ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ผู้แต่ง
ravekak30เรื่องย่อ
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ชาย-ชาย,รัก,โรแมนติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ปิ่นโต…ผูกรัก
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
คนโปรดกับนิดายังคงเปิดร้านตามปกติทุกเช้า แต่มาวันนี้มีสิ่งของบางอย่างเป็นกล่องกระดาษสีดำเล็กๆวางอยู่ที่หน้าร้าน น้องที่มาช่วยงานที่ร้านเห็นจึงเดินมาบอก
" พี่นิดากล่องอะไรก็ไม่รู้วางอยู่หน้าร้าน เห็นตั้งแต่ตอนที่หนูมาถึงร้านแล้ว "
นิดากับคนโปรดมองหน้ากันแล้วพากันเดินออกไปหน้าร้าน
"กล่องอะไรวะแก ดูลึกลับสีดำด้วย"
นิดาที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังของคนโปรด เพียงแค่โผล่หน้าเข้ามาดูเล็กน้อย คนโปรดใช้ผ้าหยิบกล่องกระดาษสีดำขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะที่หน้าร้าน
" โปรดแกดูสิ ทำไมกล้องวงจรปิดหน้าร้านมันแหงนหน้าขึ้นไปอย่างนั้นเหมือนมีใคร......"
นิดาพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่กล้อง เพื่อให้เพื่อนหันไปดูตามที่เขาชี้แล้วก็ครุ่นคิดอยู่ในใจ
" แปลกจริงๆแต่ร้านเราก็ไม่น่ามีศัตรูที่ไหนนะ แกกับฉันก็ไม่น่ามีศัตรูด้วย "
สองเพื่อนซี้ขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วมองหน้ากันไปมา
" ถ้างั้นแกแกะกล่องเลย เดี๋ยวฉันอัดคลิปไว้เอง "
คนโปรดพยักหน้ากำลังจะใช้มีดกรีดบนกล่องกระดาษอยู่ๆก็มีรถของภาคินเข้ามาจอดอยู่หน้าร้านพอดี
" ทำอะไรกันครับ"
" อ้าว คุณภาคินสวัสดีค่ะพอดีมีกล่องแปลกๆวางอยู่หน้าร้าน พวกเราก็เลยว่าจะแกะดู "
นิดาอธิบายพร้อมกับยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายหลักฐานเก็บเอาไว้
" โปรดเดี๋ยวผมทำให้ดีกว่า"
ภาคินจับมือเรียวเล็กออกจากกล่องแล้วยื่นมือไปเปิดกล่องออกมาอย่างช้าๆ
"ทำไมมีรูปถ่ายของผมเต็มไปหมดเลยล่ะ "
ภาคินหยิบกระดาษที่วางอยู่ข้างล่างสุดของกล่องขึ้นมาอ่าน ' เลิกยุ่งกับภาคินซะถ้าไม่อยากเจ็บตัวไปมากกว่านี้'
โปรดกลับนิดามองหน้ากัน
" แล้วใครช่างกล้าทำแบบนี้วะ อย่าให้รู้นะจะเหยียบให้จมตีนไปเลย"
นิดาเป็นเพื่อนที่สนิทกับโปรดมากที่สุด เขาย่อมรู้ว่าโปรดไม่ได้มีศัตรูที่ไหนแน่นอน
"แล้วที่ร้านมีกล้องวงจรปิดไหมครับ"
"มีครับแต่ว่า......"
