ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ผู้แต่ง
ravekak30เรื่องย่อ
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ชาย-ชาย,รัก,โรแมนติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ปิ่นโต…ผูกรัก
ทุกครั้งความรักของภาคินมักจะมีสายฝนที่ตกลงมาใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นการบอกรัก บอกเลิก หรือการตกหลุมรัก ก็จะมีสายฝนตกตกลงมาอยู่เรื่อยไป รักครั้งใหม่ก็เช่นกันแต่จะสมหวังหรือไม่ ลุ้นช่วยกันนะ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูจากหน้าห้องเวลาเดิม คุณเลขาหน้าห้องก้าวขาเข้ามาในห้องทำงานพร้อมกับหิ้วปิ่นโตหลากสีเข้ามา
" ท่านประธานข้าวเที่ยงครับ เดี๋ยวตอนบ่ายผมมาเก็บนะครับ "
"อืม ขอบคุณครับเลขาปุลิน "
ปิ่นโตหลากสีถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมกับเซตผลไม้ เป็นแบบนี้ทุกวันจนกลายเป็นภาพชินตา ในห้องทำงานบนโรงแรมหรูของท่านประธานภาคิน สิริปัญญากุลเจ้าโรงแรมที่มีมาตรฐานสูงสุด เน้นการให้บริการและอำนวยความสะดวกที่หรูหราและทันสมัย ที่รับช่วงต่อจากคุณปู่และคุณพ่อในวัย 35 ปี ภาคินเป็นหลานคนโตของตระกูล มีภากรที่เป็นน้องชายคนกลาง และกชพรน้องสาวคนเล็ก เข้ามาช่วยงานแบ่งเบาไปได้บ้างทำให้ในช่วงหลังภาคินมีเวลาพักผ่อนมากขึ้นกว่าเดิม
" พี่ภาคิน "
เสียงแว่วหวานจากหน้าห้องที่ดังมาก่อนที่เจ้าตัวจะก้าวเข้ามาในห้อง และเดินมาประชิดตัวจับข้อมือให้ภาคินหยุดการทำงานทันที
" นี่จะเที่ยงครึ่งแล้ว ทานข้าวหรือยังคะเดี๋ยวกชจะโทรฟ้องคุณแม่นะ "
" อีกงานสุดท้ายแล้ว เดี๋ยวพี่ไป..."
" ไม่ได้ค่ะ ต้องไปตอนนี้ เดี๋ยวนี้เท่านั้น อย่าดื้อค่ะ "
ภาคินมองหน้าน้องสาวอย่างเหนื่อยหน่าย ถึงแม้ว่าตอนนี้งานจะไม่ค่อยยุ่งแล้วแต่ก็ยังมีตัวที่ยุ่งกว่า คอยมาตามเช็คตลอดทุกวัน เสมือนเป็นกล้องวงจรปิดส่วนตัวของแม่ไปแล้ว หลายปีที่ผ่านมาเขาทำงานหนักไม่ค่อยทานข้าวตรงเวลาส่วนมากจะเป็นกาแฟ และวันหนึ่งต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะโรคกระเพาะขั้นรุนแรงเจ้าปัญหา เขาไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วง จึงต้องให้เลขาปุลิมจัดแจงเรื่องอาหารเที่ยงให้ในทุกๆวัน
" ต่อไปนี้กชจะมาทานข้าวเที่ยงกับพี่ภาคินทุกวันโอเคนะคะ "
" แล้วแต่กชแล้วกันห้ามได้ที่ไหนล่ะ"
" ทานให้หมดเลยค่ะ กชจะถ่ายรูปไปให้คุณแม่ว่าพี่ทานหมดแล้ว "
