เมื่อนักเขียนนิยายอย่างลู่จินเยว่ ต้องทะลุมิติเข้าไปแก้ปมให้ฮองเต้ทรราชที่เขาเขียนปมให้เยอะกว่าชาวบ้าน ไม่พอเขายังได้ระบบติดตัวมาด้วยอีก ภารกิจนี้จะรอดหรือร่วงกันแน่นะ!!
ชาย-ชาย,จีน,ย้อนยุค,ข้ามเวลา,รัก,ระบบ,ทะลุมิติ,ทรราชไร้ใจ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ทรราชไร้ใจเมื่อนักเขียนนิยายอย่างลู่จินเยว่ ต้องทะลุมิติเข้าไปแก้ปมให้ฮองเต้ทรราชที่เขาเขียนปมให้เยอะกว่าชาวบ้าน ไม่พอเขายังได้ระบบติดตัวมาด้วยอีก ภารกิจนี้จะรอดหรือร่วงกันแน่นะ!!
ทรราชไร้ใจ 无情暴君
ลู่จินเยว่ เป็นพนักงานออฟฟิศที่เขียนนิยายเป็นงานอดิเรก ในวันหยุดสุดสัปดาห์คนอื่นพากันออกไปเที่ยว แต่เขาคนนี้กลับนั่งแต่งพล็อตนิยายเรื่องใหม่อยู่ในห้อง เนื่องจากเขาทำงานหนักมาทั้งอาทิตย์หลังจากร่างพล็อตนิยายเสร็จ ลู่จินเยว่ก็หลับไปด้วยฤทธิ์ยานอนหลับที่เขากินไปก่อนที่จะเข้านอน ลู่จินเยว่กำลังดำดิ่งกับห้วงฝันแต่ก็ต้องปวดหัวอย่างรุนแรน และได้ยินเสียงในหัวก่อนที่เขาจะสลบไป
[ยินดีต้อนรับนายท่าน ข้าคือผู้ช่วยของนายท่าน]
[ระบบของข้าน้อยยังพัฒนาได้ไม่มาก ขอนายท่านโปรดชี้แนะ]
เมื่อลู่จินเยว่ตื่นขึ้น เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย เขาทะลุมิติมาอยู่ในจวนตระกูลลู่ ที่ลูกชายคนรองของบ้านถูกวางยาพิษและลู่จินเยว่ก็มาอยู่ในร่างของเขา ลู่จิ้งหยู การได้มาอยู่ในร่างของลู่จิ้งหยูทำให้ลู่จินเยว่ได้สัมผัสถึงความรักของครอบครัวที่ไม่เคยได้รับ เมื่อได้อยู่คนเดียวลู่จินเยว่ที่อยู่ในร่างของลู่จิ้งหยูก็คิดหนักว่าเขามาอยู่ในที่แห่งนี้ได้ยังไง ไม่ทันคิดได้มากกว่านั้น เสียงแหลมเล็กที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว
[ตอนนี้นายท่านอยู่ในนิยายที่นายท่านได้วางพล็อตไว้ โดยตัวตนของคนผู้นี้คือตัวประกอบที่ไม่ได้มีบทอะไรในเรื่องขอรับ] ใครหน่ะ ลู่จิ้งหยูเอ่ยถามเสียงในหัวด้วยความประหลาดใจ
[ข้าน้อยชื่อเสี่ยวลู่ ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของนายท่านขอรับ]
“ผู้ช่วย...ผู้ช่วยอะไร” จิ้งหยูขมวดคิ้วกับสิ่งที่ตนได้ยิน
[ภารกิจของนายท่านคือ แก้ปมของทรราชที่นายท่านเป็นคนเขียนขึ้นมา] ทรราช ฮองเต้ทรราชที่เขาวางปมไว้เยอะกว่าชาวบ้านนั้นน่ะเหรอ แค่คิดลู่จิ้งหยูก็อยากจะกลับโลกเดิมซะเดี๋ยวนี้!!
