ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ผู้แต่ง
ravekak30เรื่องย่อ
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ชาย-ชาย,รัก,โรแมนติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ปิ่นโต…ผูกรัก
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
วันนี้คนโปรดกับนิดาพากันจัดร้านอีกหนึ่งวันให้เข้าที่ จะได้ทันเปิดในวันพรุ่งนี้
" โปรดวันนี้แกดูเหม่อลอยนะเป็นอะไรหรือเปล่า "
นิดาถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนดูแปลกๆ
" ปะ ป่าว น่าจะโดนละอองฝนตั้งแต่เมื่อคืนเลยเพลียๆ"
โปรดตอบปัดไป แต่ในใจยังวนเวียนกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ไม่รู้ว่าภาคินจะกลับถึงบ้านหรือยัง ไข้ขึ้นสูงหรือเปล่ายิ่งเล่นตากฝนไปขึ้นรถแบบนั้นจะทำให้เขาไม่สบายเพิ่มไหม ได้แต่โทษตัวเองว่าไม่น่าปากดีเลย
คนโปรดนั่งถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนนิดาบอกให้ไปพักก่อน ตอนบ่ายคนโปรดยังนั่งอยู่เคาน์เตอร์ในร้านมองดูโทรศัพท์ แต่ก็ยังไม่มีใครโทรเข้ามา ใจก็อยากให้เขาโทรมาบอกสักนิดว่าถึงบ้านอย่างปลอดภัย
" เป็นอะไรอีกแล้วโปรด มองดูโทรศัพท์นานแล้วนะรอสายใครเหรอจ๊ะ"
" ป่าวว..ไม่มีอะไรกลับไปพักเถอะพรุ่งนี้มีออเดอร์เยอะเลย "
" แกก็ควรไปนอนพัก หน้าแดงแล้วเนี่ย หายากินด้วยล่ะ ฉันกลับก่อนนะ "
นิดาเดินออกไปจากร้าน แต่คนโปรดยังคงนั่งอยู่อย่างนั้นนานหลายชั่วโมง
//คอนโดภาคิน//
" พี่คินทำไมรีบกลับมาคะ "
กชพรมองหน้าพี่ชายอย่างงงๆ
" เจ้าของบ้านเขาไล่ ก็เลยออกมาเขาจะได้สบายใจ "
" ถอดใจง่ายขนาดนั้นเชียว ถ้ามีใครมาจีบพี่โปรดตัดหน้าไปจะไม่เสียดายใช่ไหมคะ "
" อย่ามาทำเป็นรู้ดีหน่อยเลย "
" กชพอมองออกนะคะ พี่คินจะยอมแพ้หรอ แล้วได้โทรบอกเขาหรือยังว่ามาถึงคอนโดอย่างปลอดภัยแล้ว "
" เขาคงไม่อยากรับรู้หรอก กชก็ไปเคลียร์ค่าจ้างให้เขาด้วยนะ "
" รับทราบค่ะ "
" พี่วานลงไปรับของกินข้างล่างด้วยนะ องศากับตะวันน่าจะมาถึงแล้ว "
" ได้ค่ะ "
กชพรมองหน้าพี่ชายเหมือนจะไม่สู้ดีนัก คนที่บอกว่าเข็ดขยาดในเรื่องความรักแต่ความรักดันส่งใครอีกคนมาให้ตกหลุมรักนี่สิ
" ไงเพื่อนดีขึ้นหรือยัง "
เสียงขององศากล่าวทักทายเพื่อนพร้อมกับตะวัน
" ก็ดี เรื่อยๆ "
ภาคินตอบกลับเพื่อนทั้งสองไป
" พอดีกูมีเรื่องมาอัพเดทนิดหน่อย เรื่องคนที่รุมทำร้ายมึงวันนั้นเป็นลูกน้องของเสี่ยจิว คนที่กว้านซื้อที่ดินตรงที่มึงซื้อไว้เหมือนกัน แต่ก็แค่พวกหางแถวกูให้ลูกน้องเค้นสอบพวกมันแล้ว มันไม่รู้เลยว่าใครจ้างมันมา มีแต่พวกขี้ยาทั้งนั้นเลยเวรกรรม "
