบาง ๆ ทั้งที่หอบหายใจแรง
“โอเค... แค่...ปาดเผินน่ะ”
แต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้พักหายใจ — เสียงหญิงชราปริศนาในชุดคลุมดำ ก็ดังขึ้นจากในเงาไม้
> “นั่นแค่เงา... เจ้าจงรู้ไว้ มันยังไม่ตาย...
สิ้นเสียงของหญิงชราในชุดคลุมดำ
ฟองน้ำเดือดพล่านก็พุ่งขึ้นอีกครั้ง — มันยังไม่ตาย!
สิ่งมีชีวิตนั้นโผล่ขึ้นมาใหม่จากอีกฝั่งของบึง คราวนี้ ดวงตาสีส้มทั้งสองเรืองแสงสว่างเจิดจ้า ผิวกายเริ่มลุกไหม้เป็นเปลวไฟคล้ายคราบอาคมสาป
“คุณภพระวัง” พรานกล้าตะโกน
สัตว์ประหลาดพุ่งเข้าหาภพทันที ด้วยกรงเล็บคู่หน้ายาวกว่าหอก มันหมายจะฟันร่างของชายหนุ่มให้ขาดกลางลำตัว
ฉัวะ!!
เสียงเฉียดของกรงเล็บฟันเข้าเสื้อและแขนเสื้อภพจนขาดเป็นทางยาว — ร่างของเขากลิ้งไปกับพื้นจนหยุดอยู่ข้างโคนไม้ใหญ่
“อ๊ากกก!” ภพร้องด้วยความเจ็บ
สัตว์ประหลาดเงื้อกรงเล็บขึ้นสูงอีกครั้ง... เสี้ยววินาทีที่ภพคิดว่าตนเองจะไม่รอด
พรานกล้าชูมือซ้ายขึ้นสูง — “ว่านจตุรมิตรสีแดง” !
“ด้วยโลหิตแห่งชะตา ด้วยเพลิงแห่งความกล้า จงเป็นโล่แห่งชีวิต — ว่านเพลิงภักดี จงตื่น!”
ผิวหนังของพรานกล้ารอบ ๆ ว่านแดงเริ่ม เรืองแสงสว่างเจิดจ้า เส้นเลือดกลายเป็นสีแดงเข้มเหมือนลาวาร้อน ใบไม้รอบตัวสั่นสะท้านเพราะแรงพลัง
เขาเหวี่ยงมือไปข้างหน้า!
เปลวเพลิงสีแดงสด พุ่งออกจากมือของพรานกล้าว่านอย่างรุนแรง แปรเปลี่ยนเป็น “โล่พลังงานเพลิง” ที่ขวางหน้าภพไว้ทันเวลา กรงเล็บของสัตว์ประหลาดฟาดใส่โล่นั้นเต็มแรงแต่กลับสะท้อนกลับไป พร้อมเสียงแผดร้องของมันที่ราวกับเจ็บปวดสุดขีด!
พรานกล้าไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่ศัตรูทันที!
“ เพลิงสังหาร!!”
เขากระแทกกำปั้นที่เต็มไปด้วยพลังว่านเข้ากลางอกของสัตว์ประหลาดจนร่างมันระเบิดเป็นเสี่ยง เปลวเพลิงสีแดงกลืนกินผิวน้ำรอบบึงเป็นวงกว้าง
...
เมื่อทุกอย่างสงบลง กลิ่นควันบาง ๆ ลอยอยู่เหนือบึง และมีไอร้อนคล้ายพลังงานตกค้างในอากาศ
ภพนอนหอบแฮ่ก มองพรานกล้าอย่างอึ้งตะลึง ราวกับไม่เคยเห็นเขาในแง่มุมนี้มาก่อน
พรานกล้านั่งลงข้าง ๆ ภพอย่างหมดแรง กำลังพลังจากว่านนั้นรุนแรงแต่ก็ใช้พลังชีวิตสูง ทั้งสองนั่งทำบาดแผลให้กัน โดยที่พรานกล้าไม่ลืมว่ามีเงาหญิงชราชุดดำอยู่ด้วย
"คุณช่วยเราไว้ ขอบคุณครับ"
พรานกล้ากับภพกล่าวคำขอบคุณก่อนจะเริ่มลุกเพื่อเดินทางต่อ
"นามของข้า ราณี ถ้าเจ้าสองคนอยากรอดจากที่นี่… ก็จงฟังให้ดี…”
เสียงแหบพร่าแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางคงามเงียบงัน
หญิงชราเอื้อมมือขึ้นชี้ไปทางทิศเหนือของบึง
“ไปตามทางนั้น… ทางที่จะพาเจ้าไปหาคนอื่น…แต่จงระวัง… เงาแห่ง ‘ฤทธาจักรดิ์’ เริ่มตื่นแล้ว”
พูดจบร่างของหญิงชราชุดดำก็จางหายไป พรานกล้ากับภพจึงพากันออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ทิศเหนือตามคำที่หญิงชราชุดดำบอก
วันนี้ขอเสนอเมนู ต้มยำปลาปิศาจ แซ่บนัวฝีมือพรานกล้า