คนโปรดหันไปมองกล้องที่ติดอยู่หน้าร้าน
"แต่ก็คงจะจับคนทำไม่ได้ น่าจะวางแผนมาเป็นอย่างดี"
"เฮ้เพื่อนๆมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า วันนี้เพื่อนว่างเลยจะมาช่วย "
เสียงของกัปตันร้องดังมาแต่ไกล ก่อนจะเดินเข้ามาสมทบกับคนที่อยู่หน้าร้าน
"พวกเราเข้าไปนั่งคุยกันในร้านดีกว่าครับ"
คนโปรดกล่าวเชิญทุกคนแล้วเดินนำหน้าเข้าไปในร้าน ภาคินจึงต้องหยิบกล่องเจ้าปัญหาเข้ามาด้วย
" นี่มันอะไรกัน ใครแกล้งแกวะโปรดแม่งจะไปกระทืบให้จมดินเลย "
กัปตันหยิบรูปมาดูแต่ละใบทำให้อารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นมาทันที คนโปรดขมวดคิ้วเข้าหากันพยายามนึกว่าเคยไปทำอะไรให้ใครหรือเปล่า แต่ก็ยังนึกไม่ออกสีหน้าดูวิตกกังวล จนมีมือหนาของภาคินเคลื่อนมากุมมือเอาไว้
"โปรดไม่ต้องคิดมากผมจะให้ลูกน้องจัดการให้"
ภาคินใช้นิ้วเกลี่ยหลังมือของคนโปรดไปมาเพื่อให้ผ่อนคลายขึ้น จากคิ้วที่ผูกโบว์อยู่แล้วค่อยๆคลายออกมา มุมปากที่มีรอยยิ้มบางหันมามองหน้าภาคิน
"ขอบคุณนะครับ "
"จะไม่มีใครมาทำอะไรคุณได้ เพราะคุณคือคนที่สำคัญที่สุดของผม ผมสัญญา ยิ้มหน่อยนะครับ "
"กัปตันไปเถอะปล่อยให้เขาจีบกันต่อ เราเหมือนอากาศไปแล้ว "
นิดาลุกขึ้นดึงคอเสื้อของกัปตัน ก่อนจะลากเพื่อนออกไปหลังร้าน
"คุณจะรับกาแฟหน่อยไหมเดี๋ยวผมไปชงให้"
ภาคินพยักหน้ารับแล้วยิ้มมุมปากอย่างพอใจที่ทำให้คนตัวเล็กเขินเขาจนออกอาการมากกว่าทุกครั้ง
" วันนี้ว่างหรือไงครับถึงมาที่นี่แต่เช้า"
" วันนี้ผมให้ภากรช่วยดูงานให้"
"ได้หรอครับ"
"ได้สิแค่บอกว่าจะมาหาแฟน"
คนโปรดได้แต่ส่ายหัวเบาๆ
"แล้วตกลงว่าเป็นแฟนกันได้หรือยังครับ"
คนโปรดเงยหน้าขึ้นมาสบตากับภาคิน ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันที
"นี่คือกำลังขอเป็นแฟนหรอครับ"
"ใช่ครับ"
ภาคินจ้องไปที่หน้าคนตัวเล็กเพื่อรอคำตอบอย่างจดจ่อ
"อือ"
"อะไรนะครับผมไม่ได้ยิน"
ภาคินยื่นหน้าเข้ามาฟังใกล้ๆ
"เป็นก็ได้ครับ"
เขาจับมือของคนตัวเล็กมากุมไว้ รอยยิ้มบนใบหน้ามันเอ่อล้นไปด้วยความสุข ความอิ่มเอม เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะสามารถมีความรักได้อีกครั้งหรือไม่ แต่วันนี้มีคนที่ทำให้เขาได้รักอีกครั้งหนึ่ง ใบหน้าของคนตรงหน้าเขาแดงสุกเหมือนลูกตำลึงก็ไม่ปาน
