ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,ข้ามเวลา,ชาย-ชาย,อนาคต,น่ากลัว,ผี,สยองขวัญ,แฟนตาซี,วิญญาณ,ปราบผี,สตรีมเมอร์,ทะลุมิติ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
ผู้แต่ง
Jring.
เรื่องย่อ
สตรีมเมอร์ วันนี้จะไปปราบผีที่ไหน
‘ด้วยแรงปรารถนานี้ ผมขอแลกด้วยชีวิต! ขอให้ท่านช่วยแก้แค้นให้ผม ช่วยทำให้คนที่ทำร้ายผมทุกคนทรมานอย่างที่ทำกับผม ผมแค้น! แค้นเหลือเกินที่พวกเธอฆ่าผม!!’
“ความปรารถนาของเจ้าไม่ยาก เจ้าหนู ไม่ต้องห่วง ข้าคนนี้จะแก้แค้นให้เจ้า ทว่าการตายไม่ได้ทำให้พวกมันได้รับความทรมานอย่างที่เจ้าอยากเห็น ข้าไม่สามารถฆ่ามนุษย์ได้ แต่ข้าจะทำให้พวกมันอยู่ไม่เป็นสุขแน่นอน ค่าตอบแทนคือร่างกายของเจ้า ดีใจจริงๆ ที่เจ้าเรียกข้าผู้นี้ให้มาช่วย”
‘ผมไม่มีความกล้ามากพอที่จะล้างแค้นด้วยตัวเอง ขอรบกานท่านเทพช่วยด้วยครับ’
#ไปปราบผีกัน
“คุโรสุเกะ ฟาริด พวกเจ้าตามมาด้วยหรือเนี่ย?” ดวงตาสีแดงมีแววตาพอใจ รอยยิ้มฉีกกว้าง “ฟาริด เจ้าไปเล่นกับเด็กสาวที่วิ่งหนีไป ห้ามให้แมลงตัวไหนออกจากที่แห่งนี้ได้ทั้งนั้น”
‘รับทราบขอรับ’ ร่างผอมแห้งโค้งหัว ก่อนร่างจะสลายเป็นทรายแล้วหายไป ทิ้งไว้เพียงทรายปริศนาบนพื้น
“กะ แกมันตัวอะไร!!?” เมแกนถอยหลังกรู่เมื่ออีกฝ่ายปล่อยมือออกจากเส้นผมของเธอ ดวงตาที่เหลืออยู่ข้างเดียวมองไปยังร่างน่าขนลุกที่อยู่ๆ ก็โผล่มา ร่างชายที่สูงใหญ่ภายใต้ชุดเกราะซามูไรขาดวิ่น ที่ท้องมีดาบเสียบคาเอาไว้จนเลือดไหลออกมาน่ากลัว ดวงตาขุ่นมัวของอีกฝ่ายจับจ้องมาที่เธอ
“หืมม? เรามาสนุกกันดีกว่า จะว่าไป ป้าทำอะไรกับมิเกลบ้างนะ” ซูซ่านแตะนิ้วที่คาง ใบหน้าสวยสง่าเอียงเล็กน้อย ก่อนริมฝีปากจะฉีกยิ้มแสยะออกมา “คุโรสุเกะ”
‘ขอรับ’ วิญญาณซามูไรโค้งตัวเมื่อได้ยินนามของตัวเอง
“ข้าจะดึงวิญญาณนางผู้นี้ออก เจ้าทรมานนางจนกว่าข้าจะพอใจ ห้ามฆ่า” ซูซ่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มหวานทว่าเต็มไปด้วยแรงกดดัน ดวงตาสีแดงฉาดสว่างวาบ มือเรียวสวยจับไปที่หัวของอีกฝ่ายอีกครั้ง ก่อนจะใช้แรงดึงพร้อมพลังของตัวเอง
“กรี๊ดดดดด!!” เมแกนกรีดร้องอย่างทรมาน ร่างทั้งร่างของเธอเหมือนถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ รู้สึกเจ็บเจียนจะตาย ไม่นานเธอก็รู้สึกวูบ ร่างไร้วิญญาณของเธอลงไปนอนกองกับพื้น ทว่าร่างโปร่งแสงของเธอในตอนนี้ยังคงพยายามดิ้นรนออกจากมือขาวซีด ‘กรี๊ด!! ไม่จริง! ปล่อยฉันนะ!!’
