ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,ข้ามเวลา,ชาย-ชาย,อนาคต,น่ากลัว,ผี,สยองขวัญ,แฟนตาซี,วิญญาณ,ปราบผี,สตรีมเมอร์,ทะลุมิติ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
สตรีมเมอร์ วันนี้จะไปปราบผีที่ไหนซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง
สตรีมเมอร์ วันนี้จะไปปราบผีที่ไหน
‘ด้วยแรงปรารถนานี้ ผมขอแลกด้วยชีวิต! ขอให้ท่านช่วยแก้แค้นให้ผม ช่วยทำให้คนที่ทำร้ายผมทุกคนทรมานอย่างที่ทำกับผม ผมแค้น! แค้นเหลือเกินที่พวกเธอฆ่าผม!!’
“ความปรารถนาของเจ้าไม่ยาก เจ้าหนู ไม่ต้องห่วง ข้าคนนี้จะแก้แค้นให้เจ้า ทว่าการตายไม่ได้ทำให้พวกมันได้รับความทรมานอย่างที่เจ้าอยากเห็น ข้าไม่สามารถฆ่ามนุษย์ได้ แต่ข้าจะทำให้พวกมันอยู่ไม่เป็นสุขแน่นอน ค่าตอบแทนคือร่างกายของเจ้า ดีใจจริงๆ ที่เจ้าเรียกข้าผู้นี้ให้มาช่วย”
‘ผมไม่มีความกล้ามากพอที่จะล้างแค้นด้วยตัวเอง ขอรบกานท่านเทพช่วยด้วยครับ’
“ค ครับ” โจเซฟเห็นวิญญาณเหล่านั้นไปแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนเขาจะเดินตามอีกคนไปที่ห้องทานอาหาร “คือว่าคำสาปของคุณคือเรื่องนี้หรือครับ ผมจะมองเห็นสิ่งที่ลูกชายมองเห็น”
“ใช่” มิเกลตอบพร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้ “นายจะมองเห็นสิ่งที่มิเกลมองเห็นมาตลอดตั้งแต่เกิด จะได้รู้ไงล่ะว่าทำไมมิเกลไม่ปกติ แต่ว่าถ้ามอบดวงตาของนายข้างหนึ่งให้ฉัน ฉันจะยอมล้างคำสาปให้ก็ได้นะ”
ในขณะที่กล่าว ใบหน้าสวยหวานก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรสุดๆ ราวกับมันเป็นเรื่องปกติ
โจเซฟเงียบ เขากลืนน้ำลายลงคอ เขาเคยถูกมิเกลบอกเรื่องนี้ครั้งหนึ่งตอนภรรยาคนแรกเสีย แต่เป็นเขาที่ไม่เชื่อเพราะคิดว่าผีไม่มีอยู่จริง จนกระทั่งเมื่อวาน “ผมขอยอมรับคำสาปครับ ผมอยากเข้าใจความรู้สึกของลูกชาย”
“แน่ใจนะ พวกนั้นที่ตามนายอาจเป็นแค่ผีเรร่อน แต่ถ้าเจอพวกตัวดีเข้า ชีวิตของนายก็อาจจะรักษาไว้ไม่ได้”
“ผมแน่ใจครับ” โจเซฟยังคงยืนยัน ก่อนเขาจะเริ่มทานอาหารเย็น เขาอยากรู้และอยากถามเช่นกันว่าคนตรงหน้าเป็นใคร ทว่าในเวลานี้ยังไม่กล้าถามมันออกไป
เมื่อถึงเวลาเข้านอน มิเกลที่อาบน้ำแล้วก็ไปนอนเล่นบนเตียงพร้อมกับเลื่อนดูไอเทคไปด้วย
ตรงมุมห้องมีวิญญาณซามุไรที่กำลังบำรุงดาบของตัวเองอย่างขมับเขม่นไม่สนใจสิ่งใด ข้างเตียงก็มีวิญญาณพ่อค้ากลางทะเลทราย นั่งบนพื้นยืดคอมองภาพโปร่งแสงกับเจ้านายอย่างสนใจ
‘นายท่าน จะหาเงินในที่แห่งนี้เช่นไรหรือขอรับ?’