" นี่เป็นแม่หรือน้องสาวพี่กันแน่ "
" ไม่ได้ค่ะกชจะยุ่ง กชต้องทำเพราะรับงานจากคุณแม่มาแล้ว ก็ต้องทำให้กับสมค่าจ้างหน่อยค่ะ "
ภาคินไม่พูดโต้ตอบน้องสาวเพราะรู้ดีว่าเขาทำอะไรมากไม่ได้ น้องสาวสุดที่รักจะว่าอะไรไปก็เถียงสู้ไม่ได้อยู่ดี เพราะน้องเป็นแก้วตาดวงใจของบ้าน แก่นแก้วไม่พอแถมยังฉลาดอีกด้วยใคนๆก็ต้องยอม
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" ขออนุญาตครับ พี่ภาคิน "
" อ้าวพี่ภากรทานข้าวหรือยังคะ แต่ว่าหมดแล้วแหละชวนตามมารยาทเฉยๆค่ะ "
ชายร่างสูงผู้เข้ามาใหม่ถึงกับส่ายหัวให้กับน้องสาวคนเล็ก พร้อมกับหันไปมองหน้าภาคินพี่ชายคนโต
" แล้วนี่กชมาทานข้าวกับพี่ภาคินด้วยเหรอ ทุกทีเห็นออกไปทานข้างนอก "
" กชรับบรีฟงานมาจากคุณแม่ค่ะ ต้องให้พี่ภาคินทานข้าวเที่ยงทุกวัน "
" อ๋อรับค่าจ้างมานี่เอง "
ภากรนั่งลงข้างๆ น้องสาวแล้วใช้มือยีหัวเบาๆ
" พี่อิ่มแล้วเก็บให้ด้วยล่ะ "
ภาคินลุกขึ้นแล้วเดินหายเข้าไปอีกห้อง ที่เชื่อมต่อกับห้องทำงาน เป็นห้องนอนเวลาที่เขาทำงานจนดึกดื่นเขาจะนอนค้างที่นี่เป็นประจำ ก่อนจะปล่อยให้ภากรกับกชพรนั่งแย่งผลไม้กันไปมา
" แล้วนี่พี่กรมีอะไรหรือเปล่า "
" อืม ตอนเย็นว่าจะชวนพี่คินไปทานข้าวหน่อย อาจมีดื่มบ้างเลยจะมาชวนพี่คินไปเป็นเพื่อนหน่อย "
" ฝันไปเถอะค่ะ รายนั้นไม่น่าจะได้ไป เดี๋ยวกชไปเป็นเพื่อนได้ "
" อืม ที่จริงก็คิดไว้แล้วแหละ แต่เผื่อฟลุ๊คไงก็เลยมาชวน หึหึ "
ภาคินเดินออกมาจากห้องหลังจากหายเข้าไปสักพัก พร้อมกับยื่นเอกสารให้กับน้องชาย
" นี่เป็นเอกสารที่ดินที่เรากำลังรวบรวมซื้อเอาไว้ อาจจะต้องให้กรช่วยสานต่อ "
" ได้ครับพี่ "
ภากรรับเอกสารไป
" ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มเติมก็ขอจากเลขาปุลินแล้วกัน "
" แล้ว...ที่ดินที่เราซื้อไว้ตกลงว่าจะเอาไว้สร้างคอนโดใหม่ใช่ไหมครับ "
" ในอนาคตก็อาจจะใช่ เดี๋ยวค่อยประชุมกับบอร์ดบริหารอีกที "
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้สามพี่น้องหยุดคุยและหันไปมองกับคนที่มาใหม่
" ขออนุญาตครับมาเก็บปิ่นโตครับ"
" อ้าวคุณเลขามาพอดีเลย กับข้าวร้านนี้อร่อยมากเลยค่ะ กชขอเพิ่มอีก 1 ชุดได้ไหมคะ เดี๋ยวตอนเที่ยงจะได้มาทานข้าวกับพี่ภาคินทุกวันเลย "
" ได้ครับคุณกชเดี๋ยวผมจัดการให้"
ปุลินเก็บปิ่นโตแล้วกำลังจะก้าวขาออกไปจากห้อง
" เดี๋ยวค่ะคุณเลขาชื่อร้านปิ่นโตชื่อว่าอะไรคะ "
" ชื่อ โปรดปราน ครับ "
กชพรพยักหน้ารับรู้พร้อมกับเอ่ยชื่อร้านเบาๆ ' โปรดปราน 'เหมือนเคยเห็นร้านที่ไหนสักที่แต่ก็คิดไม่ออก ก่อนจะพากันแยกย้ายออกไปทำงาน แต่กชพรนึกขึ้นได้เลยหันไปถามพี่ชายก่อนออกจากห้อง
" พี่คินคะ มีเรื่องจะถาม "
" อือ ว่ามาสิ "
ภาคินมองหน้าน้องสาวพร้อมรอฟังคำถามอย่างจดจ่อ
" เมื่อวานกชเห็นพี่พายมาที่นี่ กลับมาคบกันเหรอคะ ก็เลิกกันไปตั้งนานแล้ว หรือว่าไปไม่รอด เลยอยากกลับมา อย่าให้กชรู้นะจะด่าให้เสียหมาเลย "
" น้องกช...พูดไม่เพราะเลยนะคะ ที่จริงก็ไม่มีอะไรหรอกแค่บังเอิญเจอกันแค่นั้นเอง "
" โอเคจะยอมเชื่อก็ได้ งั้นกชไปทำงานแล้วค่ะ "
ภาคินมองตามหลังน้องสาวก่อนออกจากห้องไป กชพรไม่ชอบพายเพราะรู้ว่าตอนที่เขาเลิกกันกับพาย เขาอาการหนักอยู่พอสมควร ร้องไห้ฟูมฟาย มีแต่กชพรเท่านั้นที่ได้เห็นมุมแบบนี้ของเขา
ภาคินคบกับพายตอนเรียนมหาลัยตั้งแต่ปี1พอเข้าปีสุดท้าย พายขอเลิกกับเขาด้วยเหตุผลร้อยแปดพันอย่าง ที่เจ้าตัวจะอ้างขึ้นมา และวันนั้นมันก็เป็นวันครบรอบปีที่ 4 ของพวกเราสองคน
' คินพายมีอะไรจะบอก '
' อืมว่ามาสิ '
' เรา...เลิกกันเถอะ '
'.........ทะ ทำไมล่ะพาย '
' ก็เดี๋ยวนี้คินไม่มีเวลาให้พายเลย ชวนไปทานข้าว ไปดูหนัง ก็บอกไม่ว่างตลอด เราจบกันแค่นี้เถอะ '
'..........'
เหมือนสายฟ้าฟาดผ่าลงมาตรงกลางตัวให้แตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ โลกที่สว่างกลับมืดดำสนิท ดวงตาที่มองเห็นกับพร่ามัว แม้กระทั่งเสียงดนตรีในร้านอาหารที่กำลังบรรเลงอยู่ก็แทบไม่ได้ยินอะไรเลย ภาคินขับรถออกจากร้านอาหาร ดวงตาที่แดงก่ำ น้ำใสๆที่ไหลอาบแก้มลงมาอย่างหยุดไม่ได้ มือที่กำพวงมาลัยรถทำให้เห็นเส้นเลือดที่หลังมืออย่างเห็นได้ชัด รถเคลื่อนที่ไปตามทางอย่างไร้จุดหมาย แต่ก็ยังมีสติพาตัวเองให้กลับมาบ้านอย่างปลอดภัย สองขาที่แทบจะหมดแรง เดินเข้าไปในบ้านอย่างเชื่องช้า แววตาเหม่อลอย
" อ้าว !! พี่คินกลับมาเร็วจังเลย ทุกทีไปทานข้าวกับแฟนแล้วไปค้างคอนโดไม่ใช่เหรอคะ "
เสียงของน้องสาวคนเล็กเดินเข้ามาทัก พร้อมกับขวดน้ำเย็นๆ ยื่นมาแตะตัวเลยทำให้เขาสะดุ้งขึ้น เลยต้องหันไปมองหน้าคนที่พูดด้วย
" ตาแดงมาเชียว เป็นอะไรหรือเปล่าคะ "
ผมไม่พูดอะไรออกมาเพียงแค่ลูบหัวน้องเบาๆ และส่ายหน้าเล็กน้อย เดินเข้าห้องไป
" เป็นอะไรของเขานะแปลกๆ "
กชพรยืนกอดอกพึมพำออกมาพร้อมมองดูพี่ชายที่เดินเข้าห้องไป