“แหมม ตามจริงข้าก็ไม่ได้อยากแตะต้องสตรีสกปรกเช่นเจ้าหรอกหนา” ซูซ่านปล่อยมือ ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดมือตัวเอง “ลากไปทรมานในห้องใต้ดิน ข้าไม่สั่ง ห้ามออกมา”
‘ตามพระประสงค์ขอรับนายท่าน’ คุโรสุเกะรับคำสั่ง ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินไปตรงหน้าเหยื่อ ดวงตาขุ่นมัวเยือกเย็นกดมองเหยื่อ ไม่รอช้าฝ่ามือหนาก็จิกหัวเธอแล้วลากไปตามทาง ตรงไปยังห้องใต้ดินของคฤหาสน์ สถานที่ที่สองแม่ลูกชอบกักขังมิเกล ‘นามของข้าคือ คุโรสุเกะ ซามูไรพ่ายศึก เงามรณะเอโดะ’
‘กรี๊ด!! ไม่! ไม่!! กลัว!! กลัวแล้ว!!!’
ด้านมาลิน เธอกำลังหวาดผวาจนคล้ายจะเป็นบ้า ทั้งที่คฤหาสน์หลังนี้เธออยู่และอาศัยมานานถึงสิบปี แต่ว่าตอนนี้เธอกลับเดินหลงเหมือนอยู่ในเขาวงกตที่ไร้ทางออก
ทั้งเธอยังได้ยินเสียงหลอนน่าขนลุกอย่างเสียงเหรียญที่กระทบกันเวลาเดินดังใกล้เข้ามา จนต้องพยายามวิ่งหนีด้วยร่างที่สะบักสะบอม น่าแปลกที่ตอนนี้เพิ่งจะเช้า แต่ภายในคฤหาสน์เวลานี้กลับมืดมิดจนชวนผวา ทั้งมันยังมีบรรยากาศน่าขนลุกอยู่ตลอด
‘หาเจอแล้ว’ น้ำเสียงแหบแห้งน่าขนลุกเสียดหูดังขึ้น มันเย็นเยือกจนผู้ฟังขนลุก
“กรี๊ด!! อย่าเข้ามานะ!!” หญิงสาวถอยกรู่จนร่างติดกำแพง เธอพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้ววิ่งหนี ไม่สนใจเลยว่าดวงตาที่กลวงโบ๋ของเธอจะเจ็บแค่ไหน ทว่ายิ่งวิ่งไปไกลเท่าไหร่ เธอก็กลับมาที่เดิมทุกครั้ง
เธอเหมือนถูกขังในวังวนพิสดาร ร่างของเธอเริ่มอ่อนล้า ความหิวโหยถาโถมอย่างที่ไม่เคยเป็น ดวงตาข้างเดียวของเธอเลือนราง ความโหยน้ำกัดกินจนลำคอแห้งผาก
‘นามของข้า ฟาริด พ่อค้าแดนทะเลทราย’ เมื่อน้ำเสียงเย็นยะเยือกจบลง รอบข้างมาลินก็เต็มไปด้วยทะเลทรายที่ร้อนระอุ
“มะ ไม่จริง” น้ำเสียงเหนื่อยล้าและสิ้นหวังของเธอดังแผ่วออกมา เธอรู้สึกไร้หนทางหนี จนร่างของเธอทรุดลง ทะเลทรายที่ทั้งร้อนและอ้างว้าง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนใกล้จะตายลงช้าๆ แบบไร้หนทางรอด
ตัดมาทางฝั่งซูซ่านที่กำลังนั่งสบายใจอยู่ในห้องโถงขนาดใหญ่
“หืมม ยุคนี้มันยุคอะไรละเนี่ย มีสิ่งของทันสมัยเต็มไปหมด มีพาหนะบินได้ด้วย ชักจะอยากรู้แล้วสิว่าวิญญาณในยุคนี้จะดุร้ายขนาดไหน” มือเรียวเลื่อนดูภาพโปร่งแสงตรงหน้า มันเป็นสิ่งที่แปลกใหม่จริงๆ เห็นทีคงต้องเรียนรู้เรื่องราวในโลกนี้เยอะๆ แล้วสิ “ชักจะมีอารมณ์แล้วสิ”
‘คะ คือว่าคุณเทพ ใช่เทพจริงๆ หรือเปล่าครับ’ มิเกลในร่างโปร่งแสงเอ่ยถามร่างกายของตัวเองที่มีเทพที่เขาอัญเชิญมาอาศัยอยู่
…
#ไปปราบผีกัน