ภารกิจจะสำเร็จหรือไม่ ลู่จิ้งหยูคนนี้ก็ไม่รู้เช่นกัน ขอให้ทุกท่านโปรดติดตามตอนต่อไป
ติดต่อนักเขียนได้ที่
https://www.tiktok.com/@khunwara36?is_from_webapp=1&sender_device=pc
ลู่จิ้งหยูตื่นตั้งแต่ยามเหม่าเพื่ออาบน้ำแต่งตัว เพราะวันนี้คือวันที่เขาต้องไปคัดเลือกสนม แม้ท่านพ่อจะบอกว่ารถม้ามารับยามซื่อ [2] แต่หากไปก่อนเวลางานลู่จิ้งหยูอาจได้พบเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับทรราชก็เป็นได้
ผ้าไหมชั้นดีถูกสวมบนร่างกายสูงโปร่งของลู่จิ้งหยู ทำให้เห็นว่าเขาเหมาะสมกับคำว่าคุณชายมากเสียจริง ด้วยรูปร่างและผิวพรรณล้วนถูกดูแลมาอย่างดี ไม่อยากจะคิดว่าตนเข้าไปในวังแล้วถูกทรราชส่งเข้าตำหนักเย็นร่างกายแสนบอบบางของลู่จิ้งหยูจะอยู่ได้นานเพียงใด เขาส่ายหน้าให้กับความคิดของตน ยังไม่ทันเข้าวังก็คิดอัปมงคลเสียแล้ว
ครอบครัวตระกูลลู่ออกจากจวนส่งลูกชายคนรองขึ้นรถม้า ลู่จิ้งหยูกอดอำลาบิดาและมารดาถึงแม้จะรู้ว่าตนจะได้กลับมาอย่างแน่นอน แต่ในวังหลวงนั้นน่ากลัวนักไม่แปลกใจที่ทั้งครอบครัวของเขาจะมีสีหน้าเป็นกังวลถึงเพียงนี้
“พวกท่านมิต้องกังวล ข้าจะกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน” เมื่อเขาเอ่ยจบหนิงชีก็ประคองลู่จิ้งหยูขึ้นรถม้า เมื่อส่งลู่จิ้งหยูจนพ้นสายตาทั้งสามก็เดินกลับเข้าจวน ภาวนาให้คุณชายรองไม่ถูกฮ่องเต้รับเลือก
งานชมบุปผาถูกจัดขึ้นพร้อมกับงานเลือกสนมของฮ่องเต้ ลานกว้างใหญ่ข้างวังหลวงที่เป็นของราชสำนักบัดนี้ถูกจัดวางซุ้มดอกไม้หลากหลายนานาพันธุ์ วันชมบุปผาเป็นวันที่บิดาและมารดาทุกตระกูลต่างเฝ้ารอคอย เพราะจะได้จับคู่ให้กับลูกสาวลูกชายของตน ปกติแล้วจะจัดขึ้นในเทศกาลซีซีแต่ปีนี้ฮ่องเต้มีพระประสงค์ให้จัดพร้อมกับงานเลือกสนมของพระองค์
ลู่จิ้งหยูลงจากรถม้า ผ้าไหมสีขาวพลิ้วไหวยามต้องลม ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเข้าในงานที่ถูกจัดขึ้นอย่างวิจิตรบรรจง งานบุปผาที่ไม่ได้มีแค่ดอกไม้ ยังมีสถานที่ที่ถูกเตรียมไว้สำหรับการแข่งขันเสียด้วย
เพราะงานนี้มีไว้เพื่อเลือกคู่อย่างไรเล่า
ลู่จิ้งหยูถูกองครักษ์นำทางไปที่รับรองว่าที่สนม ซึ่งแตกต่างกับงานบุปผาที่ถูกจัดอยู่ด้านนอก มีเพียงฉากกั้นที่วางไว้เพื่อบังไม่ให้คนภายนอกเห็นผู้สูงศักดิ์ บริเวณที่จัดไว้มีเพียงฮ่องเต้ ไทเฮา ขุนนางที่ถูกเชิญ และว่าที่สนมเท่านั้น ส่วนด้านนอกเป็นงานบุปผาที่มีการประลองแข่งขันฝีมือของบุตรชายและบุตรีของลูกขุนนางหรือแม้แต่ชาวเมืองก็สามารถเข้ามาเที่ยวชมและประลองการแข่งขันได้เช่นกัน
ลู่จิ้งหยูขอชื่นชมคนที่ออกแนวคิดให้จัดงานเช่นนี้ เพราะไม่เพียงแต่ไม่สิ้นเปลืองงบประมาณโดยใช่เหตุ แถมยังจัดได้พร้อมกันถึงสองงาน
