ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,ข้ามเวลา,ชาย-ชาย,อนาคต,น่ากลัว,ผี,สยองขวัญ,แฟนตาซี,วิญญาณ,ปราบผี,สตรีมเมอร์,ทะลุมิติ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
สตรีมเมอร์ วันนี้จะไปปราบผีที่ไหนซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
สตรีมเมอร์ วันนี้จะไปปราบผีที่ไหน
‘ด้วยแรงปรารถนานี้ ผมขอแลกด้วยชีวิต! ขอให้ท่านช่วยแก้แค้นให้ผม ช่วยทำให้คนที่ทำร้ายผมทุกคนทรมานอย่างที่ทำกับผม ผมแค้น! แค้นเหลือเกินที่พวกเธอฆ่าผม!!’
“ความปรารถนาของเจ้าไม่ยาก เจ้าหนู ไม่ต้องห่วง ข้าคนนี้จะแก้แค้นให้เจ้า ทว่าการตายไม่ได้ทำให้พวกมันได้รับความทรมานอย่างที่เจ้าอยากเห็น ข้าไม่สามารถฆ่ามนุษย์ได้ แต่ข้าจะทำให้พวกมันอยู่ไม่เป็นสุขแน่นอน ค่าตอบแทนคือร่างกายของเจ้า ดีใจจริงๆ ที่เจ้าเรียกข้าผู้นี้ให้มาช่วย”
‘ผมไม่มีความกล้ามากพอที่จะล้างแค้นด้วยตัวเอง ขอรบกานท่านเทพช่วยด้วยครับ’
“โรงพยาบาลเก่าที่ถูกปล่อยร้างมา 1,400 ปี มีคนกล่าวว่ามีคนพยายามจะบูรณะอยู่หลายครั้ง แต่เมื่อมีคนจะไปรื้อถอน ในตอนกลางคืนก็จะถูกสิ่งลี้ลับหลอกหลอน จนบางคนตายอย่างไร้สาเหตุ บางคนป่วยจนสติฟั่นเฟือนจึงไม่มีใครกล้ารับงานอีก ทว่าพอใช้แรงงานหุ่นยนต์แทน ในตอนกลางคืนหุ่นยนต์เหล่านั้นก็จะถูกบางอย่างสิงสถิตจนทำร้ายเจ้าของและทำลายข้าวของ บ้างก็มีข่าวลือว่ามีคนชอบไปฆ่าตัวตายที่นั่น บ้างก็บอกว่าคนที่เข้าไปไม่มีโอกาสได้ออกมา ทั้งตอนกลางคืนยังมีเสียงร้องของสัตว์ดังออกมาทุกคืน ทว่าเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้โรงพยาบาลร้างก็คือ เมื่อหลายพันปีก่อน มีหมอโรคจิตที่แอบทดลองมนุษย์อยู่ในนั้น เขาจับคนไข้หลายคนทดลองจนตาย พอถูกจับได้ก็ชิงฆ่าตัวตายก่อน”
‘วิญญาณอายุ 1,000 กว่าปี ต้องดุร้ายแน่นอนขอรับ’ ฟาริดที่อยู่ฟังมาตลอดเอ่ยขึ้น ใบหน้าผอมแห้งของเขาเคร่งเครียด
“ระดับสูงเลยนะเนี่ย น่าตื่นเต้นจริงๆ” มิเกลไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวสักนิด เขารู้สึกตื่นเต้นมากจนอยากไปซะเดี๋ยวนี้เลย แต่เขาเดินทางไปเองยังไม่ได้นี่สิ
เมื่อตกเย็นโจเซฟก็กลับคฤหาสน์ วันนี้เขารับมือกับวิญญาณได้ดีขึ้น แค่เพียงทำเป็นมองไม่เห็น พวกมันก็จะไม่สนใจ เพราะงั้นเขาจึงผ่านมันมาได้อีกวัน แต่ทว่าหลังทานอาหารเย็น มิเกลก็สั่งให้เขาพาไปสถานที่แห่งหนึ่ง สถานที่ที่ห่างตัวเมืองไม่ใกล้ แต่กับมีข่าวลือเรื่องคนฆ่าตัวตายมากมาย
“ส่งเท่านี้ก็พอ นายกลับไปได้แล้ว” มิเกลลงจากยานบิน ด้านหลังสะพายกระเป๋าอุปกรณ์เอาไว้ ไม่นานด้านข้างซ้ายขวาก็มีวิญญาณสองตนยืนอารักขา
“ให้ผมรอไม่ดีกว่าหรือครับ?” โจเซฟเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล แค่เพียงเขาเห็นสถานที่ก็รู้สึกขนลุกแล้ว ทั้งพอมองเข้าไปก็ยังเห็นเงาดำของวิญญาณมากมายอีกด้วย แต่จะทิ้งมิเกลเอาไว้ เขาก็ไม่กล้า