“ในร่างนี้มิเกลได้เงินจากโจเซฟรายเดือนอยู่แล้ว แต่ว่าในอนาคตจะจับผีหรือล่าผี ก็จำเป็นต้องใช้ทุนจริงๆ จะมีงานที่ทำเงินได้ดีไหมนะ” มิเกลจับคางครุ่นคิด ถ้าเป็นยุคเขา แค่หลอกขายเครื่องรางที่มีคุณภาพนิดหน่อยให้พวกคนรวยก็ได้เงินมาแล้ว ทั้งถ้าช่วยไล่ผีนิดๆ หน่อยๆ ก็มีเงินไหลเข้ามือได้ไม่ยาก
ก่อนดวงตาสีแดงจะเหลือบมองไปที่บริวารวิญญาณทั้งสองตนของตัวเอง คุโรสุเกะ เป็นวิญญาณซามุไรที่พ่ายศึก จึงถูกสั่งทำเซ็ปปุกุ ทว่าเมื่อตาย วิญญาณอาฆาตจากคนที่อีกฝ่ายฆ่าตามแค้น เพื่อดิ้นรนจึงต้องกัดกินวิญญาณเล่านั้นจนกลายเป็นวิญญาณร้าย และใครที่ครอบครองดาบคาตานะของซามุไรคุโรสุเกะก็จะถูกบางสิ่งทำให้พ่ายแพ้ในการต่อสู้จนพิการเกือบตาย
เขาได้เจ้าดาบนั้นในร้านขายของเก่า จึงซื้อมาและจัดการวิญญาณร้าย
ส่วนอีกตน ฟาริด พ่อค้าที่ถูกโจรปล้นฆ่ากลางดินแดนแห้งแล้ง เขาได้อีกฝ่ายมาให้ตอนเดินทางไปท่องเที่ยว ไปเจอกลางทะเลทรายที่ร้อนจัด อีกฝ่ายสิงอยู่ในเหรียญทอง กว่าจะชนะได้ก็เหนื่อยอยู่เหมือนกัน
ทว่าพอได้มาและฝึกจนเชื่องแล้ว ความยากจนของเขาก็หายไปทันที เพราะอีกฝ่ายค่อนข้างหัวการค้า
จะว่าไป ก่อนอายุขัยของเขาจะหมดลงในอายุ 25 ปี เขาก็มอบพลังบุญและปลดปล่อยบริวารวิญญาณทั้งหมดของเขาแล้ว ไม่คิดว่าทั้งคู่จะตามมา ทั้งวิญญาณที่ไม่มีสื่อนำจะอันตรายมาก แต่เจ้าพวกนี้ที่เชื่องแล้วคงไว้ใจได้อยู่บ้าง
‘นายท่าน อันนั้นคืออะไรหรือขอรับ’ ฟาริดมองภาพโฮโลแกรมที่มีคนพูด ทว่าสักพักก็มีขนมภาพวาดรอยขึ้นมา
มิเกลสงสัยเช่นกันจึงกดเข้าไปดูก็เห็นเด็กคนหนึ่งที่กำลังพูดอยู่ เมื่อมีอาหารภาพวาดรอยขึ้นก็จะกล่าวขอบคุณทุกครั้ง ด้วยความสงสัยเขาจึงหาข้อมูลเรื่องนี้ ก็เห็นว่ามันเป็นงานๆ หนึ่งที่คนยุคนี้ทำกันเป็นจำนวนมาก “น่าสนใจดีนี่ แบบนี้ปราบผีไปด้วยและได้เงินไปด้วยก็ทำได้ง่ายแล้วสิ”
‘ผมว่าดีนะขอรับ นายท่านชอบตามล่าจับผีอยู่แล้วด้วย’ ฟาริดตื่นเต้นเมื่อเห็นวิธีหาเงินที่แปลกใหม่
มิเกลตัดสินใจแล้วก็ไม่รอช้าที่จะลุกขึ้น แล้วเดินออกจากห้องตรงไปห้องโจเซฟ
ก๊อกๆ
โจเซฟมองไปที่ประตู เขายังไม่นอนเพราะกำลังเคลียร์งานที่ทำไม่เรียบร้อยในวันนี้ ทว่าเขาก็ต้องสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ ประตูก็เปิดออกทั้งที่เขาล็อกเอาไว้ ก่อนร่างของลูกชายวัย 16 ปีจะเข้ามาในห้องของเขา แม้ภายนอกจะเหมือนลูกชายของเขา แต่เขาก็รู้ดีว่าภายในไม่ใช่ ยิ่งเห็นวิญญาณผอมแห้งที่กรามและคอมีรอยเย็บบิดเบี้ยวตามมาด้วย เขาก็กลืนน้ำลายลงคอทันที
“มีเรื่องให้ช่วย” มิเกลเดินเข้าไปด้านในแบบไม่ขออนุญาต ด้านหลังเองก็มีฟาริดตามมาอย่างกระตือรือร้น
“อะไรหรอครับ?“ โจเซฟแสดงสีหน้าสงสัย เขาวางงานที่ทำอยู่ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปนั่งที่โซฟา พอได้ฟังเรื่องที่อีกฝ่ายต้องการความช่วยเหลือ แววตาเป็นกังวลก็หายไปทันที “ผมส่งเงินให้คุณใช้ได้นะครับ”
‘ไม่ได้’ ฟาริดขัดขึ้นทันที ใบหน้าผอมแห้งเข้มขรึม ‘เจ้าจะสอนนายท่านของข้าเสียผู้เสียคนหรือ มีเงินของตัวเองย่อมดีกว่า นายท่านต้องการอะไรก็ซื้อได้เลย ยิ่งเดือดร้อนผู้อื่นก็ยิ่งมีบุญคุณเข้ามาเกี่ยวข้อง’
…
#ไปปราบผีกัน