ลู่จิ้งหยูนั่งลงบนที่นั่งของตน กวาดสายตามองว่าที่สนมที่ได้เข้ามาคัดเลือก แต่ละคนรูปร่างหน้าตางดงามเป็นหญิงงามและชายงามล่มเมืองกันทั้งนั้น ลู่จิ้งหยูชายตามองสนมแต่ละคนอย่างละเอียดโดยมีระบบคอยพูดกรอกหูว่าสนมแต่ละคนเป็นบุตรของตระกูลใด เขาควรผูกมิตรด้วยหรือไม่
“น้องหญิงเจ้ามาดูทางนี้สิ นั้นคุณชายซ่ง” เสียงของอิสตรีเอ่ยขึ้นทำให้ลู่จิ้งหยูต้องหันตามเสียงนั้น ว่าที่พระสนมหลายคนกำลังมุงดูบุรุษรูปงามคนหนึ่งร่ายรำเพลงกระบี่
งานบุปผาเป็นงานเลือกคู่ครองก็จริง แต่บางคนก็อยากจะได้ชื่อเสียงจากงานนี้ด้วยเช่นกัน จึงมีการจัดงานประลองด้วยกันหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็น การทำอาหาร มารยาท ซึ่งส่วนมากจะเป็นการแข่งของสตรี อีกทั้งยังมีต่อบทกวี ประลองยุทธ์ แข่งม้า และแข่งธนู ซึ่งเป็นการประลองที่เหล่าคุณชายชื่นนชอบ
ซึ่งลู่จิ้งหยูไม่มีชื่อเสียงสักอย่างตามที่เอ่ยมา…
แล้วเหตุใด ข้าถึงต้องอยู่ในที่แห่งนี้ ช่างน่าเบื่อเสียจริง
‘ระบบ มีภารกิจหรือไม่’ ลู่จิ้งหยูเอ่ยเรียกเสียงในหัว พร้อมกับจิบชาไปพลาง
[แน่นอนว่ามีขอรับ นายท่านต้องเป็นสหายกับคุณชายเจียง เจียงสือเยว่]
เสี่ยวลู่เอ่ยพร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมก็ปรากฏเกี่ยวกับประวัติของคนผู้นั้นให้ลู่จิ้งหยูเห็น เจียงสือเยว่ นายเอกของเรื่อง ลู่จิ้งหยูทำหน้าอยากร้องไห้ มาถึงก็จะให้ข้าตีสนิทตัวเอกของเรื่องเลยหรือ
แล้ว เขาจะหาเจียงซือเยว่ได้ที่ไหน วังหลวงใช่ว่าจะเล็ก
[นายท่านอย่ากังวล ตอนนี้คุณชายเจียงกำลังถูกคุณหนูถังกลั่นแกล้ง หากท่านไม่ไปตอนนี้ คุณชายเจียงอาจไม่รอด] เสี่ยวลู่เอ่ยออกมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ได้ยินดังนั้นลู่จิ้งหยูก็ปลีกตัวออกมาจากที่ชุมนุมทันที
ให้มันได้เยี่ยงนี้ต่อไปนะเสี่ยวลู่ ข้าล่ะอยากจะบ้าตายเสียจริง [ขอบคุณสำหรับคำแนะนำขอรับนายท่าน] ไม่ใช่เสียหน่อย!
เจียงสือเยว่เป็นบุตรชายคนรองของเจียงหย่งโหว บัดนี้กำลังเดินหลงทางอยู่ในอุทยานหลวง ไม่เพียงแต่ตนที่หลงทางเพราะสาวใช้ที่ตามมาด้วยก็หลงจากตนไปเช่นกัน เจียงสือเยว่หันมองรอบทิศเผื่อจะจำทางที่เดินมาได้บ้างแต่ก็ไม่เป็นผล
หากไปคัดเลือกสนมไม่ทัน มีหวังฮ่องเต้ได้ประหารเขาเจ็ดชั่วโคตรเป็นแน่ แต่สวรรค์ยังเมตตาเพราะเขาเห็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ที่ดูท่าแล้วก็มาคัดเลือกสนมเช่นกัน
“บังอาจ เห็นคุณหนูของข้าแล้วยังไม่ทำความเคารพอีก” สาวใช้ข้างกายของแม่นางผู้สูงศักดิ์เอ่ยออกมาเมื่อเห็นเจียงสือเยว่ไม่ยอมทำความเคารพคุณหนูของตน
