ECHOES of the Skin - 19 ภาวะถอนพิษ โดย ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-ชาย

นิยายวาย,BL,BoyLove,ดาร์กโรแมนซ์,นิยายผู้ใหญ่,พระเอกคลั่งรัก,ความสัมพันธ์เป็นพิษ,psychological,toxiclove,slowburn,ดราม่าจิตวิทยา,จิตรกร,นักธุรกิจ,ECHOESoftheSkin,อคินเรย์,ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา

เมื่อความสมบูรณ์แบบ เริ่มแตกร้าวเพราะใครบางคน และ... เขากลับหลงใหลในรอยร้าวนั้น

ผู้แต่ง

ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา

เรื่องย่อ

คำเตือน: นิยายนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ พฤติกรรมหมกมุ่น 

และฉากร่วมเพศอย่างชัดเจน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

 

 

เปิดตอนแรก: 22 พ.ค. 2569

 

ECHOES of the Skin

อคินคือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ

 

มหาเศรษฐีผู้ควบคุมทุกอย่างได้ดั่งใจ

เยือกเย็น สุขุม และไม่มีวันปล่อยให้ใครแตะต้องหัวใจของเขาได้

จนกระทั่งเรย์เดินเข้ามา

 

จิตรกรแปลกหน้าผู้มองทะลุเปลือกนอกอันสมบูรณ์แบบนั้น

และค่อยๆ ทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้บนผิวหนัง… และลึกลงไปถึงจิตวิญญาณ

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากแรงปรารถนา

กำลังค่อยๆ กลายเป็นการครอบครอง

การเสพติด

และความยับเยินที่ไม่มีใครหยุดได้อีกต่อไป

 

เพราะบางครั้ง

 

สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

 

ไม่ใช่การถูกทำลาย

 

 

 

แต่คือการเต็มใจยอมพังเพื่อใครบางคน

 

 

 

 

 

คำชี้แจง

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแนว BL Psychological Dark Romance

มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ (Toxic Relationship)

พฤติกรรมหมกมุ่น การครอบครอง

ฉากร่วมเพศ และประเด็นทางอารมณ์ที่อาจไม่เหมาะกับผู้อ่านบางท่าน

 

 

 

ตัวละครมีความคิด การตัดสินใจ และพฤติกรรมที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อการเล่าเรื่อง

ไม่ได้มีเจตนาสนับสนุนการกระทำที่ไม่เหมาะสมในชีวิตจริง

 

 

 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

 

 

นามปากกา: ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา

 

 

 

หมายเหตุเกี่ยวกับการติดเหรียญ

ราคาของแต่ละตอนอาจแตกต่างกันตามความยาวและปริมาณเนื้อหาในตอนนั้นๆ

ผู้เขียนพยายามตั้งราคาให้เหมาะสมกับประสบการณ์การอ่านและความเข้มข้นของเนื้อหาในแต่ละตอน

ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่ช่วยให้ ECHOES of the Skin เดินทางต่อไปได้ 🖤

 

 

ECHOES of the Skin-1 รอยดินสอในThe Void,ECHOES of the Skin-2 รอยเปื้อนและสัญญา ,ECHOES of the Skin-3 ชื่อที่ไม่ได้บอก ,ECHOES of the Skin-4 จังหวะที่ไร้เสียง ,ECHOES of the Skin-5 ลองเชิง ,ECHOES of the Skin-6 ด้ายสีแดงกับรอยเปื้อน,ECHOES of the Skin-7 เดิมพันของจิตรกร,ECHOES of the Skin-8 การรุกรานที่แผ่วเบา,ECHOES of the Skin-9 ร่องรอยและความเปราะบาง,ECHOES of the Skin-10 Void,ECHOES of the Skin-11 เกมสัมผัส,ECHOES of the Skin-12 The Truce,ECHOES of the Skin-13 จิตรกรกับหุ่นนิ่ง,ECHOES of the Skin-14 รอยร้าว,ECHOES of the Skin-15 ตะกอนอารมณ์,ECHOES of the Skin-16 ความจริงในสีน้ำมัน,ECHOES of the Skin-17 The Artist's Stroke,ECHOES of the Skin-18 ร่องรอยที่ล้างไม่ออก,ECHOES of the Skin-19 ภาวะถอนพิษ,ECHOES of the Skin-20 กรงทองที่เปิดรอ,ECHOES of the Skin-21 The Mirror Cell,ECHOES of the Skin-22 หน้ากากและรอยร้าว,ECHOES of the Skin-23 รสชาติของรอยมลทิน,ECHOES of the Skin-24 ความลับ,ECHOES of the Skin-25 ภาพร่างที่พังทลาย,ECHOES of the Skin-26 ผู้ปกครองซากปรักหักพัง,ECHOES of the Skin-27 The Taste of Deception,ECHOES of the Skin-28 แรงบันดาลใจในกรงทอง,ECHOES of the Skin-29 The Crimson Exhibition,ECHOES of the Skin-30 เถ้าถ่านของเกียรติยศ,ECHOES of the Skin-31 ผ้าห่อศพ

 