" อืม ต่อไปจะได้ระวังตัวมากขึ้นหน่อย "
ภาคินฟังองศาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นให้ฟังอย่างตั้งใจ สารวัตรองศาเป็นเพื่อนของเขาที่เติบโตมาพร้อมกันตั้งแต่เด็กๆ กิน นอน เที่ยว ถือว่ารู้ใจกันมากที่สุด ส่วนตะวันรู้จักกันตอนเรียนมหาลัย ตะวันเป็นเจ้าของร้านบาร์ที่ตั้งอยู่บนดาดฟ้าของโรงแรมภาคิน ทั้งสามคนจึงกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน
" ทานข้าวได้แล้วค่ะหนุ่มๆ "
กชพรเรียกสามหนุ่มให้มาทานข้าวเที่ยง ทั้งสี่คนนั่งทานข้าวพูดกันไปมา กชพรได้แต่ชำเลืองมองดูหน้าพี่ชายที่เขี่ยข้าวไปมา ดูเหมือนกับข้าวไม่ถูกปาก
" พี่คินนน..กับข้าวไม่อร่อยเหรอคะ"
ภาคินได้แต่ส่ายหัวเบาๆ
" ไม่ใช่ฝีมือพี่โปรดต้องทำใจหน่อยนะคะ "
"ใคร ! โปรด ? หรอ "
องศากับตะวันพูดชื่อออกมาพร้อมกันก่อนหันไปมองหน้าภาคิน ภาคินเงยหน้ามามองหน้าเพื่อนแล้วก้มหน้าทานข้าวต่อไป
" เล่ามาสิน้องกช "
องศาหรี่ตามองเพื่อน แล้วหันหน้าไปถามความกับกชพร
" ก็เป็นพี่คนหนึ่ง ที่พี่คินไปอยู่ช่วง 2 วันที่ผ่านมา เป็นคนทำกับข้าวอร่อยพี่คินน่าจะตกหลุมรัก มั้งคะ "
" น้องกชพูดมากนะเรา รีบกินข้าวแล้วกลับบ้านไปเลย แม่รออยู่ไม่ใช่หรอเราอ่ะ "
" โถ่ หรือไม่จริงคะ คิดถึงเขาก็แค่ไปหา ถ้าไม่ไปก็แค่โทร ไม่เห็นยากตรงไหนเลย "
" ยังไงครับคุณภาคินสุดหล่อ เล่าให้เพื่อนฟังหน่อย "
ตะวันเอ่ยปากถามแล้วมองหน้าภาคิน
"ยังไม่รู้เหมือนกัน กำลังคิดทบทวนอยู่ มันไม่เหมือนกับตอนที่เจอพาย มันคนละแบบ เขาทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมด"
"โถ่หมดกันพ่อหนุ่มมาดขรึม ตกหลุมรักเขาแล้วสิถ้าจะขนาดนี้ อยากเห็นหน้าแล้วเนี่ย "
องศาเอ่ยปากแซวภาคินและพอจะรู้ว่า ที่เพื่อนเป็นนี้เป็นเพราะอะไร เขาพอจะรู้เรื่องของพายและคนที่เข้าหาภาคินอยู่บ้าง แต่ภาคินไม่เคยคิดจะสนใจใครเป็นพิเศษเลย ในตลอดช่วงที่เลิกกับพายไป แต่คนที่ชื่อโปรดคงจะน่ารักพอสมควรไม่งั้นเพื่อนคงไมออกอาการขนาดนี้
" พี่ๆคะกชขอตัวก่อนนะ คุณแม่โทรตามแล้ว ฝากพี่ชายกชด้วยนะคะ "
กชพรพูดแทรกขึ้นก่อนขอตัวออกไปปล่อยให้สามหนุ่มอยู่ในห้องด้วยกัน
" กูว่าถ้าจะเป็นขนาดนี้ไปหาเขาเถอะ" ตะวันพูดขึ้น
" งั้นกูไปตอนนี้เลย พวกมึงก็กลับไปเลยนะเดี๋ยวไม่ทันการ "
" อ้าวไล่เพื่อนเฉยเลย มันต้องโดนกระตุ้นสินะเพื่อนกู หึหึ "
ภาคินคว้ากุญแจรถแล้วรีบขับรถออกไปจากคอนโด มุ่งหน้าไปยังบ้านของคนโปรดทันที เขาจอดรถที่หน้าร้านซึ่งที่หน้าประตูร้านมีป้ายเขียนบอกว่าเปิดร้านพรุ่งนี้ แต่เขาก็ยังเดินลงไปยืนอยู่หน้าร้านของคนโปรดโดยอัตโนมัติ
" อ้าว? สวัสดีครับท่านประธาน "