“ขออภัยข้ามาคัดเลือกสนม ไม่ทราบว่าพวกท่านรู้หรือไม่ว่าที่รับรองอยู่ที่ใด”
ถังซืออวี่ปรายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า นางแสร้งขำออกมาเสียงเบา เจียงสือเยว่รูปร่างหน้าตางดงาม แม้จะเป็นบุรุษแต่ก็สามารถทำให้ฮ่องเต้ชื่นชอบได้เช่นกัน นางส่งสายตาให้สาวใช้ สาวใช้พยักหน้ารับเจ้านายของตน ก่อนที่จะเดินเข้ามาใกล้เจียงสือเยว่ ทันใดนั้นร่างบางของเจียงสือเยว่ก็โดนผลักตกน้ำโดยที่เขายังไม่ทันตั้งตัว เจียงสือเยว่พยายามตะเกียกตะกายและร้องขอความช่วยเหลือ
“ภาวนาให้ตัวเจ้าตายไปเถิด หากเจ้าไม่ตายข้าจะทำให้เจ้าตายด้วยมือของข้าเอง” ถังซืออวี่เอ่ยจบก็เดินจากไปทันที
ลู่จิ้งหยูหลงทางอยู่นานกว่าจะมาถึงอุทยานหลวง เพราะทะเลาะตบตีกับเสียงในหัวทำให้ตัวเขาต้องเดินไปอีกทางกว่าจะกลับมาทางเดิมได้ลมก็แทบจับ ลู่จิ้งหยูได้ยินเสียงคนขอความช่วยเหลือจากที่ไกลๆ ก็รีบวิ่งไปดูทันที
“คุณชาย รอข้าด้วยเจ้าค่ะ” หนิงซีรีบวิ่งตามนายของตนแม้ว่าจะวิ่งห่างจากลู่จิ้งหยูอยู่ไกลนัก
ในสระบัวมีคุณชายเจียงกำลังว่ายน้ำเข้ามาทางฝั่ง แต่เพราะชุดที่รุงรังทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถขยับตัวได้มาก ลู่จิ้งหยูจึงถอดชุดนอกออก
“คุณชาย จะทำอันใดเจ้าคะ”
“ช่วยเขาอย่างไรเล่า”
เอ่ยจบลู่จิ้งหยูก็กระโดดลงน้ำไปทันที จนลืมคิดว่าร่างกายของลู่จิ้งหยูอ่อนแออยู่แล้ว พอเจอน้ำเย็นเข้าร่างกายก็หนาวสั่น แต่เพราะระบบบอกว่าตนไม่สามารถตายได้จนกว่าภารกิจจะสำเร็จ เช่นนั้น ลู่จิ้งหยูก็จะช่วยเจียงสือเยว่! เขาว่ายน้ำเข้าไปใกล้อีกฝ่ายทันที
“เจ้าไหวหรือไม่” ลู่จิ้งหยูเอ่ยพลางมองเจียงสือเยว่พยักหน้ารับตน
หนิงซีที่เป็นห่วงคุณชายของตนมากจึงมองหาคนมาช่วย เมื่อพบเห็นคนผู้หนึ่งนางก็วิ่งไปขอความช่วยเหลือจากเขาโดยไม่คิดชีวิต หนิงซีกลับมาที่สระบัวพร้อมกับทหารและคุณชายหนึ่งคน แต่แท้จริงๆ แล้วคนผู้นั้นหาใช่คุณชายไม่
เพราะนั้นคือพระเอกของเรื่องอย่างไรล่ะ
เฉิงอ๋อง หรือก็คือ เหยียนอี้เฉิง รีบกระโดดลงน้ำเพื่อช่วยเหลือทั้งสองคน แต่จิ้งหยูปฏิเสธที่จะให้ท่านอ๋องช่วยเหลือ พลางชี้เจียงสือเยว่บอกท่านอ๋องว่าเขาตกน้ำก่อน แม้คนที่น่าเป็นห่วงจริงๆ จะเป็นตน แต่ท่านอ๋องก็อุ้มเจียงสือเยว่ขึ้นจากสระบัวได้สำเร็จ ส่วนลู่จิ้งหยู...
คลานขึ้นฝั่งเอง
หนิงซีรีบเอาชุดคลุมร่างกายของนายตัวเองทันที ลู่จิ้งหยูคุยกับระบบว่า เมื่อกี้พระนายเขามีโมเมนต์ การเสพโมเมนต์ใกล้ๆ นี้ฟินจริงๆ ไม่ทันได้ปลาบปลื้มไปมากกว่านั้น ผู้คนจำนวนมากก็เดินเข้ามาบริเวณที่พวกเขาอยู่ หนึ่งในนั้นมีคนที่ลู่จิ้งหยูไม่อยากพบเจอมากที่สุด
ฮ่องเต้ทรราช เหยียนอวี้หาน
เชิงอรรถ