“อยู่รอก็เกะกะ อีก 2 ชั่วโมงค่อยมารับ” มิเกลกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความสนใจอีกฝ่ายเลยสักนิด ทว่าดวงตาสีแดงก่ำของเขาตอนนี้กำลังมองสำรวจสถานที่ตรงหน้าอย่างสนใจ “นายโดนคำสาปของฉันอยู่ พลังชีวิตอ่อนแอ สิงได้ง่าย เป็นเหยื่อล่อยังไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“…ก็ได้ครับ” โจเซฟยอมเชื่อฟัง เขามองร่างบางที่เป็นร่างลูกชายของเขา ก่อนจะขับยานออกไป
“สตรีมเลยแล้วกัน” มิเกลเอากล้องสตรีมออกมา เขาทำพิธีสะท้อนพลังผีแล้ว พวกมันจะไม่สามารถยุ่งหรือทำลายกล้องของเขาได้ ทั้งยังลงยันต์ให้จับภาพวิญญาณไปแล้วด้วย คนดูจะได้สนุกและตื่นเต้นไปพร้อมกัน ทว่าก็ไร้ผลกับคนที่จิตใจอ่อนแอ คนที่จิตใจไม่สงบ คนจำพวกนี้จะมองไม่เห็น “ชื่อสตรีมว่า เดินเล่นในโรงบาลร้าง cz แล้วกัน”
เมื่อเปิดกล้องเรียบร้อยมันก็ลอยขึ้น ทั้งยังมีหน้าจอโฮโลแกรมเล็กๆ ที่แสดงจำนวนคนดูและคอมเมนต์อีกด้วย
[เดินเล่นในโรงบาลร้าง cz เริ่มในอีก 3 2 1]
มิเกลเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็เริ่มเดินเข้าไปด้านใน
“น่าตื่นเต้นจัง จะสำรวจให้หมดเลย” ในยุคของเขาวิธีรักษายังเป็นเพียงการใช้สมุนไพรรักษาอย่างเดียว มีเพียงแดนตะวันตกที่ดูจะทันสมัยขึ้น แต่ที่นี่มันล้ำหน้าไปมากจริงๆ
:ช่องคอมเมนต์: คนดู 34
ชาลี : อะไรน่ะ มีคนบ้าๆ ไปล่าท้าผีที่นั่นอีกแล้วหรือ
อดัม : มีข่าวลือว่าคนที่ไปล่าท้าผีที่นั่นไม่ตายก็เป็นบ้าด้วยนะ
แจ็ค : เรื่องผีมันมีที่ไหนกัน? ว่าแต่สตรีมน่ารักจังครับ แต่ไม่ควรไปที่มืดๆ คนเดียวน้า
ธีโอ : คนเดียวที่ไหน สตรีมเมอร์มากับเพื่อนอีกสองคนไม่ใช่หรอ ข้างๆ ไง
โซเฟีย : อะไรก็ไม่รู้แหละ แต่คุณดีแลนถูกลงโทษที่เล่นเกมแพ้ให้มาอยู่ในโรงบาลร้าง cz 10 นาที แต่ตอนนี้ช่องสตรีมของคุณดีแลนไม่รู้เป็นอะไร ดูไม่ได้เลยยย
มิเกลแทบไม่ได้สนใจช่องคอมเมนต์ เรียวขาเรียวที่เปิดเผยเพราะใส่ขาสั้น ก้าวเดินเข้าไปด้านใน ริมฝีปากสีหวานฉีกยิ้มอารมณ์ดี “ที่นี่วิญญาณเร่ร่อนเยอะจริงๆ”
‘ถึงอย่างนั้นข้าก็ไม่ยอมให้ส่งไม่สู่สุขติหรอกนะขอรับ’
“รู้แล้วน่า จับแค่วิญญาณร้ายก็พอ ที่เหลือปล่อยให้หลุดพ้นเอง” มิเกลตอบสบายๆ ก่อนจะมองรอบๆ ที่นี่มีวิญญาณหลายตนที่สนอกสนใจเขา แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีดุร้าย คงเพราะข้างกายเขามีผีที่แข็งแกร่งอยู่ถึงสองตนสินะ “ฟังคำสั่ง ไปล่าผีร้ายมาแทบเท้าข้า”
‘รับทราบขอรับ / ขอรับนายท่าน’ คุโรสุเกะและฟาริดโค้งคำนับ ก่อนจะหายตัวไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อทั้งสองไปแล้ว มิเกลก็เริ่มเดินไปหาวิญญาณที่ยืนหลบมุมอยู่ ใบหน้าของอีกฝ่ายซีดเซียว ดวงตากลวงโบ๋ อายุตอนตายน่าจะเป็นวัยรุ่น
“เป็นอะไรถึงตายละ?”
‘มองเห็นเหรอ…’
…
#ไปปราบผีกัน