เลขาปุลินเดินเข้ามาทักทายคนที่ยืนอยู่หน้าร้านทันที
" เลขาปุลินคุณมาทำอะไรแถวนี้"
"ผมควรถามท่านประธานมากกว่า ว่ามาทำอะไรตรงนี้ ก็นี่ร้านน้องสาวผม แล้วถัดไปนั่นก็บ้านของผม "
" เปล่าแค่ไม่ทานกับข้าวร้านนี้หลายวัน เลยมาตามหาร้านสักหน่อย "
" อ๋อเหรอครับแต่ร้านเปิดพรุ่งนี้"
"พี่ปุลินมายืนอะไรอยู่ตรงนี้ นิบอกว่าให้รีบเอาไปให้ไอ้โปรดไง มันยิ่งไม่สบายอยู่ด้วย เอามานี่เดี๋ยวนิเอาไปให้เอง"
"โปรดไม่สบายหรอครับ"
นิดาหันมองหน้าคนที่เอ่ยถามถึงคนโปรด แล้วมองตั้งแต่หัวจรดเท้า
" นินี่เจ้านายพี่เองท่านประธานภาคิน"
"สวัสดีค่ะท่านประธาน"
"สวัสดีครับ เรียกภาคินเฉยๆก็ได้ครับ แล้วที่บอกว่าโปรดไม่สบายเขาเป็นอะไรหรอครับ"
"เป็นไข้หวัดค่ะนิกำลังจะเอายาไปให้"
"ถ้างั้นผมขออนุญาตเข้าไปด้วยได้ไหมครับ"
"เออจะดีหรอคะ "
"ดีครับผมขอเข้าไปด้วยหน่อยนะครับ"
"นิไม่มีอะไรหรอกไว้ใจได้"
เสียงของเลขาปุริมแทรกเข้ามาให้นิดาไม่ถามภาคินต่อ เลยต้องพาคนร่างสูงหน้าหล่อ เดินเข้าไปในบ้านพร้อมๆกัน
" สวัสดีครับคุณแม่น้าปาน"
"อ้าว ภาคินนึกว่าจะไม่เห็นหน้าซะแล้ว แม่ก็อุตส่าห์ทำกับข้าวไว้ให้ตั้งเยอะเห็นโปรดบอกว่าคุณมีงานด่วนเลยกลับไปแล้ว "
"คุณน้ารู้จักกับคุณภาคินเหรอจ๊ะ"
นิดาถามออกมาเพราะเริ่มสงสัย ที่ภาคินทักทายคนทั้งสองเหมือนรู้จักกันมาก่อนหน้านี้
"ก็แฟนคนโปรดจะไม่รู้จักได้ยังไง" เสียงน้าปานตะโกนบอกมาจากหลังบ้าน ก่อนจะเดินเข้ามา
" แฟน ! ! "
นิดากับุลินอุทานออกมาพร้อมๆกัน
"โปรดยังไม่บอกล่ะสิพวกน้าก็พึ่งจะรู้ไม่กี่วันนี้เอง "
"แล้วตอนนี้โปรดอยู่ไหนครับ"
ภาคินเอ่ยถามถึงคนตัวเล็ก
"อยู่บนห้องเห็นว่าไม่ค่อยสบาย เลยขึ้นไปนอนจะขึ้นไปดูน้องหน่อยไหม "
"ขอบคุณครับงั้นผมขออนุญาตนะครับ"
พูดจบภาคินคว้าถุงยาที่อยู่ในมือของนิดาแล้วรีบวิ่งขึ้นไปชั้น 2 ทันทีเขาค่อยๆหมุนลูกบิดอย่างเบามือแล้วเปิดประตูเข้าไป เขาทำทุกอย่าง อย่างเบามือที่สุดไม่อยากให้คนโปรดตื่น
เขามองเห็นคนตัวเล็กนอนขดอยู่บนเตียง ใบหน้ามีสีแดงอย่างเห็นได้ชัด เขานั่งลงบนเตียงใช้มือแตะหน้าผากเบาๆตัวยังอุ่นๆไม่ร้อนมากเขารีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้กับคนที่นอนอยู่บนเตียง
คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกผ้าเช็ดลงบนใบหน้า ภาคินเช็ดตามแขนไปมาอยู่สักพักแล้วแปะเจลลดไข้ไว้ที่หน้าผาก คนตัวเล็กขยับไปมาใช้มือควานหาอะไรบางอย่างเพื่อที่จะกอด แต่ดันมาโดนตัวของภาคินไว้ เขาจึงต้องค่อยๆขยับตัวนั่งพิงกับหัวเตียงให้โปรดกอดได้อย่างถนัด แล้วเขาก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว