ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ผู้แต่ง
ravekak30เรื่องย่อ
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ชาย-ชาย,รัก,โรแมนติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ปิ่นโต…ผูกรัก
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ในทุกๆวันหลังจากภาคินเลิกงานเขาแทบจะมาทานข้าวเย็นที่บ้านคนโปรดแทบทุกวัน จนกลายเป็นความเคยชิน วันไหนที่ภาคินติดธุระด่วนมาไม่ได้ ทำให้วันนั้นบนโต๊ะกินข้าวดูเงียบไปทันที
" วันนี้กับข้าวไม่อร่อยเหรอลูก "
" ปะ ป่าวครับแม่ ฝีมือแม่อร่อยทุกอย่างอยู่แล้ว "
" อืม ก็นึกว่าคิดถึงแฟนเขี่ยข้าวไปมา ไม่เห็นตักเข้าปากซะทีรู้ตัวไหมเนี่ย "
น้าปานยังย้ำถึงภาคิน ทำให้คนโปรดสะดุ้งเล็กน้อย
"แฟนที่ไหนกัน โปรดยังไม่ได้ตกลงว่าจะเป็นแฟนกับเขาเลยนะครับ "
" ไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่โทรเช้า เที่ยง ก่อนนอน ตอนเย็นก็มาทานข้าวด้วยกันทุกวัน ถ้าเขาไม่เรียกแฟนเขาเรียกอะไร อย่ามาโกหกเลยน้ามองออกเขาชอบเราจริงจังเลยนะนั่น "
" ก็เขาไม่ได้ขอเป็นแฟนนี่ครับ "
" แล้วถ้าเขาขอ จะตอบตกลงเลยไหม "
"น้าปาน อิ่มหรือยังครับเดี๋ยวโปรดจะเก็บจานไปล้างแล้ว "
"เฉไฉนะเรา....โปรด เขินละสิหน้าแดงเป็นลูกตำลึงเชียว ว่าไหมพี่ปุ๋ย ฮ่าๆๆๆ"
สองคนน้าหลานคุยหยอกล้อกันไปมา คนโปรดได้แต่ใช้มือลูบแก้มไปมา และรีบเก็บจานชามไปล้างในครัว
หลังจากทานข้าวเสร็จคุณโปรดเดินเข้าไปเช็คของในร้าน เผื่อมีอะไรที่ต้องได้ซื้อเข้ามาเพิ่ม เขาสังเกตเห็นรถเก๋งคันสีดำจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามในช่วงเวลาประมาณสามทุ่มของทุกวัน แต่ก็ไม่เห็นใครลงมาจากรถสักที เขาได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ
....
วันนี้ที่ร้านหยุดหนึ่งวัน คนโปรดตั้งใจไว้ว่าจะไปไหว้พระทำบุญกับนิดา แต่ก็ต้องมาทำกับข้าวใส่ปิ่นโต เพื่อเอาไปส่งให้กับภาคินเพราะเจ้าตัวรู้ว่าตอนเที่ยงจะไม่ได้ทานกับข้าวฝีมือของคนโปรดเขาก็สั่งให้ทำมาให้เป็นกรณีพิเศษ และกำชับไว้ว่าต้องไปส่งให้เขาถึงที่ นั่นก็คือที่ทำงานของเขาเท่านั้น
"โปรด...เสร็จหรือยัง ไม่อยากไปสายแดดร้อน "
เสียงนิดาร้องเรียกเข้ามาในบ้าน เร่งรีบให้คนโปรดพาออกไปเร็วๆ
"แกทำอะไรอ่ะโปรด ต้องห่อข้าวไปทานระหว่างทางด้วยหรอ ไปทานก๋วยเตี๋ยวร้านประจำเราก็ได้ "
" ไม่ใช่อย่างนั้นทำให้คุณภาคิน "
" ไหนบอกว่ายังไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้วนี่เขาเรียกว่าอะไรน๊า ปากแข็งอ่ะเรา"
" ก็เขาขอมาพิเศษ เขาทานข้าวเที่ยงกับร้านเราทุกวันนี่นา ก็เลยทำไปให้กลัวจะลงแดงเฉยๆ"
" เชื่อก็ได้ ไปกันเลยไหมเดี๋ยวสาย ฉันไม่ค่อยชอบแดด อากาศเมืองไทยยังจะอยู่ในนรกอเวจี "
" ดูพูดเข้าเคยไปหรอ นรกอเวจีของแกอ่ะ "
คนโปรดพานิดาขับรถออกมาจากบ้าน แล้วมุ่งหน้าไปที่โรงแรมของภาคินก่อนเป็นอันดับแรก พอไปถึงคนโปรดก็เดินไปแจ้งที่หน้าเคาน์เตอร์ตามที่ภาคินบอกเอาไว้ จากนั้นก็มีคนพาขึ้นไปยังชั้นสูงสุดของโรงแรม
" โหแกโรงแรมเขาหรูมากเลย อยากมีเก็บไว้สักห้อง แต่ตอนนี้น่าจะได้แค่ค่าผ้าม่าน "
เสียงของนิดากระซิบกระซาบข้างๆคนโปรด จนคนโปรดต้องใช้สายตาปรามนิดาให้หยุดพูด พอประตูลิฟท์เปิดออกก็เจอกับเลขาปุลินที่ยืนรออยู่หน้าลิฟต์แล้ว
" อ้าว ! โปรด นิดา มาทำอะไรกันที่นี่"
เสียงของเลขาปุลินกล่าวทักทายน้องทั้งสองของเขาที่เดินก้าวออกมาจากลิฟท์พร้อมๆกัน
" ก็มาส่งกับข้าวให้ท่านประธานของพี่ปุลินนั่นแหล่ะ "
"ก็วันนี้วันหยุดร้านไม่ใช่หรอ พี่ก็แจ้งท่านประธานไปแล้วนะ หรือว่า..."
ปุลินหันหน้ามองน้องทั้งสองไปมา
" คืออย่างนี้คุณภาคินเขาโทรไปสั่งเป็นกรณีพิเศษเมื่อคืนครับ โปรดก็เลยต้องทำมาให้ "
" อ๋อ..เดี๋ยวนี้ทางร้านมีบริการให้เจ้าของร้านมาส่งถึงที่แล้วหรอ งั้นก็เอาไปส่งในห้องเลยละกันพี่มีงานนิดหน่อย นิลงไปกับพี่ มีเรื่องจะคุยด้วย "
ปุลินบอกคนโปรดแล้วดึงให้นิดาไปกับเขาทันที โดยไม่ทันที่คนโปรดจะคว้าตัวเพื่อนเอาไว้ได้ คนโปรดเลยต้องจำใจก้าวขาเดินไปที่ประตู และใช้มือเคาะเพื่อให้คนภายในห้องอนุญาตให้เข้าไป
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"เชิญครับ"
ภาคินยังคงก้มหน้าทำงานต่อไป โดยที่ไม่ได้มองว่ามีใครเดินเข้ามาในห้อง หลังจากที่อนุญาตให้เข้ามาก่อนหน้านั้น
" ผมเอาปิ่นโตมาส่งครับคุณภาคิน"
เสียงของคนโปรดพูดขึ้น พร้อมกับวางปิ่นโตลงบนโต๊ะรับแขกที่อยู่ทางด้านซ้ายมือของห้องทำงาน ภาคินชะงักเล็กน้อยพร้อมเงยหน้าขึ้นมามอง จึงได้รู้ว่าคนที่เข้ามาในห้องคือคนโปรด
" โปรด ทำไมไม่เห็นโทรบอกผมเลย ผมก็นึกว่าคุณจะมาตอนเที่ยงซะอีก จะได้มาทานข้าวด้วยกัน "
" พอดีผมมีนัดกับนิดา ว่าจะพากันไปทำบุญก็เลยไม่ได้โทรแจ้ง ขอโทษด้วยนะครับ "
" ไม่เป็นไรแค่คุณมาผมก็ดีใจแล้ว ขอบคุณมากนะครับ นั่งก่อนดีกว่า"
ภาคินลุกจากโต๊ะทำงานแล้วรีบเดินมาหาคนโปรดทันที เขาไม่รอช้าให้คนโปรดได้ตอบอะไร เขารีบคว้าข้อมือตัวคนตัวเล็กให้นั่งลงบนโซฟาตรงหน้า พร้อมไปกัน
"จะไปทำบุญหรอ ผมอยากไปด้วยจัง"
" ทำงานของคุณไปเถอะ เอาไว้รอบหน้าก็ได้เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อนได้"
" คุณพูดแล้วนะว่าจะไปเป็นเพื่อนผมห้ามเบี้ยวผมนะ "
คนตัวเล็กพยักหน้ารับเบาๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" พี่คิน อุ้ย! ขอโทษค่ะไม่รู้ว่ามีแขก พี่โปรดสวสดีค่ะ คิดถึงจังเลย "
กชพรวิ่งเข้ามานั่งโซฟาอีกตัวข้างๆคนโปรด พร้อมกับจับมือกับคนตรงหน้าไปมาเบาๆ
"สวัสดีครับน้องกช"
" แล้วนี่พี่โปรดต้องมาส่งปิ่นโตเองเลยหรอคะ ไหนคุณเลขาบอกว่าวันนี้ร้านหยุด กชกำลังจะมาชวนพี่คินออกไปทานข้าวข้างนอก อย่าบอกนะคะว่าได้ว่าพี่คินได้สิทธิพิเศษคนเดียว "
" ก็ไม่เห็นแปลกมาส่งกับข้าวแฟนมันก็ปกติหรือเปล่าน้องกช "
ภาคินพูดพร้อมกับมองหน้าคนโปรดเพื่อสังเกตดูสีหน้าของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ
" แฟนอะไรคุณพูดไปเรื่อย "
"อ้าว!แล้วนี่พี่คินยังไม่ขอพี่โปรดเป็นแฟนใช่ไหมคะ โถ่พี่ชายเรา งั้นก็แสดงว่าวันนี้พี่โปรดว่างใช่ไหมคะ กชขออนุญาต ชวนพี่โปรดไปงานวันเกิดของกชได้ไหมคะ จัดเล็กๆในครอบครัวที่บ้านไปนะคะพี่โปรดนะๆ"
" พี่ว่าไม่เหมาะมั้งครับ พี่เป็นคนนอกด้วย "
" คนนอกที่ไหนกัน อย่างน้อยพี่โปรดก็เคยช่วยพี่คินเอาไว้นะคะ คุณพ่อก็อยากเจอด้วย นะคะ ไปนะคะ พี่คินไปรับส่งได้สบาย ใช่ไหมคะพี่ิคิน "
ภาคินพยักหน้ารับกับน้องสาว ทั้งที่จริงแล้ววันเกิดก็ไม่ใช่ แค่น้องสาวเจ้าเล่ห์มากมากกว่า
"กชขอตัวก่อนดีกว่า ตอนเย็นพี่คินก็ไปรับพี่โปรดด้วยนะคะ "
กชกรพูดจบก็รีบเดินออกจากห้องไปทันที ปล่อยให้ภาคินและคนโปรดอยู่ด้วยกันสองคนภายในห้อง
"ผมขอตัวก่อนดีกว่า เดี๋ยวนิดาจะรอนาน"
" ถ้างั้นตอนเย็นผมจะไปรับที่บ้านนะครับ"
คนโปรดพยักหน้ารับแทนคำตอบแล้วรีบลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปทันที