ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,ข้ามเวลา,ชาย-ชาย,อนาคต,น่ากลัว,ผี,สยองขวัญ,แฟนตาซี,วิญญาณ,ปราบผี,สตรีมเมอร์,ทะลุมิติ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
ผู้แต่ง
Jring.
เรื่องย่อ
สตรีมเมอร์ วันนี้จะไปปราบผีที่ไหน
‘ด้วยแรงปรารถนานี้ ผมขอแลกด้วยชีวิต! ขอให้ท่านช่วยแก้แค้นให้ผม ช่วยทำให้คนที่ทำร้ายผมทุกคนทรมานอย่างที่ทำกับผม ผมแค้น! แค้นเหลือเกินที่พวกเธอฆ่าผม!!’
“ความปรารถนาของเจ้าไม่ยาก เจ้าหนู ไม่ต้องห่วง ข้าคนนี้จะแก้แค้นให้เจ้า ทว่าการตายไม่ได้ทำให้พวกมันได้รับความทรมานอย่างที่เจ้าอยากเห็น ข้าไม่สามารถฆ่ามนุษย์ได้ แต่ข้าจะทำให้พวกมันอยู่ไม่เป็นสุขแน่นอน ค่าตอบแทนคือร่างกายของเจ้า ดีใจจริงๆ ที่เจ้าเรียกข้าผู้นี้ให้มาช่วย”
‘ผมไม่มีความกล้ามากพอที่จะล้างแค้นด้วยตัวเอง ขอรบกานท่านเทพช่วยด้วยครับ’
#ไปปราบผีกัน
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้เซตติ้งยุคอนาคต ไม่มีพระเอก ไม่ฮาเร็ม แต่จะจิ้นใครก็ได้ ส่วนใหญ่เป็นตัวละครผู้ชาย
มีฉากนองเลือดและการข่มขู่
มีการเขียนถึงการข่มขืนเด็ก
มีการเขียนถึงคนในครอบครัว (ซึ่งเป็นผู้ใหญ่) ข่มขืนลูก
ในเรื่องมีผีที่ถูกบรรยายให้น่ากลัว
เนื้อเรื่องเขียนตามใจตัวเอง เพราะงั้นอาจไม่ถูกใจผู้อ่านทั้งหมด
กรุณาถอดสมองอ่าน ความสมเหตุสมผล กรุณาอย่าถามหา
ไม่มีฉากหวาน หรือตัวเอกรู้สึกมีความรัก
สุดท้าย โปรดทำใจเมื่ออ่านถึงตอนจบ
คุยกันค่ะ
สวัสดีค่ะไรท์Jring.นะคะ ขอพูดเลยว่านี่เป็นนิยายที่เราเขียนแล้วรู้สึกสนุกมาก สนุกที่สุดเท่าที่เคยเขียน เขียนแล้วไม่เครียด จบใน10วันที่เริ่มเขียน ไม่มีพล็อตตายตัว แต่ผลออกมาทำให้เราพอใจมาก
เราเคยเขียนแนววายชายชายมาก่อนหลายเรื่องในหลายปีที่ผ่านมา ทว่าเราไม่เคยมีความรัก เขาทะเลาะกันเรื่องอะไร เถียงกันเพราะอะไร ชอบกันที่ตรงไหน แววตาเป็นแบบไหน ความรู้สึกของการถูกคนรักกอดเป็นยังไง เราไม่รู้เลย ได้แต่จินตนาการถึงแล้วเขียนออกมา ทว่าสุดท้ายกลางเรื่อง เราก็ไม่รู้สึกอินก่อนจะเบื่อกลางทางตลอด
เราอยากเขียนเรื่องที่ไม่เน้นความรักมาตลอด แต่ก็กลัวเปลี่ยนหมวดหมู่แล้วนิยายเงียบ ทว่ามีรุ่นพี่ที่เป็นนักเขียนบอกว่าแค่จิ้นได้ก็เป็นวาย
เราเลยโอเคเพราะยังไงเราก็สาววาย จะให้ไม่มีการจิ้นกันหรือผู้ชายหล่อๆ มาอยู่ใกล้ตัวเอกที่น่ารักของเราได้ยังไง
และเรื่องนี้ถึงจะเขียนสนุกมาก แต่ก็เขียนขึ้นด้วยความรู้สึกโกรธ อิจฉา อยากฆ่า เครียด และเกลียด มันเป็นความรู้สึกด้านมืดในใจที่พยายามหาที่ระบายออกมา
ปกติเราเขียนแต่ฟิวกู๊ด เพราะอยากมอบอารมณ์ด้านบวกให้คนอ่าน อยากให้อ่านแล้วยิ้ม แต่เรื่องนี้ไม่น่าฟิวกู๊ด แต่ก็ไม่ใช่ดราม่าจากความารัก อธิบายไม่ถูกเลยค่ะเพราะเขียนครั้งแรก
สุดท้ายไรท์ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกเพลิดเพลิน ฝากกดใจและคอมเม้นรีวิวหลังอ่านจบด้วยนะคะ
อ่านให้สนุกนะคะ