เสียงเครื่องยนต์เจ็ตส่วนตัวที่ทะยานผ่านชั้นเมฆมุ่งหน้ากลับสู่ประเทศไทยไม่ได้ช่วยให้ความว้าวุ่นในใจของอคินลดลงเลย เขานั่งอยู่ในโซนผู้โดยสารชั้นเลิศ มือข้างหนึ่งถือแก้ววิสกี้ราคาแพง ส่วนมืออีกข้างกลับซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อสูท... สัมผัสกับแผ่นกระดาษพลาลอยด์ใบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

เขาไม่ได้หยิบมันออกมาดูบ่อยนัก เพราะเพียงแค่หลับตา ภาพใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยราคะของเรย์ก็ฉายชัดขึ้นมาเหมือนถูกสลักไว้บนเปลือกตาด้านใน

 

เมื่อเท้าเหยียบลงบนผืนแผ่นดินไทย อคินกลับไปใช้ชีวิตในฐานะประธานบริหารที่บ้างานและเฉียบขาดเหมือนเดิม ทว่าคนรอบข้างเริ่มสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง 'ความเย็นชา' ที่เคยเป็นเกราะกำบังของเขา บัดนี้กลับดูเหมือน 'ความเหม่อลอย' ที่แฝงไปด้วยความหงุดหงิด

 

"ท่านประธานครับ... งานประมูลที่ลอนดอนส่งภาพวาด 'The Caged King' มาถึงที่คฤหาสน์แล้วครับ จะให้ผมนำไปแขวนไว้ที่ไหนดี?" เลขาส่วนตัวเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

 

อคินชะงักงัน "เอาไปเก็บไว้ในห้องทำงานส่วนตัวของฉัน... อย่าให้ใครเข้าไปยุ่ง"

 

เขากลับถึงบ้านในค่ำคืนนั้น ห้องทำงานขนาดใหญ่ที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะกลายเป็นสถานที่กักขังเขาไว้กับความทรงจำ อคินยืนอยู่หน้าภาพวาดฝีมือ 'จันอัป' สีทองที่ปาดทับสีดำสนิทนั้นดูเหมือนจะเยาะเย้ยเขาว่าต่อให้เขาจะรวยล้นฟ้าแค่ไหน เขาก็เป็นได้แค่ 'กษัตริย์ในกรงขัง' ที่เรย์สร้างขึ้นมา

 

เขาควักรูปพลาลอยด์ออกมาวางเทียบกับภาพวาดขนาดมหึมาตรงหน้า

 

"นายต้องการอะไรกันแน่เรย์..." อคินพึมพำกับความเงียบ

 

เขาพยายามข่มตาหลับในห้องนอนที่กว้างขวางเกินไป แต่กลิ่น 'น้ำมันลินสีด' และ 'สีน้ำมัน' กลับดูเหมือนจะลอยวนเวียนอยู่รอบตัวเขา ทั้งที่ห้องนี้ถูกทำความสะอาดจนไร้ฝุ่น อคินเริ่มสำนึกได้ว่าเขาไม่ได้แค่เสพติดร่างกายของเรย์ แต่เขาเสพติด 'การถูกมองทะลุเข้าไปในจิตวิญญาณ' โดยเด็กหนุ่มคนนั้น

 

เช้าวันต่อมา อคินตัดสินใจทำในสิ่งที่เขาไม่เคยคิดจะทำ เขาขับรถออกไปที่ย่านเก่าแก่ที่เขาเคยพบเรย์ครั้งแรก... สตูดิโอซอมซ่อหลังนั้น

 

เมื่อไปถึง เขากลับพบเพียงความว่างเปล่า ประตูที่เคยเปิดทิ้งไว้บัดนี้ถูกล็อคด้วยโซ่เส้นหนา ป้ายประกาศ 'ขายทอดตลาด' ถูกติดไว้ที่หน้าประตู แววตาของอคินสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

เรย์หายไปแล้ว... หายไปอย่างไร้ร่องรอยเหมือนสีที่ระเหยไปในอากาศ ทิ้งไว้เพียงร่องรอยแห่งความต้องการที่ล้างไม่ออก

 

ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของเขาก็สั่นเตือน มีข้อความจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยส่งเข้ามา เป็นเพียงไฟล์รูปภาพไฟล์เดียว

 

อคินเปิดดู... มันคือรูปภาพ 'พู่กันวาดรูป' ที่เปื้อนสีแดงวางอยู่บนผ้าใบที่ว่างเปล่า พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมาข้างนอก

 

["พู่กันของผมรอนายแบบคนเดิมกลับมาลงสีให้อยู่นะครับ... กษัตริย์ของผม"]

 

อคินกำโทรศัพท์แน่นจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปน รอยยิ้มร้ายกาจที่แฝงไปด้วยความโหยหาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมหาเศรษฐีหนุ่ม เขาไม่ได้ถูกทอดทิ้ง... แต่เขากำลังถูก 'ตก' ให้เข้าไปในเกมกระดานใหม่ที่เรย์เป็นคนคุมกติกา

 

"ได้... ถ้าอยากจะเล่นต่อ ฉันก็จะเล่นให้นายต้องร้องขอชีวิตเลยเชียวล่ะ... เรย์"