ตอนเย็นภาคินพาคนโปรดไปทานข้าวข้างนอกด้วยกัน พอได้ให้ผ่อนคลายกับเรื่องเมื่อเช้าไปบ้าง หลังจากทานข้าวเสร็จ ภาคินขับรถมาส่งคนโปรดที่บ้าน
"ขอบคุณนะครับที่พามาทานข้าว แล้วยังซื้อของให้ตั้งเยอะแยะเต็มไปหมด"
"ไม่เป็นไรครับสำหรับโปรดแล้วพี่ให้ได้ทุกอย่าง"
"ทำไมใช้คำแทนตัวแบบนั้นล่ะครับ"
"เรียกคุณมันดูห่างเหินไป หรือจะให้เรียกว่าน้องโปรดดี แล้วพี่ก็อยากให้โปรดเรียกว่าพี่คินจะได้ไหม"
หัวใจดวงน้อยๆของคนโปรดเริ่มทำงานหนักขึ้น เมื่อคนข้างๆเรียกเขาว่าน้องโปรด ไหนจะให้เรียกพี่คินอีก
"ไหนลองเรียกสิครับพี่อยากได้ยิน"
"พะ...พี่คิน "
"ยังไม่ได้ยินเลยครับน้องโปรด"
ภาคินเริ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที เขาเริ่มแกล้งคนที่นั่งข้างๆแก้มขาวเนียนเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
" พี่คิน"
ภาคินอมยิ้มอย่างภูมิใจ ก่อนที่รถจะจอดที่หน้าบ้านคนโปรด เขามองไปเห็นรถเก๋งคันสีดำ ที่เคยจอดอยู่ตรงข้ามกับหน้าร้าน
" เดี๋ยวพี่คินจอดรถก่อน "
"จอดรถทำไมครับ"
"รถเก๋งคันนี้โปรดเห็นมาจอดเวลานี้ประจำเลยหรือว่า....."
โปรดทำท่านึกถึงกล่องที่เปิดดูเมื่อเช้า ภาคินจอดรถอยู่ห่างพอสมควรมองไปยังรถเก๋งคันนั้น เขานึกขึ้นได้ว่ารถคันนี้ดูคุ้นตาเขามาก ภาคินเพ่งมองดูรถเขายกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปแล้วส่งไปให้องศาช่วยดูให้ แต่ยังไม่ทันถึงนาทีองศาก็บอกว่ามันคือรถของใบพาย ไม่ต้องค้นหาหรอกเขาจำได้ว่าพายขับรถคันนั้น ไปจอดที่หน้าคอนโดภาคิน วันที่เขากับตะวันเข้าไปหาที่คอนโด ภาคินรู้ทันทีว่าคนโปรดอาจจะไม่ปลอดภัย
"โปรดครับวันนี้พี่ขอนอนค้างที่นี่ได้ไหม"
"ไม่ได้ครับกลับไปนอนคอนโดตัวเองเลย"
"แต่พี่เป็นห่วงโปรด"
"มีอะไรเล่ามาเลยครับ"
"คือเพื่อนพี่บอกว่ารถคันนั้นเป็นของพาย เขาต้องมีแผนอะไรสักอย่าง ถ้ามันมีอะไรเกิดขึ้นกับโปรดพี่จะไม่ยอมให้อภัยตัวเองเลย ให้พี่ค้างที่นี่เถอะนะครับ"
คนโปรดมองหน้าภาคินสีหน้าและความกังวลอยู่บนใบหน้าเขาเต็มๆ
"ก็ได้ครับโซฟายังว่างอยู่ "
"ขอบคุณนะครับ"
"เข้าบ้านกันเถอะครับถ้ามีอะไรค่อยไปคุยกันอีกที"
คนโปรดกลับภาคินสลับกันไปอาบน้ำเพื่อมาเฝ้าดูรถคันนั้นอยู่อย่างเงียบๆจนเวลาล่วงเลยมาถึงตีสอง เป็นเวลาที่ทุกคนกำลังหลับไหล แต่ยังมีใครบางคนที่รอเวลานี้อยู่
ภาคินมองดูคนโปรดที่นอนหลับอยู่บนเก้าอี้ เขาทั้งสองคนพากันนั่งเฝ้ามองรถคันที่จอดอยู่อย่างเงียบๆ สักพักมีใครบางคนเปิดประตูลงมาจากรถ ภาคินค่อยๆลุกขึ้นเดินไปอย่างเงียบๆปล่อยให้คนโปรดที่กำลังนอนคอพับอยู่บนเก้าอี้ไปโดยที่ไม่ยอมปลุก
'เป็นพายจริงๆด้วยเขาคิดจะทำอะไรของเขานะ' ภาคินพูดพึมพำพร้อมกับจ้องมองไปยังใบพายที่เดินข้ามถนนมาอย่างระวังตัว ในมือมีขวดอะไรบางอย่าง เขาใช้ไม้ดันกล้องวงจรปิดให้หันไปทางอื่นเพื่อที่เขาจะได้ทำงานสะดวกขึ้น ทุกการกระทำของพายมีคนของภาคินอัดคลิปวีดีโอเอาไว้และที่เหลือรอฟังคำสั่งจากภาคินอีกที
ก่อนหน้านั้นภาคินได้โทรไปบอกให้คนของเขามาที่นี่ เพื่อซุ่มรอดูปฏิกิริยาจากรถเก๋งคันที่จอดอยู่ตรงข้ามร้านของคนรักของเขา หลังจากที่ใบพายราดน้ำมันจากขวดที่ถือมาพร้อมที่จะจุดไฟเผาร้านของคนโปรด
" คนรักของภาคิน จะต้องเป็นฉันคนเดียวเท่านั้น"
ยังไม่ทันที่ไม้ขีดจะหล่นลงพื้นคนของภาคินก็เข้ามาประชิดตัวของใบพายอย่างทันท่วงที ใบพายตกใจสุดขีดพร้อมกับดิ้นขัดขืนเพื่อให้หลุดพ้นจากคนของภาคิน แต่ก็ไม่เป็นผลคนที่ตัวเล็กกว่ามีแค่คนเดียวจะสู้มือของคนของภาคินได้อย่างไร
" พาย !! นี่คุณคิดจะทำอะไร ?"
เสียงของภาคินดังขึ้นหลังจากที่คนของเขาจับใบพายเอาไว้ พอเห็นหน้าของภาคินทำให้พายต้องชะงักและตกใจจนต้องคุกเข่าลงกับพื้น คนโปรดสะดุ้งตื่นขึ้นมาเขามองไม่เห็นภาคิน จึงรีบวิ่งออกมาดูที่หน้าร้าน
" กลิ่นน้ำมันคลุ้งเลยคุณ"
คนโปรดใช้มือปิดจมูกของตัวเองเอาไว้ภาคินคว้าตัวคนโปรดให้มาอยู่ด้านหลังของเขา
"คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันพาย ผมไม่ปล่อยคุณไว้แน่ "
" ทำไม ทำไมคินถึงรักมัน ทำไมไม่รักพาย ฮึก.. พายเกลียดมันที่มันมาแย่งคินไป...เพราะมันคนเดียว !! "
ใบพายร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆ เขาเกลียดคนโปรดที่ทำให้ภาคินเปลี่ยนใจไปจากเขา สนใจคนอื่นที่มาทีหลัง
"พายจะทำลายทุกๆอย่างที่เป็นของของมัน!! "
ใบพายยังคงต่อว่าคนโปรด อารมณ์เคียดแค้น แววตาที่แดงก่ำ น้ำตาที่ไหลนองอาบหน้าล้วนแล้วแต่เกลียดชังคนโปรดทั้งนั้น
"เอาตัวออกไป แล้วทำตามที่ฉันบอกไว้"
ภาคินบอกลูกน้องแล้วหันมาโอบกอดคนโปรดเอาไว้
"ไม่เป็นไรแล้วนะ ยังตกใจอยู่หรือเปล่า"
คนที่อยู่ในอ้อมแขนเพียงแค่ส่ายหัวเบาๆคนโปรดรับรู้ถึงไออุ่นจากตัวของภาคินว่าห่วงเขามากเพียงใด